• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Maclodio

    Przeczytaj także...
    Francesco I Sforza (ur. 23 lipca 1401, zm. 8 marca 1466), książę Mediolanu w latach 1450-1466, pierwszy władca z dynastii Sforzów.Alessandro Manzoni (ur. 7 marca 1785 w Mediolanie, zm. 22 maja 1873 tamże) – włoski pisarz, czołowy przedstawiciel włoskiego romantyzmu. Autor arcydzieła włoskiej powieści historycznej Narzeczeni (z dziejów Lombardii XVII w.), poetyckich tragedii historycznych, hymnów religijnych, ód. Początkowo związany z ruchem libertyńskim i oświeceniowym ateizmem, około 1810 nagle nawrócił się wraz z żoną na katolicyzm, pozostając do końca życia piewcą wiary chrześcijańskiej. Konwersja ta do dziś stanowi zagadkę dla biografów Manzoniego.
    Francesco Bussone zwany Carmagnola lub Conte di Carmagnola (ur. w. Carmagnola w 1380/1385 ?, zm. w Wenecji 5 maja 1432) – kondotier włoski, hrabia Castelnuovo Scrivia i Chiari.

    Bitwa pod Maclodio rozegrała się w okolicach Brescii 12 października 1427 r. między wojskami weneckimi i florenckimi a armią Mediolanu.

    Siły mediolańskie księcia Viscontiego były dowodzone przez kondotierów Karola Malatestę, Niccolo Piccinino, Angelo della Pergola, Guido Torello i Franciszka Sforzę. Przeciw nim wystąpiła armia ligi złożonej z wojsk Wenecji, Florencji i Sabaudii dowodzona przez Francesco Bussone zwanego Conte di Carmagnola.

    12 października jest 285. (w latach przestępnych 286.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 80 dni.Carmagnola – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn. Według danych na rok 2016 gminę zamieszkiwało 29 115 osób, 304 os./km².

    Otrzymawszy informację, że wojska mediolańskie w sile 5000 piechoty i 14000 jazdy rozbiły obóz w pobliżu Maclodio, Carmagnola zdecydował się zaatakować. Armia mediolańska, której wodzowie byli skłóceni, nie zdążyła przyjąć szyku, gdy Carmagnola zaatakował. Udał, że atakuje Urago d’Oglio, zaszedł Mediolańczyków od strony odsłoniętego skrzydła i uderzył siłami piechoty i częścią jazdy. Wojsko mediolańskie dostrzegło niebezpieczeństwo okrążenia i zaczęło się wycofywać. Ten manewr przerodził się wkrótce w paniczną ucieczkę w kierunku Orzinuovi. Sforza próbował stawiać opór, ale musiał się wycofać w kierunku Soncino. Malatesta został schwytany przez Wenecjan.

    Karol I Malatesta (ur. w czerwcu 1368, zm. 13 września 1429) był włoskim kondotierem podczas wojen lombardzkich oraz władcą Rimini, Fano, Ceseny i Pesaro. Był członkiem rodu Malatestów.Niccolò Piccinino (ur. 1386 w Perugii - zm. 15 października 1444 w Mediolanie) – włoski kondotier, odegrał ważną rolę w wojnach Mediolanu przeciwko papieżowi Eugeniuszowi IV, Florencji i Wenecji.

    Efektem bitwy były ustalenia polityczne, mocą których Brescia przeszła we władanie Wenecji trwające trzysta lat.

    Alessandro Manzoni przywołał wydarzenie, jakim była bitwa pod Maclodio w swoim dziele Il Conte di Carmagnola. Bitwa ta jest przypominana co pięć lat w inscenizacji historycznej, w której używane są ubiory i broń z tamtej epoki.

    Kondotier (wł. condottiere) – we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w. dowódca oddziałów wojsk najemnych w służbie miast lub dworów książęcych, który na własny rachunek werbował ludzi do swojego oddziału.Mediolan (wł. Milano, łac. Mediolanum, lomb. Milan lub Milà) – miasto i gmina w północnych Włoszech, stolica prowincji Mediolan i regionu Lombardia. Położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami. Mediolan położony jest na wysokości 122 m n.p.m. Drugie co do wielkości po Rzymie miasto Włoch. Według danych na koniec 2005 roku gminę zamieszkuje 1 308 735 osób, 7191 os./km². Zajmuje powierzchnię 182 km².



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Filippo Maria Visconti (ur. 23 września 1392 r., zm. 13 sierpnia 1447 r.) - syn księcia Mediolanu Gian Galeazzo Viscontiego i Katarzyny Visconti, ostatni książę Mediolanu z rodu Viscontich.
    Sabaudia (fr. Savoie) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, we francuskich Alpach, przy granicy ze Szwajcarią i Włochami. Część regionu administracyjnego Rodan-Alpy (departamenty Sabaudia i Górna Sabaudia).
    Florencja (wł. Firenze, MAF: [fiˈrɛnʦe]) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apeninów, stolica Toskanii i prowincji Florencja, stolica Włoch w latach 1865–1871. W 2006 roku liczyła 366 tys. mieszkańców.
    Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny są zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te, tworząc unikatowy zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.