• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bobrowiecka Przełęcz

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Bobrowiecki Potok lub Bobrowiec (słow. Bobrovecký potok) – potok w słowackich Tatrach Zachodnich. Ma swoje źródła pod Bobrowiecką Przełęczą, skąd wśród bujnych ziołorośli stromo spływa ogólnie w północno-zachodnim kierunku przez Dolinę Bobrowiecką. Pomiędzy Kiczorą Bobrowiecką a grzędą odchodzącą od Jamborowej Skałki wyrzeźbił w skałach osadowych ciasny, skalny wąwóz zwany Skalna brána. Poniżej wąwozu znacznie już łagodniej spływa do Kotliny Orawickiej, gdzie na wysokości około 820 m n.p.m. łączy się z Mihulczym Potokiem. Odcinek od tego miejsca aż do ujścia do Orawicy jest często określany nazwą Bystra (Bystrá). Największym dopływem Bobrowieckiego Potoku jest lewobrzeżny Suchy Potok płynący Doliną Suchą Orawicką. Przy Waniczce, po lewej stronie koryta Bobrowieckiego Potoku znajduje się Kisła Woda (Siričitý prameň) – źródło z siarkową woda mineralną, prowadzi tam od Waniczki ścieżka i kładka. Woda z tego źródła zasila Bobrowiecki Potok.
    Granica polsko-słowacka – granica między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Słowacji istniejąca formalnie we współczesnym kształcie od 1 stycznia 1993 tj. od momentu rozpadu Czechosłowacji na dwa niezależne państwa. Przed rozpadem Czechosłowacji obecna granica ze Słowacją stanowiła jej część i miała prawie identyczny przebieg (w późniejszych latach dokonano drobnych korekt).

    Bobrowiecka Przełęcz (słow. Bobrovecké sedlo) – znajdująca się na wysokości 1356 m w Tatrach Zachodnich wybitna przełęcz pomiędzy Grzesiem (1653 m) po południowej stronie przełęczy i Bobrowcem (1663 m) (a właściwie jego przedszczytem – Jamborowym Wierchem) po północnej stronie przełęczy. Znajduje się w długiej północnej grani Wołowca odgałęziającej się od grani głównej Tatr w północnym kierunku. Przez grań tę przebiega granica polsko-słowacka. Po polskiej stronie zbocza spod przełęczy opadają Bobrowieckim Żlebem do Doliny Chochołowskiej, po słowackiej stronie do Doliny Bobrowieckiej Orawskiej. Spod przełęczy spływają dwa potoki, obydwa o takiej samej nazwie. Są to: słowacki Bobrowiecki Potok (Bobrovecký potok) spływający do Doliny Bobrowieckiej i polski Bobrowiecki Potok będący dopływem Chochołowskiego Potoku. Potok słowacki znajduje się w zlewni Morza Czarnego, polski w zlewni Bałtyku, przez Bobrowiecką Przełęcz bowiem biegnie dział wodny między tymi morzami.

    Przełęcz pod Osobitą (słow. sedlo pod Osobitou, 1521 m) – przełęcz w północno-zachodniej grani Grzesia w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się pomiędzy Osobitą (1687 m) a niewybitnym szczytem Jaworzyny (1581 m). Północno-wschodnie stoki spod przełęczy opadają do górnej części Doliny Suchej Orawickiej, południowo-zachodnie do Ciepłego Żlebu.Osobita (słow. Osobitá) – szczyt w północno-zachodniej części słowackich Tatr Zachodnich. Jest niezbyt wysoki (1687 m), ale wybitnie wyodrębniony, odsunięty na północ od głównego trzonu Tatr. Nazwa szczytu pochodzi od góralskiego słowa osobity, to znaczy oddzielony, osobny, i rzeczywiście Osobita oglądana z wielu stron wygląda, jak gdyby była górą samodzielną, oddzieloną od Tatr. Widoczna jest z Zakopanego.

