• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Pterią

    Przeczytaj także...
    Herodot z Halikarnasu (starogr. Ἡρόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεύς, Herodotos ho Halikarnasseus) (ur. ok. 484 p.n.e. w Halikarnasie, obecnie Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 p.n.e. w Turioj lub Atenach) – historyk grecki, zwany Ojcem historii, czasem także Ojcem geografii. Jedynym zachowanym jego dziełem jest 9-księgowa relacja z wojen perskich, opisująca także geografię i historię Hellady, Persji i Egiptu oraz okolicznych krain, zatytułowana Dzieje (Ἱστορίαι Historiai, łac. Historiae). Jego relacje nie były zawsze dokładne, ale − w odróżnieniu od wielu innych historyków, aż po czasy dzisiejsze − zawsze opatrzone klauzulą "zgodnie z tym, czego się dowiedziałem" (Dzieje, I, 2) i "Ja zaś muszę podać, co się opowiada, ale bynajmniej nie jestem zobowiązany w to wierzyć i te słowa mają się odnosić do całych mych Dziejów." (VII, 152).W starożytności wyrocznią (łac. oraculium, gr. manteion) nazywano miejsce święte, gdzie bogowie, za pośrednictwem kapłanów, przepowiadali przyszłość, wyrażali swoją wolę i udzielali rad w sprawach prywatnych i państwowych.
    Delfy (gr. Δελφοί Delfoi, łac. Delphi) – prastare miasto i świątynia grecka u stóp Parnasu, 13 km od Zatoki Korynckiej, na drodze z Termopilów na Peloponez. Aktualnie Delfy, to nazwa miejsca archeologicznego i nazwa gminy, odległych o 165 km od Aten.

    Bitwa pod Pterią (zwana też bitwą nad rzeką Halys) miała miejsce w roku 547 p.n.e.. Było to starcie pomiędzy królem perskim Cyrusem II a królem lidyjskim Krezusem. Najnowsze badania datują bitwę na rok 541 p.n.e.

    Po wysłuchaniu wyroczni w Delfach, król Krezus zarządził mobilizację wojskową swojej armii, na czele której wtargnął do należącej do Królestwa Persji Kapadocji, zdobywając stolicę Pterię i kilka innych miast. Następnie w okolicy rzeki Halys (Kizilirmak) na granicy z Medią oczekiwał nadejścia armii perskiej Cyrusa II. Po nadejściu Persów doszło do bitwy, w której obie strony poniosły wielkie straty, żadna ze stron nie odniosła jednak zdecydowanego zwycięstwa.

    Kızılırmak, Kizilirmak, Kyzył Irmak ("Czerwona Rzeka") – najdłuższa rzeka w Turcji, znana w starożytności jako Halys (gr. Ἅλυς Hálys).Kapadocja – kraina historyczna w Tureckiej Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form tufowych, tworzących księżycowy krajobraz oraz z domów i kościołów wykutych w tufowych skałach. Kapadocja była aż do średniowiecza silnym ośrodkiem chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.

    Następnego dnia po bitwie Cyrus nie zdecydował się kontynuować walki nad rzeką Halys. Krezus zdecydował wówczas o powrocie do domu, kierując się na Sardes. Cyrus II podjął jednak pościg za wycofującymi się Lidyjczykami, najeżdżając i podbijając państwo lidyjskie.

    Grecki historyk Herodot podaje, że powodem rozpoczęcia wojny przez Krezusa była przepowiednia wyroczni w Delfach, według której jego kolejny atak miał zakończyć się podbiciem wielkiego królestwa. Przepowiednia okazała się prawdą, nie taką jednak jaką wyobrażał sobie król lidyjski.

    Lidia (gr. Λυδία Lydia) – historyczna kraina w zachodniej Azji Mniejszej leżąca w dorzeczu rzek Kaystros i Hermos, oraz nazwa starożytnego państwa, ze stolicą w Sardes, istniejącego do 546 r. p.n.e.Cyrus II Wielki, zwany także Starszym (ok. 590-529 p.n.e.) – król Persji z dynastii Achemenidów, syn króla Anszanu Kambyzesa I i medyjskiej księżniczki Mandane. Zjednoczył w ramach swojego imperium wiele ówczesnych państw i narodów. Znany nie tylko z wielkich osiągnięć wojennych, lecz także z tolerancji i sprawiedliwości. W ciągu niespełna 25 lat swojego panowania Cyrus podbił większość krajów Bliskiego Wschodu z wyjątkiem Egiptu oraz plemion Wyżyny Irańskiej.


    Literatura

  • W. Hinz: Kyros II. In: Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie, Bd. 6, S. 401f.
  • Albert-Kirk Grayson: Assyrian and Babylonian chronicles. Augustin, New-York 1975.
  • J. Cargill: The Nabonidus Chronicle and the Fall of Lydia. In: American Journal of Ancient History 2. 1977.
  • Sidney Smith: Babylonian Historical Texts to the Capture and downfall of Babylon (Reprint). Verlag Olms, Hildesheim 1975, ISBN 3-487-05615-1.
  • Klaas R. Veenhof: Geschichte des Alten Orients bis zur Zeit Alexanders des Großen - Grundrisse zum Alten Testament. Verlag Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, ISBN 3-525-51686-X.
  • Krezus, Krojsos (ur. ?, zm. 546 p.n.e. lub później) – ostatni król Lidii, kraju na zachodzie Azji Mniejszej. Pochodził z dynastii Mermnadów. Był synem Alyattesa. Objął tron około 560 roku p.n.e.. Był mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze.Przez starożytny Iran należy rozumieć nie terytorium tożsame z dzisiejszym Iranem, ale tzw. Wielki Iran, wyodrębniany ze względu na wspólnotę kulturową i historyczną, a w starożytności przede wszystkim językową. W tej epoce obejmował on oprócz dzisiejszego Iranu także Azję Środkową po Syr-Darię, stepy dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy zamieszkane od VIII/VII wieku p.n.e. przez irańskich koczowników oraz zachodni i środkowy Afganistan łącznie z pakistańską częścią Beludżystanu. Należy jednak tutaj zauważyć że mieszkający na terenie Ukrainy Scytowie i Sarmaci znaleźli się już w V wieku p.n.e. pod silnym wpływem kultury greckiej i zaangażowani w sprawy europejskie zaczęli mieć odrębną od reszty Irańczyków historię.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.124 sek.