• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Siffin

    Przeczytaj także...
    Usman ibn Affan (arab. عثمان بن عفان ) (ur. 574 w Mekce - zm. 17 lipca 656 w Medynie) - trzeci "kalif prawowierny". Kalifem został wybrany w 644 roku przez specjalną sześcioosobową radę i pozostał nim do końca życia. W trakcie jego panowania Arabowie zdobyli większą część Egiptu, Persji, Cypr, oraz część Kaukazu. Na stanowisku kalifa zastąpił go Ali ibn Abi Talib. Na jego rozkaz i za jego panowania skompilowano wersję Koranu. Często oskarżany był o nepotyzm. Został zabity przez buntowników i pochowano go w Medynie.Mu’awija ibn Abi Sufjan (ur. 602, zm. 6 maja 680) – założyciel dynastii Umajjadów, kalif 661-680. Jego ojcem był Abu Sufjan Ibn Harb, natomiast synem i następcą Jazid I.
    Imam – w szyizmie święty i przewodnik ummy będący potomkiem Alego i Fatimy. Według większości szyitów (oprócz zajdytów) uważany jest za nieomylnego i posiadającego nadprzyrodzone zdolności. Ostatnim imamem będzie Mahdi.

    Bitwa pod Siffin (arab. وقعة صفين) – starcie zbrojne, do którego doszło w połowie 657 roku w pobliżu współczesnego miasta Ar-Rakka. Wojska Muawiji starły się z siłami wiernymi pierwszemu imamowi szyitów i ostatniemu z czterech kalifów prawowiernych Alemu.

    Amr Ibn al-As (arab. عمرو بن العاص) (ur. 583, zm. 6 stycznia 664 w Fustacie - obecnie w granicach Kairu) - towarzysz Mahometa, wódz, dyplomata i administrator, sławny przede wszystkim z podboju Egiptu.Kalif (arab. chalifa, „następca”) – tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwszym kalifem po śmierci Mahometa w 632 roku został Abu Bakr. Po zamordowaniu kalifa Alego w 661 roku, w wyniku sporu o sukcesję, doszło do rozłamu wewnątrz wyznawców islamu na szyitów i sunnitów. Kalifowie szybko zaczęli tracić władzę polityczną nad rozrastającym się imperium muzułmańskim. W 909 r. powstał szyicki kalifat w Kairze, zniszczony przez Saladyna w 1171 r. W 929 roku emir Kordoby, Abd ar-Rahman III, ogłosił się kalifem, jednak jego kalifat rozpadł się już w 1031 r.

    Tło i bitwa[ | edytuj kod]

    Nagła śmierć Usmana, sprawiła że muzułmanie ogłosili Alego władcą ummy. Nowy kalif przeniósł stolicę kalifatu z Medyny do Kufy w Iraku, postanowił on także odwołać Muawiję z pozycji zarządcy prowincją Syrii i powołać na jego miejsce Abd Allah ibn Abbasa. Jako iż Muawija był spokrewniony z Usmanem, a prowincja Syrii była bastionem Umajjadów, wykorzystał on fakt jego śmierci do wszczęcia rebelii przeciwko nowemu władcy. Po bitwie Wielbłądziej, Ali wrócił z Basry do Kufy, stolicy swojego kalifatu. Następnie wojska panującego kalifa i umajjadzkich buntowników spotkały się w Syrii na równinie Siffin. Dochodziło do pomniejszych potyczek, lecz wraz z nastaniem miesiąca muharram walki ustały kompletnie. Po miesiącu doszło do dalszych potyczek które przerodziły się w otwartą bitwę.

    Umma (lub ummah, arab. أمة) – arabskie słowo oznaczające naród, społeczność; w znaczeniu religijnym (islamskim) całą wspólnotę islamską.Kalifowie prawowierni (albo Kalifowie sprawiedliwi, Kalifowie słusznie prowadzeni) (arab. الخلفاء الراشدون, al-Chulafa ar-Raszidun) – określenie dotyczące czterech pierwszych kalifów, panujących w latach 632 - 661:

    W chwili kiedy siły Mu’awiji przegrywały już bitwę, Amr Ibn al-As doradził mu żeby żołnierze zatknęli na włóczniach masāhef, fragmenty albo całe egzemplarze Koranu, co sprawiło że większa część żołnierzy Alego nie chciała walczyć przeciwko nim. Ten gest miał bowiem oznaczać, że spór pomiędzy muzułmanami powinna rozstrzygnąć Święta Księga, a nie broń. W ten sposób Amr doprowadził do tego, że konflikt pomiędzy Alim a Mu'awiją miał być rozstrzygnięty w drodze arbitrażu, w którym Amr jako arbiter Mu’awiji miał odegrać główną rolę. Mniejsza część żołnierzy Alego nie zgodziła się na negocjacje, twierdząc iż „tylko Bóg może sądzić” (6:57), wskazując następnie koraniczny ajat „jeżeli jedna strona wierzących powstanie przeciwko drugiej, (...) walcz z tą która powstała dopóki nie wróci do porządku Boga (...)” (49:9). Utworzyli oni sektę charydżytów, odrzucając rządy Alego jak i późniejsze Mu’awiji. Po burzliwych rozmowach przedstawiciel Alego Abu Musa al-Aszari ogłosił, że arbitrzy zgodnie pozbawili obu antagonistów prawa do kalifatu i pozostawili wybór kalifa nowej naradzie. Prawdopodobnie tak właśnie ustalono, jednak Amr ibn al-As nie potwierdził oświadczenia Abu Musy i jakiś czas później ogłosił jedynie pozbawienie stanowiska Alego, co pozwoliło mu na późniejsze poparcie pretensji Mu’awiji do kalifatu. Za pomocą podstępu Amr zatem walnie przyczynił się do politycznego zwycięstwa Mu’awiji, który stał się pierwszym kalifem sunnickiej dynastii Umajjadów, za rządów której dalej zwalczano potomków Mahometa i ich zwolenników.

