• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Waterloo - obraz Jana Pienemana

    Przeczytaj także...
    Królestwo Zjednoczonych Niderlandów (nid.: Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, fr.: Royaume-Uni des Pays-Bas) – nieoficjalna nazwa europejskiego państwa, utworzonego decyzją kongresu wiedeńskiego w 1815. Oficjalna nazwa to Królestwo Niderlandów.Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.
    Bitwa pod Waterloo – starcie zbrojne, do którego doszło 18 czerwca 1815 roku i było ostatnią bitwą Napoleona Bonaparte. Były cesarz Francuzów powrócił niespodziewanie z wygnania na Elbie i objął rządy na okres 100 dni. W krótkim czasie zebrał ponad 70-tysięczną armię, z którą ruszył w kierunku Brukseli, gdzie stały nierozwiązane jeszcze armie VI koalicji: angielska Wellingtona i pruska Blüchera. Po dwóch zwycięskich starciach 16 czerwca pod Quatre Bras i Ligny Napoleon stanął oko w oko z Wellingtonem pod Waterloo. Zwycięska początkowo bitwa po nadejściu armii Blüchera przemieniła się w klęskę, a armia francuska przestała istnieć. Napoleon musiał ponownie abdykować w dniu 22 czerwca.

    Bitwa pod Waterloo (nd. Veldslag bij Waterloo) – obraz olejny pędzla Jana Willema Pienemana z 1824, przedstawiający pole bitwy pod Waterloo z 18 czerwca 1815 i zwycięstwo koalicji antynapoleońskiej. Obecnie przechowywany w Rijksmuseum w Amsterdamie.

    Okoliczności powstania obrazu[ | edytuj kod]

    W zwycięskiej bitwie w pobliżu wioski Waterloo nieopodal Brukseli, w 1815 uczestniczyły wojska niderlandzkie pod dowództwem następcy tronu księcia orańskiego Wilhelma. Kilka lat po zakończeniu wojen napoleońskich w Europie niderlandzki rząd postanowił uwiecznić triumf swego oręża i zlecił wykonanie dzieła przedstawiającego ten militarny sukces. Zlecenie przypadło w 1818 Janowi Willemowi Pienemanowi – artyście specjalizującemu się w malarstwie historycznym, który w owym czasie zajmował prestiżowe stanowisko wicedyrektora Królewskich Zbiorów Malarstwa. Dodatkowo, tuż przed otrzymaniem zlecenia na nowy obraz, ukończył wykonywany także na zamówienie władz obraz ukazujący holenderskie zwycięstwo w bitwie pod Quatre Bras, stoczonej dwa dni wcześniej przed bitwą pod Waterloo.

    Jan Willem Pieneman (ur. 4 listopada 1779 w Abcoude w prowincji Utrecht, zm. 8 kwietnia 1853 w Amsterdamie) – holenderski malarz i pedagog.Bruksela (fr. Bruxelles, nid. Brussel, niem. Brüssel) – miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne.

    Praca nad obrazem zajęła artyście kilka lat. W latach 1819-1821 kilkakrotnie spotykał się z głównym dowódcą zwycięskiej armii, księciem Wellingtonem, w celu dokładnego oddania jego postaci oraz innych angielskich żołnierzy. Dzięki temu na płótnie możliwa jest identyfikacja 69 osób. Obraz ukończony został w 1824. Cieszył się zainteresowaniem publiczności, był wystawiany w Brukseli, Amsterdamie, Gandawie i Londynie. Dzięki temu Pieneman zbił na nim małą fortunę; oprócz wynagrodzenia w wysokości 40 tys. funtów, zarobił dodatkowe 50 tys. w tej walucie. Dzieło zostało zakupione przez króla Wilhelma I z przeznaczeniem dla jego syna i następcy tronu księcia Wilhelma i zawisło w jego brukselskim pałacu.

    Gebhard Leberecht von Blücher (Gebhard Leberecht Fürst Blücher von Wahlstatt) (ur. 16 grudnia 1742 w Rostocku, zm. 12 września 1819 w Krieblowitz k. Wrocławia) – feldmarszałek pruski, dowódca armii pruskiej w bitwie pod Waterloo, Kaczawą, Lipskiem, Budziszynem, Lützen, Brienne-le-Château, Craonne, Laon, a także kampanii sześciodniowej.Bitwa pod Quatre Bras – starcie zbrojne, które miało miejsce 16 czerwca 1815 podczas 100 dni Napoleona, ostatniego etapu wojen napoleońskich.

