• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Der

    Przeczytaj także...
    Der (sum. BAD3.AN; akad. Dēru) – w II i I tys. p.n.e. ważne miasto we wschodniej Babilonii, w dorzeczu rzeki Dijali, na pograniczu babilońsko-elamickim, położone ok. 100 km na wschód od Esznunny. Identyfikowane obecnie ze stanowiskiem archeologicznym Tell Aqar w prowincji Wasit w Iraku, w pobliżu granicy z Iranem.Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.
    Marduk-apla-iddina II (sum. amar.utu.a.mu; akad. Marduk-apla-iddina, tłum. "Marduk dał mi następcę"; bibl. Merodak-Baladan) – władca Babilonii w latach 721-710 p.n.e. oraz 703 p.n.e. Pochodził z chaldejskiego plemienia Bit-Jakini. W 721 roku p.n.e. korzystając ze zmiany władcy Asyrii, na czele wszystkich plemion chaldejskich wkroczył do Babilonu i ogłosił się królem Babilonii. Otwarcie w ten sposób zerwał z lojalnością wobec Asyrii. Rok później (720 p.n.e.) zawarł sojusz z królem Elamu Humban-nikaszem I, który według jednej z babilońskich kronik pokonać miał w bitwie pod Der wysłane przez Sargona II oddziały interwencyjne bez pomocy Babilończyków. Nie przeszkodziło to Marduk-apla-iddinie II przypisania sobie zwycięstwa i ogłoszenia, że:

    Bitwa pod Der – starcie zbrojne do którego doszło w roku 720 p.n.e. w okolicach babilońskiego miasta Der. Starły się tu ze sobą armie asyryjskiego króla Sargona II (722-705 p.n.e.) i elamickiego króla Humban-nikasza I.

    Sargon II, właśc. Szarru-kin II (akad. Šarru-kīn, biblijny Sargon) – władca Asyrii, który panował w latach 722-705 p.n.e. W wyniku przewrotu wojskowego w czasie oblężenia Samarii obalił Salmanasara V. Ojciec Sennacheryba, założyciel dynastii Sargonidów. Jego żoną była królowa Atalia.Humban-nikasz I (w źródłach asyryjskich i babilońskich Ummanigasz) – król Elamu w latach 743-717 p.n.e., syn i następca Humban-tahraha.

    W VIII w. p.n.e. wykorzystując niestabilną sytuację w Asyrii aktywniejszą politykę przejawiać zaczął Elam, którego król Humban-nikasz I zawiązał sojusz z babilońskim królem Marduk-apla-iddiną II. W roku 720 p.n.e. wywiązując się z obietnic złożonych królowi Babilonu, wojska Elamu ruszyły wzdłuż rzeki Tygrys, chcąc zapbiec uderzeniu Asyryjczyków z północy. W tym samym czasie król asyryjski Sargon II zebrał swoje wojska kierując się na południe. Do starcia obu armii doszło w okolicach miasta Der, leżącego na pograniczu babilońsko-elamickim. Według jednej z kronik babilońskich zwycięstwo w bitwie odnieść miał król Elamu, a jego sojusznik, Marduk-apla-iddina II, przybyć miał ze swą armią na pole bitwy zbyt późno by wziąć w niej udział. Tą samą bitwę opisali w swych inskrypcjach również Sargon II i Marduk-apla-iddina II, przy czym pierwszy z nich pokonać miał w niej Elamitów, a drugi Asyryjczyków. Z uwagi na sprzeczność istniejących źródeł nie jest wiadomo kto tak naprawdę odniósł w niej zwycięstwo.

    Tygrys (gr. Τίγρης Tígrēs lub Τίγρις Tígris, arab. دجلة, Nahr Dijlah) to obok Eufratu jedna z dwóch największych rzek Mezopotamii. Wypływa z gór Taurusu Wschodniego położonych w Turcji i przepływa przez Syrię (tylko 40 km) oraz Irak, w dolnym biegu łącząc się z Eufratem w okolicach Al Qurnah i formując rzekę Szatt al-Arab, która wpada do Zatoki Perskiej. Długość Tygrysu wynosi 1900 km, a powierzchnia dorzecza 375 tys. km². Na zachodnim brzegu Tygrysu leży stolica Iraku, Bagdad. Najważniejsze dopływy to Duży Zab, Mały Zab, Dijala (wszystkie lewostronne). Normalnie żeglowny jest od Bagdadu, a w trakcie wysokiego stanu wód nawet od Mosulu położonego w północnym Iraku.Elam – starożytne państwo powstałe około 2400 roku p.n.e. na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu (prowincja Chuzestan na granicy z Irakiem) oraz górskiej prowincji Lurestan sięgającej aż do Buszehr nad Zatoką Perską o strukturze federacyjnej. Jego najważniejszym miastem była odkryta w 1927 roku Suza, leżąca na wschodnim brzegu rzeki Kercha (staroż. Choaspes).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 50.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Biziuk P., Babilon 729-648 p.n.e., wydawnictwo Bellona. Warszawa 2005.
  • Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.