• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Boemund II

    Przeczytaj także...
    Daniszmendydzi (albo Daniszmenidzi, Daniszmendzi) - dynastia pochodzenia turkmeńskiego rządząca w centralnej i północnej Anatolii w takich miastach jak Sivas, Malatya, Kayseri i Kastamonu, od r. ok. 1071 do 1178.Baldwin II z Le Bourg (zm. 21 sierpnia 1131 w Jerozolimie) – hrabia Edessy (1100—1118) i król Jerozolimy (1118—1131). Kuzyn Baldwina I, po którym objął najpierw hrabstwo Edessy, a później Królestwo Jerozolimskie.
    Damaszek (arab. دمشق, transk. naukowa Dimašq, transk. polska Dimaszk; dialekt damasceński: š-Šām) – stolica oraz największe miasto Syrii – 1,71 mln mieszkańców (XII 2009), cały zespół miejski – 4,36 mln mieszkańców (2007). Leży w południowo-zachodniej części kraju, w oazie nad rzeką Barada u podnóża gór Antyliban, na skraju Pustyni Syryjskiej. Jest to największy ośrodek przemysłowy i naukowy w Syrii, jedno z czterech świętych miast islamu, a także (od 1268) siedziba prawosławnego Patriarchatu Antiochii, znaczący ośrodek handlowy. Aglomeracja Damaszku stanowi wydzieloną jednostką administracyjną Syrii.
    Moneta Boemunda II

    Boemund II de Hauteville (ur. 1108, zm. 1130) - książę Antiochii 1111 - 1130.

    Był synem założyciela księstwa Boemunda I i Konstancji, córki Filipa I, króla Francji. Kiedy zmarł jego ojciec, młody Boemund był jeszcze dzieckiem i mieszkał w Apulii. Jego kuzyn - Tankred przejął władzę jako regent, ale zmarł w 1112, zastąpił go Roger z Salerno, który zginął w bitwie pod Ager Sanguinis w 1119, ostatnim regentem został wtedy król Baldwin II Jerozolimski.

    Tankred z Hauteville, fr. Tancrède de Hauteville (ur. 1072, zm. 1112) – jeden z przywódców I krucjaty oraz regent Księstwa Antiochii, członek rodu Hauteville.Filip I (ur. 23 maja 1052, zm. 29 lipca 1108 w Melun) – król Francji (1060-1108, koronowany w 1059). Syn Henryka I (1031-1060), z dynastii Kapetyngów i Anny Kijowskiej.

    W 1124, w wieku 16 lat, Boemund osiągnął pełnoletność. Kolejne dwa lata spędził w Mezzogiorno, a w październiku 1126, po osiemnastych urodzinach opuścił Apulię i udał się do Antiochii. Według Wilhelma z Tyru Boemund i jego kuzyn - Wilhelm II, książę Apulii, zawarli umowę - że ten z nich który umrze pierwszy zostawi swoje włoskie ziemie drugiemu. W 1127 poślubił młodszą córkę Baldwina II z Bourcq i jego żony, Morfii z Meliteny - Alicję i razem z teściem wyruszył na Damaszek. Według Mateusza z Edessy, Baldwin II obiecał zięciowi koronę Jerozolimy, ale możliwe, że Mateusz pomylił Alicję z jej starszą siostrą - Melisandą, która poślubiła Fulka Młodego, księcia Andegawenii.

    Konstancja Francuska (ur. 1078, zm. 14 września 1126) – francuska księżniczka, córka Filipa I oraz Berty Holenderskiej, księżna Antiochii.Aleppo (arab. حلب Halab, tur. Haleb) – miasto w północno-zachodniej Syrii, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego, na krańcach Pustyni Syryjskiej, w okolicy półpustynnej, o ostrym klimacie. Siedziba władz prowincji Halab. Największe miasto Syrii - 1,4 mln mieszkańców (1990), 1,7 mln mieszkańców (1999), 2,0 mln mieszkańców (dane szacunkowe z 2003). Jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych miast Bliskiego Wschodu - od co najmniej 1800 p.n.e. Zamieszkane głównie przez Arabów, dość liczni są Turcy i Ormianie, oprócz nich mieszkają w Aleppo Grecy, Kurdowie i Żydzi. Ośrodek przemysłu włókienniczego i spożywczego, ośrodek tkactwa dywanów. Jedno z większych centrów handlowych Bliskiego Wschodu. Węzeł komunikacyjny - skrzyżowanie szlaków kolejowych i drogowych, międzynarodowy port lotniczy, przez miasto przebiega rurociąg z Homsu do Latakii. Ośrodek nauki i kultury - uniwersytet, muzułmańska szkoła teologiczna, szkoła muzyczna.

    W 1127 Boemund oblegał i zdobył Kafartab, przy czym wymordował całą ludność tego miasta. Zaatakował również Shaizar i prawdopodobnie spotkał w bitwie samego Usamah ibn-Munqidh. W 1128 miał miejsce konflikt między Boemundem a Joscelinem I, hrabią Edessy - obaj jednocześnie zaatakowali Aleppo i nie chcieli sprzymierzyć się podczas jednego wspólnego oblężenia. Roger z Salerno oddał Joscelinowi część ziem, a Boemund uważał, że darowizna jest nieważna, bo adbyła się bez jego zgody, mimo że był wtedy niepełnoletni. Dysputa przerodziła się w konflikt między Antiochią a Edessą, Joscelin przeciwko Boemundowi sprzymierzył się nawet z muzułmanami. W 1128 Baldwin II pomaszerował na północ, żeby mediować z sporze, a Joscelin ostatecznie zrzekł się swoich pretensji do ziem.

