• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brabham



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    James Simon Wallis Hunt (ur. 29 sierpnia 1947 w Belmont, zm. 15 czerwca 1993 w Wimbledonie) – brytyjski kierowca wyścigowy i komentator telewizyjny. W 1976 roku został Mistrzem Świata Formuły 1.Brabham BT49 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Gordona Murraya dla brytyjskiego zespołu Brabham. Uczestniczył w sezonach 1979–1982 Formuły 1 i był używany przez Nelsona Piqueta, gdy ten zdobył swój tytuł mistrza świata w roku 1981.

    Brabham, właśc. Motor Racing Developments Ltd.brytyjski konstruktor samochodów wyścigowych i zespół Formuły 1 aktywny w latach 1960–1992. Firma założona została w 1960 roku przez Australijczyków: kierowcę Jacka Brabhama i projektanta Rona Tauranaka. Zespół w trzydziestoletniej historii startów w Formule 1 zdobył cztery tytuły w klasyfikacji kierowców i dwa w klasyfikacji konstruktorów. Zdobycie tytułu mistrza świata przez Jacka Brabhama w 1966 roku jest jedynym przypadkiem w historii Formuły 1, kiedy kierowca zdobył tytuł w samochodzie firmowanym swoim nazwiskiem.

    Grand Prix Kanady 1982 (13 czerwca 1982 na torze Circuit Gilles Villeneuve). Tuż po starcie Riccardo Paletti uderzył w stojący przed nim bolid Ferrari Didiera Pironi z prędkością ok 200 km/h. Paletti zginął na miejscu. Po uderzeniu bolid Palettiego zapalił się. Przez 15 minut strażacy, kierowcy i ekipa medyczna walczyła z pożarem.Brabham BT34 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Rona Tauranaka i skonstruowany przez Brabhama. Używany w sezonach 1971 i 1972. Samochód był napędzany przez jednostki Cosworth.

    W latach 60. Brabham był największym producentem samochodów wyścigowych o otwartym nadwoziu – do 1970 roku zbudował ponad 500 samochodów. W tym okresie samochody Brabhama wygrywały mistrzostwa Formuły 2 i Formuły 3 i uczestniczyły w zawodach Indianapolis 500. W latach 70. i 80. Brabham wprowadził do Formuły 1 takie innowacje, jak „fan car” (samochód z ogromnym wentylatorem z tyłu), hamulce wykonane z włókien węglowych czy zawieszenie hydropneumatyczne. W latach 80. Nelson Piquet zdobył Brabhamem dwa tytuły mistrza świata Formuły 1 w klasyfikacji kierowców, będąc pierwszym kierowcą, który dokonał tego w samochodzie turbodoładowanym.

    Bernard Charles „Bernie” Ecclestone (ur. 28 października 1930 w Ipswich, hrabstwo Suffolk) – prezydent i szef Formula One Administration, ma udziały w Alpha Prema, która jest matczyną spółką w stosunku do spółek Formuły 1; uważany jest za głównego władcę Formuły 1.Formuła wyścigowa – forma wyścigów samochodowych, w których typ używanego samochodu określony jest przez formułę. Pomimo tego, że termin można odnieść do każdej formy sportu motorowego od czasu jego powstania na początku XX w., jest on powszechnie używany do określenia samochodach o otwartym nadwoziu (tzw. open wheel), zbudowanych specjalnie dla wyścigów. Zazwyczaj w nazwie serii występuje słowo "formuła".

    Brytyjski przedsiębiorca Bernie Ecclestone w latach 70. i 80. był właścicielem Brabhama (w 1988 roku sprzedał zespół), a później stał się odpowiedzialny za komercyjne oblicze Formuły 1. Ostatnim właścicielem zespołu była japońska firma inżynieryjna, Middlebridge Group. W połowie sezonu 1992 zespół przeżył załamanie finansowe, jako że Middlebridge nie zdołało spłacić pożyczek udzielonych przez Landhurst Leasing. Zespół wycofał się z zawodów Formuły 1, a sprawa została skierowana do Serious Fraud Office. W 2009 roku niemiecka organizacja, używając nazwy Brabham, zgłosiła się jako kandydat na nowy zespół w sezonie 2010. Brabham nie znalazł się jednak wśród zespołów dopuszczonych do uczestnictwa w sezonie 2010.

    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Grand Prix Niemiec 1962 (oryg. Großer Preis von Deutschland) – 6. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1962, która odbyła się 5 sierpnia 1962, po raz 9. na torze Nürburgring.

    Początki[ | edytuj kod]

    Jack Brabham miał 40 lat, kiedy zdobył tytuł w samochodzie Brabham

    Firma Brabham została założona przez Jacka Brabhama i Rona Tauranaka, którzy poznali się w 1951 roku, a wcześniej obaj budowali udane samochody wyścigowe w ich ojczyźnie – Australii. Brabham odnosił duże sukcesy jako kierowca i w 1955 roku przeprowadził się do Wielkiej Brytanii, by tam kontynuować karierę kierowcy wyścigowego, gdzie jeździł dla Coopera. W 1958 roku został kierowcą w Formule 1, która według ciała zarządzającego tymi zawodami, Fédération Internationale de l’Automobile, jest najwyższą klasą wyścigów samochodów jednomiejscowych. W latach 1959 i 1960 australijski kierowca, jeżdżąc Cooperem wyposażonym w silnik umiejscowiony przed osią tylną, zdobył dwa tytuły mistrza świata w klasyfikacji kierowców.

    Parmalat SpA to włoski koncern spożywczo-mleczarski który po masowym wdrożeniu technologii UHT stał się światowym liderem w produkcji mleka o przedłużonej trwałości. W 2003 roku firma ogłosiła bankructwo z 14 mld € długu, lecz w 2011 roku zostały wykupione jej prawa do nazwy i znaku handlowego i aktualnie jest filią francuskiej grupy Lactalis. Aktualnie posiada swoje oddziały w Europie, Ameryce, Australii, Chinach i RPA.Formuła 3000 (w skrócie F3000) – seria wyścigowa samochodów jednomiejscowych o otwartym nadwoziu, istniejąca w latach 1985-2004.