    Ciekawostką jest, że przełęcz ta znajduje się w jednej linii z dwiema innymi wybitnymi tatrzańskimi przełęczami: Tomanową i Iwaniacką. Szczególnie dobrze widać to ze szlaku od Przełęczy pod Osobitą na Grzesia. Rejon przełęczy jest trawiasty. Sama przełęcz jest wycięta w bardziej miękkich partiach łupków kwarcytycznych z okresu dolnego triasu. Niegdyś na przełęczy ładowano na konne furmanki rudę żelaza wydobywaną w kopalni „Bobrowiec”. Do zwożenia tej rudy wybudowano dwie drogi: do Polany Chochołowskiej ok. 1808 r. i do Doliny Bobrowieckiej ok. 1820 r. Dawniej przełęcz była też wygodnym przejściem z Podhala w Tatry Orawskie, jeszcze w okresie międzywojennym przechodzili nią kłusownicy.

    Bobrowiecki Potok – niewielki potok w polskich Tatrach Zachodnich, dopływ Chochołowskiego Potoku. Wypływa pod Bobrowiecką Przełęczą na wysokości ok. 1300 m n.p.m. i spływa w południowo-wschodnim kierunku Bobrowieckim Żlebem. Na całej swojej długości płynie przez las. W dolnej części opływa po północnej stronie Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej, lasem po południowej stronie Polanę Chochołowską i na wysokości ok. 1140 m n.p.m., w miejscu o współrzędnych 49°14′08,0″N 19°47′25,5″E/49,235556 19,790417uchodzi do Chochołowskiego Potoku jako jego lewy dopływ.Podhale – region kulturowy w południowej Polsce u północnego podnóża Tatr, w dorzeczu górnego Dunajca z wyłączeniem obszarów leżących na prawym brzegu Białki i prawym brzegu Dunajca, poniżej ujścia Białki. Podhale zajmuje środkową część Kotliny Podhala, na południu wkracza w Tatry.
    Bobrowiecka Przełęcz ponad Polaną Chochołowską. W głębi Osobita
    Bobrowiecka Przełęcz, w tle Osobita

    Szlaki turystyczne[]

    Szlak niebieski – niebieski z Orawic przez słowacką Dolinę Bobrowiecką. Czas przejścia: 2:25 h, ↓ 1:55 h

    Tymczasowo oznakowane zostało przejście na przełęcz ze strony polskiej z żółtego szlaku z Polany Chochołowskiej na Grzesia. Szlak zielony z Doliny Juraniowej przez Bobrowiec oraz szlak niebieski łączący przełęcz z Grzesiem zostały zamknięte w czerwcu 2008 r.

    Tomanowa Przełęcz (słow. Tomanovské sedlo, Tomanovo sedlo, niem. Tomanowapass, Ticha-Pass, Cicha-Pass, węg. Tomanowa-hágó, Cicha-hágó) – druga na liście najniższych przełęczy w grani głównej Tatr (po Palenicy Jałowieckiej). Leży ona w tej samej linii z Iwaniacką i Bobrowiecką Przełęczą. Stykają się tutaj dwie formacje geologiczne: po północnej stronie wapienie serii wierchowej, a na południowej skały metamorficzne lub krystaliczne. Tomanowa Przełęcz znajduje się na wysokości 1686 m n.p.m. Główne szczyty, które oddziela od siebie, to Ciemniak i Tomanowy Wierch Polski (wraz ze znajdującym się przed nim Suchym Wierchem Tomanowym). Przez przełęcz i szczyty te biegnie granica polsko-słowacka. Po zachodniej, polskiej stronie przełęczy leży Dolina Tomanowa, po wschodniej, słowackiej stronie Dolina Tomanowa Liptowska.Bobrowiecki Żleb – jedno z wielu odgałęzień Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Jest to dolina opadająca spod Bobrowieckiej Przełęczy (1356 m n.p.m.) pomiędzy Grzesiem i Bobrowcem do Polany Chochołowskiej. Porośnięta jest lasem świerkowym. Spływa nią Bobrowiecki Potok będący jednym z dopływów Chochołowskiego Potoku. Ok. 1820 r. wykonano przez Bobrowiecki Żleb drogę, którą z Bobrowieckiej Przełęczy zwożono rudę żelaza wydobywaną w kopalni „Bobrowiec”. Obecnie odcinkiem tej drogi prowadzi szlak turystyczny. W zimie jest to jedna z tras na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego udostępnionych do uprawiania narciarstwa.

