• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Body art

    Przeczytaj także...
    Taniec – forma sztuki performance, składająca się z celowo wybranych sekwencji ludzkiego ruchu. Ruch ten ma wartość estetyczną i symboliczną, i jest uznawany jako taniec przez wykonawców i obserwatorów w danej kulturze. Taniec może być podzielone i opisany ze względu na rodzaj choreografii, rodzaj ruchów lub historyczne pochodzenie.Piero Manzoni ( ur. 13 lipca 1933 w Soncino, Cremona, zm. 6 lutego 1963 w Mediolanie) - był włoskim artystą, przedstawicielem sztuki konceptualnej.
    Bruce Nauman (ur. 6 grudnia 1941 w Fort Wayne) – jeden z najważniejszych artystów sztuki konceptualnej w Stanach Zjednoczonych.

    Body art (ang. sztuka ciała) – kierunek w sztuce, w którym materiałem i środkiem ekspresji jest ciało artysty. Nurt pojawił się po raz pierwszy w drugiej połowie lat 60. XX w. w takich działaniach artystycznych, jak performance czy happening.

    Body art traktuje człowieka jako jedność umysłu i ciała, czym odróżnia się od tradycyjnych sztuk operujących ciałem, jak np. teatr. Aktor wykorzystuje swoje ciało jako narzędzie do wyrażania przeżyć fikcyjnej postaci, natomiast artyści tworzący w nurcie body artu badają relacje między ich własną fizycznością a ich własną psychiką, traktując działania artystyczne jako swoiste źródło samopoznania. Niektórzy z nich powodowali nawet w tym celu skrajne doświadczenia, tak jak Chris Burden, który podczas jednej z akcji artystycznych dał się postrzelić w ramię, czy Qi Li, który zamroził się na śmierć.

    Yves Klein (ur. 28 kwietnia 1928 w Nicei, zm. 6 czerwca 1962 w Paryżu), francuski artysta intermedialny, malarz i rzeźbiarz.Orlan (ur. 30 maja 1947 w Saint-Étienne) - francuska artystka współczesna. Zajmuje się fotografią, instalacją, rzeźbą, sztuką wideo, performance i in.

    Przedstawicielami body artu są m.in.: Marina Abramović, Bruce Nauman, Vito Acconci, Chris Burden, Gina Pane, Orlan. Akcje odbywały się z udziałem publiczności, z którą artysta nawiązywał bezpośredni kontakt. Dokonywał się on jednak nie za pomocą słów, lecz przez odwołanie się do wrażliwości widza czy też jego fizycznej „sympatii”. Ciało podlegało przekształceniu przez przebranie (Journiac, Lüthi), służyło jako jednostka miary lub instrument (Rinke), poddawane było agresji i doświadczane do granic cierpienia (Pane, akcjoniści wiedeńscy), eksponowane w miniakcjach teatralnych (Joan Jonas) czy też działaniach prześmiewczych, kiedy to podlegało deformacji lub drobnej nieszkodliwej agresji (Nauman, Samaras, Acconci). We wszystkich tych przypadkach przestrzegano jednej zasady: akcje body art przebiegały w jednym miejscu, najczęściej galeriach, zgodnie z opracowanym scenariuszem, filmem czy fotografią. W najambitniejszych akcjach ciało traktowane było nie tylko jako organizm psychosomatyczny, lecz jako element podporządkowany strukturze społecznej, którą należało przełamać lub co najmniej przekształcić. Ta właśnie tendencja przejawiała się, obok aspektu duchowości, w działaniach Pane w latach 70. i w wersji całkowicie odmiennej u niektórych akcjonistów.

    Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.Happening (z ang. „dzianie się”, „zdarzenie”) – zorganizowane wydarzenie o charakterze artystycznym, ograniczone czasowo, mające swoją dramaturgię, tworzącą logiczną narrację, lub zestaw znaków: haseł, obrazów, gestów, przedmiotów, postaci w przestrzeni.

    W obrębie body art pojawiły się dwa nurty: pierwszy z nich skłaniał się ku metamorfozie, odwołując się do fikcyjnej postaci Rose Selavy wykreowanej przez Duchampa, drugi natomiast sięgał do działań sadomasochistycznych, wywołując współczucie lub odrazę widzów.

    Prekursorami sztuki ciała byli Yves Klein, Piero Manzoni i Marcel Duchamp. Pierwszy z nich w 1958 r. organizował performance, w czasie których młode, nagie modelki, pokryte niebieską farbą, układały się na białym płótnie. W 1961 r. Piero Manzoni składa swój podpis w dolnej części pleców swoich modeli, które określa jako żywe rzeźby. W 1919 r. Marcel Duchamp w akcji zatytułowanej Tonsure kazał sobie wymalować gwiazdę na czubku czaszki. Poprzez bezpośrednią interwencję dokonaną na ciele otworzył nowe pole do eksperymentów w sztuce lat 70. Mimo spektakularnych i prowokacyjnych zachowań przyjętych przez artystów body art głównym ich dążeniem pozostaje niezachwiane pragnienie niewerbalnej, bezpośredniej i emocjonalnej komunikacji. W ten sposób starają się przesunąć granice sztuki tradycyjnej, którą uważają za zbyt odległą od życia i jego podstawowych sił napędowych: narodzin, przyjemności, cierpienia i śmierci.