    John Cooper i główny projektant Coopera, Owen Maddock, nie rozwijali jednak samochodu. Brabham naciskał jednakże na udoskonalanie modelu i odegrał znaczącą rolę w rozwoju modelu T53, w który zaangażowany był także jego przyjaciel, Ron Tauranac. Brabham uważał, że może konstruować samochody lepiej niż Cooper, i pod koniec 1959 roku spytał się Tauranaka, czy ten nie mógłby przenieść się do Wielkiej Brytanii i pracować z nim, początkowo wytwarzając zestawy do tuningu takich samochodów jak Sunbeam Rapier czy Triumph Herald. Produkcja miałaby odbywać się w firmie Jack Brabham Motors, ale głównym celem było projektowanie w przyszłości samochodów wyścigowych. Brabham uważał Tauranaka za „naprawdę jedynego faceta”, z którym mógłby założyć spółkę. By osiągnąć cel, Australijczycy założyli firmę Motor Racing Developments Ltd. (MRD), celowo unikając nazywania firmy nazwiskiem któregoś z nich. Nowa firma konkurowała później z Cooperem o dostarczanie klientom samochodów wyścigowych. Jako że Brabham wciąż był zatrudniony przez Coopera, Tauranac wyprodukował pierwszy samochód MRD (dla Formuły Junior) w tajemnicy. „Zdemaskowana” latem 1961 roku firma MRD zmieniła nazwę. Dziennikarz motoryzacyjny Gérard Crombac zwracał uwagę, że skrót MRD czytany według prawideł języka angielskiego brzmi podobnie do francuskiego słowa merde. Samochody spółki zaczęły zatem startować pod nazwą Brabham, a ich oznaczenia zaczynały się od liter BT – tj. „Brabham Tauranac”. Pierwszy prototyp Formuły Junior miał zatem oznaczenie BT1, a pierwszy samochód, który ścigał się w tej serii, oznaczony był symbolem BT2.

    Test zderzeniowy (ang. crash test) - test zderzenia samochodu przeprowadzany w warunkach laboratoryjnych, którego celem jest sprawdzenie systemów bezpieczeństwa biernego samochodu. Podczas testu rejestrowany jest obraz wideo (1000 kl/s) oraz sygnały z czujników umieszczonych na pokładzie samochodu oraz zamontowanych w manekinach. Po wykonaniu testu dane te są szczegółowo analizowane.Rob Walker Racing Team – były zespół Formuły 1 stworzony przez Brytyjczyka Roba Walkera, spadkobiercę koncernu Johnnie Walker. Był najbardziej utytułowanym, prywatnym zespołem swojego czasu i jest jedynym teamem w historii, który wygrał wyścig (GP Argentyny 1958) w samochodzie nie swojej produkcji. W historii zespół ukończył 124 wyścigi, w tym 9 razy wygrał (pierwszy raz Stirling Moss), 10 razy startował z pole position oraz osiągnął 9 najszybszych okrążeń.

    W sezonie 1961 Formuły 1 bardziej od Coopera samochody z silnikami umieszczonymi przed osią tylną rozwijały głównie Ferrari i Lotus. Jack Brabham miał słaby sezon, w którym zdobył zaledwie cztery punkty. W 1962 roku Australijczyk opuścił Coopera, by kierować własnym zespołem o nazwie Brabham Racing Organisation, który używał samochodów wyprodukowanych przez Motor Racing Developments.

    Martini Racing – włoski zespół wyścigowy, sponsorowany przez firmę Martini & Rossi, która produkuje różne napoje alkoholowe. Martini Racing powstało w roku 1968. Samochody wyścigowe tej firmy wyróżniają się ciemno niebieskimi, błękitnymi oraz czerwonymi paskami na (najczęściej) białym lub srebrnym lakierze samochodu.Megatron – marka silników używanych w Formule 1 w latach 1987–1988, w rzeczywistości będących silnikami BMW M12/13.

    Formuła 1[ | edytuj kod]

    1961–1970: Jack Brabham i Ron Tauranac[ | edytuj kod]

    Brabham BT3, pierwszy samochód Formuły 1 konstrukcji Brabhama

    Motor Racing Developments początkowo koncentrowało się na zarabianiu pieniędzy poprzez dostarczanie samochodów w niższych formułach, więc nowy samochód Formuły 1 był gotowy dopiero w połowie sezonu 1962. Zespół Brabham Racing Organisation rozpoczął sezon nabytym od Lotusa modelem 21, w którym Brabham zdobył dwa punkty; wprawdzie początkowo Brabham kupił model 24, ale po pożarze warsztatu musiał skorzystać z modelu 21. Podczas Grand Prix Niemiec zadebiutował turkusowy Brabham BT3. Jack Brabham nie dojechał do mety z powodu awarii przepustnicy na dziewiątym z 15 okrążeń. Jednakże w dwóch ostatnich wyścigach sezonu Brabham dwukrotnie zajął czwarte miejsce.

    Sezon 1975 Formuły 1 był 26. sezonem organizowanych przez FIA wyścigów. Rozpoczął się 12 stycznia 1975 i zakończył się 3 października po czternastu wyścigach.Solituderennen – wyścig samochodowy i motocyklowy, odbywający się w latach 1903-1965 na torze Solitude Racetrack we wschodniej części Stuttgartu. Po 1950 roku wyścigi odbywały się zgodnie z regulacjami Formuły 1, Formuły 2 oraz Formuły Junior.

