• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Lipskiem



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Bitwa - zbrojne starcie sił zbrojnych stron prowadzących wojnę, mające zwykle duży lub decydujący wpływ na przebieg lub wynik operacji, kampanii a nawet wojny. We współczesnej terminologii wojskowej bitwa to kilka jednoczesnych lub kolejnych operacji prowadzonych siłami kilku współdziałających ze sobą frontów lub grup armii przy udziale lotnictwa i ewentualnie marynarki wojennej. Potocznie bitwą określa się każde większe starcie zbrojne.Nicolas Charles Oudinot (ur. 25 kwietnia 1767 w Bar-le-Duc, zm. 13 września 1847 w Paryżu) – książę Reggio, marszałek Francji.
    Ordre de Bataille[ | edytuj kod]
     Zobacz też kategorię: Uczestnicy bitwy pod Lipskiem 1813.

    WIELKA ARMIA (Grande Armée): 

  • dowódca - Napoleon I Bonaparte, cesarz Francuzów, król Włoch 
  • szef sztabu - marsz. Louis-Alexandre Berthier, książę Neufchatel i Wagram 
  • Prawe skrzydło: 

  • dowódca: marsz. Joachim Murat, król Neapolu 
  • Lewe skrzydło: 

    Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po 1701, wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego. Terytorium Królestwa Prus obejmowało dwie trzecie całego obszaru Cesarstwa Niemieckiego.Hieronymus Karl von Colloredo-Mansfeld (ur. 30 marca 1775 w Wetzlarze, zm. 23 lipca 1822 w Wiedniu) był austriackim generałem podczas wojen napoleońskich.
  • dowódca: marsz. Michel Ney, książę Moskwy 
  • Gwardia Cesarska 

  • I Korpus Młodej Gwardii - marsz. Nicolas Charles Oudinot, książę Reggio
  • II Korpus Młodej Gwardii - marsz. Édouard Mortier, książę Treviso
  • I Dywizja Starej Gwardii - gen. hr. Louis Friant
  • Korpus Kawalerii Gwardii - gen. hr. Étienne Marie Antoine Champion de Nansouty
  • Wojska liniowe:

  • II Korpus - marsz. Claude Victor-Perrin, książę Belluno 
  • III Korpus - gen. hr. Joseph Souham 
  • IV Korpus - gen. hr. Henri Gatien Bertrand 
  • V Korpus - gen. hr. Jacques Alexandre Law de Lauriston
  • VI Korpus - marsz. Auguste Marmont, książę Raguzy
  • VII Korpus - gen. hr. Jean-Louis-Ébénézer Reynier 
  • VIII Korpus (polski) - marsz. książę Józef Poniatowski  
  • IX Korpus - marsz. Pierre Augereau, książę Castiglione 
  • XI Korpus - marsz. Etienne Macdonald, książę Tarentu 
  • Dywizje samodzielne: w tym dywizja gen. Dąbrowskiego (polska) 

    Bitwa pod Waterloo – starcie zbrojne, do którego doszło 18 czerwca 1815 roku i było ostatnią bitwą Napoleona Bonaparte. Były cesarz Francuzów powrócił niespodziewanie z wygnania na Elbie i objął rządy na okres 100 dni. W krótkim czasie zebrał ponad 70-tysięczną armię, z którą ruszył w kierunku Brukseli, gdzie stały nierozwiązane jeszcze armie VI koalicji: angielska Wellingtona i pruska Blüchera. Po dwóch zwycięskich starciach 16 czerwca pod Quatre Bras i Ligny Napoleon stanął oko w oko z Wellingtonem pod Waterloo. Zwycięska początkowo bitwa po nadejściu armii Blüchera przemieniła się w klęskę, a armia francuska przestała istnieć. Napoleon musiał ponownie abdykować w dniu 22 czerwca.Marie Victor Nicolas de Fay de La Tour Maubourg albo Latour-Maubourg (ur. 22 maja 1768 w La Motte-de-Galaure, zm. 12 lutego 1850 w Dammarie-les-Lys) – generał dywizji armii francuskiej, minister spraw zagranicznych i minister wojny w latach 1819-1821.

    Kawaleria rezerwowa: 

  • I Korpus Kawalerii - gen. hr. Victor de Fay de Latour-Maubourg 
  • II Korpus Kawalerii - gen. hr. Horace Sébastiani 
  • III Korpus Kawalerii - gen. Jean Toussaint Arrighi de Casanova, książę Padwy
  • IV Korpus Kawalerii (polski) - gen. François Étienne Kellermann (w zastępstwie dowodził gen. Michał Sokolnicki
  • V Korpus Kawalerii - gen. Pierre Claude Pajol 
  • Wojska koalicyjne (austriacko-prusko-rosyjsko-szwedzkie)