    Opis obrazu[ | edytuj kod]

    Jan Willem Pieneman w załączonej broszurze informacyjnej wyjaśniał, że przedstawił scenę bitwy z godziny 19:30 w dniu 18 czerwca 1815. Był to decydujący moment w walkach, gdy z posiłkami przybył w porę pruski feldmarszałek von Blücher, co ostatecznie przesądziło o zwycięstwie. W centralnym miejscu obrazu na brązowym koniu znajduje się główny dowódca armii koalicji antynapoleońskiej – angielski książę Wellington. Na pierwszym planie po lewej stronie ukazany został dowodzący niderlandzkimi wojskami książę Wilhelm (późniejszy król Wilhelm II) – ranny w lewe ramię spoczywa na noszach. Nieco powyżej widać wiwatującego angielskiego podpułkownika Freemantle'a, obwieszczającego przybycie oddziałów pruskiej armii.

    Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    Obraz Pienemana nie odzwierciedla w pełni realiów historycznych. Część z przedstawionych na nim osób (w tym książę Wilhelm) nie była w tym momencie obecna na polu bitwy. Malarz zastosował reguły kanonu malarstwa historycznego: przedstawił moment przełomowy wraz z jego dwoma głównymi bohaterami. Pruski dowódca von Blücher oraz wycofujące się wojska francuskie, znajdujące się w pobliżu chaty na horyzoncie, są prawie niewidoczne. Głównym motywem jest triumf wojsk brytyjsko-niderlandzkich. Zwycięzcy zostali ukazani w sposób dostojny i skrupulatny. Natomiast prawie niewidoczne jest okropieństwo wojny i tysiące poległych w walce. Pole bitwy jest w większości przesłonięte unoszącym się dymem.

    Wilhelm I Holenderski, urodzony jako Wilhelm Fryderyk (z domu Oranje-Nassau) 24 sierpnia 1772 w Hadze, zmarł w 12 grudnia 1843 w Berlinie. W latach 1815-1840 król Zjednoczonych Niderlandów (tzn. Holandii i Belgii oraz wielki książę Luksemburga).Język niderlandzki (nid. Nederlandse taal, Nederlands, niekiedy również określany jako język holenderski, język flamandzki) – język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie i dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego i duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankońskich).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Battle of Waterloo (ang.). Rijksmuseum Amsterdam – Museum for Art and History. [dostęp 2010-05-19].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wilhelm Fryderyk Jerzy Ludwik Oranje-Nassau (Willem Frederik George Lodewijk; ur. 6 grudnia 1792 w Hadze, zm. 17 marca 1849 w Tilburgu) – król Holandii i wielki książę Luksemburga.
    Rijksmuseum (hol. Muzeum Państwowe) – holenderskie muzeum narodowe w Amsterdamie na Museumplein; jedna z głównych atrakcji turystycznych tego miasta.
    Waterloo (waloński: Waterlô) − miejscowość i gmina w Belgii, w prowincji Brabancja Walońska, w pobliżu Brukseli.
    Arthur Wellesley, 1. książę Wellington KG, GCB, GCH (ur. 30 kwietnia lub 1 maja 1769 w Dublinie, zm. 14 września 1852 w Walmer Castle koło Dover) – brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk.
    Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821, o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.
    Wojny napoleońskie – seria konfliktów zbrojnych pomiędzy Francją i państwami z nią sprzymierzonymi a zmieniającą się koalicją innych państw Europy, w czasach supremacji Napoleona Bonaparte. Były one kontynuacją wojen między I Republiką Francuską a państwami I i II koalicji, które wybuchły z powodu rewolucji francuskiej i trwały – z inicjatywy i dzięki finansowaniu przez Wielką Brytanię – przez cały okres Konsulatu i I Cesarstwa. Historycy nie są zgodni co do tego, kiedy dokładnie należy datować ich początek. Niektórzy uważają, że należy je liczyć od momentu, gdy w listopadzie 1799 roku Napoleon przejął władzę we Francji. Inni uznają, że konflikty okresu 1799-1802 należy zaliczać jeszcze do wojen okresu rewolucji francuskiej i za punkt początkowy „wojen napoleońskich” uważają zerwanie pokoju w Amiens i wypowiedzenie Francji wojny w 1803 r. przez Brytanię. Obecnie w historiografii zachodniej coraz częściej nazywa się je „wojnami Koalicji”, ponieważ faktycznie zostały one narzucone Napoleonowi przez kolejne koalicje. Wojny te – dzięki talentom dowódczym Napoleona początkowo zwycięskie, co zaowocowało pobiciem w polu armii większości dawnych mocarstw europejskich – zakończyły się przegraną Francji i najpierw abdykacją, a po ostatniej kampanii, znanej jako "100 dni Napoleona", zesłaniem cesarza na wyspę św. Heleny. Za ich końcową datę uznaje się 20 listopada 1815 r. – po ostatecznej klęsce Napoleona w bitwie pod Waterloo i podpisaniu drugiego traktatu paryskiego w 1815 r.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.682 sek.