    Na sezon 1963 drugim kierowcą zespołu, obok Jacka Brabhama, został Amerykanin Dan Gurney. Samochody Brabhama zostały przemalowane w wyścigowe barwy Australii: zielony i złoty. Jack Brabham odniósł w tymże roku pierwsze zwycięstwo dla swojego zespołu, co miało miejsce podczas niezaliczanego do klasyfikacji Mistrzostw Świata wyścigu Solituderennen. W sezonie 1964 Gurney wygrał dla zespołu Brabham dwa wyścigi Grand Prix, wliczane do mistrzostw: we Francji oraz w Meksyku. Ponadto samochody konstrukcji Brabhama wygrały w 1964 roku trzy wyścigi niewliczane do mistrzostw. Sezon 1965 nie obfitował już w takie sukcesy, a samochody Brabhama nie odniosły ani jednego zwycięstwa. W trzech pierwszych pełnych sezonach Brabham dwukrotnie był trzeci w klasyfikacji konstruktorów, a raz zajął czwarte miejsce. Jednakże słaba niezawodność zaprzepaściła kilkakrotnie szanse na lepsze wyniki. Tauranac zauważył, że ten problem można było wyeliminować, gdyby zespół miał więcej pieniędzy i trzeciego mechanika.

    Grand Prix Kanady 1984 (oryg. Grand Prix Labatt du Canada) – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1984, która odbyła się 17 czerwca 1984, po raz siódmy na torze Circuit Gilles Villeneuve. John Cooper (ur. 17 lipca 1923 roku w Kingston upon Thames, zm. 24 grudnia 2000 roku) - brytyjski konstruktor samochodów, współzałożyciel firmy Cooper Car Company.
    Brabham BT19, pierwszy mistrzowski samochód Formuły 1 konstrukcji Brabhama

    Na sezon 1966 CSI (ówczesny organ zarządzający Formułą 1) zwiększył dozwoloną maksymalną pojemność silników z 1,5 do 3 litrów; skutkiem tego było otrzymanie przez wiele zespołów niekonkurencyjnych silników. Brabham skorzystał z silników firmy Repco, która skonstruowała silnik oparty w dużej mierze na dostępnych częściach – na przykład blok silnika pochodził od bloku silnika wówczas już nieprodukowanego Oldsmobile’a F-85. Pracujący w firmie Repco inżynier Phil Irving był odpowiedzialny za skonstruowanie konkurencyjnego silnika w krótkim czasie. Niewielu spodziewało się, że w 1966 roku Brabham odniesie sukcesy. Samochody Brabhama były jednak lekkie, niezawodne i zużywały stosunkowo niewiele paliwa, dzięki czemu Jack Brabham wygrał już trzeci wyścig sezonu, Grand Prix Francji; był to pierwszy przypadek w Formule 1, że kierowca wygrał wyścig w samochodzie nazwanym swoim nazwiskiem, później dokonał tego jeszcze tylko Bruce McLaren. Brabham wygrał jeszcze trzy następne wyścigi i zdobył swój trzeci tytuł mistrza świata, stając się jedynym kierowcą w historii Formuły 1, który został mistrzem świata, prowadząc bolid nazywający się tak jak on. W sezonie 1967 mistrzem świata został zespołowy kolega Brabhama, Denny Hulme. Przyczyną tego była prawdopodobnie chęć przetestowania przez Jacka Brabhama nowych części jako pierwszy, co nie zawsze było udane. W latach 1966–1967 Brabham zdobył również tytuły mistrzowskie w klasyfikacji konstruktorów.

    Alain Marie Pascal Prost OBE (ur. 24 lutego 1955 w Lorette) – jeden z najbardziej utytułowanych kierowców Formuły 1 wszech czasów. W czasie swojej kariery w F1, która trwała od 1980 do 1993, zwyciężył w 51 Grand Prix (rekord został pobity przez Michaela Schumachera w sezonie 2001) i zdobył 4 tytuły Mistrza Świata.Sezon 1991 Formuły 1 – 42. sezon Formuły 1. Rozpoczął się 10 marca 1991, a zakończył 3 listopada po szesnastu wyścigach.

    Na 1968 rok Hulme’a (który odszedł do McLarena) zastąpił Jochen Rindt. Repco zbudowało nowe, mocniejsze silniki V8, by utrzymać konkurencyjność względem nowych silników FordaDFV. Samochód okazał się jednak niezwykle zawodny, a kiepska komunikacja pomiędzy Australią a Wielką Brytanią powodowała, że zidentyfikowanie i poprawienie problemów było bardzo trudne. Samochód był szybki (Rindt dwukrotnie w sezonie zdobył pole position), ale kierowcy dojechali do mety zaledwie trzykrotnie. Ostatecznie kierowcy Brabhama wywalczyli w sumie 10 punktów, a Brabham został sklasyfikowany na ósmym miejscu w klasyfikacji konstruktorów.

    Grand Prix Niemiec 1969 (oryg. Großer Preis von Deutschland) – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1969, która odbyła się 3 sierpnia 1969, po raz 16. na torze Nürburgring. Brabham BT58 – samochód Formuły 1, zaprojektowany przez Johna Baldwina i Sergio Rinlanda dla zespołu Brabham. Samochód napędzały silniki Judd EV. Kierowcami byli Martin Brundle, Gregor Foitek i Stefano Modena. Głównym sponsorem była firma Bioptron. Kierowcy zdołali wywalczyć tym samochodem 10 punktów.
    Brabham BT33. Brabham był konserwatywny w kwestii techniki i nie stosował monocoque’u do roku 1970

    Mimo że Brabham zrezygnował ze współpracy z Repco i na 1969 zakupił silniki Ford DFV, Rindt odszedł do Lotusa. Zastąpił go Jacky Ickx, który wygrał dwa wyścigi (w Niemczech i Kanadzie) i w klasyfikacji generalnej kierowców zajął drugie miejsce, z 37 punktami (mistrzem został Jackie Stewart, który zdobył 63 punkty). Jack Brabham miał wypadek podczas testów, na skutek którego nie wziął udziału w trzech wyścigach. Zdobył on dwa pole position i tyle samo razy stawał na podium, ale nie ukończył połowy wyścigów. Zespół zdobył drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów. Ponadto dwukrotnie – w Monako i Watkins Glen – drugie miejsce zajął Piers Courage, który ścigał się wtedy dla zespołu Frank Williams Racing Cars, korzystającego z zakupionego Brabhama BT26A.

