• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Iganiami

    Przeczytaj także...
    Ludwik Kicki herbu Gozdawa (ur. 16 sierpnia 1791 w Warszawie, zm. 26 maja 1831) – polski generał, hrabia, szambelan dworu królewskiego Mikołaja I Romanowa w 1830 roku. Kostrzyn dawniej też Kostrzyń – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Wyśmierzyce. Powstała w środku Puszczy Pilickiej granicząc z dobrami Ulów, Długie, Ratoszyn, Grzmiąca.
    Ignacy Pantaleon Prądzyński herbu Grzymała (ur. 20 lipca 1792 w Sannikach, zm. 4 sierpnia 1850 na wyspie Helgoland) – generał dywizji Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.
    Notatka Jana Skrzyneckiego dla Rządu Narodowego o zwycięstwie w bitwie pod Iganiami i roli gen. Ignacego Prądzyńskiego
    Pomnik upamiętniający bitwę, Nowe Iganie

    Bitwa pod Iganiami – bitwa stoczona 10 kwietnia 1831 roku przez wojska polskie pod dowództwem generała Ignacego Prądzyńskiego (11 000 żołnierzy i 16 dział) z korpusem rosyjskim dowodzonym przez generała Grigorija Rosena. Zwycięstwo Polaków nie zostało jednak wykorzystane politycznie.

    Muchawka - rzeka we wschodniej Polsce, lewy dopływ rzeki Liwiec. Muchawka ma swoje źródła w okolicach wsi Śmiary. Płynie przez następujące miejscowości: Gostchorz, Wiśniew-Kolonia i Rakowiec, a następnie przez miasto Siedlce, wyznaczając zarazem jego zachodnią granicę. Na Muchawce w Siedlcach wybudowany jest zalew, wykorzystywany do celów rekreacyjnych.Samodzielny Korpus Litewski (Korpus Litewski, ros. Литовский отдельный корпус, Oddzielny Korpus Litewski) – korpus Armii Imperium Rosyjskiego utworzony w 1817 r., przemianowany na 6 Korpus Armijny po wojnie rosyjsko-tureckiej 1828/29. Specyfiką korpusu było to, że służyli w nim w większości rdzenni mieszkańcy Ziem Zabranych.
  • Straty Rosjan wyniosły: około 1500 zabitych, 3000 dostało się do niewoli.
  • Straty Polaków: około 400 zabitych i rannych.
  • Przebieg bitwy[ | edytuj kod]

     Zobacz też kategorię: Uczestnicy bitwy pod Iganiami (1831).

    Podczas drugiej fazy polskiej ofensywy, która prowadzona była na Siedlce, grupa generała Prądzyńskiego szła na Wodynie ku szosie brzeskiej. W trakcie marszu Prądzyński natknął się na rosyjski VI korpus dowodzony przez generała Rosena, który cofał się szosą brzeską do Siedlec, gdzie znajdowały się rosyjskie magazyny wojskowe z parkiem artyleryjskim liczącym 60 dział.

    Józef Zachariasz Bem, vel Murad Paşa, herbu Bem (ur. 14 marca 1794 w Tarnowie, zm. 10 grudnia 1850 w Aleppo) – artylerzysta, polski generał, dowódca artylerii czynnej Wojska Polskiego w czasie powstania listopadowego, feldmarszałek armii tureckiej, naczelny wódz powstania węgierskiego 1848-1849 i zastępca wodza drugiej rewolucji wiedeńskiej.Mazowiecka Biblioteka Cyfrowa - regionalna biblioteka cyfrowa działająca na Mazowszu. Utworzona w 2011 roku w Warszawie.

    Prądzyński rozpoczął atak około godz. 15.00, licząc, że w trakcie bitwy nadejdą pozostałe polskie grupy, z pomocą których korpus Rosena zostanie otoczony i zniszczony. Do natarcia ruszył gen. Ludwik Kicki wspierany przez baterię konnej artylerii mjr. Józefa Bema. Po wyjściu na równinę Polacy dostali się pod silny ogień 28 dział rosyjskich z drugiego brzegu rzeki Muchawki. Niewystarczający zasięg artylerii polskiej uniemożliwiał odpowiedź na ten ostrzał. Mimo znacznych strat natarcie, któremu drogę torowała artyleria Bema, posuwało się naprzód i w końcu nacierający na prawym skrzydle 8 pułk piechoty opanował wschodnią część Igań. Wówczas gen. Rosen wysłał ze wschodniego brzegu Muchawki 3 bataliony jegrów (wsławionych w wojnie z Turcją), które przeszły most i uderzyły na osłabiony walką 8 pułk. Wyparły go ze wsi i zaczęły spychać na pozycje wyjściowe.

    Jan Zygmunt Skrzynecki herbu Bończa (ur. 8 lutego 1787 w Żebraku k. Siedlec, zm. 12 stycznia 1860 w Krakowie) – oficer napoleoński, generał armii polskiej i belgijskiej, wódz naczelny powstania listopadowego.Edmund Callier (ur. 2 października 1833 w Szamotułach, zm. 14 grudnia 1893 w Poznaniu) – historyk i publicysta, uczestnik powstania styczniowego w 1863 r.

