• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Blastomykoza

    Przeczytaj także...
    Ropień płuc (łac. abscessus pulmonis) – choroba układu oddechowego, obecnie rzadko występująca. Przyczynami powstania ropnia mogą być zejście zapalenia płuc, zaaspirowane ciało obce lub rak płuca.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.
    Rak płuca (inaczej rak oskrzela) – najczęstszy nowotwór złośliwy, na który umiera rocznie na całym świecie 1,3 mln osób. Jest jednym z najgorzej rokujących nowotworów. Stanowi najczęstszą przyczynę zgonów z powodu raka u mężczyzn i jest na 2. miejscu pod tym względem u kobiet. Obecny stan wiedzy wskazuje na to, że największy wpływ na ryzyko zachorowania na raka płuca ma długoterminowe narażenie na wdychane karcynogeny, a zwłaszcza dym tytoniowy. Wydaje się, że w rzadkich przypadkach zachorowań na raka płuca u osób, które nigdy nie paliły do zachorowania dochodzi najczęściej przez połączenie czynników genetycznych oraz ekspozycji na bierne palenie. Poza tym radon oraz zanieczyszczenie powietrza, także mają wpływ na powstawanie raka płuca.

    Blastomykoza (drożdżyca, choroba Gilchrista, blastomykoza północnoamerykańska) - przewlekła choroba ropna i ziarniniakowa wywoływana przez Blastomyces dermatitidis, występująca endemicznie w południowo-wschodniej i południowo-środkowej części USA, ale notowano także przypadki w Europie, Azji i Afryce.

    Ropień mózgu (łac. abscessus cerebri) spowodowany jest zapaleniem i zbieraniem się zakażonego materiału pochodzącego z ropnia podśluzówkowego, infekcji: zatok, ucha, wyrostka sutkowatego, z narządów wewnętrznych, urazu głowy albo zabiegu chirurgicznego. U małych dzieci ropień mózgu jest zwykle związany z wrodzoną wadą serca. Śmiertelność szacuje się na 5 do 20%.Amfoterycyna B – organiczny związek chemiczny pochodzenia naturalnego, antybiotyk przeciwgrzybiczy wytwarzany przez bakterie z rodzaju Streptomyces. Zawiera pierścień makrocykliczny zbudowany z fragmentu polienowego oraz polihydroksylowego. Skuteczny lek w walce z zakażeniami, pochodzącymi od Candida albicans (np. drożdżyca amerykańska), a także w niektórych grzybicach (np. histoplazmoza, kryptokokoza czy grzybica układu pokarmowego).

    Etiologia[ | edytuj kod]

    Blastomyces dermatitidis występuje prawdopodobnie w glebie. Zakażenie następuje poprzez aspirację konidiów grzyba, rzadziej spotyka się pierwotną infekcję skórną.

    Brodawka (łac. verruca) – grudkowa zmiana skórna, potocznie nazywana także kurzajką, znajdująca się na szerokiej podstawie, często o nierównej, hiperkeratotycznej powierzchni wywołana zakażeniem wirusem HPV (ang. human papilloma virus). Są zwykle niebolesne, a otaczająca brodawki skóra nie ulega stanowi zapalnemu.Wrzód (łac. ulcus) – wykwit wtórny mający charakter otwartej rany na powierzchni skóry, błony śluzowej lub rogówki. Do wytworzenia wrzodu dochodzi w wyniku uszkodzenia tkanek wikłanego toczącymi się lokalnie procesami o charakterze zapalno-martwicowym, co skutkuje przerwaniem ciągłości nabłonka i uszkodzeniem leżących głębiej struktur tkankowych. Do bezpośrednich przyczyn powstawania wrzodów można zaliczyć uraz (fizyczny, chemiczny, termiczny), zakażenie lub niedokrwienie tkanek. Gojenie się wrzodów zwykle przebiega z trudnościami, miewa charakter przewlekły i kończy się wytworzeniem blizny.