    Zawieszenie hydropneumatyczne – rodzaj zawieszenia stosowany głównie w samochodach osobowych marki Citroën należących do klasy średniej i wyższej oraz na licencji w Rolls-Royce. W zawieszeniu tym rolę elementu sprężystego (resorującego) pełni sprężony gaz (Azot). Ponieważ sprężyna gazowa nie ma tendencji do wpadania w wibracje nie ma potrzeby stosowania amortyzatorów, które w klasycznym zawieszeniu pełnią rolę tłumika drgań elementu resorującego. Układ hydropneumatyczny zapewnia stały prześwit auta, bez względu na jego obciążenie, dzięki czemu układ zawieszenia pracuje zawsze w optymalnej pozycji co zdecydowanie zmniejsza wpływ obciążenia na zachowanie się pojazdu.Turbosprężarka - maszyna wirnikowa składająca się z turbiny i sprężarki osadzonych na wspólnym wale. Służy do doładowania silnika spalinowego, albo kotła parowego. Turbina jest zasilana spalinami z silnika, a sprężone powietrze przez sprężarkę zasila silnik. Do cylindra wprowadzona jest większa ilość powietrza dzięki czemu wzrasta moc silnika, większy jest też stopień sprężania dzięki czemu rośnie sprawność.

    Jack Brabham zapowiedział, że z końcem 1969 roku zakończy karierę i sprzeda udziały w zespole Tauranakowi. Jednakże informacja, że Rindt zostaje w Lotusie, skłoniła Australijczyka to wzięcia udziału w charakterze kierowcy jeszcze w sezonie 1970. Grand Prix Republiki Południwej Afryki 1970 było ostatnim zwycięskim wyścigiem Jacka Brabhama, który – mimo kilku awarii samochodu – zaliczył udany sezon i był konkurencyjnym kierowcą. Jego partnerem w zespole był Rolf Stommelen. Zespół zdobył 35 punktów i czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

    Bruce Leslie McLaren (ur. 30 sierpnia 1937 w Auckland, zm. 2 czerwca 1970 w Goodwood) – nowozelandzki inżynier, kierowca wyścigowy, technik i wynalazca.Martin Brundle (ur. 1 czerwca 1959 w King’s Lynn) – były brytyjski kierowca wyścigowy, jeżdżący m.in. w Formule 1 (w latach 1984 – 1996, poza sezonem 1990). Zwycięzca wyścigu 24 godziny Le Mans w 1990 roku. Obecnie komentator brytyjskiej telewizji Sky.

    1971: Ron Tauranac[ | edytuj kod]

    Brabham BT34, posiadający „szczypce homara”

    Przed sezonem 1971 Jack Brabham sprzedał swoje udziały w zespole Ronowi Tauranakowi. Na sezon ten zespół zatrudnił w charakterze kierowców dwukrotnego mistrza świata Grahama Hilla oraz Tima Schenkena. Dla Hilla Tauranac zaprojektował specjalną odmianę modelu BT34, która posiadała dwie chłodnice zamontowane przed przednimi kołami; rozwiązanie to było określane przez media jako „szczypce homara”. Hill wygrał niewliczane do mistrzostw zawody BRDC International Trophy na Silverstone, ale w oficjalnych Grand Prix zdobył w sezonie 1971 zaledwie dwa punkty. Zespół zdobył w sumie 5 punktów, i zajął 9 miejsce na koniec sezonu.

    Daniel Sexton „Dan” Gurney (ur. 13 kwietnia 1931 roku w Port Jefferson) – amerykański kierowca wyścigowy, konstruktor i założyciel zespołu All American Racers.BRDC International Trophy – wyścig samochodowy, odbywający się od 1949 roku (nie rozegrano go jedynie w 1991 roku).

    Tauranac zaczął rozumieć, że budżet zespołu w wysokości stu tysięcy funtów nie wystarczy, aby móc pracować samodzielnie, rozpoczął więc poszukiwania doświadczonego partnera finansowego. Pod koniec 1971 roku sprzedał on zespół za 100 tysięcy funtów brytyjskiemu przedsiębiorcy, Berniemu Ecclestone’owi. Ecclestone wcześniej był menadżerem Jochena Rindta oraz właścicielem zespołu Connaught. Po sprzedaniu zespołu Tauranac nadal projektował samochody.

    Grand Prix Meksyku 1964 (oryg. Gran Premio de Mexico) – ostatnia runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1964, która odbyła się 25 października 1964, po raz 2. na torze Autódromo Hermanos Rodríguez. Alfa Romeo S.p.A. – włoska firma i marka samochodów wyścigowych, sportowych oraz luksusowych osobowych klasy średniej oraz wyższej. Produkowała również pojazdy użytkowe, w tym do lat 80. małe liczby samochodów dostawczych. Od 1986 roku jest własnością koncernu Fiat.

    1972–1987: Bernie Ecclestone[ | edytuj kod]

    Brabham BT44. Model ten był używany w sezonach 1974 i 1975

    Tauranac opuścił zespół na początku sezonu 1972, ponieważ Ecclestone zmienił sposób prowadzenia zespołu bez konsultacji z nim. Ecclestone zauważył, że nie byli oni w stanie się porozumieć, a każdy z nich chciał narzucić swoje stanowisko. W sezonie tym Brabham wystawił trzy różne modele, a największym osiągnięciem było pole position Carlosa Reutemanna i zwycięstwo tegoż kierowcy w niewliczanym do mistrzostw Grand Prix Interlagos. W sezonie 1973 głównym projektantem został Południowoafrykańczyk, Gordon Murray. Murray zaprojektował model BT42 o trójkątnym przekroju. W samochodzie tym Reutemann dwukrotnie zdobył trzecie miejsce, i zakończył sezon na siódmej pozycji w klasyfikacji kierowców. Poza Murrayem Ecclestone zatrudnił także Herbiego Blasha, który miał być odpowiedzialny za program wdrażania Brabhama do Formuły 2. Jednak już w 1973 roku Blash został menadżerem zespołu Brabham w Formule 1 i pracował z Murrayem i Ecclestonem przez następne 15 lat.

