• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brabancja

    Przeczytaj także...
    Pokój westfalski – wielostronny układ kończący wojnę trzydziestoletnią 1618-1648, zawarty 24 października 1648 między Rzeszą Niemiecką a Francją (w której małoletniego Ludwika XIV zastępował w rządach pierwszy minister, kardynał Jules Mazarin) i jej sojusznikami w Münsterze oraz między Habsburgami a Szwecją w Osnabrück. Jeden z najbardziej znaczących traktatów międzynarodowych w historii nowożytnej Europy.Lotaryngia (fr. Lorraine, niem. Lothringen, lotar. Louréne) – kraina historyczna i region administracyjny w północno-wschodniej Francji. Graniczy z Belgią, Luksemburgiem i Niemcami oraz z regionami: Alzacja, Franche-Comté i Szampania-Ardeny.
    Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (od staro-wysoko-niemieckiego hab lub haw – przejście, przeprawa przez rzekę; legendarna etymologia od niem. Habichtsburg – Jastrzębi Zamek) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.
    Barwy Brabancji znalazły się w 1830 na fladze Belgii
    Godłem Belgii jest brabancki lew złoty w polu czarnym wspięty czerwonyn orężem
    Książę Brabancji Jan, miniatura z Kodeksu Manesse, XIV w.

    Brabancja (hol., fr.: Brabant) – kraina historyczna w zachodniej Europie obejmująca część Belgii i południowo-zachodniej Holandii.

    Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.

    Główne miasta: Bruksela, Antwerpia.

    Brabancja była hrabstwem w księstwie Dolna Lotaryngia. W 880 roku wraz z Lotaryngią została włączona do Państwa wschodniofrankijskiego.

    W 1106 r. podniesiona do rangi księstwa. Od 1430 r. pod władzą książąt Burgundii, później (1477) - Habsburgów austriackich i hiszpańskich (od 1556).

    Podczas walk o niepodległość Niderlandów, Brabancja stanowiła jeden z głównych środków oporu antyhiszpańskiego. W wyniku walk i rozłamu religijnego, część północna (głównie protestancka) weszła w 1579 (formalnie w 1648 - pokój westfalski) w skład Republiki Zjednoczonych Prowincji, a część południowa (katolicka) pozostała przy Niderlandach hiszpańskich.

    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.

    W 1830 Brabancja stała się centralną prowincją Belgii, a jej główne miasto - stolicą nowego kraju. Dla uczczenia roli Brabancji w walce o niepodległość Belgii, barwy narodowe tej krainy stały się w 1830 flagą Belgii, zaś brabancki lew złoty w polu czarnym wspięty czerwonym orężem utworzył jej godło.

    Protestantyzm – jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wyznania religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.Koronka – wyrób sztuki użytkowej, często o dużych walorach artystycznych, będący rodzajem ażurowej plecionki z nici (najczęściej bawełnianych lub lnianych, czasem metalowych).

    W 1989 został wydzielony Region Stołeczny Brukseli, ale nadal pozostawał on częścią prowincji Brabancji. W 1995 prowincja została ostatecznie podzielona na niderlandzkojezyczną Brabancję Flamandzką, francuskojęzyczną Brabancję Walońską i dwujęzyczny Region Stołeczny Brukseli.

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Kraina historyczna – region rozwijający się od setek lub tysięcy lat, obejmujący obszary powiązane wspólną historią i kulturą, niekiedy także więzami gospodarczymi. Bardzo często podział kraju na krainy historyczne staje się podstawą wydzielenia współczesnych jednostek podziału administracyjnego.

    Zobacz też[]

  • Brabancja Północna,
  • Brabancja Flamandzka,
  • Brabancja Walońska,
  • koronka brabancka,
  • Władcy Brabancji,
  • Joyeuse Entrée.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, niekiedy również określany jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).
    Hrabstwo – tym mianem określa się jednostkę podziału administracyjnego, najczęściej odpowiadającą polskiemu powiatowi. Podział terytorialny na hrabstwa przetrwał do dziś w krajach anglosaskich (ang. shire); m.in. w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Stanach Zjednoczonych i na Węgrzech (komitat – węg. megye).
    Herb Belgii - w tarczy barwy czarnej (Sable), złoty (Or) wspięty lew (Rampart) w czerwonym uzbrojeniu. Hełm złoty, otwarty, z damaskinażem, zwieńczony koroną królewską. Tarczę podtrzymują złote lwy, dzierżące w sztandary w barwach belgijskich. Wokół tarczy łańcuch orderu Leopolda I, za nią dwa berła królewskie. Całość otacza płaszcz heraldyczny, czerwony, podbity gronostajem, zwieńczony koroną i gonfanonem z tarczą herbową Belgii na tle barw narodowych. Za płaszczem umieszczone są sztandary z herbami prowincji belgijskich, po cztery z obu stron korony. Poniżej tarczy motto w jęz. francuskim: "L`Union fait la force" i niderlandzkim: "Eendracht maakt macht" (Jedność wiedzie do siły) , umieszczone na wstędze barwy czerwonej.
    Joyeuse Entrée (z fr. Radosny wjazd) – zwyczajowa nazwa średniowiecznej karty przywilejów stanowych Brabancji, później także Flandrii i innych prowincji Niderlandów. Przywileje te nadawały prowincjom szeroką autonomię wewnętrzną a przedstawicielstwom stanowym wpływ na politykę władców. Nazwa dokumentu pochodzi od uroczystego wjazdu Joanny Brabanckiej i jej męża Wacława Luksemburskiego do Brabancji w roku 1356, podczas którego zostali zmuszeni do podpisania przywileju.
    Niderlandy – historyczna nazwa nizinnych terenów u ujścia Renu, Mozy i Skaldy do Morza Północnego, z czasem rozciągnięta również na Ardeny i sąsiednie wyżyny (dzisiejsza Belgia, Holandia i Luksemburg).
    Brabancja Północna (hol.: Noord-Brabant) – prowincja na południu Holandii o powierzchni całkowitej 5 081,76 km². Językiem urzędowym jest język niderlandzki; powszechnie używany jest dialekt brabancki tego języka, podobnie jak w należącej do Belgii Brabancji Flamandzkiej.
    Republika Zjednoczonych Prowincji (rzadziej: Republika Siedmiu Zjednoczonych Prowincji Niderlandzkich, niderl. - De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden) – republika założona przez 7 protestanckich prowincji północnych Niderlandów (Holandia, Zelandia, Utrecht, Groningen, Geldria, Overijssel, Fryzja), które po zawarciu unii utrechckiej zdetronizowały w 1581 króla Hiszpanii Filipa II.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.