• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bogusław II

    Przeczytaj także...
    Wojsława Bogusławówna (ur. ?, zm. 7 maja 1229) – księżniczka pomorska, córka Bogusława II, księcia pomorskiego na Szczecinie i Mirosławy.Władysław III Laskonogi (ur. 1161-1166/1167, zm. 3 listopada 1231) – książę wielkopolski, w latach 1194-1202 w południowej Wielkopolsce, w latach 1202-1229 w Wielkopolsce, w latach 1202-1206, 1228-1229 książę krakowski, w 1206 oddał księstwo kaliskie Henrykowi I Brodatemu z linii śląskiej, 1206-1210 i 1218-1225 w Lubuszu, 1216-1217 tylko w Gnieźnie, choć według innych prawdopodobniejszych wersji oddał wtedy bratankowi tylko południowo-zachodnią Wielkopolskę.
    Mściwój I gdański (Mszczuj, Mściwoj, Mściwuj, pom. Mestwin). Syn Sobiesława I z dynastii Sobiesławiców. Data urodzenia nieznana. Według nekrologów pomorskich miał umrzeć w 1220 r. Część historyków uważa, że tak było w rzeczywistości (Błażej Śliwiński). Inni jednak (np. Gerard Labuda, Edward Rymar) zwracają uwagę, że w 1248 r. jego syn Świętopełk oświadczył, iż przez 12 lat opiekował się bratem Samborem, po czym wydzielił mu dzielnicę. Wiele wskazuje, że stało się to w latach 1225-1227. Z tego wynika, że Mściwoj I zmarł w 1213-1215 r.

    Bogusław II (ur. w okr. 11781184, zm. 23 lub 24 stycznia 1220 lub 1221) – książę pomorski i szczeciński z dynastii Gryfitów. Syn Bogusława I i Anastazji, córki księcia wielkopolskiego Mieszka III Starego i Eudoksji.

    Bogusław III (ur. ?, zm. 1223) – domniemany książę z dynastii Gryfitów, panujący w księstwie sławieńskim. Według E. Lubinusa – syn Bogusława II, księcia pomorskiego i szczecińskiego oraz Mirosławy, córki Mściwoja I, księcia/namiestnika gdańskiego i Swinisławy.Anastazja (ur. przed 1164, zm. po 31 maja 1240) – księżniczka wielkopolska i księżna zachodniopomorska z dynastii Piastów.

    Lata panowania[]

    W chwili śmierci ojca w 1187 - Bogusław i jego młodszy brat, Kazimierz, byli jeszcze nieletni, dlatego król Danii Kanut VI ustanowił kuratora księstwa pomorskiego w osobie kasztelana szczecińskiego Warcisława Świętoborzyca, zaś opiekunem książąt uczynił Jaromara I. Jednak rzeczywiste rządy w księstwie do 1208 sprawowała ich matka, Anastazja.

    Władcy Polski – lista obejmuje książąt i królów Polski. Pierwszą dynastią panującą w Polsce byli Piastowie, którzy rządzili od powstania państwa polskiego (około 900) do 1370, z krótką przerwą na panowanie Przemyślidów (1291–1306). W latach 1138–1320 miało miejsce rozbicie dzielnicowe, kiedy władza nad ziemiami polskimi należała równocześnie do wielu niezależnych książąt piastowskich. Od 1370 do 1399 panowali dwaj monarchowie z dynastii Andegawenów, zaś od 1386 do 1572 monarchowie z dynastii Jagiellonów.Hołd lenny (łac. homagium) – ceremonia uroczystego zawarcia kontraktu lennego. Podczas niej następowało homagium: wasal klękał przed swoim seniorem i składał mu uroczystą przysięgę wierności, zobowiązując się do niesienia pomocy swojemu seniorowi w radzie (łac. consilium) i ofiarując pomoc zbrojną (łac. auxilium). Następowała wówczas inwestytura, czyli formalne przekazanie lenna wasalowi.

    Od 1202 współrządził księstwem wespół z bratem Kazimierzem II, któremu przekazał zachodnią część ojcowizny. W tym roku także obaj bracia złożyli hołd lenny Władysławowi Laskonogiemu, księciu wielkopolskiemu i krakowskiemu.

    W 1205 księstwa Pomorza Zachodniego wraz ze Szczecinem zostały zaatakowane przez Duńczyków. Książę polski, do którego zwrócił się Bogusław II, udzielił pomocy zbrojnej, lecz połączone wojska pomorsko-polskie zostały pokonane w otwartej walce (w 1205 Szczecin przejściowo został odzyskany). Duńczycy umocnili swoją pozycję na tych terenach, szczególnie po wygranej batalii z margrabiami brandenburskimi, którzy wysuwali również pretensje do zwierzchnictwa nad Pomorzem. Król niemiecki Fryderyk II uznał ich zwierzchność nad zajętymi ziemiami (1214).

    Gryfici – dynastia książąt pomorskich panująca na Pomorzu Zachodnim od XII do XVII wieku. Nazwa rodu ukształtowała się w XV wieku i została zaczerpnięta od Gryfa, którego członkowie rodziny używali jako swojego herbu od 1214 roku.Książęta wielkopolscy - lista obejmuje władców Wielkopolski. Wielkopolska w 1138 roku, na mocy ustawy sukcesyjnej Bolesława III Krzywoustego, przypadła jego synowi Mieszkowi III Staremu. Dzielnicą tą rządzili Piastowie wielkopolscy, a przejściowo także Henryk I Brodaty i Henryk II Pobożny, przedstawiciele śląskiej linii tej dynastii.

