• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bogusz Bilewski



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy – historyczny polski serial w reżyserii Jerzego Sztwiertni, który został wyprodukowany przez Telewizję Polską w latach 1979-1981.Rzeka kłamstwa – polski serial historyczny oparty na cyklu powieściowy Ewy Szelburg-Zarembiny. Bohaterką jest Joanna, sierota szukająca szczęścia. Żyć jej przypadło na przełomie XIX i XX wieku.
    Grób Bogusza Bilewskiego na Cmentarzu Powązkowskim

    Bogusz Bilewski (ur. 25 września 1930 w Starachowicach, zm. 14 września 1995 we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Urodził się w Starachowicach. Jego matka chciała, żeby został śpiewakiem, a ojciec marzył, by syn zrobił karierę inżyniera. Uczęszczał do Gimnazjum Towarzystwa Salezjańskiego w Ostrzeszowie. W 1954 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Krakowie i zaraz potem zadebiutował na scenie w Teatru Wybrzeże w Gdańsku. Grał też na scenach w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie i w teatrach warszawskich: Dramatycznym, Powszechnym, Ateneum, Polskim, Narodowym i Na Woli.

    Książę i żebrak (tytuł oryg. Crossed Swords, 1977) - angielsko-amerykański kostiumowy dramat przygodowy w reżyserii Richarda Fleischera na podstawie powieści Marka Twaina pod tym samym tytułem.Potop – polski film kostiumowy z 1974 roku w reżyserii Jerzego Hoffmana, będący trzecią ekranizacją powieści Henryka Sienkiewicza pod tym samym tytułem. Akcja filmu toczy się podczas potopu szwedzkiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a jego głównym bohaterem jest awanturniczy chorąży Andrzej Kmicic, który zostaje okryty hańbą wskutek podpalenia wsi oraz kolaboracji ze środowiskami proszwedzkimi; wskutek tego zmienia swe nazwisko, pod którym próbuje naprawić swe krzywdy i przeżywa zmianę swej osobowości.

    Jednak największą popularność przyniosły mu dwie filmowe postacie: Walusia Kwiczoła z serialu Janosik (1973) Jerzego Passendorfera i Kulwieca-Hippocentaurusa z Potopu (1974). Zagrał w sumie w kilkudziesięciu filmach i przedstawieniach teatralnych. Pracował też w dubbingu.

    Zmarł w 1995 z powodu krwotocznego udaru mózgu. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 157-3-18).

    Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie – instytucja kultury Miasta Tarnowa, teatr dramatyczny działający od 1945 roku w budynku dawnego „Sokoła” przy ulicy Mickiewicza 4.Kopernik – polsko-niemiecki serial biograficzny, który jest telewizyjną wersją filmu o tym samym tytule. Serial zrealizowany został w 1972 roku z okazji 500. rocznicy urodzin astronoma Mikołaja Kopernika, a premierę miał 2 września 1973 roku.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    14 września jest 257. (w latach przestępnych 258.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 108 dni.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.
    Ja, Klaudiusz – 12-odcinkowy, brytyjski, historyczny serial telewizyjny wyprodukowany przez BBC w 1976 roku. Jest to adaptacja dylogii powieściowej brytyjskiego pisarza Roberta Gravesa – Ja, Klaudiusz i Klaudiusz i Messalina, która okazała się jednym z najpopularniejszych seriali telewizyjnych w historii BBC.
    Popielec – polski serial telewizyjny z 1982 roku zrealizowany na podstawie powieści Włodzimierza Kłaczyńskiego pod tym samym tytułem. Zrealizowany we wsi Wesoła przy współudziale jej mieszkańców. Znalazły się w nim także sceny kręcone w miejscowościach : Nozdrzec, Izdebki, Borek Stary ( Sanktuarium Matki Boskiej Boreckiej ), Blizne, gdzie w zabytkowym drewnianym kościele Wszystkich Świętych kręcono sceny religijne.
    Zmiennicy – polski serial telewizyjny w reżyserii Stanisława Barei, emitowany po raz pierwszy w Programie 1 TVP od 18 października 1987 do 15 stycznia 1988 roku.
    Zimowy zmierzch – polski film psychologiczny z 1956 w reżyserii Stanisława Lenartowicza, samodzielny pełnometrażowy debiut reżysera. Film zrealizowany według scenariusza Tadeusza Konwickiego wyróżniał się w momencie premiery odejściem od założeń filmowego socrealizmu; ledwie zarysowana akcja – stary kolejarz Rumsza nie akceptuje małżeństwa swego jedynego ocalałego po II wojnie światowej syna, który wrócił z wojska z ciężarną żoną – stanowiła pretekst do ukazania życia zapadłej prowincji na tzw. Kresach Wschodnich, niedotkniętej zbytnio przemianami okresu stalinizmu. Sporo uwagi Lenartowicz i Konwicki poświęcili przedstawieniu ceremonii katolickich, będących w filmach socrealistycznych tabu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.058 sek.