    Przypisy

    1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
    2. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Tatry Zachodnie. Słowacja. Kraków: PTTK „Kraj”, 1992. ISBN 83-7005-248-7.
    3. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-1-3.
    4. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    5. Komunikat Tatrzańskiego Parku Narodowego. [dostęp 16.06.2008].
    Grześ (słow. Lúčna, 1653 m) – dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grzbiecie granicznym na zachód od Polany Chochołowskiej.Orawice (słow. i węg. Oravice) – osada na Orawie (Słowacja), nad rzeką Orawica. Położona jest na wysokości 790 m n.p.m. w Kotlinie Orawickiej i Dolinie Orawickiej. Administracyjnie część Twardoszyna.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dolina Juraniowa (słow. Juráňova dolina) – dolina w słowackich Tatrach Zachodnich. Jest największym odgałęzieniem Doliny Cichej Orawskiej. Dawniej nazywana była też Doliną Lieskowską.
    Dolina Bobrowiecka (słow. Bobrovecká dolina, Bobrovská dolina) – duża dolina na Orawie w słowackich Tatrach Zachodnich. Dla odróżnienia od innej Doliny Bobrowieckiej na Liptowie (też w Tatrach Zachodnich) na mapach nazywana jest Doliną Bobrowiecką Orawską.
    Dolina Chochołowska – najdłuższa i największa dolina w polskich Tatrach, znajdująca się na zachodnim skraju polskich Tatr Zachodnich i stanowiąca orograficznie lewą odnogę doliny Czarnego Dunajca. Zajmuje obszar ponad 35 km² i ma długość ok. 10 km. Jest doliną walną. Administracyjnie leży na terenie wsi Witów.
    Chochołowski Potok – potok płynący dnem Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Jest uważany za środkowy bieg Czarnego Dunajca. Górnym biegiem jest Wyżni Chochołowski Potok. Nazwą Chochołowski Potok obejmuje się potok na odcinku od ujścia Jarząbczego Potoku do ujścia Koryciańskiej Siklawy. Odcinek od ujścia tej ostatniej do ujścia Kirowej Wody nosi nazwę Siwej Wody.
    Północna grań Wołowca – boczna grań odchodząca w północnym kierunku od znajdującego się w grani głównej szczytu Wołowca w Tatrach. Mająca kręty przebieg grań jest najdłuższą boczną granią w całych Tatrach Zachodnich. Prowadzi nią granica polsko-słowacka, a także przebiega przez nią Wielki Europejski Dział Wodny. Wody spływające z zachodniej, słowackiej strony grani znajdują się w zlewni Morza Czarnego, wody spływające z wschodniej, polskiej strony uchodzą do Bałtyku. Jej bezpośrednim przedłużeniem w kierunku północnym jest grań główna Orawicko-Witowskich Wierchów.
    Grań główna Tatr – główny grzbiet Tatr ciągnący się przez 75 kilometrów od Huciańskiej Przełęczy (905 m n.p.m.) do Zdziarskiej Przełęczy (1081 m). Składa się z grani Tatr Zachodnich, grani Tatr Wysokich i części grani Tatr Bielskich.
    Kwarcyt - skała metamorficzna, która powstała przez przeobrażenie piaskowców i mułowców zbudowanych niemal wyłączne z okruchów kwarcu. W Polsce kwarcyty występują głównie w masywach metamorficznych Sudetów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.038 sek.