• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brahmandapurana

    Przeczytaj także...
    Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja.Wedanga ( dewanagari वेदाङ्ग , człony Wedy ) – grupa sześciu zbiorów naukowych tekstów wedyjskich najczęściej zaliczanych do smryti (tradycji dzieł ludzkich ). Datowanie obejmuje VII - IV wiek. Zawierają sutry i śastry. Ich wiedzę poznaje brahmaćarja w okresie nauki u swojego guru.
    Kalpa (skt.), eon – termin z zakresu kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej oznaczający określony zakres czasu, różny dla każdej z religii.

    Brahmandapuranahinduistyczny tekst religijny, jedna z osiemnastu wielkich puran ( Mahapurana ). Podzielona jest na cztery zasadnicze części o tytułach Prakrija, Anusanga, Upodghata i Upasamhara. Zawiera tekst Adhjatmaramajana. Przynależy do nauk śiwaizmu.

    Treść obejmuje następującą tematykę:

    Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja. Niektóre z nich zawierają opowieści z mitologii indyjskiej.Śiwaizm, siwaizm (sanskrycka litera श transliterowana i wymawiana jest jako "ś") – monoteistyczny odłam hinduistyczny uznający Śiwę za jedynego Boga. Śiwaici uważają, że Bóg jednocześnie znajduje się w całym wszechświecie i wszystkich jego stworzeniach (immanencja), a także poza nim (transcendencja). Podobnie jak w przypadku innych religii hinduistycznych, śiwaici uznają istnienie wielu innych pomniejszych bogów, ale są oni zwykle widziani jako manifestacje Śiwy, taka odmiana monoteizmu nazywana jest monizmem.
  • opis stworzenia świata materialnego od formy hiranjagarbha
  • okresy czasu kalpa i juga
  • geografia Dźambudwipy
  • kult bogini Lalita
  • wedanga.
  • Zamieszczone Brahmandapuranie w rozważania ontologiczne prowadzą drogą następujących elementów:

  • hiranjagarbha ⇒ pradhana ⇒ mahat ⇒ bhutani ( źródło wszystkich istot ) ⇒ żywioły .
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Małgorzata Sacha-Piekło: Brahmanda. W: Zaświaty i krainy mityczne. M.Sacha-Piekło (red.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1999, s. 77. ISBN 83-7006-854-5.
    Hiranjagarbha ( dewanagari हिरण्यगर्भ , Złoty Zarodek, Złote Dziecię ) - termin kosmologiczny z mitologii i filozofii indyjskiej opisywany najczęściej jako forma zarodkową stwórcy, embrion ukryty w wodach . Może być też użyty w znaczeniu imienia lub tattwy. Występuje już w tekście Wed.Lalita Tripurasundari (Piekna Bogini Trzech Miast) – główna bogini tantrycznej tradycji hinduistycznej śriwidja, tantryczna forma bogini Lakszmi (Śri). Tradycja kultu bogini Lality Tripurasundari to śriwidja.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ontologia lub metafizyka (por. metafizyka klasyczna) – podstawowy (obok epistemologii) dział filozofii starający się badać strukturę rzeczywistości i zajmujący się problematyką związaną z pojęciami bytu, istoty, istnienia i jego sposobów, przedmiotu i jego własności, przyczynowości, czasu, przestrzeni, konieczności i możliwości.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.699 sek.