• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Boris Dubin

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Krzysztof Kamil Baczyński (ps. Jan Bugaj, Emil, Jan Krzyski, Krzysztof, Piotr Smugosz, Krzysztof Zieliński, Krzyś; ur. 22 stycznia 1921 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1944 tamże) – polski poeta czasu wojny, podchorąży, żołnierz Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów, jeden z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, w czasie okupacji związany z pismem „Płomienie” oraz miesięcznikiem „Droga”. Zginął w czasie powstania warszawskiego jako żołnierz batalionu „Parasol” Armii Krajowej.
    Tłumacz – osoba, która dzięki znajomości co najmniej dwóch języków dokonuje przekładu wypowiedzi lub tekstu pisanego z języka źródłowego na język docelowy. Tłumaczenie wymaga nie tylko rozumienia tekstu, ale również sprawnego wyrażania jego treści w języku, na który ma być tłumaczony. Oprócz wysokich kompetencji językowych, dobry tłumacz powinien cechować się umiejętnością szybkiego uczenia się i wszechstronną wiedzą, a przynajmniej dobrą orientacją w swojej specjalizacji. Tłumacz musi także być osobą wzbudzającą zaufanie obu stron, którym umożliwia komunikację.
    Boris Dubin, 2010

    Boris Władimirowicz Dubin (ros.: Борис Владимирович Дубин; ur. 31 grudnia 1946 w Moskwie, zm. 20 sierpnia 2014 tamże) – rosyjski socjolog i tłumacz literatury angielskiej, francuskiej, hiszpańskiej, latynoamerykańskiej oraz polskiej na język rosyjski (m.in. Krzysztof Kamil Baczyński, Czesław Miłosz, Janusz Szuber oraz Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki). W latach 1988–2004 pracownik Ogólnorosyjskiego Centrum Badań nad Opinią Publiczną (Всероссийский центр изучения общественного мнения, ВЦИОМ), od 2004 roku działa w Lewada-Centr (Левада-Центр), współpracując m.in. z Lwem Gudkowem).

    Czesław Miłosz (ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz; w latach 1951–1989 na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych; w Polsce do 1980 obłożony cenzurą; laureat Neustadt International Prize for Literature (1978) i Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980); profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Harvarda; w 1993 powrócił do kraju, członek Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, kawaler Orderu Orła Białego, wyróżniony tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata; pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce; brat Andrzeja Miłosza.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Dorobek literacki[]

  • 1978: Kniga i cztienije w żyzni sowietskogo sieła (Книга и чтение в жизни советского села, współautorstwo)
  • 1982: Kniga, cztienije, bibliotieka. Zarubieżnyje issledowanija po sociołogii litieratury (Книга, чтение, библиотека. Зарубежные исследования по социологии литературы, współautorstwo wraz z L. Gudkowem i A. Rejtbłatem)
  • 1983: Problemy sociołogii za rubieżom. Sbornik obzorow i riefieratow (Проблемы социологии литературы за рубежом. Сборник обзоров и рефератов, współatorstwo)
  • 1990: Jest´ mnienije! Itogi sociołogiczeskogo oprosa (Есть мнение! Итоги социологического опроса, współatorstwo)
  • 1993: Sowietskij prostoj czełowiek. Opyt socialnogo portrieta na rubieże 90-ch (Советский простой человек. Опыт социального портрета на рубеже 90-х, współautorstwo, wydanie w języku niemieckim w 1992, w języku francuskim w 1993)
  • 1994: Litieratura kak socialnyj institut (Литература как социальный институт, współautorstwo z L. Gudkowem).
  • 1995: Intielligiencija. Zamietki o litieraturno-politiczeskich illuzijach (Интеллигенция. Заметки о литературно-политических иллюзиях, współautorstwo z L. Gudkowem)
  • 1998: Litieratura i obszczestwo (Литература и общество, współautorstwo z L. Gudkowem i W. Stradą)
  • 2001: Słowo, pis´mo, litieratura. Oczerki po sociołogii sowriemiennoj kultury (Слово, письмо, литература. Очерки по социологии современной культуры)
  • 2003: Siemantika, ritorika i socialnyje funkcii "proszłogo". K sociołogii sowietskogo i postsowietskogo istoriczeskogo romana (Семантика, риторика и социальные функции "прошлого". К социологии советского и постсоветского исторического романа)
  • 2004: Intiellektualnyje gruppy i simwoliczeskije formy. Oczerki sociołogii sowriemiennoj kultury (Интеллектуальные группы и символические формы. Очерки социологии современной культуры)
  • 2005: Na polach pis´ma. Zamietki o stratiegijach mysli i słowa w XX wiekie (На полях письма. Заметки о стратегиях мысли и слова в XX веке, wydanie zawiera wybrane przekłady)
  • 2007: Żyt´ w Rossii na rubieże stoletij. Sociołogiczeskije oczerki i razrabotki (Жить в России на рубеже столетий. Социологические очерки и разработки)
  • 2007: Problema "elity" w siegodniaszniej Rossii (Проблема "элиты" в сегодняшней России, współautorstwo z L. Gudkowem i J. Lewadą)
  • 2008: Obszczestwiennyj razłom i rożdienije nowoj sociołogii. Dwadcat´ let monitoringa (Общественный разлом и рождение новой социологии. Двадцать лет мониторинг, współautorstwo)
  • 2008: Cztienije w Rossii – 2008. Tiendiencii i problemy (Чтение в России – 2008. Тенденции и проблемы, współautorstwo z N. Zorką)
  • 2008: Postsowietskij czełowiek i grażdanskoje obszczestwo (Постсоветский человек и гражданское общество, współautorstwo z L. Gudkowem i N. Zorką)
  • 2010: Kłassika, posle i riadom. Sociołogiczeskije oczerki o litieraturie i kulturie (Классика, после и рядом. Социологические очерки о литературе и культуре)
  • 2011: Rossija nulewych. Politczeskaja kultura, istoriczeskaja pamiat´, powsiedniewnaja żyzn´ (Россия нулевых. Политическая культура, историческая память, повседневная жизнь)
  • 2011: Mołodioż Rossii (Молодёжь России, 2011, współautorstwo z L. Gudkowem i N. Zorką)
  • 2013: Simwoły - instituty - issledowania: Nowye oczerki sociołogii kultury (Символы — институты — исследования: новые очерки социологии культуры) [1])
  • 2013: Poruka. Izbrannye stikhi i perewody (Порука. Избранные стихи и переводы)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Biografia (j.ros.)
  • Lew Dmitriewicz Gudkow (ros. Лев Дмитриевич Гудков, ur. 6 grudnia 1946 w Moskwie) - rosyjski socjolog.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.