    Jan Henryk Dąbrowski, herbu Virgo Violatta Dąbrowski (ur. 2 sierpnia 1755 w Pierzchowie nad Rabą w Małopolsce, zm. 6 czerwca 1818 w Winnej Górze w Wielkopolsce) – polski generał, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, twórca Legionów Polskich we Włoszech, dowódca naczelny wojsk polskich w 1813, senator-wojewoda Królestwa Polskiego w 1815, generał jazdy armii Królestwa Polskiego w 1815.Drezno (niem. Dresden, górnołuż. Drježdźany, czes. Drážďany, dawniej Drezdno) – miasto we wschodnich Niemczech na Pogórzu Zachodniosudeckim, położone nad Łabą, stolica kraju związkowego Saksonia. Aglomeracja drezdeńska liczy ok. 1,036 mln mieszkańców (2004).
    ARMIA CZESKA 
  • dowódca - feldmarsz. książę Karl Philipp Schwarzenberg 
  • szef sztabu gen. hr. Joseph Radetzky von Radetz 
  • Wojska austriackie 
  • I Korpus - gen. hr. Hieronymus Karl von Colloredo-Mansfeld
  • II Korpus - gen. hr. Maximilian Friedrich von Merveldt (wzięty do niewoli 16 X, dowództwo przejął gen. książę Aloys Gonzaga von und zu Liechtenstein)
  • III Korpus - gen. hr. Ignác Gyulay von Maros-Németh
  • IV Korpus - gen. hr. Johann von Klenau
  • Korpus Rezerwowy - gen. kronprinz Friedrich von Hessen-Homburg
  • Wojska rosyjsko-pruskie 
  • dowódca- gen. książę Michaił Barclay de Tolly 
  • szef sztabu - gen. Iwan Dybicz 
  • Grupa korpusów - gen. hr. Ludwig Wittgenstein
  • Dywizja Kawalerii - gen. hr. Piotr Pahlen
  • I Korpus - gen. książę Andrej Gorczakow
  • II Korpus - gen. książę Eugeniusz Wirtemberski
  • Wojska rezerwowe - wielki książę Konstanty
  • Piechota rezerwowa - gen. Michaił Miłoradowicz
  • Korpus Grenadierów - gen. Nikołaj Rajewski
  • Gwardia Cesarska - gen. Aleksiej Jermołow
  • Gwardia Królewska (pruska)
  • II Korpus (pruski) - gen. hr. Friedrich Kleist von Nollendorf
  • Kawaleria rezerwowa - gen. książę Dmitrij Golicyn
  • Korpus Kawalerii Gwardii - gen. książę Dmitrij Golicyn
  • Korpus Kozaków dońskich - ataman hr. Matwiej Płatow
  • ARMIA ŚLĄSKA 
  • dowódca - gen. Gebhard Leberecht von Blücher 
  • generał-kwatermistrz (odpowiednik szefa sztabu) - gen. August Neidhardt von Gneisenau 
  • I Korpus (pruski) - gen. Johann David Ludwig von Yorck 
  • Korpus Rosyjski - gen. baron Fabian Gottlieb von der Osten-Sacken 
  • Grupa korpusów - gen. hr. Alexandre Andrault de Langeron 
  • Awangarda - gen. Aleksander Rudczewicz 
  • IX Korpus (rosyjski) - gen. Zachar Ołsufiew 
  • X Korpus (rosyjski) - gen. Piotr Kapcewicz 
  • ARMIA PÓŁNOCY 
  • dowódca - Karl Johan (właściwie Jean Baptiste Jules Bernadotte), następca tronu Szwecji 
  • szef sztabu - gen. baron Carl Johan Adlercreutz 
  • III Korpus (pruski) - gen. Friedrich Wilhelm Bülow von Dennewitz 
  • Korpus Rosyjski - gen. baron Ferdinand von Wintzingerode 
  • Korpus Szwedzki - feldmarsz. hr. Curt Bogislaus von Stedingk
  • ARMIA POLSKA (rezerwowa) 
  • dowódca - gen. hr. Levin August von Bennigsen 
  • szef sztabu - gen. Oppermann 
  • Dywizja awangardy - gen. Paweł Stroganow
  • Korpus - gen. Dmitrij Dochturow,
  • 12 Dywizja Piechoty - gen. Chowanski,
  • 13 Dywizja Piechoty - gen. Lindfors,
  • 26 Dywizja Piechoty - gen. Iwan Paskiewicz,
  • Dywizja Kawalerii - gen. Eufemiusz Czaplic
  • Bitwa[ | edytuj kod]

    Bitwa pod Lipskiem rozpoczęła się 16 października atakiem 78 tys. żołnierzy sprzymierzonych od południa (na Wachau, Markleenberg i Liebertwolkwitz) i 54 tys. od północy, którzy niewiele jednak osiągnęli i zostali zmuszeni do wycofania. Następnego dnia obie strony toczyły potyczki w oczekiwaniu na nadejście posiłków. 18 października sprzymierzeni przypuścili silny atak ze wszystkich stron, po 9 godzinach bitwy wypierając powoli Francuzów w stronę Lipska. Obie strony poniosły ciężkie straty i tylko odwaga francuskich żołnierzy zapobiegła przełamaniu frontu. W czasie bitwy ks. Józef Poniatowski został jako jedyny cudzoziemiec mianowany marszałkiem Francji. Napoleon dostrzegł, że bitwa może się zakończyć jedynie klęską i w nocy z 18 na 19 października rozpoczął wycofywanie większości armii przez Elsterę. Przeprawa szła dobrze, dopóki most nie został zniszczony przez zdenerwowanego francuskiego kanoniera - odciął on od przejścia na drugi brzeg 15 tys. żołnierzy i 150 armat, w tym Poniatowskiego otoczonego krakusami, rannego już wcześniej czterokrotnie. Polski marszałek zginął w czasie próby sforsowania rzeki na koniach, otrzymał tam kolejny postrzał i utonął.