    Owen Richard Maddock (ur. 24 stycznia 1925 roku w Cowes w Isle of Wight we Wielkiej Brytanii, zm. 19 lipca 2000 roku) – inżynier i projektant.Denis Clive „Denny” Hulme (ur. 18 czerwca 1936 roku w Nelson; zm. 4 października 1992 roku w Bathurst) – był nowozelandzkim kierowcą wyścigowym, Mistrzem Świata Formuły 1 z 1967 roku.

    W sezonie 1974 Reutemann trzy razy wygrał, a zwycięstwo w Grand Prix Republiki Południowej Afryki było pierwszym w jego karierze, a pierwszym zespołu Brabham od sezonu 1970. Zespół zakończył sezon na piątym miejscu w klasyfikacji generalnej. Sezon 1975 rozpoczął się dobrze, od zwycięstwa Carlosa Pace w Grand Prix Brazylii. Jednakże w sezonie wystąpiły problemy z oponami. Pace zakończył sezon na szóstej pozycji, a Reutemann na trzeciej. Również Brabham był trzeci w klasyfikacji zespołów.

    Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.Piers Raymond Courage (ur. 27 maja 1942 w Colchester, zm. 21 czerwca 1970 w Zandvoort) – brytyjski kierowca wyścigowy. Uczestniczył w 29 Grand Prix. Zadebiutował 2 stycznia 1967 roku. W swojej krótkiej karierze dwa razy stanął na podium i zdobył sumę 20 punktów.

    Podczas gdy konkurencyjne zespoły – McLaren i Lotus – były napędzane silnikami Ford DFV od końca lat 60. do początku lat 80., Ecclestone chciał znaleźć przewagę poprzez inne rozwiązanie. Mimo sukcesów silników DFV, Ecclestone podpisał umowę z włoskim producentem Alfa Romeo. Firma ta w myśl umowy miała za darmo dostarczać Brabhamowi swoje duże i mocne silniki typu bokser od sezonu 1976. Silniki te sprawiały jednak, że model BT45 (w barwach Martini Racing) był zawodny i zbyt ciężki. W sezonach 1976 oraz 1977 samochody Brabhama spisywały się słabo. W 1976 roku Reutemann wynegocjował przedterminowe zerwanie kontraktu i przeszedł do Ferrari. W 1977 roku zastąpił go John Watson. Na początku tego roku Pace zginął w wypadku awionetki.

    Liczba oktanowa – liczba określająca odporność na niekontrolowany samozapłon paliwa silnikowego do silników z zapłonem iskrowym, który może powodować jego spalanie stukowe (detonacyjne). Dokładna wartość liczby oktanowej jest równa procentom objętościowym zawartości izooktanu w takiej mieszaninie izooktanu i n-heptanu, która wywołuje identyczną liczbę stuków w silniku testowym jak analizowane paliwo.Sir John Arthur „Jack” Brabham OBE (ur. 2 kwietnia 1926 w Hurstville (przedmieścia Sydney)) – australijski kierowca wyścigowy; trzykrotny mistrz Formuły 1 (w 1959, 1960 i 1966)

    Na sezon 1978 Brabham wystawił model BT46. Murray starał się przezwyciężyć problemy związane z umiejscowieniem silnika. Ecclestone podpisał kontrakt z dwukrotnym mistrzem świata, Niki Laudą. Wynagrodzenie dla Laudy w wysokości miliona dolarów płaciła włoska firma Parmalat. W sezonie 1978 dominował Lotus 79 wykorzystujący efekt przypowierzchniowy, ale Brabham odniósł dwa zwycięstwa, w tym jedno w wersji „B” modelu, wyróżniającej się ogromnym wentylatorem z tyłu.

    Brabham BT46 – samochód Formuły 1 zaprojektowany dla zespołu Brabham przez Gordona Murraya. Model BT46 wystawiony był w sezonie 1978 Formuły 1 oraz w jednym Grand Prix sezonu 1979.Fédération Internationale de l’Automobile, FIA (pl. Międzynarodowa Federacja Samochodowa) – najwyższa organizacja powołana 20 czerwca 1904 roku (wtedy jako Association Internationale des Automobile Clubs ReconnusAIACR) zajmująca się zarządzaniem sportem samochodowym. Jej siedziba mieści się przy Place de la Concorde 8 w Paryżu. Federacja zrzesza 157 krajowych organizacji z 118 krajów na całym świecie. Prezydentem FIA jest Jean Todt.

    Partnerstwo z Alfą Romeo zakończyło się w trakcie trwania sezonu 1979. Był to także pierwszy sezon pełnych startów w Brabhamie Brazylijczyka Nelsona Piqueta. Murray zaprojektował w pełni wykorzystujący efekt przypowierzchniowy model BT48, który koncentrował się wokół szybko rozwijanego silnika V12. Brabham stosował również hamulce z włókien węglowych; Brabham jako pierwszy w 1976 roku zastosował tę innowacyjną technologię, zaczerpniętą z lotnictwa. Samochód jednak okazał się trudny w prowadzeniu, a nowy silnik – awaryjny. Skutkiem tego zespół zakończył sezon na ósmym miejscu w klasyfikacji konstruktorów. Alfa Romeo rozpoczęła testowanie własnego samochodu Formuły 1, co pozwoliło Ecclestone’owi wrócić do silników DFV. Nowy i lżejszy, napędzany tym silnikiem model BT49, zadebiutował podczas Grand Prix Kanady 1979. Po treningu do wyścigu o to Grand Prix Niki Lauda ogłosił niezwłoczne wycofanie się z wyścigów; później wyjaśnił, że „w ogóle nie cieszyła go jazda w kółko po torach”.