    Objawy i przebieg[ | edytuj kod]

    Zmiany skórne w przebiegu blastomykozy

    Blastomykoza rozpoczyna się zwykle bezobjawowo. Z czasem pojawia się kaszel, gorączka, spadek masy ciała. Wraz z postępem choroby dochodzi do wytworzenia ropni i jam w miąższu płucnym. Czasem występuje ostre zapalenie płuc (nierozróżnialne klinicznie od zapalenie bakteryjnego, z gorączką 39-40°C) rozwijające się w 30-45 dni od ekspozycji.

    Gruczoł krokowy, stercz (łac. prostata) - nieparzysty narząd mięśniowo-gruczołowy. Jest częścią składową męskiego układu płciowego. Składa się z dwóch płatów: lewego i prawego, połączonych węziną. Niestale występuje płat środkowy. Kształt prostaty jest porównywany do kształtu kasztana jadalnego (spłaszczony stożek). Gruczoł sterczowy jest otoczony mocną torebką z mięśni gładkich, kurczą się one podczas ejakulacji.Zymonema dermatitidis (Gilchrist & W.R. Stokes) C.W. Dodge – gatunek grzyba z typu workowcow (Ascomycota). Grzyb pasożytniczy, u ludzi wywołujący chorobę.

    Blastomykoza skórna powstaje zwykle wskutek rozsiewu grzyba z płuc drogą krwiopochodną. Powstają niebolesne owrzodzenia lub nieregularnie odgraniczone brodawki. Typowo zajęta jest skóra twarzy, głowy i szyi a także kończyn górnych.

    Możliwe są także osteolityczne zmiany kostne (kości długie, żebra, kręgi, miednica) i zapalenia stawów. Rzadziej spotyka się ogniska w sterczu, najądrzach i jądrach, w ośrodkowym układzie nerwowym (ropnie mózgowia i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) lub o innej lokalizacji.

    Konidium (l.mn. konidia), zarodniki konidialne – rodzaj zarodników grzybów, stanowiących organ rozmnażania bezpłciowego. Występują w dwóch typach, jako blastokonidia i tallokonidia. Wytwarzane są często przez workowce (Ascomycota), rzadziej podstawczaki (Basidiomycota). Powstają na szczycie strzępki przez pączkowanie holoblastyczne (odcinanie wszystkich ścian pączka) lub enteroblastyczne (kiedy zewnętrzna ściana nie ulega odcięciu).Płyn mózgowo-rdzeniowy (łac. liquor cerebrospinalis) – przejrzysta, bezbarwna ciecz, która wypełnia przestrzeń podpajęczynówkową, układ komorowy i kanał rdzenia kręgowego.

    Diagnostyka[ | edytuj kod]

    Mikroskopowy preparat Blastomyces dermatitidis

    Grzyba wykrywa się w mikroskopowym badaniu mikologicznym materiału pobranego od chorego (zeskrobiny skórne, plwocina, krew, popłuczyny oskrzelowe, płyn mózgowo-rdzeniowy), badaniu histopatologicznym bądź poprzez hodowlę.

    Jądra (łac. testis, dosłownie – świadek, orchis, testimonium virile, grec. didymis ) – męskie narządy rozrodcze u ludzi i zwierząt odpowiednik rozwojowy jajników.Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.

    Radiologicznie zmiany płucne mogą sugerować raka oskrzeli lub gruźlicę (nacieki guzkowo-włókniste).

    Leczenie[ | edytuj kod]