    W tym samym czasie pojawiły się jednostki rosyjskie wycofujące się spod Kostrzyna. Gen. Faesi zszedł z szosy Siedleckiej i zamierzał włączyć się do bitwy. Wówczas gen. Ignacy Prądzyński udał się na swoje lewe skrzydło i osobiście poprowadził do natarcia na jazdę Sieviersa 6 batalionów piechoty. Rosjanie nie wytrzymali i zaczęli się cofać. Ich opuszczone pozycje zajęły jednak siły 2 pułków piechoty Faesiego. Prądzyński do ataku na te stanowiska wydzielił 1 pułk piechoty. Sam na czele 5 pułku zmienił kierunek ataku i ruszył przez Iganie na bok i tyły jegrów nacierających na 8 pułk piechoty. Artyleria rosyjska spoza Muchawki wstrzymała ogień, aby nie razić własnych żołnierzy. Prądzyński, chcąc to wykorzystać, zaatakował rosyjskie tyły. Piechota rosyjska w Iganiach próbowała stawiać opór, została jednak zniesiona w ataku na bagnety. Widząc groźbę odcięcia odwrotu, Rosjanie przerwali atak na 8 pułk i próbowali ogniem zatrzymać natarcie Prądzyńskiego. Kiedy nie odniosło to żadnego rezultatu przerwali ostrzał i ruszyli biegiem w kierunku przeprawy na Muchawce. Rozpoczął się wyścig do mostu. Od rezultatu tej gonitwy zależał wynik bitwy. Polacy byli pierwsi. Rozpędzeni wpadli na rozciągniętą kolumnę rosyjską. Po krótkiej, zażartej walce opanowali przeprawę. Jedynie część Rosjan zdołała przejść na drugi brzeg, reszta pozbawiona możliwości odwrotu złożyła broń. Wcześniej za Muchawkę zdołała ujść jazda Sieviersa i 2 pułki piechoty. Bitwa skończyła się ok. 19.00. Straty rosyjskie wyniosły ok. 5 tys. ludzi w zabitych, rannych i jeńcach. Polacy stracili ok. 400 żołnierzy. Korpus Rosena został wyeliminowany z walki i odesłany do Brześcia nad Bugiem. Niestety, nieudolność działań Skrzyneckiego, który dopiero po bitwie zjawił się wraz ze swą grupą, ocaliła Rosena od całkowitej klęski i uniemożliwiła zajęcie Siedlec. Prądzyński nalegał na kontynuowanie natarcia, jednak Skrzynecki odmówił. Gdy Dybicz niebezpiecznie zbliżył się już do Siedlec, Skrzynecki zarządził odwrót.

    Nowe Iganie – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Siedlce, położona 5 km od centrum Siedlec, nad rzeką Muchawką (dawna Wiśniówka).Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Edmund Callier: Bitwy i potyczki stoczone przez wojsko polskie w roku 1831. Poznań: Drukarnia Dziennika Poznańskiego, 1887, s. 63.
  • Słownik Encyklopedyczny Historia Wydawnictwo Europa. Autorzy: Jerzy Maroń, Jacek Piotrowski, Marek Czapliński, Stanisław Rosik, Zbigniew Fras. ​ISBN 83-85336-95-8​. Rok wydania 1999.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
  • Rafał Dmowski, Bitwa pod Iganiami 10 kwietnia 1831 r. Wybór źródeł, Siedlce 2011. Wersja cyfrowa na: https://repozytorium.uph.edu.pl/handle/11331/226
  • Rafał Dmowski, Bitwa pod Iganiami w historiografii polskiej, [w:] Szkice z dziejów powstania listopadowego: w 180. rocznicę bitwy pod Iganiami (1831-2011), praca zbiorowa pod redakcją Rafała Dmowskiego, Siedlce 2011, s. 97-108. Wersja cyfrowa na: https://repozytorium.uph.edu.pl/handle/11331/225
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Raport generała Skrzyneckiego o przebiegu bitwy pod Iganiami z 10 IV 1831 roku
  • Szkic bitwy pod Iganiami, 10 IV 1831 w zbiorach Mazowieckiej Biblioteki Cyfrowej
  • Jegier (z nm. Jäger; l.mn. jegrzy, jegry) − żołnierz specjalnej formacji strzelców wyborowych w wojsku pruskim, rosyjskim (brali udział w czasie bitwy pod Iganiami 10 kwietnia 1831 roku) i austriackim. Używano ich też do zadań rozpoznawczych. Typ piechoty sięgający swoją genezą czasów renesansu, upowszechniony w końcu XVIII wieku, szczególnie popularny w okresie wojen napoleońskich. Istnieli do końca XIX wieku.Iwan Iwanowicz Dybicz Zabałkański (ros. Иван Иванович Дибич-Забалканский), graf Hans Karl Friedrich Anton von Diebitsch-Sabalkanski (ur. 13 maja 1785 w Wielkiej Lipie, zm. 10 czerwca 1831 w Kleszewie k. Pułtuska) – feldmarszałek rosyjski, głównodowodzący wojsk rosyjskich podczas kampanii bałkańskiej w latach 1828-1829 i powstania listopadowego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Brześć, dawniej Brześć Litewski, Brześć nad Bugiem, (biał. Брэст, Берасьце, Brest, Bieraście; ros. Брест, Берестье, Briest, Bieriestje; jid. בּריסק, hebr. ברסט ליטובסק; ukr. Берестя, Berestia) – miasto na Białorusi, u ujścia Muchawca do Bugu, siedziba administracyjna obwodu brzeskiego i rejonu brzeskiego. Ośrodek przemysłowy, węzeł kolejowy i drogowy na granicy z Polską, port rzeczny, port lotniczy; uniwersytet (1995), politechnika (1989); ośrodek kultury polskiej na Białorusi, polski konsulat generalny; 310,8 tys. mieszk. (1 stycznia 2010).
    Grigorij Rosen (ros. Григорий Владимирович Розен, niem. Georg Andreas von Rosen; 30 września (11 października) 1782 - 6 (18) sierpnia 1841, Moskwa) – generał rosyjski pochodzenia niemieckiego, baron.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.