    BMW Motorsport – sekcja firmy BMW odpowiedzialna za sporty motorowe. BMW uczestniczyło w różnych obszarach sportów motorowych, wliczając w to wyścigi motocykli, samochodów turystycznych i sportowych, Formułę 1 i Formułę 2.Fondmetal – konstruktor Formuły 1 od 1991 do 1992 oraz dostawca silników w 2000 i sponsor kilku teamów przez ten czas. Zespół nie zdobył ani jednego punktu w 29 wyścigach i nigdy nie był klasyfikowany w Mistrzostwach Świata. Firma od początku swojego istnienia produkowała felgi, co zresztą robi do dziś.
    Brabham BT49 uczestniczył w wyścigach Formuły 1 przez ponad cztery sezony, a Nelson Piquet zdobył nim tytuł mistrza świata

    Zespół używał modelu BT49 przez ponad cztery sezony. W sezonie 1980 Piquet trzy razy wygrał wyścig, zdobywając tytuł wicemistrza świata, a Brabham zajął trzecie miejsce w klasyfikacji kierowców. Wtedy też rozpoczęto malowanie samochodów Brabham w kolory biały i niebieski. Na sezon 1981 zespół rozwijał model BT49, stosując po raz pierwszy hydropneumatyczne zawieszenie, które zapewnia stały prześwit pojazdu; rozwiązanie to miało pomóc w uniknięciu zmniejszenia docisku. Piquet, blisko współpracujący z Murrayem, wygrywając trzy wyścigi, zdobył tytuł mistrza świata, mimo że pojawiły się oskarżenia, że zespół oszukuje. W klasyfikacji zespołów Brabhama wyprzedził tylko Williams.

    Arrows Racing Team – zespół Formuły 1, który uczestniczył w Grand Prix w latach 1977-2002. Siedzibą Arrowsa było Leafield.Silverstone Circuit – tor Formuły 1 położony na granicy hrabstw Northamptonshire i Buckinghamshire. Odbywa się na nim Grand Prix Wielkiej Brytanii. Rekord okrążenia obecnej wersji toru został ustanowiony w 2010 r. przez Fernando Alonso i wynosi 1:30,874.

    W 1977 Renault wprowadziło do Formuły 1 silniki turbodoładowane. Latem 1981 roku Brabham testował rzędowy silnik BMW z turbosprężarką o oznaczeniu M12. Na sezon 1982 zespół zaprojektował samochód, który jak najlepiej wykorzystywałby możliwości silnika BMW. We wczesnej części sezonu Brabham nadal korzystał z silników Forda, a w międzyczasie w związku z planowanym stosowaniem części BMW rozwiązywano problemy z niezawodnością i prowadzeniem samochodu. BMW nalegało, by Brabham zaczął stosować ich silniki najszybciej, jak to możliwe. Pierwsze zwycięstwo Brabhama-BMW nastąpiło za sprawą Piqueta w Grand Prix Kanady. W klasyfikacji konstruktorów Brabham zakończył sezon na piątym miejscu. W klasyfikacji kierowców zwycięzca Grand Prix Monako, Riccardo Patrese, był dziesiąty, a Piquet – jedenasty. W sezonie 1983 Piquet zdobył tytuł mistrza świata, okazując się lepszym od Alaina Prosta. Był to pierwszy raz w historii Formuły 1, kiedy kierowca zdobył tytuł w samochodzie napędzanym jednostką turbo. Patrese był jedynym obok Piqueta kierowcą w tamtym okresie, który wygrał wyścig dla Brabhama. Włoch w sezonie 1983 był dziewiąty, z 13 punktami. Mimo sukcesów Piqueta w latach 1981 oraz 1983, Brabham nie zdobył tytułu mistrza świata w klasyfikacji konstruktorów.

    Sezon 1961 był dwunastym sezonem w tej dyscyplinie. Mistrzem Świata został Phil Hill, który zwyciężył głównie dzięki śmierci kolegi z zespołu, a zarazem najgroźniejszego przeciwnika – Niemca Wolfganga von Tripsa, który zginął w wypadku podczas GP Włoch na torze w Monzie. W cieniu tragedii tytuł mistrza konstruktorów po raz pierwszy zdobyła stajnie Ferrari (prócz wspomnianych Hilla i Tripsa punkty dla Ferrari zdobywali: Amerykanin Ginther, Włoch Baghetti oraz Belg Gendebien).Pirelli – włoska firma specjalizująca się w produkcji opon pneumatycznych. Założył ją Giovanni Battista Pirelli w 1872 roku. Opony Pirelli niemal od zawsze kojarzone są ze sportem. Pierwszym sukcesem był rajd Pekin-Paryż w 1907. Zwycięzcy wyścigu używali właśnie opon tej firmy, co przyniosło jej międzynarodową sławę.
    Brabham BT54 w sezonie 1985 był wyposażony w opony Pirelli

    W sezonie 1984 Piquet wygrał wyścigi o Grand Prix Kanady i Stanów Zjednoczonych Wschód. W sezonie 1985 Piquet wygrał Grand Prix Francji i było to ostatnie zwycięstwo zespołu Brabham w Formule 1. Po roku 1985 Piquet przeszedł do Williamsa. Po siedmiu latach spędzonych w Brabhamie i zdobytych dwóch tytułach mistrza świata Brazylijczyk, uznawszy iż zasługuje na lepszą płacę, niż oferował mu Ecclestone na sezon 1986, opuścił zespół. W sezonie 1984 w klasyfikacji kierowców Piquet był piąty, a w 1985 – ósmy. Sezon 1986 był dla Brabhama bardzo nieudany. Nadzwyczajnie długi i niski model BT55, skonstruowany pod kątem poprawy aerodynamiki i obniżenia środka ciężkości, zdobył tylko dwa punkty. Podczas testów na torze Paul Ricard zginął w wypadku kierowca zespołu, Elio de Angelis. W sierpniu BMW, po uprzednim rozważeniu założenia własnego zespołu Formuły 1, ogłosiło, że wycofuje się z Formuły 1 z końcem sezonu. Murray, który był bardziej zaangażowany w prowadzenie zespołu po tym, gdy Ecclestone stał się bardziej zaangażowany w swoją rolę, którą pełnił w FOCA, stwierdził, że zaczęła zawodzić droga, którą Brabham podążał przez 15 lat. W listopadzie 1986 roku Murray przeszedł do McLarena.