    Samowyleczenie jest możliwe u immunokompetentnych pacjentów z ostrą blastomykozą płucną. Większość pacjentów wymaga leczenia. Lekiem z wyboru jest amfoterycyna B, ale wykazano także skuteczność ketokonazolu, itrakonazolu i flukonazolu.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Mycology Online: Blastomycosis
  • Doctor Fungus: Blastomycosis
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Najądrze (łac. epididymis) – Narząd płciowy męski wewnętrzny. Znajduje się w mosznie i przylega do jądra od góry, tyłu oraz boku. Składa się z kanalików, których zadaniem jest odprowadzanie z jądra i magazynowanie nasienia. Najądrze składa się z głowy, trzonu i ogona. Głowę stanowią płaciki (albo stożki najądrza) i przewodziki odprowadzające, natomiast trzon i ogon (który jest uważany za główny magazyn nasienia) zbudowane są z poskręcanego przewodu najądrza, który opuszczając ogon, przechodzi w nasieniowód.Ketokonazol (ATC: D 01 AC 08, J 02 AB 02, G 01 AF 11) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, o szerokim spektrum działania obejmującym dermatofity, drożdżaki i grzyby polimorficzne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Płukanie oskrzelowo-płucne (ang. bronchoalveolar lavage, BAL) – procedura diagnostyczna, wykonywana w trakcie bronchofiberoskopii. Polega na podaniu dooskrzelowym, po zaklinowaniu bronchofiberoskopu w świetle oskrzela płata środkowego, podgrzanego do temperatury ciała roztworu soli fizjologicznej. Zwykle podaje się go w porcjach – podaje się około 50 ml roztworu, po czym się go odsysa. Procedurę powtarza się kilkakrotnie i uzyskany materiał, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, poddaje się dalszym badaniom.
    Plwocina – wykrztuszana wydzielina dróg oddechowych (pochodząca z oskrzeli, krtani i nosa, natomiast plwocina nie zawiera śliny pochodzącej z jamy ustnej), zawierająca śluz, komórki i ewentualne składniki patologiczne (na przykład krew, bakterie, wydzielinę ropną).
    Kości długie (łac. ossa longa) – rodzaj kości, którego długość znacznie przewyższa ich szerokość i grubość. W ich budowie wyróżnia się sztywny trzon (wewnątrz trzonu jest jama szpikowa wypełniona szpikiem kostnym.) oraz nieco bardziej sprężyste nasady (końce)- bliższą i dalszą. Przykładem kości długich są: kość ramienna, kość łokciowa, kość promieniowa, kość udowa, kość piszczelowa i kość strzałkowa, kości śródręcza i śródstopia oraz kości paliczków palców rąk i stóp. Kości długie występują więc przede wszystkim w kończynach.
    Gruźlica (łac. tuberculosis, TB – tubercule bacillus) – powszechna i potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna, wywoływana przez prątka gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Gruźlica dotyczy najczęściej płuc (gruźlica płucna) lecz również może atakować ośrodkowy układ nerwowy, układ limfatyczny, naczynia krwionośne, układ kostno-stawowy, moczowo-płciowy oraz skórę. Inne mykobakterie takie jak Mycobacterium bovis, Mycobacterium africanum, Mycobacterium canetti czy Mycobacterium microti wywołują choroby zwane mykobakteriozami i z reguły nie infekują zdrowych osób dorosłych, natomiast są często spotykane u osób z upośledzeniem odporności, np. w przebiegu AIDS.
    Gorączka (łac. febris) – stan eutermii towarzyszący chorobie polegający na zwiększeniu temperatury ciała w punkcie nastawczym powyżej normy.
    Itrakonazol (łac. Itraconazolum) – jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu wielu zakażeń grzybiczych. Obejmuje to aspergilozę, blastomikozę, kokcydioidomikozę, histoplazmozę i parakokcydioidomikozę. Może być podawany doustnie lub dożylnie. Jest w rodzinie leków triazolowych (związków heterocyklicznych o wzorze cząsteczkowym C2H3N3, mające pięcioczłonowy pierścień z dwoma atomami węgla i trzema atomami azotu). Zatrzymuje rozwój grzybów, wpływając na błonę komórkową lub wpływając na ich metabolizm. Częste działania niepożądane obejmują nudności, biegunkę, ból brzucha, wysypkę i ból głowy. Ciężkie działania niepożądane mogą obejmować zaburzenia czynności wątroby, niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona i reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
    Zapalenie płuc (łac. pneumonia) – stan zapalny miąższu płucnego. Jest najczęstszą przyczyną umieralności dzieci poniżej 5 roku życia na świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.634 sek.