• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Boeing C-17 Globemaster III



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Airbus A320 – pasażerski samolot średniego zasięgu produkowany przez firmę Airbus. Jest pierwszym samolotem pasażerskim wyposażonym w cyfrowy układ sterowania lotem fly-by-wire. Samolot ten został oblatany 22 lutego 1987, a rok później 28 marca 1988 odbył swój pierwszy lot komercyjny w barwach Air France. Airbus A320 jest bazowym modelem samolotów A318, A319 i A321. Obecnie wyprodukowano ponad 5400 sztuk samolotów z rodziny A320. Samolot ten jest bezpośrednią odpowiedzią europejskiego producenta na amerykańskiego Boeinga 737.Federalna Administracja Lotnictwa (ang. FAA - Federal Aviation Administration) - organ nadzoru lotniczego, agencja Ministerstwa Transportu Stanów Zjednoczonych powstała celem regulacji i nadzoru wszystkich aspektów lotnictwa cywilnego w Stanach Zjednoczonych. Została powołana do życia na mocy Federalnej Ustawy o Lotnictwie z 1958 roku jako Federal Aviation Agency. Obecną nazwę przybrała w 1966 roku, kiedy stała się częścią amerykańskiego Ministerstwa Transportu.
    Konstrukcja[ | edytuj kod]
    Amerykańscy spadochroniarze na pokładzie C-17

    C-17 jest ciężkim, odrzutowym, wolnonośnym górnopłatem o właściwościach skróconego startu i lądowania, przeznaczonym do transportu strategicznego i taktycznego. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, owalnym przekroju, hermetyzowanej kabinie pilotów i przestrzeni ładunkowej. Załoga składa się z dwóch pilotów i technika ładunku (loadmaster). Kabina ładunkowa o wymiarach 20,78 x 5,49 x 4,11 m (wysokość pod dźwigarem centropłata jest mniejsza-3,76 m) i całkowitej objętości 591,47 m³. Samolot może przewozić maksymalnie 134 żołnierzy lub 48 rannych na noszach, maksymalnie 77 519 kg ładunku. W tylnej części kadłuba po obu jego stronach znajdują się drzwi, przez które desantowani są spadochroniarze. Poza drzwiami desantowymi znajdują się jeszcze trzy pary wyjść awaryjnych. Maszyna wyposażona jest w instalację do pobierania paliwa w locie. Trzyczęściowe, dwudźwigarowe skrzydła zbudowane z aluminium zakończone wingletami o powierzchni 3,33 m² każdy. Centropłat o obrysie prostokątnym, końcówki płata o obrysie trapezowym ze skosem na krawędzi natarcia wynoszącym 25° i ujemnym wzniosie. W skrzydłach zamontowanych jest pięć integralnych zbiorników paliwa o pojemności 102 297 litrów (pierwszych 70 egzemplarzy seryjnych posiada tylko cztery zbiorniki w skrzydłach). Skrzydła zaopatrzone są w skrzela na krawędzi natarcia, szczelinowe klapy Fowlera oraz lotki. Usterzenie klasyczne w kształcie litery T. Powierzchnia statecznika pionowego wynosi 78,5 m² a poziomego 63,7 m². Podwozie chowane trójpodporowe z przednim podparciem, przednie do wnęki w kadłubie, główne do przykadłubowych sponsonów. Podwozie przednie składa się z dwukołowego zespołu sterowanego przez pilotów. Podwozie główne składa się z czterech zespołów trójkołowych wózków, umieszczonych po dwa po obydwu stronach kadłuba. Podwozie umożliwia lądowanie na lotniskach o słabo utwardzonych pasach z dość dużą prędkością opadania - 4,57 m/s (jak dla wartości uzyskiwanych przez samoloty transportowe) jednak z uwagi na brak systemu centralnego pompowania kół podczas lotu, C-17 nie może obniżyć przed lądowaniem ciśnienia panującego w kołach a tym samym nie może operować z lotnisk pustynnych, plaż i lądowisk o gruntowej nawierzchni. Cztery dwuprzepływowe silniki turbowentylatorowe z ułatwiającym manewrowanie na ziemi odwracaczem ciągu zamontowane na pylonach pod skrzydłami. Cyfrowe sterowanie z wykorzystaniem układu Fly-by-wire opracowanym przez firmy General Electric i General Dynamic. Układy obronne samolotu składają się z systemu ostrzegania o pociskach rakietowych ziemia powietrze (ATK AN/AAR-47) oraz wyrzutni pułapek termicznych (AN/ALE-47). W 2007 rozpoczęto instalację systemu opracowanego przez Northrop Grumman, zapewniającego automatyzację procesu obrony samolotu przed pociskami rakietowymi (AN/AAQ-24 (V) NEMESIS). Podczas działań nad Bośnią w 1995 opancerzono kabinę załogi kevlarowymi i ceramicznymi płytami, zapewniającymi ochronę przed bronią małokalibrową. Opancerzenie może być demontowane przed lotami niewymagającymi takiej ochrony.

