• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Melitene - 1100

    Przeczytaj także...
    Tankred z Hauteville, fr. Tancrède de Hauteville (ur. 1072, zm. 1112) – jeden z przywódców I krucjaty oraz regent Księstwa Antiochii, członek rodu Hauteville.Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
    Cylicja (gr. Κιλικία, Kilikia) – historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej, obecnie terytorium Turcji (prowincje: Mersin, Adana, Osmaniye i Hatay). Cylicja dzieliła się na dwie części: Cilicia Trachea i Cilicia Pedias. Cilicia Trachea (asyryjskie Khillaku, od którego pochodzi nazwa Cylicji) była surowym rejonem górskim uformowanym przez góry Taurus. Skaliste przylądki nadawały się znakomicie do budowy naturalnych portów, w których często znajdowali schronienie piraci. W starożytności pokryta gęstym lasem, który dostarczał budulca dla stoczni. Cilicia Pedias leżała we wschodniej części Cylicji i prócz terenów górskich kształtowały ją nadmorskie równiny. Przez Cylicję biegł perski szlak królewski, który łączył Anatolię z Syrią i wybrzeżem cylicyjskim.

    W bitwie pod Melitene w 1100 roku walczyli ze sobą krzyżowcy z księstwa Antiochii, dowodzeni przez Boemunda I i Turcy prowadzeni przez Daniszmendydę Ghaziego. Po utworzeniu księstwa Antiochii przez Boemunda, władca ten, zagrożony przez Bizancjum i muzułmanów, szukał sojuszników wśród cylicyjskich Ormian.

    Ryszard z Salerno (także Ryszard de Hauteville, Ryszard z Pryncypatu) – uczestnik I krucjaty i regent Hrabstwa Edessy od 1104 do 1108 roku. Pochodził z możnego, normańskiego rodu de Hauteville.Krucjata 1101 roku lub krucjaty 1101 roku – funkcjonująca w historiografii nazwa pomniejszej wyprawy krzyżowej, złożonej z trzech oddzielnych kampanii zorganizowanych w 1100 i 1101 r. Nazywana jest także Krucjatą Tchórzy z racji tego, iż wielu krzyżowców biorących w niej udział było członkami I wyprawy krzyżowej, którą jednak porzucali w krytycznych momentach. Wszystkim trzem kampaniom klęskę zadali Turcy Seldżuccy w trzech oddzielnych bitwach.

    W 1100 roku jeden z ormiańskich władców, Gabriel z Melitene, wezwał Boemunda na pomoc przeciwko atakującym go Turkom. Książę Antiochii, widząc w interwencji szansę na rozszerzenie swych wpływów, zgodził się wyruszyć ze swymi hufcami pod Melitenę. Jego wojska wpadły jednak w pułapkę zastawioną przez Daniszmendydę Ghaziego. Większość łacinników zginęła, innych wzięto do niewoli, nielicznym udało się uciec. Wśród poległych znaleźli się między innymi ormiańscy biskupi Maraszu i Antiochii. Do niewoli zaś trafił sam Boemund i kilku innych znacznych rycerzy jak na przykład Ryszard z Salerno. Wyswobodzenie Boemunda było celem części krzyżowców, biorących udział w krucjacie roku 1101. Bitwa przyczyniła się do wzrostu prestiżu Ghaziego, któremu jako pierwszemu udało się pokonać krzyżowców.

    Hrabstwo Edessy – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Iraku.Księstwo Antiochii – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Syrii.

    Mimo porażki księstwo Antiochii zbytnio nie ucierpiało, przede wszystkim dzięki interwencji hrabiego Edessy, Baldwina, któremu udało się nawet obronić Melitenę (choć w 1101 roku i tak padła łupem Daniszmendydów). Regentem sprawującym rządy pod nieobecność Boemunda został Tankred. Ostatecznie książę Antiochii odzyskał wolność w 1103 roku.

    Wyprawy krzyżowe – łączna nazwa wszystkich krucjat prowadzonych od XI do XIII w. w celu odbicia, a następnie obrony miejsc związanych z religią chrześcijańską w Palestynie. Uczestnika wypraw krzyżowych określa się mianem krzyżowcy.Ormianie (orm. Hajer, Հայեր) – naród indoeuropejski zamieszkujący początkowo obszar Zakaukazia i Wyżyny Armeńskiej, posługujący się językiem ormiańskim. W wyniku wielowiekowych emigracji, obecnie częściowo rozproszeni, tworzą 5-milionową diasporę. Jednym z filarów tożsamości Ormian jest przynależność do jednego z trzech głównych Kościołów ormiańskich. Ormianie to starożytny naród, szczycący się 3000-letnią historią. Jednocześnie to najstarszy chrześcijański naród na świecie - chrzest przyjęli w 301 r. n.e.)

    Przypisy

    1. Eggenberger, David, An Encyclopedia of Battles, Wydawnictwo Dover, 1985, s. 272.
    2. Runciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych. Królestwo Jerozolimskie i frankijski wschód 1100-1187, tom 2, Książnica, 2009, s. 29.
    3. Runciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych. Królestwo Jerozolimskie i frankijski wschód 1100-1187, tom 2, Książnica, 2009 s. 18.

    Bibliografia[]

  • Eggenberger, David, An Encyclopedia of Battles, Wydawnictwo Dover, 1985.
  • Runciman Steven, Dzieje wypraw krzyżowych. Królestwo Jerozolimskie i frankijski wschód 1100-1187, tom 2, Książnica, 2009.
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Boemund I de Hauteville (ur. 1058, zm. 7 marca 1111) – jeden z przywódców I wyprawy krzyżowej, książę Antiochii w latach 1098–1111. Na chrzcie nadano mu imię Marc, później przyjął jednak imię Boemund, legendarnego olbrzyma.Antiochia (tur. Antakya; hist. Antiochia Syryjska, Antiochia koło Dafne; gr. Antiocheia) – miasto położone w Turcji nad rzeką Orontes (Asi), 22 km od brzegu Morza Śródziemnego, u podnóża góry Silpius (arab. Habib an-Nadżar). W starożytności jedno z najważniejszych centrów kulturalnych, handlowych, politycznych i religijnych basenu śródziemnomorskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.
    Kahramanmaraş, starożytna Germanikea – miasto w południowej Turcji, u północnego podnóża gór Taurus, stolica prowincji Kahramanmaraş. Do 1973 roku miasto nosiło nazwę Maraş.
    Kumusztakin Daniszmend Ahmed Ghazi znany w historiografii także jako Daniszmend Tajlu (? - zm. 1104) - eponimimiczny założyciel dynastii Daniszmendydów
    Turcy – najliczniejszy spośród ludów tureckich. Obecnie stanowią większość mieszkańców Azji Mniejszej. Ich liczebność ocenia się na około 70 mln, z tego w samej Turcji 50+ mln. Na Cyprze znani jako Turcy cypryjscy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.