• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brama z grupą rzeźbiarską w Kłodzku

    Przeczytaj także...
    Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodzku – rzymskokatolicki kościół farny położony na Starym Mieście w Kłodzku. Pierwotna budowla miała tu istnieć w 1194 roku, zaś obecna zbudowana w stylu gotyckim powstawała od połowy XV wieku, a prace przy jej wykończeniu trwały jeszcze z przerwami do połowy XVI stulecia. Inicjatorem budowy obecnej świątyni był pierwszy arcybiskup metropolita praski Arnoszt z Pardubic, który ustanowił tę świątynię wotum za uzyskanie przez Czechy - metropolii kościelnej i usamodzielnienie się od obcych struktur kościelnych. Kościół w 2003 roku był typowany do pozostania katedrą lub konkatedrą nowej diecezji sudeckiej (świdnickiej).Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.
    Daktylowiec właściwy (Phoenix dactylifera L.), często nazywany palmą daktylową lub daktylem – gatunek rośliny z rodziny arekowatych (popularnie nazywanych palmami). Jest uprawiany w południowo-zachodniej Azji, północnej Afryce i na południu USA. W stanie dzikim nie występuje.

    Brama z grupą rzeźbiarską w Kłodzku – pochodząca z 1703 roku barokowa brama z figurami świętych.

    Historia[]

    Wzniesiona w 1703 brama stanowiła północne wejście na otoczony murem cmentarz przy Kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W późniejszym okresie, podczas likwidacji cmentarza, mur został rozebrany i pozostawiono samą bramę. Budowla została wzniesiona przez anonimowych twórców i stanowi przykład tzw. małej architektury i rzeźby barokowej.

    Maksyma (inaczej aforyzm, sentencja) – krótka, zwykle jednozdaniowa wypowiedź (prozaiczna lub rymowana), wyrażająca ogólną prawdę, mądrość dotyczącą życia człowieka. Myśl filozoficzna, etyczna zawierająca pewną zasadę postępowania.Matka Boska Śnieżna, Najświętsza Maryja Panna Śnieżna, Matka Boża Śnieżna, (wł.) Salus Populi Romani (Ocalenie Ludu Rzymskiego) — wizerunek świętej Maryi znajdujący się w Bazylice Matki Bożej Większej (Santa Maria Maggiore) w Rzymie, pierwszej w Europie i największej rzymskiej świątyni pod wezwaniem Matki Bożej.

    Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 3 grudnia 1984 obiekt został wpisana do rejestru zabytków

    Architektura[]

    Budowla została umiejscowiona przez jezuitów w perspektywie łączącej kościół parafialny z centrum miasta. Jest to typowa późnobarokowa brama, po jej obu stronach przylegają do niej dwa słupy toskańskie. Po lewej stronie zachował się fragment dawnego muru cmentarnego. W zwieńczeniu budowli umieszczono stromy i przerwany naczółek. Na naczółku stoją figury trzech jezuickich świętych: Ignacego Loyoli (w centrum), Franciszka Ksawerego (po lewej) i Franciszka Borgiasza (po prawej). Pierwszy ukazany został z księgą reguł, jako założyciel zakonu, drugi z krucyfiksem, jako czciciel męki pańskiej, trzeci z czczonym obrazem Matka Boskiej Śnieżnej, jako propagator kultu maryjnego. Na fryzie bramy umieszczone są litery „A.M.D.G.”. Jest to skrót jezuickiej maksymy: („Ad maiorem Dei gloriam” — „Ku większej chwale Boga”). Wyrzeźbione w kluczu bramy skrzyżowane palmy pod koroną są symbolem chwały i nagrody wiekuistej. Brama stanowi świetne zamknięcie perspektywy ulicy Kościelnej.

