• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Boja

    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Akumulator elektryczny – rodzaj ogniwa galwanicznego, które może być wielokrotnie użytkowane i ładowane prądem elektrycznym. Wszystkie rodzaje akumulatorów elektrycznych gromadzą i później uwalniają energię elektryczną dzięki odwracalnym reakcjom chemicznym zachodzącym w elektrolicie oraz na styku elektrolitu i elektrod.
    Kotwica – element wyposażenia jednostki pływającej służący do unieruchomienia jej na wodzie przez zaczepienie o dno, niekiedy do hamowania oraz wykonywania manewrów.
    Pława bezpiecznej wody

    Boja, pława (ang. buoy) – urządzenie pływające zakotwiczone za pomocą martwej kotwicy lub swobodnie dryfujące – bywa wyposażana w znak szczytowy, w reflektor (odbłyśnik radarowy), w światło o określonej charakterystyce, dziś już rzadziej w dzwon lub buczek (dźwięk bez określonej charakterystyki powodowany kołysaniem się boi), także w urządzenia radiowe lub radarowe (Racon). Wyposażenie to zasilane jest z okresowo wymienianego akumulatora lub energią generowaną dzięki słońcu, wiatrowi lub falowaniu. Część boi świetlnych zasilana jest gazem z zainstalowanego zbiornika.

    Racon jest typem transpondera radarowego, używanego w nawigacji morskiej do wskazania i identyfikacji znaków nawigacyjnych na ekranie radaru.Boja ratunkowa – boja umieszczona w specjalnym wgłębieniu pokładu okrętu podwodnego, przymocowana do okrętu liną o długości większej niż maksymalne zanurzenie danego okrętu. Boja ratunkowa jest pomalowana w kontrastujące pasy, jaskrawymi kolorami wyposażona w silne światło błyskowe oraz anteny HF i UKF. W przypadku, gdy okręt nie może się wynurzyć z powodu awarii, boja jest zwalniana, wypływa na powierzchni wody i oznacza pozycję zagrożonego okrętu. Dodatkowo, dzięki zainstalowanym antenom, połączonym z radiem na pokładzie lub z automatycznym nadajnikiem zainstalowanym na boi, umożliwia wezwanie pomocy drogą radiową. Przybyłe siły ratownicze mogą się porozumiewać z załogą okrętu przez zainstalowany telefon. Większość okrętów podwodnych wyposażona jest w dwie boje ratunkowe.

    Boja została wynaleziona w 1066 roku w Niemczech (rzeka Wezera).

    Pławy służące do oznaczania toru wodnego na śródlądowych drogach wodnych bywają też nazywane baken lub bakan (ros. бакeн, бакан) (niderlandzki – baken).

    Boje służą do:

  • oznakowania nawigacyjnego torów żeglugowych, miejsce niebezpiecznych, granic akwenów – patrz system IALA,
  • oznakowania sprzętu rybackiego, hydrograficznego (badanie prądów morskich, falowania itp.),
  • oznakowania leżących na dnie kotwic,
  • cumowania jednostek pływających,
  • oznakowania i komunikacji z niemogącymi się wynurzyć okrętami podwodnymiboja ratunkowa,
  • automatycznego sygnalizowania pozycji wypadku morskiego (radiopława) – EPIRB (Emergency Position-Indicating Radio Beacon), transponder radarowy (SART – Search And Rescue Transponder),
  • i inne.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. pława, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-03-04].
    2. boja, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-03-04].
    3. System IALA. Navipedia. [dostęp 2019-03-04].
    4. Pława. Glosbe. [dostęp 2019-03-04].

    Zobacz też[ | edytuj kod]


    Okręt podwodny – wojskowa jednostka pływająca, konstrukcyjnie przystosowana do prowadzenia działań i operacji zarówno na powierzchni, jak i pod wodą; współcześnie jedna z głównych klas okrętów. Okręty podwodne zdolne są do samodzielnego zanurzenia i wynurzenia oraz kontrolowanego pływania pod wodą, a także do prowadzenia w tym środowisku walki oraz wykonywania zadań transportowych i rozpoznawczych.Transponder (XPDR, XPNDR lub TPDR) jest bezprzewodowym urządzeniem komunikacyjnym, które automatycznie odbiera, moduluje, wzmacnia i odpowiada na sygnał przychodzący w czasie rzeczywistym. Termin pochodzi z połączenia słów (transmitter i responder). Transpondery można podzielić na dwie główne kategorie różniące się sposobem zasilania: aktywne i pasywne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wezera (niem. Weser) – rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy. Ma długość 733 km (od źródeł Werry), a powierzchnia dorzecza wynosi 45,5 tys. km².
    Akwen – każdy dowolnie określony fragment powierzchni wodnej. Termin spełniający taką samą funkcję jak teren w odniesieniu do powierzchni lądowej.
    Znak nawigacyjny – rodzaj urządzenia lub budowli, która jest ustawione w celu wskazywania bezpiecznej drogi wszelkim uczestnikom ruchu wodnego lub lotniczego. Aby dany obiekt był uznawany za znak nawigacyjny, musi być on oznaczony na mapie nawigacyjnej.
    System IALA – międzynarodowy morski system oznakowania nawigacyjnego. Intensywny rozwój żeglugi morskiej stał się powodem do opracowania niemal jednolitego oznakowania morskich akwenów żeglugowych. Dokonało tego Międzynarodowe Stowarzyszenie Służb Oznakowania Nawigacyjnego IALA w 1976 roku. Różnica dotycząca kolorów stosowanych w oznakowaniu bocznym spowodowała, że świat podzielono na dwa regiony: A obejmujący Europę, Afrykę, Australię i większość Azji oraz B stosowany w obu Amerykach, Japonii, Filipinach oraz Korei.
    Rożek odbijający (reflektor radarowy) – wykorzystywany w radiolokacji specjalnie skonstruowany metalowy przedmiot odbijający fale radiolokacyjne. Zaletą rożka odbijającego jest jego wielokrotnie większa skuteczna powierzchnia odbicia niż sugerują to jego wymiary geometryczne, niezależnie od kierunku, z jakiego zostanie oświetlony przez falę radiolokacyjną.
    EPIRB (Emergency Position-Indicating Radio Beacon) – rodzaj nadajnika radiowego pozwalającego na ustalenie miejsca położenia w sytuacji zagrożenia. Instalowany jest na statkach, samolotach, ale mogą być używane również przez osoby fizyczne, np. turystów w górach.
    Tor wodny, szlak żeglowny (z niderl. farwater) – droga dla statków, bezpieczna o odpowiedniej głębokości, wyznaczona na akwenie trudnym lub niebezpiecznym, oznaczona stałymi (np. brama torowa) lub pływającymi znakami nawigacyjnymi, na której może odbywać się bezpiecznie i swobodnie ruch żeglugowy. Kierunek (prawa i lewa strona) toru wodnego, prowadzi zawsze z morza do portu, ujścia rzeki lub do innej drogi wodnej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.