• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Blastocladiomycota

    Przeczytaj także...
    Dafnia, rozwielitka (Daphnia) – rodzaj słodkowodnych stawonogów zaliczanych do grupy wioślarek. Mają 2 pary czułków: pierwsza pełni rolę narządu czuciowego, druga stanowi główny narząd ruchu (rozwielitki poruszają się skokami) oraz 5 par odnóży tułowiowych, pełniących funkcje filtracyjne. Rozmiary ich ciała wahają się od 1 do 6 mm, samce są znacznie mniejsze od samic. Żywią się glonami, bakteriami i zawiesiną organiczną, którą odfiltrowują z wody.Pływka, zoospora, planospora – zarodnik wytwarzany w procesie rozmnażania bezpłciowego występujący u śluzowców (u których nazywany jest myksomonadą), niektórych glonów i grzybów. Najczęściej jest to haploidalna komórka zdolna do poruszania się w wodzie za pomocą wici lub rzęsek. Tworzona jest w zarodniach pływkowych (zoosporangiach).
    Wić – (łac. flagellum, l.mn. flagella), organellum ruchu wyrastające z powierzchni komórki u niektórych mikroorganizmów, bakterii, pierwotniaków, niższych roślin i komórek zwierząt, np. u wiciowców, młodocianych korzenionóżek, promienionóżek, komórek kołnierzykowo-biczykowatych gąbek, plemników.
    Cykl rozwojowy Allomyces

    Blastocladiomycota T. Y. James – typ organizmów zaliczany do królestwa grzybów. Został zaproponowany w 2007 r. na podstawie danych filogenetycznych zebranych podczas badań molekularnych.

    Systematyka[ | edytuj kod]

    Według aktualizowanej klasyfikacji Index Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do Blastocladiomycota należą taksony:

  • klasa Blastocladiomycetes T. Y. James
  • rząd Blastocladiales H. E. Petersen
  • rząd Physodermatales Caval.-Sm. 2012
  • rząd incertae sedis
  • Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Grzyby mikroskopijne o bardzo zróżnicowanej budowie. Liczne gatunki, na przykład przedstawiciele Coelomycetaceae tworzą plazmodialne komórki bez ściany komórkowej. Niektóre gatunki są monocentryczne, inne policentryczne. Rozmnażają się bezpłciowo i płciowo przez anizogamię. U niektórych występuje przemiana pokoleń. U Allomyces na końcach gałęzi tworzą się organy rozrodcze. Podczas fazy haploidalnej powstają męskie i żeńskie gametangia, które uwalniają zoospory z jedną wicią. Gamety przyciągają się za pomocą feromonów i łączą, tworząc zygotę. Kiełkująca zygota tworzy diploidalną plechę z dwoma rodzajami zarodni: cienkościennymi zoosporangiami i grubościennymi zarodnikami przetrwalnikowymi. Cienkościenne zarodniki uwalniają diploidalne zoospory. Zarodniki przetrwalnikowe służą do przetrwania niekorzystnych warunków. Kiedy warunki znów są sprzyjające, pojawia się mejoza i uwalniają się haploidalne zoospory. Kiełkują i rosną w haploidalne plechy, które będą produkować „męskie” i „żeńskie” gamety. U niektórych gatunków zaobserwowano dziwne zjawisko: od czasu do czasu bezpłciowe zoospory łączą się w pary i wymieniają cytoplazmę, ale nie jądra komórkowe.

    Cykl życiowy, cykl rozwojowy – proces przemian prowadzących do pełnego rozwoju organizmu od czasu jego powstania aż do śmierci. Zwykle skomplikowany cykl rozwojowy występuje u organizmów o niskim szczeblu organizacji ciała. Rytmika cyklów życiowych jest właściwością poszczególnych gatunków i opisywana jest z perspektywy taksonów, w odróżnieniu od ontogenezy dotyczącej poszczególnych osobników. W trakcie cyklu rozwojowego dochodzi zwykle do przemiany pokoleń.Cytoplazma – część protoplazmy komórki eukariotycznej pozostająca poza jądrem komórkowym a w przypadku, z definicji nie posiadających jądra, komórek prokariotycznych – cała protoplazma.

    Znaczenie[ | edytuj kod]

    Niektore gatunki Blastocladiomycota rozwijają się na pyłkach roślin, keratynie, celulozie i chitynie, jednak najbardziej znanymi gatunkami są pasożyty. Przedstawiciele rodzaju Catenaria są pasożytami nicieni, muszek, skorupiaków, a nawet innych gatunków Blastocladiomycota (Coelomyces). Gatunki należące do rodzajów Urophlyctis i Physoderma są obligatoryjnymi pasożytami roślin. Gospodarcze znaczenie ma Physoderma maydis powodująca brązową plamistość liści kukurydzy. Gatunki Urophlyctis pasożytują na lucernie, a Physoderma są ważnymi pasożytami wielu roślin wodnych i bagiennych. Przedstawiciele rodzaju Coelomomyces są pasożytami komarów. Ich cykl rozwojowy wymaga dwóch żywicieli; drugim zywicielem są niektore gatunki skorupiaków. Niektóre gatunki Blastocladiomycota są pasożytami planktonu. m.in. rozwielitek (Daphnia).

    Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologiaKeratyny – grupa nierozpuszczalnych w wodzie białek fibrylarnych wytwarzanych przez keratynocyty. Występują w formie miękkiej lub twardej. W komórkach nabłonkowych człowieka zidentyfikowano dwadzieścia izoform cytokeratyn o masie cząsteczkowej od 40 do 70 kDa, natomiast w komórkach innych ssaków wykazano około dziesięciu izoform tzw. keratyn twardych, obecnych w wytworach skóry: piórach, wełnie, rogach, paznokciach i innych. Z keratyny zbudowany jest zrogowaciały naskórek ssaków.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. David S. Hibbett i inni, A higher level phylogenetic classification of the ''Fungi'', „Mycological Research”, 111 (5), 2007, s. 509–547 [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03].i inni
    2. CABI databases (ang.). [dostęp 2019-12-15].
    3. Alexopoulos CJ, Mims CW, Blackwell M., Introductory Mycology. 4th edition, 1996, John Wiley & Sons, Inc.
    4. Sparrow FK. 1960, Aquatic phycomycetes 2nd ed. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press
    5. Schaechter M., Eukaryotic Microbes1), Academic Press, 2011, s. 116, ​ISBN 978-0-12-383877-3
    Przetrwalnik (endospora, spora, gr. σπορα tzn. nasienie) – formy spoczynkowe umożliwiające organizmom przetrwanie niekorzystnych dla nich warunków (susza, niskie temperatury).Gametangium (l. mn.: gametangia) jest organem lub komórką, w którym są wytwarzane gamety. Gametangia występują w wielu wielokomórkowych protistach oraz w glonach, grzybach i na gametoficie roślin.




    Warto wiedzieć że... beta

    Plankton (gr. planktós – błąkający się) – zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie. Nawet jeśli mają narządy ruchu, to są one zbyt słabe, by organizmy te mogły się aktywnie przeciwstawić prądom wodnym i wiatrom, wystarczą natomiast do biernego utrzymywania się w stanie zawieszenia. Zazwyczaj plankton stanowią drobne organizmy, ale zalicza się do niego również meduzy, które mogą mieć znaczne rozmiary. Plankton stanowi pożywienie wielu zwierząt wodnych.
    Grzyby mikroskopijne (łac. Micromycetes) – grzyby o niewielkich rozmiarach, przeciwieństwo grzybów wielkoowocnikowych (Macromycetes). Są to niezbyt precyzyjne pojęcia, używane jednak w mykologii przy tworzeniu różnego rodzaju zestawień gatunków i w innych opracowaniach. Do grzybów mikroskopijnych zalicza się gatunki o rozmiarach od mikroskopijnych (widocznych tylko pod mikroskopem) do bardzo małych, o rozmiarach do kilku milimetrów. Grzyby mikroskopijne mogą tworzyć pleśń.
    Jądro komórkowe, nukleus - otoczone błoną organellum obecne we wszystkich komórkach eukariotycznych, z wyjątkiem tych, które wtórnie je utraciły w trakcie różnicowania, np. dojrzałe erytrocyty ssaków. Zawiera większość materiału genetycznego komórki, zorganizowanego w postaci wielu pojedynczych, długich nici DNA związanych z dużą ilością białek, głównie histonowych, które razem tworzą chromosomy. Geny zlokalizowane w chromosomach stanowią genom komórki. Funkcją jądra komórkowego jest przechowywanie i powielanie informacji genetycznej oraz kontrolowanie czynności komórki, poprzez regulowanie ekspresji genów. Główne struktury, które obecne są w budowie jądra komórkowego to błona jądrowa, podwójna membrana otaczająca całe organellum i oddzielająca je od cytoplazmy oraz blaszka jądrowa, sieć delikatnych włókienek białkowych utworzonych przez laminy, stanowiących rusztowanie dla jądra i nadających mu wytrzymałość mechaniczną. Błona jądrowa jest nieprzepuszczalna dla większości cząsteczek, dlatego obecne są w niej pory jądrowe. Są to kanały przechodzące przez obie błony, umożliwiające transport jonów i innych cząstek. Transport większych cząstek, takich jak białka, jest ściśle kontrolowany i zachodzi na zasadzie transportu aktywnego, kontrolowanego przez białka transportowe. Transport jądrowy jest kluczowy dla funkcjonowania komórki, ponieważ przemieszczanie cząstek poprzez błonę jądrową wymagane jest zarówno przy zarządzaniu ekspresją genów oraz utrzymywaniu chromosomów.
    Takson – jednostka zdefiniowana w systematyce organizmów jako grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych. Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów.
    Filogenetyka – dział biologii zajmujący się badaniem drogi rozwojowej (filogenezą) organizmów. Przedmiotem zainteresowania filogenetyki są organizmy żyjące współcześnie oraz kopalne, ich pochodzenie i relacje pokrewieństwa. W swoich badaniach korzysta z osiągnięć paleontologii, genetyki i innych nauk przyrodniczych.
    Chityna (C8H13O5N)n (gr. chiton - wierzchnia szata) - polisacharyd glukozy (β-glukozy). organiczny związek chemiczny, z którego są zbudowane szkielety zewnętrzne stawonogów. Chityna jest wytwarzana przez hipodermę, czyli nabłonkowy oskórek. Substancje bardzo zbliżone do chityny występują również u ramienionogów, mszywiołów i mięczaków, a ponadto w ścianach komórkowych grzybów, wodorostów i bakterii.
    Blastocladiomycota T. Y. James – gromada jądrowców należąca do królestwa grzybów (Fungi). Została zaproponowana w 2007 na podstawie danych filogenetycznych zebranych podczas badań molekularnych. Jest to takson monotypowy, zawierający również monotypową klasę Blastocladiomycetes, z rzędem Blastocladiales.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.