    Ryszard Bogdan Gładkiewicz (ur. 1944 r.) - polski historyk specjalizujący się w historii Śląska i Czech, historii średniowieczna i współpracy transgranicznej.Św. Ignacy Loyola, hiszp. Iñigo López de Oñaz y Loyola (ur. przed 23 października 1491, zm. 31 lipca 1556) – święty Kościoła katolickiego, duchowny, teolog, prezbiter i założyciel zakonu jezuitów. Jego dewizą była łacińska sentencja Ad maiorem Dei gloriam (Ku większej chwale Boga). Baskijskie imię Iñigo, nadane na cześć św. Iñigo de Oña (opata benedyktyńskiego klasztoru w Oña; +1068), w późniejszych latach we Francji i Włoszech zamienił na bardziej rozpoznawalne poza krajem Basków Ignacy ku czci biskupa z Antiochii, pisarza i męczennika z II wieku.

    Ciekawostki[]

    Brama zwana jest również Czarną.

    Galeria[]

  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 04.JPG
  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 07.JPG
  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 09.jpg
  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 11.jpg
  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 13.jpg
  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 14.jpg
  • 2014 Kłodzko, brama, 07.jpg
  • 2014 Kłodzko, barokowa brama 02.JPG
  • Przypisy

    1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2013-02-14].
    2. Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 15. Wyd. I. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1994, s. 211.
    3. Ryszard Gładkiewicz: Kłodzko. Dzieje miasta. Kłodzko: Muzeum Ziemi Kłodzkiej, 1998, s. 84. ISBN 83-904888-0-9.
    4. Tadeusz Broniewski: Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko. Wyd. II. Wrocław-Warszawa-Kraków: Ossolineum, 1970, s. 68.
    5. Tadeusz Broniewski: Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko. Wyd. II. Wrocław-Warszawa-Kraków: Ossolineum, 1970, s. 69.

    Bibliografia[]

  • Tadeusz Broniewski, "Śląsk w zabytkach sztuki. Kłodzko", wydanie II, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1970
  • Ryszard Gładkiewicz (redakcja), "Kłodzko. Dzieje miasta", Kłodzko, MZK, 1998, ISBN 83-904888-0-9
  • Marek Staffa (redakcja), "Słownik geografii turystycznej Sudetów", tom 15, Wrocław, I-BiS, 1994, ISBN 83-85773-06-1
  • Linki zewnętrzne[]

  • Dawne i współczesne zdjęcia bramy na stronie "Wratislaviae Amici"
  • Fryz – środkowy, poziomy człon belkowania z reguły leżący między architrawem i gzymsem. Bardzo często zdobiony płaskorzeźbami, był jednym z najbardziej ozdobnych elementów antycznych świątyń.Porządek toskański – jeden z klasycznych porządków w architekturze. Wykształcił się na terenie Italii z porządku doryckiego. Podstawowe różnice to:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.
    Dach naczółkowy – dach dwuspadowy z dodatkowymi, niewielkimi, trójkątnymi połaciami (zwanymi naczółkami) umieszczonymi ukośnie w górnej części ścian szczytowych.
    Franciszek Borgiasz SJ, hiszp. Francisco de Borja y Aragón (ur. 28 października [[1510] w Gandia, zm. 30 września 1572 w Ferrarze) – trzeci generał zakonu jezuitów, jedna z kluczowych postaci kontrreformacji, święty Kościoła katolickiego.
    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
    Brama (wrota) – główne wejście lub wjazd na teren zamknięty, otwór, najczęściej zamykany, umieszczony w określonej budowli (ogrodzeniu, murze, budynku) ujęty w obudowę konstrukcyjno-architektoniczną.
    Cmentarz – instytucjonalnie ukształtowany wycinek przestrzeni o programowo założonym grzebalnym przeznaczeniu, zorganizowanym zaś wedle pewnych dyrektyw - reguł kulturowych, związanych tak ze zrytualizowaniem form grzebania zmarłych, jak i z istnieniem pewnej tradycji sposobu utrwalania pamięci o nich.
    Mała architektura (obiekt małej architektury) – zespół niewielkich obiektów budowlanych, wznoszonych w ramach zagospodarowania terenu (działki budowlanej pod budownictwo jednorodzinne, wielorodzinne, miast, osiedli, zakładów pracy, parków, ogrodów itp.).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.058 sek.