• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Grahovacem

    Przeczytaj także...
    Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.Bośnia i Hercegowina (BiH, bośniacki i chorwacki: Bosna i Hercegovina, serbski: Босна и Херцеговина, Bosna i Hercegovina) – państwo federacyjne w południowo-wschodniej Europie, na Półwyspie Bałkańskim, powstałe po rozpadzie Jugosławii. Graniczy od północy i południowego zachodu z Chorwacją, a z Serbią i Czarnogórą od wschodu. Składa się z dwóch jednostek administracyjnych: Federacji Bośni i Hercegowiny oraz Republiki Serbskiej.
    Księstwo Czarnogóry (ser. Књажевина Црнa Горa – Księstwo Czarnogóry) – księstwo w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach, istniejące od 13 marca 1852 do 28 sierpnia 1910, kiedy to zostało przekształcone w Królestwo Czarnogóry, a dotychczasowy władca, książę Mikołaj I Petrowić-Niegosz, ogłosił się królem.

    Bitwa pod Grahovacem – bitwa stoczona przez wojska czarnogórskie i osmańskie w dniach 29 kwietnia - 1 maja 1858. Zakończyła się klęską armii osmańskiej.

    Po zajęciu przez osmańską armię ekspedycyjną wsi Vilusi i Grahovo w zachodniej Czarnogórze, 28 kwietnia 1858 oddziały osmańskie, pod dowództwem Hussejna Paszy podjęły marsz w kierunku płaskowyżu dominującego nad zajętym obszarem. W rejonie wsi Grahovac napotkali na główną linię obrony wojsk czarnogórskich, dowodzonych przez ks. Mirko Petrovicia-Njegoša (nazywanego "mieczem Czarnogóry"), starszego brata księcia Daniły.

    Czarnogórcy – naród południowosłowiański zamieszkujący głównie zachodnią i środkową Czarnogórę oraz lokalnie Serbię, szczególnie Wojwodinę; ok. 400 tys. (2006). Naród pod względem kultury i języka blisko spokrewniony z Serbami. Używają języka czarnogórskiego (22%), lecz częściej posługują się językiem serbskim (63.6%). Czarnogórcy w większości wyznają prawosławie.

    Bitwa[]

    Do pierwszych walk doszło rankiem 29 kwietnia 1858. Kolejne ataki tureckie rozbijały się o linię obrony Czarnogórców, zdecydowanych bronić linii wokół Grahovaca do końca. W pierwszym dniu walki były wyjątkowo krwawe i większość ofiar bitwy poległo właśnie tego dnia. Dowódca osmański zaproponował rokowania pokojowe, ale oferta została odrzucona. Turcy uzyskali tylko możliwość pochowania swoich poległych.

    1 maja Turcy otrzymali posiłki z Bośni. W tym czasie Czarnogórcy zdecydowali się na kontratak, zmuszając przeciwnika do odwrotu. Największym problemem była artyleria osmańska, której ogień pustoszył szeregi czarnogórskie. W desperackim ataku na pozycje artylerii zginęło dwóch dowódców czarnogórskich: serdar Đuro Kusovac i duchowny Luka Jovović, ale ostatecznie działa udało się zdobyć. W ręce zwycięzców wpadła pokaźna ilość broni, oddziały osmańskie opuściły pole bitwy.

    Po bitwie[]

    Turcy stracili w bitwie ok. 3 000 zabitych i rannych, straty czarnogórskie były trzykrotnie mniejsze. Sukces ten zapewnił armii czarnogórsko-hercegowińskiej utrzymanie inicjatywy w działaniach wojennych.

    Zwycięstwo Czarnogórców przyspieszyło wytyczenie linii granicznej między Czarnogórą i Imperium Osmańskim, co oznaczało faktyczne uznanie niepodległości czarnogórskiej. Grahovo i okoliczne miejscowości stały się częścią nowego państwa. Uczestników bitwy odznaczono specjalnym medalem, a dowódca otrzymał tytuł Wielkiego Księcia Grahova. W miejscu bitwy w 1864 wzniesiono cerkiew pod wezwaniem św. Spasa. W 2008 stanął tam pomnik.

    Bibliografia[]

  • Jagoš Jovanović, Stvaranje crnogorske države i razvoj crnogorske nacionalnosti, Cetinje 1948.
  • Spencer Tucker, A Global Chronology of Conflict: From the Ancient World to the Modern Middle East, ABC-CLIO 2009, s.1224



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.