Brahin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brahin, Brahiń (błr. Брагін; ros. Брагин, Bragin) – osiedle typu miejskiego na Białorusi w obwodzie homelskim. Siedziba administracyjna rejonu brahińskiego. Osiedle jest położone nad rzeką Brahinką, 28 km od najbliższej stacji kolejowej (w Chojnikach) i liczy 3,9 tys. mieszkańców (2010).

Dymitr Samozwaniec I, rus. Лжедмитрий I (ur. ok. 1581, zm. 17 maja/27 maja 1606) – car Rosji, rzekomo cudownie ocalały carewicz Dymitr, syn Iwana IV Groźnego.Adam Wiśniowiecki herbu Korybut (ur. ok. 1566, zm. 1622) – książę, właściciel majątków na terenie dzisiejszej Ukrainy i Białorusi.

Prywatne miasto szlacheckie położone było w powiecie kijowskim województwa kijowskiego, własność Jeremiego Wiśniowieckiego w latach 30 i 40. XVII wieku.

Historia[ | edytuj kod]

Brahin został pierwszy raz wspomniany w Latopisie Ipatijewskim w 1147 roku, jako ważny gród Rusi Kijowskiej. W 1574 roku zamek wraz z miastem i dobrami ziemskimi został przekazany książętom Wiśniowieckim. Według inwentarza z tego samego roku zamek w Brahiniu był otoczony wodą. W roku 1603 na należącym do Adama Wiśniowieckiego zamku brahińskim pojawił się zbiegły z Moskwy Grigorij Otriepiew i oświadczył, że jest cudownie ocalałym carewiczem Dymitrem. Podczas wojny w latach 1654–1667 Brahiń i tamtejszy niewielki zamek zostały spalone przez oddziały moskiewskie. W miejscu zamku funkcjonował w późniejszym okresie dwór. Po rozbiorach Rzeczypospolitej znaczącą częścią populacji miasteczka stała się ludność pochodzenia żydowskiego. Do końca XIX wieku, 2254 osoby z 4311 mieszkańców były Żydami. Wielu Żydów z okolic zostało zabitych przez wojska niemieckie podczas trwania II wojny światowej:

Jeremi Michał Korybut Wiśniowiecki (ukr. Ієремія Михайло Корибут Вишневецький, zwany Jaremą lub Młotem na Kozaków) herbu Korybut (ur. 17 sierpnia 1612 w Łubniach, zm. 20 sierpnia 1651 w obozie pod Pawołoczą prawdopodobnie w wyniku epidemii) – książę na Wiśniowcu, Łubniach i Chorolu, dowódca wojsk koronnych, wojewoda ruski od 1646 r., starosta przemyski, przasnyski, nowotarski, hadziacki, kaniowski.Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.
.mw-parser-output div.cytat{display:table;border:1px solid #aaa;padding:0;margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin-left:auto;margin-right:auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

W dniu 13 września 1941 roku, brahińscy Żydzi dostali rozkaz zgromadzenia się w szkole w celu wybrania przedstawiciela i jego zastępcy, ale kiedy 300 Żydów weszło we wskazanym terminie do szkoły, zostali otoczeni przez Niemców i zamknięci. Potem zostali wyprowadzeni w grupach na koniec wioski i rozstrzelani.