    Lipsk (niem. Leipzig; górnołuż. Lipsk; czes. Lipsko; łac. Lipsia) – miasto na prawach powiatu, najliczniejszy ośrodek Saksonii i drugi, po Berlinie, Niemiec wschodnich. Miasto należy do aglomeracji Lipsk-Halle, która liczy ok. 996 100 mieszkańców (2009).Joachim Murat (ur. 25 marca 1767 w Labastide-Fortunière (ob. Labastide-Murat), Francja, zm. 13 października 1815 w Pizzo, Włochy) – marszałek Francji, książę Bergu, król Neapolu 1808-1815.
    Bitwa pod Lipskiem

    Straty francuskie w Bitwie Narodów przekraczały nawet straty Wielkiej Armii wracającej spod Moskwy. 55 tys. (z Polaków 9 tys.) zabitych, rannych, wziętych do niewoli, 15 tys. Sasów zmieniło front. Wśród dowódców straty były równie znaczne: 1 marszałek (Poniatowski), 15 generałów (z Polaków: Estko i Kwaśniewski) oraz 14 majorów i pułkowników. Francuzi stracili 250 dział, 900 pojazdów i 130 tys. karabinów. Ceną zwycięstwa dla koalicji było 70 tys. zabitych i rannych.

    Konstanty Pawłowicz Romanow, właśc. Konstantin Pawłowicz Holstein-Gottorp-Romanow (ros. Константин Павлович Романов; ur. 27 kwietnia/8 maja 1779 w Carskim Siole (obecnie Puszkin), zm. 15 czerwca/27 czerwca 1831 k. Witebska) – wielki książę rosyjski z dynastii Romanowów, następca tronu rosyjskiego w latach 1801–1823, naczelny wódz armii Królestwa Polskiego pełniący obowiązki gubernatora wojskowego Królestwa Polskiego, generał–inspektor kawalerii rosyjskiej, naczelny dowódca korpusu litewskiego, sprawujący nadzór nad pięcioma guberniami zachodnimi od 1819 roku, deputowany na Sejm Królestwa Polskiego w 1818 z cyrkułu VIII Warszawy.Fabian Gottlieb von der Osten-Sacken, Fabian Wilhelmowicz Osten-Sacken, ros. Фабиан Вильгельмович Остен-Сакен (ur. 20 października 1752, Rewel, zm. 19 kwietnia 1837, Kijów) – rosyjski feldmarszałek, książę, wolnomularz.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Claude-Victor Perrin, nazywany Victor (ur. 7 grudnia 1764, zm. 1 marca 1841) – francuski marszałek doby wojen napoleońskich.
    Jean-Louis-Ébénézer Reynier – (ur. 14 stycznia 1771 r. w Lausanne, w Szwajcarii - zm. 27 lutego, 1814 r. w Paryżu) francuski generał Wielkiej Armii I Cesarstwa Francuskiego pochodzenia szwajcarskiego.
    Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie, niem. Herzogtum Warschau) – istniejące w latach 1807–1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji państwo, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym Księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego.
    Gebhard Leberecht von Blücher (Gebhard Leberecht Fürst Blücher von Wahlstatt) (ur. 16 grudnia 1742 w Rostocku, zm. 12 września 1819 w Krieblowitz k. Wrocławia) – feldmarszałek pruski, dowódca armii pruskiej w bitwie pod Waterloo, Kaczawą, Lipskiem, Budziszynem, Lützen, Brienne-le-Château, Craonne, Laon, a także kampanii sześciodniowej.
    Michaił Andrejewicz Miłoradowicz, hrabia 1813 (ros. Михаил Андреевич Милорадович, translacja: Michail Andreevič Miloradovič) (ur. 1 października 1770 (71?) w Petersburgu, zm. 26 (27?) grudnia 1825 w Petersburgu) – generał piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
    August Wilhelm Anton Neidhardt von Gneisenau (ur. 27 października 1760 w Schildau, zm. 23 sierpnia 1831 w Poznaniu) – hrabia, feldmarszałek.
    Henri Gatien Bertrand (ur. 28 marca 1773 w Châteauroux, zm. 31 stycznia 1844 tamże) – francuski generał, adiutant Napoleona Bonaparte, wielki marszałek dworu cesarskiego (1813–1815), towarzyszący Napoleonowi aż do śmierci cesarza na Wyspie Świętej Heleny (1821).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.