• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brama Kotlarska w Toruniu

    Przeczytaj także...
    Matthäus Merian der Ältere (starszy) (ur. 22 września 1593 w Bazylei, zm. 19 czerwca 1650 w Bad Schwalbach k. Wiesbaden) – rytownik pochodzenia szwajcarskiego, działający głównie w Niemczech.Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).
    Stare Miasto – najstarsza część zespołu staromiejskiego w Toruniu (pozostałe dwie to Nowe Miasto i zamek krzyżacki), ograniczona ulicami Fosa Staromiejska, pl. Teatralnym, ul. Podmurną i murami miejskimi od strony Wisły. Na Starym Mieście znajduje się większość najcenniejszych zabytków Torunia.

    Brama Kotlarska w Toruniu (zwana też Wielką i Dobrzyńską) – jedna z 8 bram Starego Miasta, obecnie już nieistniejąca.

    Historia[ | edytuj kod]

    Brama Kotlarska istniała od przełomu XIII i XIV wieku do 1834 roku. Stała niegdyś wzdłuż murów miejskich oddzielających Stare i Nowe Miasto, usytuowana była na ulicy Szerokiej, między skrzyżowaniem z ul. Podmurną oraz Strumykową i Przedzamczem. Gotycka brama została zburzona w 1834 roku przez władze pruskie, kiedy po połączeniu Starego i Nowego Miasta straciła swoje funkcje.

    Ulica Szeroka w Toruniu – jedna z głównych ulic Starego Miasta, najruchliwsza ulica zespołu staromiejskiego, część najważniejszego traktu pieszego łączącego Rynek Nowomiejski i Staromiejski, a dalej przez tzw. Łuk Cezara dochodzącego do placu Rapackiego. Ulica Szeroka biegnie od zbiegu ul. Strumykowej i Przedzamcze do południowo-wschodniego naroża Rynku Staromiejskiego na długości ok. 240 metrów. W średniowieczu odcinek od ul. Podmurnej do Szczytnej nosił nazwę ul. Wielkiej (w źródłach średniowiecznych Grossegasse), a od Szczytnej do Rynku Staromiejskiego – Rymary (w źródłach średniowiecznych Corrigatores). Od strony Nowego Miasta, na wysokości dzisiejszej ulicy Podmurnej, kończyła się bramą miejską, nazywaną Wielką lub Kotlarską, rozebraną na początku XIX w. Od 2. poł. XIX w. ulica zaczęła zyskiwać charakter głównej ulicy handlowej Torunia, który w dużej mierze zachowała do dzisiaj.Gotyk – styl w architekturze i innych dziedzinach sztuk plastycznych (rzeźbie, malarstwie i sztuce sepulkralnej), który powstał i rozwinął się w połowie XII wieku we Francji (Anglosasi uważają, że w Anglii) i swoim zasięgiem objął zachodniochrześcijańską Europę.

    Wygląd[ | edytuj kod]

    Nie jest znany dokładny wygląd bramy. Na podstawie szkiców M. Meriana uważa się, że była to czworokątna bryła przechodząca w górnej części w wielobok z okrągłymi wieżyczkami. Obecnie w jej miejscu ułożona jest z bruku mozaika przybliżonego rzutu, a na murze kamienicy narożnej umieszczona tablica informacyjna z lokalizacją.

    Ulica Podmurna w Toruniu – ulica na Starym Mieście, przecinająca je z południa na północ, najdłuższa ulica w toruńskim zespole staromiejskim. Biegnie wzdłuż linii wschodniego odcinka dawnych murów obronnych Starego Miasta, po ich wewnętrznej stronie.Nowe Miasto w Toruniu – najmłodsza część toruńskiego zespołu staromiejskiego. Nowe Miasto zostało lokowane 13 sierpnia 1264 r. Rozplanowano je na wschód od Starego Miasta, w przeciwieństwie do niego nie miało bezpośredniego dostępu do Wisły. Bloki zabudowy są tutaj bardziej regularne, z ulicami o przebiegu ukośnym względem głównych stron świata. Centrum stanowi rynek, na którym w XIV w. powstał murowany ratusz. W części północno-zachodniej znajduje się teren klasztoru dominikanów, lokowanych tutaj w 1263, z pozostałościami zabudowań klasztornych i kościoła św. Mikołaja. W bloku narożnym na wschód od rynku stoi dawny nowomiejski kościół farny św. Jakuba, który zaczęto budować w 1309 r. Od razu po lokacji przystąpiono do wznoszenia murów miejskich, w których obwodzie znalazły się 3 bramy: Św. Jakuba, Św. Katarzyny i Prosta. Stare i Nowe miasto były rozdzielone murami i fosą, nad którą prowadziły dwa mosty zakończone bramami (Paulińską i Kotlarską). Nowe Miasto było uboższe od Starego, a jego mieszkańcami byli głównie rzemieślnicy.

    Nazwa[ | edytuj kod]

    Brama pierwotnie nazywała się Dobrzyńską, od której na wschód prowadziła "stara droga dobrzyńska", wymieniona po raz pierwszy w 1276 roku. Późniejsza nazwa Bramy Kotlarskiej pochodziła od zakładu produkującego kotły, który znajdował się niegdyś opodal, w fosie między Starym a Nowym Miastem. Zgodnie z układem historycznym fragment ul. Szerokiej między ul. Podmurną i Strumykową mógłby nosić nazwę Most Kotlarski.

    Mury miejskie Torunia - zespół średniowiecznych obwarowań Torunia, budowany od połowy XIII w., później modernizowany i rozbudowywany, w XIX w. w większości rozebrany. Zachowały się niektóre odcinki, w tym najdłuższy z 3 bramami od strony Wisły, stanowiący element panoramy miasta.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Brama Kotlarska w Toruńskim Serwisie Turystycznym




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.715 sek.