• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bogusław Grużewski

    Przeczytaj także...
    Język litewski (lit. lietuvių kalba) - język z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, wchodzących w skład języków bałtosłowiańskich, którym posługuje się ok. 5 mln osób. Oprócz Litwy językiem tym posługują się Litwini zamieszkujący na zachodzie Białorusi i północno-wschodniej Polsce (Suwalszczyzna), a także w Rosji, Łotwie oraz emigranci w USA, Kanadzie, Australii, Niemczech. Jest językiem urzędowym Litwy.Bank Światowy (ang. World Bank) rozpoczął działalność jako efekt postanowień konferencji w Bretton Woods z lipca 1944. Główną przesłanką dla jego stworzenia była przede wszystkim chęć odbudowy zniszczonych II wojną światową krajów Europy i Japonii. Istotnym celem statutowym było również wsparcie dla rozwijających się krajów Azji, Ameryki Łacińskiej i Afryki. Obecnie zrzesza on 188 krajów członkowskich. Siedzibą Banku Światowego jest Waszyngton.
    Uniwersytet Moskiewski im. M. Łomonosowa (ros. Московский государственный университет имени М.В.Ломоносова, w skrócie МГУ, MGU) – największy i najbardziej znany uniwersytet w Rosji, otwarty 25 stycznia 1755, założony przez carycę Elżbietę Piotrowną, dzięki pomysłowi Michaiła Łomonosowa i aktywnym zabiegom Iwana Szuwałowa.

    Bogusław Grużewski (lit. Boguslavas Gruževskis, ur. 17 października 1962 w Wilnie) – litewski ekonomista pochodzenia polskiego, dyrektor Instytutu Pracy i Badań Społecznych.

    Życiorys[]

    Ukończył Szkołę Średnią nr 19 w Wilnie z polskim językiem wykładowym. W 1985 został absolwentem Wydziału Ekonomicznego Uniwersytetu Wileńskiego, uzyskał specjalność ekonomisty-matematyka. W 1990 uzyskał stopień doktora nauk społecznych na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Moskiewskiego. W 2004 otrzymał tytuł docenta.

    Kasa im. Józefa Mianowskiego — Fundacja Popierania Nauki – największa i najważniejsza polska organizacja naukowa powstała w zaborze rosyjskim 12 lipca 1881. reaktywowana w roku 1991.Litwa, Republika Litewska (lit. Lietuva, Lietuvos Respublika) – państwo w Europie, jeden z krajów bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO; graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią, od północy z Łotwą.

    Od 1986 do 1990 był pracownikiem naukowym Instytutu Ekonomiki Litewskiej Akademii Nauk. W latach 1991–1992 pracował jako doradca w Ministerstwie Opieki Społecznej. Na początku lat 90. podjął pracę w Instytucie Pracy i Badań Społecznych. Kieruje grupą badawczą ds. problematyki zatrudnienia. W latach 1996–1998 pełnił funkcję wicedyrektora. W 2005 objął stanowisko dyrektora Instytutu. Od 1994 do 1999 pracował jako starszy wykładowca i docent na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Wileńskiego.

    Łotwa (łot. Latvija, Republika Łotewska – Latvijas Republika) – państwo w Europie Północnej powstałe po I wojnie światowej, jeden z krajów nadbałtyckich. Członek Unii Europejskiej i NATO.Komisja Europejska (niem. Europäische Kommission, fr. Commission européenne, ang. European Commission) – organ wykonawczy Unii Europejskiej będący instytucją odpowiedzialną za bieżącą politykę Unii, nadzorujący prace wszystkich jej agencji i zarządzającą jej funduszami. Komisja posiada wyłączną inicjatywę legislacyjną w zakresie prawa unijnego oraz jest uprawniona do wydawania rozporządzeń wykonawczych (ang. Comission Regulation). Jej główną siedzibą jest Bruksela.

    Był konsultantem Banku Światowego na Litwie (1992–1994) i Łotwie (1993). Kierował międzyresortowym programem badawczym rynku pracy (1991–1993), zasiadał w rządowej grupie roboczej ds. współpracy z Polską w dziedzinie zatrudnienia i rynku pracy (1993–1995). Pod koniec lat 90. pracował jako ekspert projektu Consensus II "Monitoring the Development of Social Protection Reform in the Countries of Central and Eastern Europe" oraz w ramach programu rozwoju regionu wileńskiego Stowarzyszenia "Wspólnota Polska". Opracowywał raport nt. rozwoju zatrudnienia i rynku pracy na Litwie dla Komisji Europejskiej. W latach 2004–2006 był ekspertem biura Międzynarodowej Organizacji Pracy dla Europy Środkowo-Wschodniej.