    McDonnell Douglas – amerykańska wytwórnia lotnicza, zajmująca się produkcją samolotów zarówno cywilnych, jak i wojskowych. Siedziba mieści się w St. Louis w stanie Missouri. 1 sierpnia 1997 stała się częścią firmy Boeing.B-1B Lancer (ang. lansjer) – amerykański bombowiec strategiczny dalekiego zasięgu o zmiennej geometrii skrzydeł, zbudowany przez wytwórnię Rockwell International (obecnie Boeing BDS). Wraz z samolotami B-52 Stratofortress i B-2 Spirit stanowi trzon strategicznego lotnictwa bombowego Stanów Zjednoczonych.

    Wersje[ | edytuj kod]

  • C-17A – wersja podstawowa, prototypy oraz pierwszych 70 egzemplarzy seryjnych.
  • C-17A ER – od 71 egzemplarza seryjnego (o numerze 00-0171) w centropłacie samolotu zaczęto montować, dodatkowy, piąty zbiornik na paliwo zwiększający zasięg samolotu o około 1500 km.
  • MD-17 (BC-17X) – projektowana wersja cywilna, nie doszło do realizacji projektu.
  • C-17B – niezrealizowana wersja z silnikami Pratt & Whitney F117 o zwiększonym ciągu. Proponowane było umieszczenie systemu centralnego pompowania kół, dającego możliwość operowania samolotom z lotnisk o gruntowej nawierzchni, zaawansowanych systemów samoobrony i nawigacji.
  • Strategic Airlift Capability initiative[ | edytuj kod]

    C-17 na Okęciu 14 kwietnia 2010

    Zwiększające się zaangażowanie sił powietrznych państw Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej, zarówno w operacjach militarnych jak również niesieniu pomocy humanitarnej, zmusiło państwa NATO do szukania rozwiązania mającego zwiększyć możliwość transportu lotniczego w oparciu o zakup samolotów C-17. W sierpniu 2006 piętnaście państw NATO oraz Szwecja podpisało list intencyjny z firmą Boeing, umożliwiający podjęcie negocjacji w sprawie zakupu trzech maszyn C-17. Dzięki rozłożeniu kosztów zakupu, szkolenia załóg, kosztów eksploatacji i części zamiennych na państwa uczestniczące w programie ich finansowanie leży w granicach możliwości wszystkich partycypujących. Uczestnictwo w programie Stanów Zjednoczonych, posiadających własną flotę C-17 jest wynikiem polityki amerykańskiej, wspierającej rozwój transportu lotniczego swoich sojuszników jak również elementem wspierającym własny przemysł lotniczy. Wśród proponowanych baz lotniczych, zgłoszonych jako miejsce stacjonowania transportowców znalazło się lotnisko w Powidzu jednak z powodu braków w infrastrukturze mającej wspierać obsługę C-17 polska propozycja została odrzucona. Ostatecznie wybrano węgierską bazę Papa. 27 lipca 2009 ceremonią w bazie lotniczej Papa na Węgrzech zainicjowano działalność Skrzydła Ciężkiego Transportu Powietrznego (Heavy Airlift Wing - HAW) w ramach programu Strategic Airlift Capability (SAC) NATO. Uroczystość połączona była z przybyciem do bazy Papa pierwszego z zamówionych w Boeing trzech samolotów. Noszą one symbole Magyar Légierő, nazwę bazy (PÁPA) i skrót SAC. Program zarządzany jest przez NATO Airlift Management Agency (NAMA), zaś samoloty zakupione zostały przez grupę 12 państw, w tym Polskę, do wspólnego użytku w ramach NATO. Obok Polski, w programie uczestniczą Bułgaria, Estonia, Węgry, Litwa, Holandia, Norwegia, Rumunia, Słowenia oraz Stany Zjednoczone. Dodatkowymi partnerami są Finlandia oraz Szwecja. Polsce jako członkowi programu - przysługuje prawo do wykorzystania samolotów przez 150 godzin rocznie. 12 lutego 2010 samoloty SAC osiągnęły nalot wynoszący 1000 godzin, zdarzenie to miało miejsce podczas lotu jednego z Boeingów z Kabulu do bazy na Węgrzech. Od chwili rozpoczęcia swojej działalności do lutego 2010 samoloty wykonały 65 misji, przewożąc 1700 osób i około 1950 ton ładunków, latając do Afganistanu, Iraku i Haiti.