    Kalif (arab. chalifa, „następca”) – tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwszym kalifem po śmierci Mahometa w 632 roku został Abu Bakr. Po zamordowaniu kalifa Alego w 661 roku, w wyniku sporu o sukcesję, doszło do rozłamu wewnątrz wyznawców islamu na szyitów i sunnitów. Kalifowie szybko zaczęli tracić władzę polityczną nad rozrastającym się imperium muzułmańskim. W 909 r. powstał szyicki kalifat w Kairze, zniszczony przez Saladyna w 1171 r. W 929 roku emir Kordoby, Abd ar-Rahman III, ogłosił się kalifem, jednak jego kalifat rozpadł się już w 1031 r.Fulko V Młody (ur. 1092, zm. 10 listopada 1143 w Akce), hrabia Maine i Andegawenii (1109-1131), król Jerozolimy (1131 - 1143), syn hrabiego Andegawenii Fulka IV i Bertrady, córki Szymona I, pana de Montfort.

    Boemund przyłączył się do armii Baldwina II i brał udział w wyprawie na Damaszek. Krzyżowcy zostali pokonani w bitwie pod Marj es-Suffar. Boemund skręcił na północ i odzyskał Anazarbus wraz z innymi terenami należącymi do Armenii. Król Leo I sprzymierzył się przeciwko niemu z emirem Daniszmendydów - Gazi Gümüshtigin. W lutym 1131 armia Boemunda wpadła w zasadzkę. Sam Boemund zginął w czasie potyczki, jego głowa została odrąbana od ciała i umieszczona w srebrnym pudełku jako prezent dla kalifa.

    Joscelin I z Courtenay – książę Galilei (1112-1119), hrabia Edessy (1118-1131). Syn Joscelina de Courtenay i Izabeli (lub Elżbiety) - córki Gwidona I de Montlhéry i Adelajdy de Crécy.Mezzogiorno jest ogólnie uznawane za obszar obejmujący Basilicatę, Kampanię, Kalabrię, Apulię i Sycylię na południu Włoch, jak również Molise i Abruzję, które geograficznie leżą w środkowych lub południowo-środkowych Włoszech. Niektórzy włączają do Mezzogiorno również Sardynię i południową część Lacjum. Włosi często mówią o południowych Włoszech Il Meridione (południe). Wyrażenia Meridione i Mezzogiorno są używane wymiennie, choć słowo Meridione ma mniejszy związany z nim bagaż kulturowy i polityczny. Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) używa obecnie zwrotu Italia Meridionale zamiast Mezzogiorno. ISTAT wyłącza Sycylię, Sardynię i południowe Lacjum ze swej definicji "Italia Meridionale", ale włącza Abruzzo i Molise.

    Z żoną miał tylko jedno dziecko:

  • Konstancję (1127-1163), która w wieku trzech lat została władczynią księstwa, do 1136 jej matka Alicja rządziła jako regentka.

  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});

    Wilhelm z Tyru (ur. ok. 1130, zm. 1183-1186) – arcybiskup Tyru od 1175 roku, kronikarz średniowieczny, autor dzieła, w którym opisywał dzieje I krucjaty oraz Królestwa Jerozolimy do roku 1184.Regent – uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków, np. z powodu małoletności, nieobecności w kraju lub poważnej choroby.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Hrabstwo Edessy – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Iraku.
    Andegawenia (fr. Anjou) – kraina historyczna w zachodniej Francji, w dorzeczu dolnej Loary. W okresie rzymskim była zamieszkiwana przez galijskie plemiona Andekawów. W X wieku hrabstwo francuskie. Od 1154 jest posiadłością Plantagenetów. W 1205 roku odzyskana dla Francji przez Filipa II Augusta. Od 1360 znajdowała się jako księstwo w rękach dynastii Andegawenów neapolitańskich. W 1487 została ostatecznie włączona do Francji.
    Księstwo Antiochii – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Syrii.
    Armenia, Republika Armenii (Հայաստան - Hajastạn, Հայաստանի Հանրապետություն - Hajastani Hanrapetutjun) – państwo w Azji na Kaukazie Południowym. Armenia graniczy od północy z Gruzją, od południa z Iranem i z azerską eksklawą Nachiczewan, od wschodu z Azerbejdżanem, od zachodu z Turcją. Niepodległość uzyskała w 1991 r. w związku z rozpadem ZSRR. Armenia nie ma dostępu do morza. Stolicą Armenii jest obecnie Erywań, który jest też największym miastem w kraju. Od 1991 roku Armenia należy do Wspólnoty Niepodległych Państw.
    Morfia z Meliteny, Morphia, Moraphia – córka Gabriela, namiestnika Meliteny i nieznanej z imienia armeńskiej księżniczki, córki Konstantyna I, księcia Armenii i Cylicji z dynastii Rupenidów.
    Boemund I de Hauteville (ur. 1058, zm. 7 marca 1111) – jeden z przywódców I wyprawy krzyżowej, książę Antiochii w latach 1098–1111. Na chrzcie nadano mu imię Marc, później przyjął jednak imię Boemund, legendarnego olbrzyma.
    Apulia (wł. Puglia) – region administracyjny w południowych Włoszech, o powierzchni 19348 km², 4 miliony mieszkańców i stolicą w Bari (362,5 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 208 osób na km². Graniczy z Molise, Kampanią i Basilicatą.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.