    Indianapolis 500 (także: Indy 500) – wyścig samochodowy rozgrywany corocznie w Stanach Zjednoczonych w ostatnią niedzielę maja. Wyścig rozgrywany jest od 1911 roku na dystansie 500 mil, czyli 200 okrążeń na torze Indianapolis Motor Speedway. Jest to jedno z największych wydarzeń sportowych na świecie, oglądane na żywo przez około 270 tysięcy widzów.Syndyk to pod zarządami starych regulacji prawnych – osoba zarządzająca majątkiem przedsiębiorcy postawionego w stan upadłości oraz dokonująca podziału funduszy między wierzycieli zgodnie z zasadami prawa upadłościowego i naprawczego. Była to funkcja likwidatora majątku w postępowaniu upadłościowym z opcją likwidacyjną. Syndyk licencjonowany - jest specjalistą zarządzania kryzysowego, menadżerem rewitalizacji podmiotu w kłopotach finansowych.

    BMW mimo odejścia wywiązało się z umowy, która zobowiązywała ich do dostarczania silników w sezonie 1987. Silniki te były jednak niekonkurencyjne. Pionowe części, wokół których był skoncentrowany nowy samochód Brabhama, zostały sprzedane do Arrowsa. Najważniejsi pracownicy Brabhama, w tym Murray, uważali, że wtedy Ecclestone stracił chęć prowadzenia zespołu. Sezon 1987 był tylko trochę bardziej udany niż poprzedni – Patrese i de Cesaris zdobyli w sumie 10 punktów i dwukrotnie trzecie miejsce (w Belgii i Meksyku). Na sezon 1988 Brabham nie był w stanie zapewnić sobie silników, dlatego też podczas Grand Prix Brazylii Ecclestone ogłosił, że zespół nie weźmie udziału w sezonie 1988 Mistrzostw Świata Formuły 1. Następnie sprzedał MRD Alfie Romeo.

    Andrea de Cesaris (ur. 31 maja 1959 w Rzymie) – były włoski kierowca Formuły 1. Znany z dużej liczby wypadków (stąd złośliwie zwany „Andrea de Crasheris”, ang crash – wypadek), słynął również z umiejętności blokowania innych kierowców (stąd zwany przez niektórych z nich "ruchomą zaporą drogową"). Dzierżawca rekordu największej liczby wyścigów bez zwycięstwa (208).Spojler, Spoiler (z ang. spoil - psuć) – wszelkie dodatkowe owiewki, odchylacze opływu, skrzydła nadwozia pojazdu drogowego, mające polepszyć jego własności aerodynamiczne, zmniejszające opór, ustateczniające lub zwiększające nacisk kół na jezdnię. Spojlery służą także wyłącznie jako elementy stylizacji nadwozia.

    Następnie zespół został sprzedany szwajcarskiemu finansiście Joachimowi Luhti. Herbie Blash odszedł z zespołu i rozpoczął pracę w firmie Ecclestone’a – FOCA Television.

    1989: Joachim Luhti[ | edytuj kod]

    Zmiana właściciela nastąpiła, gdy Brabham nie brał udziału w zawodach Formuły 1. Na sezon 1989 nowy model, BT58, był napędzany silnikami Judd (pierwotnie jedną z firm Jacka Brabhama). Kierowcami zespołu zostali Stefano Modena i Martin Brundle. Zespół zakończył sezon na ósmym miejscu w klasyfikacji konstruktorów, a Modena wywalczył dla Brabhama ostatnie podium (w Grand Prix Monako). Niepokojący był jednak fakt, że Brundle dwukrotnie w sezonie nie zdołał się prekwalifikować.

    David Brabham (ur. 5 września 1965 w Wimbledon na przedmieściach Londynu) – australijski kierowca wyścigowy. Startował m.in. w Formule 1, 24h Le Mans, wyścigach samochodów sportowych oraz turystycznych. Syn Sir Jacka Brabhama, trzykrotnego mistrza Formuły 1. Jego bracia Geoff i Gary również są kierowcami wyścigowymi.Objętość (pojemność) skokowa cylindra – różnica pomiędzy maksymalną a minimalną objętością cylindra. Dla wielocylindrowych silników spalinowych podaje się łączną objętość wszystkich cylindrów, w których następuje spalanie. Jej wartość podawana jest w centymetrach sześciennych, czasem oznaczanych skrótem ccm od ang. cubic centimeter. Inaczej mówiąc - jest to objętość utworzona w cylindrze pomiędzy górnym martwym położeniem tłoka (zewnętrznym górnym skrajnym położeniem) a jego dolnym martwym położeniem (wewnętrznym dolnym skrajnym położeniem).

    1990–1992: Middlebridge Racing[ | edytuj kod]

    W połowie 1989 roku Luhti został aresztowany za oszustwa podatkowe. Zespół przejęła japońska firma inżynieryjna Middlebridge Group Limited, której właścicielem był miliarder Koji Nakauchi. Firma ta była właścicielem zespołu Formuły 3000, Middlebridge Racing. Grupa zapłaciła za przejęcie Brabhama milion funtów pożyczone przez Landhurst Leasing. Zespół miał jednak niewielkie zasoby finansowe, i w ciągu trzech ostatnich sezonów swojego istnienia jego kierowcy zdobyli zaledwie 5 punktów. W sezonie 1990 jedyne punkty za piąte miejsce w Grand Prix Stanów Zjednoczonych zdobył Modena. W sezonie tym w zespole Brabham zadebiutował młodszy syn Jacka Brabhama, David. Zespół zakończył sezon na dziewiątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów. W sezonie 1991 dla zespołu jeździli Brundle i Mark Blundell, którzy zdobyli wtedy łącznie 3 punkty. Z powodu słabych wyników w pierwszej części sezonu kierowcy ci w drugiej części sezonu musieli się prekwalifikować, co Blundellowi nie udało się w Japonii, a Brundle’owi w Australii. W sezonie 1992 w Brabhamie startował syn Grahama Hilla, Damon, który zastąpił ostatnią kobietę w Formule 1 – Giovannę Amati po tym, jak jej sponsor nie zapłacił za jej starty należnych pieniędzy.