    Performance (z ang.: przedstawienie, wykonanie) – sytuacja artystyczna, której przedmiotem i podmiotem jest ciało performera w określonym kontekście czasu, przestrzeni i własnych ograniczeń.Fotografia (gr. φως, phōs, D. phōtós – światło; gráphō – piszę, graphein – rysować, pisać; rysowanie za pomocą światła) – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne – fotografia otworkowa, rayografia.

    Wyjątkowo gwałtowny charakter miały przedstawienia akcjonistów wiedeńskich. Były one bulwersujące do tego stopnia, że niektórym jego twórcom wytoczono sprawy sądowe za okrucieństwo i obrazę moralności. Słynne były zwłaszcza ponure inscenizacje Hermana Nitscha, podobne do mszy satanistycznych, podczas których uczestnicy rytuału patroszyli zwierzęta ofiarne, a następnie smarowali ciała ich krwią.

    Akcjonizm wiedeński – ruch artystyczny działający w latach 60. i 70. XX wieku, wyrastający ze sprzeciwu wobec katolicko-mieszczańskiego stylu życia w powojennej Austrii. W swoich działaniach stosował happening, fluxus i inne działania o charakterze prowokacyjnym.Marcel Duchamp, właśc. Henri-Robert-Marcel Duchamp (ur. 28 lipca 1887 w Blainville-Crevon, zm. 2 października 1968 w Neuilly-sur-Seine) – francuski malarz i szachista.

    Termin body art bywa również rozumiany bardzo szeroko. Określa się nim wszelką sztukę wykorzystującą ciało człowieka (teatr, taniec itd.) lub zgłębiającą tematykę ciała, włączając takie dziedziny jak m.in. malarstwo, rzeźba, sztuka wideo, fotografia.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Body art – sytuacja transgresyjna – Instytut Filozofii, Uniwersytet Jagielloński.
    2. Sztuka wcielona, Polityka, nr 19 (2603), 12 maja 2007, s. 76.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Gérard Durozoi; Halina Andrzejewska: Słownik Sztuki XX wieku. Warszawa: Arkady, 1998. ISBN 978-83-213-3861-3.
  • Silvia Ferrari; Rossana Bossaglia; Hanna Borkowska: Sztuka XX wieku. Warszawa: Arkady, 2002. ISBN 978-83-213-4243-6.
  • Historia Sztuki od Starożytności do Postmodernizmu. Warszawa: Świat Książki, 2006. ISBN 978-83-7391-683-8.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Tate Glossary: Body art (ang.)
  • Rzeźba – jedna z dyscyplin zaliczanych do sztuk plastycznych. Od malarstwa i grafiki odróżnia ją trójwymiarowość.Vito Hannibal Acconci – urodzony 24 stycznia 1940 w Nowym Jorku w dzielnicy Bronx. Wychowany w Brooklynie architekt działający w przestrzeni i tworca instalacji.Jego ojcem był włoski imigrant od którego otrzymał klasyczną wiedze o sztuce. Ukończył B.A na wydziale Literatury w College od the Holy Cross w 1962 i M.F.A na Wydziale Literatury i Poezji na Uniwersytecie w Iowa.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Joan Jonas (ur. 1936 w Nowym Jorku) – amerykańska artystka video art i performance, jej działalność w tych dziedzinach miała pionierski charakter. Aktywna od połowy lat 60. XX wieku. Po raz pierwszy użyła zapisu wideo w swoim performance z roku 1972 – Organic Honey’s Visual Telepathy. Jonas wykłada sztuki wizualne w Instytucie Technologii Massachusetts.
    Teatr – rodzaj sztuki widowiskowej, w której aktor lub grupa aktorów na żywo daje przedstawienie dla zgromadzonej publiczności. Terminem teatr określa się też sam spektakl teatralny lub też budynek, w którym jest grany.
    Chris Burden (ur. 1946 w Bostonie w stanie Massachusetts) – amerykański artysta. Studiował sztuki wizualne, fizykę i architekturę w Pomona College oraz na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine (od 1969 do 1971). W 1978 został mianowany profesorem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. W swojej karierze zajmował się performansem oraz wykonywaniem instalacji.
    Sztuka wideo (wideo-art, video-art) – dyscyplina sztuki wykorzystująca ruchome obrazy lub dźwięki przekazywane za pomocą techniki telewizyjnej. Rozwinęła się w latach 60. i 70. XX wieku i jest nadal praktykowana. Wywodzą się z niej instalacje wideo. Technologię wideo wprowadzili do sztuki w 1963 Nam June Paik i Wolf Vostell (wideo Sun in your head oraz instalacje 6 TV De-coll/age, 1963).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.