    Bitwa Wielbłądzia (arab. موقعة الجمل) – starcie zbrojne, do którego doszło pod koniec 656 roku w pobliżu współczesnego miasta Basra. Wojska A’iszy starły się z siłami wiernymi pierwszemu imamowi szyitów i ostatniemu z czterech kalifów prawowiernych Alemu, który zwyciężył.Ali ibn Abi Talib (arab. علي بن أﺑﻲ طالب, ur. ok. roku 600/22. P.H., według tradycji 13. radżaba w Mekce, zm. w styczniu 661/ramadanie 40. A.H. w Kufie) – brat stryjeczny, przybrany syn, a następnie zięć Mahometa, mąż Fatimy, pierwszy imam szyitów, ostatni z czterech kalifów prawowiernych (656-661/35-40. A.H.).

    Oceny i kontrowersje[ | edytuj kod]

    Zdaniem P.K. Hittiego: „[To] że obaj rozjemcy pozbawili stanowiska obu mocodawców, było przegraną Alego. Mu’awija nie miał żadnego kalifatu, aby się miał go zrzekać. Był tylko gubernatorem prowincji. Sam fakt arbitrażu postawił go na równym poziomie z kalifem Alim, którego pozycja przez to obniżyła się do roli zwykłego pretendenta. Wyrok sędziów pozbawił Alego rzeczywistego stanowiska, a Mu'awiję fikcyjnej pretensji, której nie śmiał nawet dochodzić.”

    Ar-Rakka, Rakka (arab. الرقة) – miasto w północnej Syrii, nad północnym brzegiem Eufratu, ok. 160 km na wschód od Aleppo, ośrodek administracyjny muhafazy Ar-Rakka. Ma około 208 tys. mieszkańców. Jedno z głównych miast dawnego regionu Diyār Muḍar, zachodniej części Dżeziry.Philip Khuri Hitti (ur. 1886, zm. 1978), urodzony w Szimlan, w rządzonej przez Turków osmańskich Syrii (ob. Liban), Libańczyk, maronita, pionier arabistyki w Stanach Zjednoczonych.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Bitwa pod Karbalą
  • Bitwa Wielbłądzia
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ali, Ameer. 'A Short History of the Saracens' (13 ed.). Londyn 1961: Macmillan and Company. s. 51: „Muawija rozkazał swoim najemnikom przywiązać kopie Koranu do swoich włóczni i flag, wzywając jednocześnie do arbitrażu.”
    2. Encyklopedia Britannica: Battle of Siffin
    3. P. K. Hitti, Dzieje Arabów, op. cit., s. 154 za: Jerzy Hauziński Burzliwe dzieje kalifatu bagdadzkiego, op. cit., s. 19.
    Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.Charydżyzm albo chawarydżyzm (arab. خوارج, chawāridż) − najmniejszy z trzech nurtów islamu (obok sunnizmu i szyizmu). Był pierwszą grupą rozłamową w tej religii, powstałą wskutek sporu o sukcesję do tronu kalifa.




    Warto wiedzieć że... beta

    Koran (arab. القُرْآن Al-Qur’ān) – święta księga islamu. Według tradycji muzułmańskiej powstawał w latach 610-632, objawiany fragmentami prorokowi islamu, Mahometowi (zm. 632) przez Archanioła Dżibrila (identyfikowanego w islamie z biblijnym archaniołem Gabrielem). Słowo „Koran” pochodzi od arabskiego słowa al-kur’ān, które oznacza „recytację”, ponieważ pierwotnie Koran przekazywano ustnie. Według islamu i samego Koranu jego twórcą jest Allah.
    Bitwa pod Karbalą – starcie zbrojne, które miało miejsce 10 października 680 r. (według kalendarza muzułmańskiego – 10 muharrama 61 r.), w pobliżu współczesnego miasta Karbala pomiędzy wojskami kalifa Umajjadów Jazida I i oddziałem trzeciego imama szyitów Husajna ibn Alego, który poniósł klęskę i zginął.
    Muharram (arabski: محرّم) – nazwa pierwszego miesiąca kalendarza muzułmańskiego. Jego nazwa wywodzi się od arabskiego słowa حرام (haram) oznaczającego „zakazany” lub „święty”. Genezą tej nazwy jest zakaz prowadzenia wojen i walk plemiennych w tym okresie przez plemiona Beduinów zamieszkujących Półwysep Arabski przed islamem. W czasach dżahilijji w miesiącu tym odbywano pielgrzymki do miejsc kultu religijnego. W czasach współczesnych pierwsze dziesięć dni miesiąca muharram zgodnie z tradycją uważa się za szczęśliwe, czego odzwierciedleniem jest duża liczba zawieranych małżeństw w tym okresie.
    Umajjadzi, arab. بنو أمية, – ród arabski, jako dynastia kalifów panujący nad światem islamu w latach 661 do 750, a następnie rządzący w Al-Andalus od roku 756 do 1031.
    Kalifat (arab. خلافة chilāfa) – islamski, wschodni ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa (arab. خليفة chalīfa). Odpowiednik wschodniego sułtanatu, zachodnioeuropejskiego cesarstwa lub królestwa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.