    Polacy na Litwie − społeczność ok. 235-300 tysięcy osób. Polacy są najliczniejszą mniejszością narodową na Litwie, gdzie stanowią 6,58% ludności tego kraju. Mieszkają głównie w Wilnie i w zwartym osadnictwie w rejonach wileńskim, solecznickim, święciańskim i trockim (w rejonach solecznickim i wileńskim stanowią większość mieszkańców). Zamieszkują też w rozproszeniu resztę kraju, w przeszłości na Kowieńszczyźnie stanowili większość ludności. Polaków na Litwie zrzesza Związek Polaków na Litwie.Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.

    Uczestniczył w programie szkoleniowym USAID na Jackson State University (1995), był stypendystą Fundacji Popierania Nauki (1996), Fundacji im. Braci Śniadeckich (1996–1997), programu Banku Światowego i Rządu Szwecji "Polityka Socjalna i Rozwój Lokalnych Służb Pomocy" (1998).

    W pracy naukowej zajmuje się m. in. problematyką rynku pracy, bezrobocia, regulacji zatrudnienia i dialogu społecznego. Jest autorem kilkudziesięciu prac naukowych i analiz oraz artykułów w czasopismach krajowych i zagranicznych poświęconych tej tematyce. Brał udział w wielu międzynarodowych konferencjach i seminariach naukowych. Kierował programami badawczymi i rozwojowymi w dziedzinie rynku pracy i zatrudnienia.

    17 października jest 290. (w latach przestępnych 291.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 75 dni.Uniwersytet Wileński (lit. Vilniaus universitetas) – państwowy uniwersytet w Wilnie, założony w 1579 przez króla Polski Stefana Batorego jako Akademia i Uniwersytet Wileński, w okresie II Rzeczypospolitej w latach 1919–1939 Uniwersytet Stefana Batorego; trzeci najstarszy uniwersytet na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów i jeden z najstarszych uniwersytetów w Europie Wschodniej, współcześnie nazwę tę nosi największy uniwersytet litewski.

    Należy do Europejskiego Stowarzyszenia Ekonomistów Pracy, Bałtyckiego Stowarzyszenia Demografów oraz Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy, w którym w latach 2011–2014 pełnił funkcję prezesa.

    Bibliografia[]

  • Nota biograficzna, Tūkstantmečio žmonės, www.whoiswho.lt (lit.)
  • Nota biograficzna na stronie SNPL (pol.)
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Stowarzyszenie Naukowców Polaków Litwy (SNPL) - społeczna organizacja, jednocząca naukowców - obywateli Litwy – stworzona do zaspokajania wspólnych potrzeb i celów, rozwoju nauki i sztuki, podnoszenia poziomu wykształcenia młodzieży. Stowarzyszenie zostało założone 14 kwietnia 1989 roku. Obecnie do Stowarzyszenia należy 62 członków, wśród nich 8 doktorów habilitowanych oraz 54 doktorów z różnych dziedzin nauki. W okresie 1989-1998 funkcje prezesa SNPL sprawował prof. dr hab. Romuald Brazis, w latach 1998-2011 – dr hab. Jarosław Wołkonowski, prof. UwB, w 2011 prezesem został wybrany prof. dr hab. Bogusław Grużewski. Stowarzyszenie organizuje konferencje naukowe, odczyty oraz dyskusje na różne aktualne dla społeczeństwa tematy, wydaje swój Rocznik. SNPL zachęca swoich członków do zgłębiania wiedzy, podnoszenia kwalifikacji naukowych, uczestniczenia w konferencjach, pisania prac habilitacyjnych.Międzynarodowa Organizacja Pracy – MOP (ang. International Labour Organization – ILO, franc. Organisation Internationale du Travail – OIT, hiszp. Organización Internacional del Trabajo – OIT) – organizacja zajmująca się problemami pracowniczymi: ograniczaniem pracy dzieci (szczególnie w niebezpiecznych branżach), ochroną praw pracowników, polepszaniem warunków do pracy i życia, tworzeniem miejsc pracy i szkoleń. Została utworzona 28 czerwca 1919 roku na paryskiej konferencji pokojowej jako autonomiczna organizacja stowarzyszona z Ligą Narodów. Po II wojnie światowej stała się organizacją afiliowaną przy ONZ. Siedziba tej organizacji znajduje się w Genewie. W 1969 roku otrzymała pokojową Nagrodę Nobla.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” – organizacja pozarządowa, której celem jest umacnianie więzi z Polską osób polskiego pochodzenia i Polaków zamieszkałych za granicą.

    Reklama