    W wyniku podziału księstwa w 1211 roku otrzymał dzielnicę uznamsko-szczecińską.

    W 1216 Bogusław II złożył hołd królowi Danii Waldemarowi II i z jego rąk otrzymał księstwo pomorskie jako lenno. Pochowany został w kościele św. Jakuba w Szczecinie.

    Rodzina[]

    Małżeństwo i potomstwo[]

    Bugusław II z małżeństwa z Mirosławą, córką Mściwoja I, księcia/namiestnika gdańskiego i Swinisławy miał troje dzieci:

    Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.Pomorze Zachodnie (Pomorze Nadodrzańskie, łac. Pomerania, kasz. Zôpadnô Pòmòrskô, niem. Pommern) – kraina historyczno-geograficzna nad dolną Odrą i mniejszymi rzekami uchodzącymi do Zatoki Pomorskiej, między Reknicą a Łebą. Na zachodzie przechodzi w Meklemburgię, na południu w Brandenburgię, ziemię lubuską oraz Wielkopolskę (Krajnę), a na wschodzie w Pomorze Gdańskie.
  • Bogusława III (ur. ?, zm. 1223) – księcia sławieńskiego?,
  • Wojsławę (ur. ?, zm. 7 maja 1229) – księżniczkę pomorską,
  • Barnima I Dobrego (ur. ok. 1210, zm. 13 lub 14 listopada 1278) – księcia szczecińskiego i pomorskiego.
  • Genealogia[]


    Przypisy

    1. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich , ss. 128-130.
    2. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 128.
    3. K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 29.
    4. A. Häckermann: Bogislav II., Herzog von Pommern (niem.). [dostęp 2012-02-24].
    5. J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 102.
    6. B. Dopierała, Polskie losy Pomorza Zachodniego, s. 56.
    7. B. Dopierała, Polskie losy Pomorza Zachodniego, s. 57.
    8. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 129.
    9. U. Madsen: Bogislaw II. Herzog von Slawien (niem.). [dostęp 2012-02-24].
    10. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich , ss. 128-130,142-151.

    Bibliografia[]

    Opracowania[]

  • Dopierała B., Polskie losy Pomorza Zachodniego, Poznań 1970.
  • Kozłowski K., Podralski J., Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, Szczecin 1985, ISBN 83-03-00530-8.
  • Rymar E. Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, ISBN 83-87879-50-9.
  • Szymański J. W., Książęcy ród Gryfitów, Goleniów – Kielce 2006, ISBN 83-7273-224-8.
  • Opracowania online[]

  • Häckermann A., Bogislav II., Herzog von Pommern (niem.) [w:] NDB, ADB Deutsche Biographie (niem.), [dostęp 2012-02-24].
  • Madsen U., Bogislaw II. Herzog von Slawien (niem.), [dostęp 2012-02-24].
  • Literatura dodatkowa (opracowania)[]

  • Koczy L., Bogusław II [w:] Polski Słownik Biograficzny, T. 2, Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, Kraków 1936, s. 204, reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910.

  • Gebethner i Wolff – warszawskie przedsiębiorstwo wydawnicze i księgarskie założone w 1857 przez Gustawa Adolfa Gebethnera i Augusta Roberta Wolffa przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie (Pałac Potockich), a później również w Krakowie. Istniało do 1950, zlikwidowane przez komunistów (antykwariat działał do 1961).Eudoksja Izjasławówna (ur. ok. 1140, zm. po 1187) - księżniczka ruska, zdaniem części literatury córka wielkiego księcia kijowskiego Izasława II i jego pierwszej, nieznanej z imienia żony. Między 1151 a 1154 została drugą żoną Mieszko III Starego, z którym doczekała się trzech synów: Bolesława Mieszkowica, Mieszka Młodszego i Władysława Laskonogiego oraz dwóch córek: Salomei i Anastazji.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Barnim I Dobry (ur. zap. ok. 1210, zm. 13 lub 14 listopada 1278 w Dąbiu) – książę szczeciński i pomorski, z dynastii Gryfitów. Syn Bogusława II i Mirosławy, córki księcia/namiestnika gdańskiego Mściwoja I i Swinisławy.
    Książęta pomorscy. Pomorze jest geograficznym i historycznym regionem w obecnych granicach północnej Polski i Niemiec, na południowym wybrzeżu Bałtyku po obu stronach Odry i sięga na wschodzie do Wisły, a na zachodzie do rzeki Reknicy.
    Bazylika archikatedralna świętego Jakuba – najważniejszy kościół miasta Szczecina. Zlokalizowany na Starym Mieście, ul. Kard. Wyszyńskiego 19. Drugi po Bazylice licheńskiej pod względem wysokości istniejący kościół w Polsce.
    Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
    DaniaKrólestwo Danii (duń. Kongeriget Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. W jej skład wchodzą też formalnie Grenlandia oraz Wyspy Owcze, które posiadając szeroką autonomię tworzą z kontynentalną Danią Wspólnotowe Królestwo Danii (Rigsfællesskabet). Dania graniczy od południa z Niemcami, zaś przez cieśninę Sund sąsiaduje ze Szwecją.
    Edward Rymar (ur. 28 grudnia 1936 w Haczowie) – polski historyk, mediewista, specjalista w dziedzinie historii Nowej Marchii, Pomorza i genealogii dynastycznej.
    Warcisław II Świętoborzyc (ur. przed 1135, zm. 1196) – kasztelan szczeciński, syn Świętobora Starszego z rodu Świętoborzyców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.