Ruś Kijowska – okres w historii Rusi trwający umownie od 862 do 1240 roku. Rok 862, w którym wódz Waregów Ruryk przybył do Nowogrodu Wielkiego, to symboliczna data powstania państwa ruskiego. W 882 roku książę nowogrodzki Oleg Mądry doprowadził do powstania – wczesnofeudalnego państwa we wschodniej Europie ze stolicą w Kijowie, istniejącego do 1169 roku. W 1054 roku państwo Jarosława Mądrego uległo rozbiciu dzielnicowemu, przy czym władcy, którym udało się zawładnąć Kijowem nadal nosili tytuł księcia kijowskiego i byli w hierarchii feudalnej postawieni wyżej od pozostałych książąt ruskich. W 1169 przekształcone w Księstwo Włodzimierskie ze stolicą we Włodzimierzu nad Klaźmą, które przejęło dominującą rolę Kijowa. W 1240 na skutek najazdu mongolskiego Wielkie Księstwo Włodzimierskie utraciło niezależność polityczną na rzecz Złotej Ordy. Moment ten uważany jest powszechnie za koniec okresu Rusi Kijowskiej.Województwo kijowskie – województwo Wielkiego Księstwa Litewskiego utworzone przez Kazimierza IV Jagiellończyka, istniejące w latach 1471-1569. Od czasu unii lubelskiej część prowincji małopolskiej, województwo Korony Rzeczypospolitej Obojga Narodów, istniejące do 1793.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.).
  2. Наталія Білоус, Приватні міста Київського воєводства в першій половині XVII ст.: кількість, особливості розвитку та функціонування, w: Україна в Центрально-Східній Європі Випуск 15, Kijów 2015, s. 144.
  3. Въ лЂто 6654 (1146) – въ лЂто 6655 (1147), ПСРЛ. – Т. 2. Ипатьевская летопись. – СПб., 1908. – Стлб. 327-360.
  4. Mikola Volkau, Волкаў М. А. Брагінскі замак у кантэксце абарончага будаўніцтва на паўднёва-ўсходніх землях Беларусі ў XVI–XVII стст. [dostęp 2018-01-30] (ang.).
  5. Grzegorz Rąkowski „Czar Polesia”, Rewasz, Pruszków 2001.
  6. „Raspredelenie naseleniya mest Rossiyskoy Imperii po chislennosti naseleniya. Vseobshchaya perepis’. Materialy ob economicheskom polozhenii evreev v Rossii.(1898) (ed. Evr.Kol.O-va), as cited on JewishGen website.
  7. „Ghettos in the Gomel Region: Commonalities and Unique Features, 1941-42" by Leonid Smilovitsky, Ph.D., Diaspora Research Center Lester and Sally Entin Faculty of the Humanities Tel Aviv University (fulltext); citing Yad Vashem Archives, collection M-33/1120, p. 5.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Brahin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 348.




  • Warto wiedzieć że... beta

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Żydzi (dosł. "chwalcy /Jahwe/" lub "czciciele /Jahwe/" z hebr. Jehudim, יהודים, jid. Jidn, ייִדן, ladino ג׳ודיוס Djudios) – naród semicki zamieszkujący w starożytności Palestynę (określany wtedy jako Hebrajczycy albo Izraelici), posługujący się wtedy językiem hebrajskim, a w średniowieczu i czasach nowożytnych mieszkający w diasporze na całym świecie i posługujący się wieloma różnymi językami. Żydzi nie stanowią jednolitej grupy religijnej i etnicznej. Dla żydów ortodoksyjnych Żydem jest tylko osoba, która ma ortodoksyjną matkę lub przeszła konwersję na judaizm. Za Żydów uważa się jednak wiele osób, które nie są żydami ortodoksyjnymi. Kto jest Żydem (hebr.? מיהו יהודי) jest pytaniem, na które nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż może to być identyfikacja kulturowa, etniczna lub religijna. Wiele osób, które uważają się z jakichś powodów za Żydów, nie są uznawane przez inne grupy lub instytucje. Dotyczy to na przykład żydów reformowanych, którzy nawet pomimo etnicznego pochodzenia żydowskiego czasem nie są uznawani przez żydów ortodoksyjnych. Według prawa izraelskiego Żydem jest osoba, która ma ortodoksyjną żydowską matkę, chociaż prawo do obywatelstwa bez oficjalnego uznania takiej osoby za Żyda ma każda osoba, która ma przynajmniej jednego dziadka, który był ortodoksyjnym Żydem. Stąd wielu Żydów mieszkających w Izraelu czy USA nie ma według prawa tego kraju oficjalnego statusu Żyda.
    Wiśniowieccy – magnacki ród książęcy, pieczętujący się herbem Korybut, z którego pochodził król Polski i wielki książę litewski Michał Korybut Wiśniowiecki.
    Brahinka (biał. Брагiнка, ros. Брагинка) - rzeka w południowej Białorusi (obwód homelski) i w północnej Ukrainie (obwód kijowski), prawy dopływ Dniepru w zlewisku Morza Czarnego. Długość - 179 km, powierzchnia zlewni - 2778 km².
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.
    Obwód homelski (białor. Гомельская вобласць, Homielskaja wobłasć) – obwód Białorusi leżący w jej południowo-wschodniej części przy granicy z Rosją i Ukrainą. Stolicą obwodu jest Homel.

    Reklama