    Nelson Piquet Souto Maior (ur. 17 sierpnia 1952 w Rio de Janeiro) – brazylijski kierowca Formuły 1, trzykrotny mistrz świata.Tarcza hamulcowa – główna część hamulca tarczowego. Tarcze hamulcowe w samochodach osobowych i ciężarowych najczęściej wykonane są z żeliwa. Fakt ten wpływa na dobrą niezmienność wymiarową tarcz w dużym zakresie temperatur.

    Ostatnie samochody zespołu projektował Argentyńczyk Sergio Rinland. Samochody te były napędzane przez jednostki Judd (z wyjątkiem sezonu 1991, kiedy to Brabhamy były napędzane silnikami Yamaha). W sezonie 1992 samochody Brabham rzadko kwalifikowały się do wyścigu. Ostatnim wyścigiem dla zespołu było Grand Prix Węgier, które Damon Hill ukończył na ostatnim, 11 miejscu, cztery okrążenia za zwycięzcą. Po zakończeniu tego wyścigu zespołowi zabrakło funduszy i upadł. Middlebridge Group Limited nie była w stanie nadal spłacać zadłużenia wobec Landhurst Leasing, które ostatecznie urosło do 6 milionów funtów. Landhurst Leasing podał zatem Middlebridge do sądu, a sprawą zajęło się Serious Fraud Office. Uznano winnymi i osadzono w więzieniu dyrektorów zarządzających Landhurst, ponieważ przyjmowali oni łapówki, za co udzielali Middlebridge dalszych pożyczek. Poza Brabhamem po sezonie 1992 Formułę 1 opuściło jeszcze trzech innych konstruktorów: March, Fondmetal i Andrea Moda. Pojawiły się wprawdzie plotki, że Brabham zdoła wystartować w sezonie 1993, ale do tego nie doszło. Aktywa firmy zostały przekazane Landhurst Leasing i w 1993 roku zostały zlicytowane przez syndyków firmy.

    Riccardo Patrese (ur. 17 kwietnia 1954) – włoski kierowca wyścigowy startujący w Formule 1 w latach 1977-1993. Wystartował w 256 wyścigach o Grand Prix Formuły 1, co do 2008 roku czyniło go najbardziej doświadczonym kierowcą w historii tej serii wyścigowej.Sezon 2010 Formuły 1 był 61 sezonem o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Rozpoczął się 14 marca na torze Sakhir w Bahrajnie, a zakończył 14 listopada na torze Yas Marina Circuit w Abu Zabi. Rozegrano 19 wyścigów. Tytuł Mistrza Świata wśród kierowców zdobył Sebastian Vettel pobijając rekord najmłodszego mistrza świata Lewisa Hamiltona z 2008 roku, natomiast tytuł mistrza konstruktorów zdobył zespół Red Bull Racing.

    W 1993 roku stara fabryka Brabhama została nabyta przez Yamaha Motor Sports i przeznaczona na siedzibę dla firmy Activa Technology Limited, która produkowała części do samochodów wyścigowych i drogowych, a jej dyrektorem był Herbie Blash. W 2006 roku fabryka została zakupiona przez zespół GP2, Carlin DPR.

    2010: próba powrotu[ | edytuj kod]

    4 czerwca 2009 roku Niemiec Franz Hilmer, właściciel firmy Formtech, potwierdził, że wysłał do FIA zgłoszenie w sprawie dopuszczenia jego zespołu do startów w sezonie 2010 pod nazwą Brabham. Rodzina Brabham nie była w to zaangażowana i zapowiedziała proces przeciwko Hilmerowi w sprawie nielegalnego użycia nazwy „Brabham”. Brabham nie został dopuszczony do startów na sezon 2010.

    Triumph Herald - kompaktowy samochód osobowy wprowadzony do produkcji w roku 1959 pod marką Standard-Triumph Company. Nadwozie zaprojektował włoski projektant Giovanni Michelotti, pojazd występował w kilku wersjach nadwozia: saloon, kabriolet, coupé, van oraz kombi.Jackie Stewart, właśc. John Young Stewart (ur. 11 czerwca 1939 w Milton) – brytyjski kierowca Formuły 1, trzykrotny mistrz świata. Określany przydomkiem The Flying Scot.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Grand Prix Kanady 1979 (oryg. Grand Prix du Canada) – 14. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1979, która odbyła się 30 września 1979, po raz drugi na torze Circuit Gilles Villeneuve.
    Repco (akronim od Replacement Parts Company) – australijska firma inżynieryjna założona w Collingwood przez Geoffa Russella w 1922 roku. Pierwotnie działała pod nazwą Automotive Grinding Company. Firma Repco dostarczała w latach 1966–1969 silniki zespołowi Formuły 1 Brabham. Napędzane tymi silnikami samochody zdobyły tytuły mistrza świata kierowców oraz konstruktorów w sezonach 1966 oraz 1967.
    Arden International – brytyjski zespół startujący w wyścigach samochodowych. Startował w serii GP2 w latach 2005-2010, a w latach 2005-2006 startował w serii A1 Grand Prix.
    Ford Motor Company – amerykański producent samochodów osobowych, SUV-ów, samochodów sportowych, vanów, pickupów i samochodów ciężarowych z siedzibą w Dearborn działający od 1903 roku. Marka współtworzy koncern Ford Motor Company.
    Grand Prix Szwecji 1978 (oryg. Sveriges Grand Prix) – ósma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1978, która odbyła się 17 czerwca 1978, po raz szósty na torze Scandinavian Raceway.
    Tim Schenken (ur. 26 września 1943) – australijski kierowca wyścigowy, w latach 1970-1974 startował w wyścigach Formuły 1. Jeździł w bolidach zespołów Williams, Brabham, Surtees, Trojan, Lotus. Wystartował w 36 wyścigach Formuły 1, raz stając na podium, lecz nigdy nie wygrywając. Obecnie (2011) pełni funkcję dyrektora wyścigu podczas zawodów serii V8 Supercars.
    Brabham BT55 – samochód Formuły 1, skonstruowany przez Brabhama na sezon 1986. Kierowcami bolidu byli Riccardo Patrese, Elio de Angelis i Derek Warwick.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.109 sek.