    Northrop Grumman Corporation (NYSE: NOC) − amerykański koncern technologiczny i obronny o globalnym zasięgu działania, powstały w wyniku przejęcia w 1994 roku przez Northrop Corporation wytwórni lotniczej Grumman Aircraft Engineering Corporation. Northrop Grumman jest jednym z przedsiębiorstw wielkiej piątki amerykańskiego przemysłu obronnego, trzecim na świecie dostawcą produktów i usług obronnych oraz największym producentem okrętów.Kabul (pers. کابل) – stolica i największe miasto w Afganistanie, liczy ponad 2,5 miliona mieszkańców, i znajduje się w prowincji Kabul. Znane było w starożytności jako Ortospana lub Kabura. Dokładna liczba mieszkańców nie jest określona, ale populacja całej prowincji wynosi między od 3,5 do 5 miliona ludzi.

    Samoloty te prowadziły regularne dostawy sprzętu i ekwipunku dla polskich żołnierzy w Iraku w czasie II wojny w Zatoce Perskiej i po niej, stanowiąc most powietrzny Wrocław–Bagdad.

    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Royal Canadian Air Force, RCAF (fr. Aviation royale canadienne, Królewskie Kanadyjskie Siły Lotnicze) – siły powietrzne Kanadyjskich Sił Zbrojnych, w latach 1975-2011 działały pod nazwą Canadian Forces Air Command.
    Boeing Company – amerykański koncern lotniczy, zbrojeniowy i kosmiczny z siedzibą w Chicago. Dwa najważniejsze działy stanowią:
    Lockheed - amerykańska wytwórnia zbrojeniowa specjalizująca się w produkcji statków powietrznych, założona w 1932, w 1995 przekształcona w Lockheed Martin.
    Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط; hebr. המזרח התיכון; per. خاورمیانه, Xâvar-e Miyâne; przestarzałe Lewant) – region geograficzny leżący na styku Azji, Europy i Afryki.
    Krawędź natarcia skrzydła (lub łopaty wirnika) to linia łącząca noski kolejnych profili płata. Innymi słowy jest to przednia krawędź skrzydła płatowca.
    Kevlar (PPTA, poli(tereftalano-1,4-fenylodiamid) lub poli(p-fenylotereftalanoamid), -[-CO-C6H4-CO-NH-C6H4-NH-]n- ) − polimer z grupy poliamidów, a dokładniej aramidów, z którego przędzie się włókna sztuczne o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie.
    Nowa Technika Wojskowa to ukazujący się od 1991 pierwszy w Polsce niezależny (od MON) miesięcznik o tematyce ogólnowojskowej, wydawany przez wydawnictwo Magnum-X. Początkowo od maja 1991 ukazywał się pod tytułem "Technika Wojskowa", od lipca 1992, w związku ze zmianą wydawcy, miesięcznik zmienił tytuł na obecny "Nowa Technika Wojskowa".

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.129 sek.