• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Sudomierzem

    Przeczytaj także...
    I krucjata antyhusycka – zbrojna wyprawa zorganizowana i prowadzona na terenie Czech w latach 1420-1421 z upoważnienia papieża Marcina V przez króla niemieckiego, węgierskiego i czeskiego Zygmunta Luksemburskiego przeciw wyznawcom nauki Jana Husa.Wojny husyckie – wojny religijne toczone pomiędzy husytami a Luksemburgami w Królestwie Czech w latach 1419-1436. Były one prowadzone przez czeskich husytów (głównie taborytów i Sierotki) przeciwko krucjatom organizowanym przez cesarza Zygmunta Luksemburskiego przy poparciu papiestwa.
    Powstanie husyckie – walki w latach 1419-1420 na terenie Czech pomiędzy wyznawcami nauki Jana Husa, a katolikami, zwolennikami króla niemieckiego Zygmunta Luksemburskiego.

    Bitwa pod Sudomierzem (cz. Bitva u Sudoměře) – starcie zbrojne, które miało miejsce 25 marca 1420 roku w południowych Czechach w okresie wojen husyckich.

    Powstańcze wojska husyckie dowodzone przez Jana Žižkę zajęły umocnione pozycje pod wsią Sudomierz (czes. Sudoměř). Jedno ich skrzydło zabezpieczał staw, a drugie chronione było rzędem wozów. Wojska Czechów stojących po stronie Zygmunta Luksemburczyka, złożone z 2000-2500 jazdy, nie były w stanie skutecznie atakować konno tej pozycji. Po ich spieszeniu przeprowadzono szereg ataków na wozy husyckie. Nieudane szturmy przyniosły poważne straty obu stronom (husyci w obronie stracili 3 wozy zniszczone w trakcie walk), choć po stronie atakujących były one naturalnie większe. Ostatecznie zwolennicy Luksemburczyka zmuszeni zostali do odwrotu.

    Zygmunt Luksemburski (Luksemburczyk), (ur. 14 lub 15 lutego 1368 w Norymberdze, zm. 9 grudnia 1437 w Znojmie) – elektor (margrabia) brandenburski od 1378, król węgierski od 1387, niemiecki od 1411, książę Luksemburga od 1419, król włoski od 1431, Święty Cesarz Rzymski od 1433, król czeski od 1419 (objął władzę w 1436).Szyk wozowy taborytów (szyk taborowy, niem. Wagenburg) – szyk bojowy stosowany podczas religijnych, antyfeudalnych wojen husyckich (1419-1434). Dzięki odpowiedniemu łączeniu wozów bojowych, pod osłoną których prowadzono walkę ogniową z prymitywnych hakownic, hufnic i taraśnic, tworzono ruchomy obóz warowny, umożliwiający w odpowiednim momencie przejście do działań zaczepnych.

    Sukces husytów był zaskakujący, uwzględniając fakt, że osłonięta przez 12 wozów piechota husycka w sile 400 żołnierzy zdołała obronić się przed kilkakrotnie liczniejszym przeciwnikiem. Choć przy równowadze liczebnej jazda rycerska w polu zawsze wówczas pokonywała piechotę – tym razem Žižka dzięki zastosowaniu taktyki taborowej odniósł zwycięstwo nad kawalerią przeciwnika mimo jej znacznej przewagi militarnej.

    František Palacký (ur. 14 czerwca 1798 w Hodslavicach, zm. 26 maja 1876 w Pradze) − czeski historyk, polityk, współtwórca i główny propagator austroslawizmu. Jeden z przedstawicieli czeskiego odrodzenia narodowego. Był jednym z organizatorów Zjazdu Słowiańskiego.Husytyzm – ruch religijny i polityczny zapoczątkowany działalnością kaznodziejską, między innymi praskiego teologa Jana Husa.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • I krucjata antyhusycka
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Petr Čornej, Pavel Bělina: Slavné bitvy naší historie. Wyd. 1. Praga: Marsyas, 1993, s. 40. ISBN 80-901606-1-1.
    2. Josef Pekař: Žižka a jeho doba (kniha III.). Praga: Odeon, 1992, s. 35. ISBN 80-207-0385-3.
    3. František Palacký: Dějiny národu Českého v Čechách a na Moravě. Praga: B. Kočí, 1907.
    4. Ze starých letopisů českých. Praga: Svoboda, 1980, s. 63.
    5. Vavřinec z Březové: Husitská kronika; Píseň o vítězství u Domažlic. Praga: Svoboda, 1979, s. 49.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Lista bitew podczas wojen husyckich
  • Josef Pekař (ur. 12 kwietnia 1870 w Małym Rohozcu, zm. 23 stycznia 1937 w Pradze) – czeski historyk, czołowy przedstawiciel historycznej szkoły Jaroslava Golla.Czechy (czes. Česko), Republika Czeska (czes. Česká republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Od północnego wschodu graniczy z Polską, od zachodu i północnego zachodu z Niemcami, od południa z Austrią, a od południowego wschodu ze Słowacją. Stolicą i największym miastem Czech jest Praga. Kraj składa się z trzech historycznych krain – Czech właściwych, Moraw i czeskiej części Śląska. Na powierzchni 78 866 km² żyje ponad 10,5 mln osób, z czego 94% to Czesi. Państwo czeskie dzieli się na czternaście krajów. Czechy są republiką parlamentarną, demokratycznym państwem prawa o liberalnym systemie rządów, opartym na swobodnej rywalizacji partii i ruchów politycznych. Głową państwa jest prezydent. Naczelnym organem władzy ustawodawczej jest parlament z Izbą Poselską i Senatem, władzy wykonawczej rząd z czternastoma ministerstwami, a władzy sądowniczej Sąd Konstytucyjny i Sąd Najwyższy. Czechy są członkiem wielu organizacji międzynarodowych, m.in. ONZ, Unii Europejskiej, NATO, strefy Schengen, Rady Europy, OECD i Grupy Wyszehradzkiej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Žižka z Trocnova (ur. ok. 1360 w Trocnovie, zm. 11 października 1424 w Přibyslaviu) – przywódca i strateg taborytów w czasie wojen husyckich. Czeski bohater narodowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.