• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa o Lwów 1918-1919



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Wojna polsko-ukraińska (ukr. Польсько-українська війна) – konflikt zbrojny o przynależność państwową Galicji Wschodniej, zamieszkanej przez Polaków i Ukraińców.Lubień Wielki (ukr. Великий Любінь) – osiedle typu miejskiego w rejonie gródeckim obwodu lwowskiego, na Płaskowyżu Tarnogrodzkim. Osiedle liczy 4516 mieszkańców (2006 r.).
    Upamiętnienie Obrony Lwowa[]

    Po zakończeniu walk marszałek Józef Piłsudski w uznaniu bohaterstwa mieszkańców odznaczył miasto Krzyżem Virtuti Militari. Uzasadniając decyzję powiedział:

    Marszałek Francji Ferdynand Foch, przemawiając w 1923 r. na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, oświadczył:

    Bezpośredni świadek wydarzeń, francuski generał Barthelemy, tak oceniał udział mieszkańców Lwowa w obronie:

    Józef Haller von Hallenburg (ur. 13 sierpnia 1873 w Jurczycach, zm. 4 czerwca 1960 w Londynie) – generał broni Wojska Polskiego, legionista, harcmistrz, przewodniczący ZHP, prezes Komitetu PCK, działacz polityczny i społeczny, brat stryjeczny gen. Stanisława Hallera, kawaler Orderów: Orła Białego i Virtuti Militari.Artur Hausner (ur. 5 listopada 1870 w Kończycach k. Niska, zm. 16 września 1941 w Woroneżu) – polski polityk, działacz socjalistyczny, publicysta, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm I i II kadencji w II RP.

    W poszczególne rocznice obrony Lwowa, w okresie międzywojennym regularnie ukazywały się specjalne wydania gazet, różnego typu broszury oraz albumy. W prasie ukazywały się artykuły okolicznościowe oraz relacje z obchodów święta Obrony Lwowa, organizowano również wiece, msze patriotyczne. Najbardziej spektakularne obchody zorganizowano w 1938 r. w dwudziestą rocznicę. Pochód, który po mszy zmierzał na Cmentarz Obrońców Lwowa, liczył kilka kilometrów. W ramach obchodów 20 listopada 1938 Rada Miasta Lwowa podjęła uchwałę o przemianowaniu szeregu ulic upamiętniając tym samym odsiecz miasta, jednostki walczące oraz zasłużonych żołnierzy z 1918. 13 listopada 1938 na fasadzie kościoła oo. Kapucynów pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny na Zamarstynowie została odsłonięta tablica pamiątkowa ku czci 20 bohaterskich obrońców.

    Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.Dmytro Witowśkyj (ukr. Дмитро Вітовський) (ur. 6 listopada 1877 w wsi Miedusa, zm. 4 sierpnia 1919 koło Raciborza) – ukraiński polityk, dowódca UHA, państwowy sekretarz spraw wojskowych ZURL, kapitan USS.

    Miasto Lwów otrzymało także Krzyż Obrony Lwowa z Mieczami, a w ramach obchodów 20-lecia odsieczy 20 listopada 1938 zostało otwarte Muzeum Historyczne Obrony Lwowa, działające w ramach Muzeum Historycznego Miasta Lwowa i funkcjonujące w Czarnej Kamienicy przy Rynku.

    O Obronie Lwowa pisali m.in.: Kornel Makuszyński, Adam Grzymała-Siedlecki, Jan Parandowski, Aleksander Baumgarten, Artur Schroeder, Ferdynand Neumauer, Józef Białynia-Chołodecki, Stanisław Obrzud, Jan Gella, Adam Próchnik, Wacław Lipiński, Witold Hupert, Aleksander Kron, Jerzy Dunin-Wąsowicz i Stanisław Łapiński-Nilski.

    Zubrza, ukr. Зубра – wieś pod Lwowem, 6 km od Winnik, należąca do rejonu pustomyckiego obwodu lwowskiego Ukrainy.Tadeusz Rozwadowski (Tadeusz Jordan-Rozwadowski) herbu Trąby (ur. 19 maja 1866 w Babinie, zm. 18 października 1928 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, Feldmarschalleutnant Cesarskiej i Królewskiej Armii, generał broni Wojska Polskiego.

    Walki żołnierzy polskich o Lwów zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w II RP i po 1990 r. – „LWÓW listopad 1918 – marzec 1919”.

     Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

    Przypisy

    1. Wspartego wcielonymi doń świeżo oddziałami Armii Polskiej we Francji (Armii Hallera).
    2. A. Okoń, P.K. Równia: Obrona Lwowa, s. 2.
    3. A. Okoń, P.K. Równia: Obrona Lwowa, s. 3.
    4. Zobacz również: Gubernia chełmska.
    5. Artur Leinwand, [OBRONA LWOWA W LISTOPADZIE 1918 ROKU].
    6. Rafał Galuba, ”Niech nas rozsądzi miecz i krew ...”. Konflikt polsko-ukraiński o Galicję Wschodnią w latach 1918-1919, Poznań 2004, ISBN 83-7177-281-5 s. 47-48.
    7. Michał Klimecki, Polsko-ukraińska wojna o Lwów i wschodnią Galicję 1918–1919 r. Aspekty polityczne i wojskowe, Warszawa 1997, s. 125–126 (wyd. 2000 s.117–118); Stanisław Głąbiński, Wspomnienia polityczne, Pelplin 1939, s. 368.
    8. M. Patelski, Generał broni Tadeusz Jordan Rozwadowski żołnierz i dyplomata, Warszawa 2002.
    9. Na którego wieży polską flagę wywiesił ok. godziny 5 rano por. Roman Abraham po wycofaniu się oddziału ukraińskiego.
    10. Michał Klimecki, Polsko-ukraińska wojna o Lwów i Galicję Wschodnią 1918–1919, Warszawa 2000 Volumen ISBN 83-7233-145-6, s. 135.
    11. Michał Klimecki, Polsko-ukraińska wojna o Lwów i Galicję Wschodnią 1918–1919, Warszawa 2000 Volumen, ISBN 83-7233-145-6 s.139–140.
    12. Michał Klimecki, Polsko-ukraińska wojna o Lwów i Galicję Wschodnią 1918–1919, Warszawa 2000 Volumen, ISBN 83-7233-145-6 s.139
    13. W. Maryański, Luźne karty, t. II.
    14. S. Małagowski, O zastosowaniu i taktyce pociągów pancernych, „Bellona” 1919, z. 3.
    15. Andrzej Chojnowski, Jan J. Bruski „Ukraina” Wydawnictwo Trio Warszawa 2006.
    16. Odznaka pułkowa 5 p. p. Leg. dla m. Lwowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 265 z 22 listopada 1938. 
    17. OBRONA LWOWA W LISTOPADZIE 1918 ROKU. [dostęp 2009-12-09].
    18. Stanisław Nicieja, Legenda Lwowskich Orląt, [w:] Lwów wśród nas. ISBN 83-60117-06-03.
    19. Symboliczne nadania nazw związanych z Obroną Lwowa szeregowi ulic we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 265 z 22 listopada 1938. 
    20. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej ku czci obrońców Lwowa na Zamarstynowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 259 z 15 listopada 1938. 
    21. Muzeum Historyczne Obrony Lwowa. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 267 z 24 listopada 1938. 

    Bibliografia, literatura[]

  • Michał Klimecki, Polsko-ukraińska wojna o Lwów i Galicję Wschodnią 1918–1919, Warszawa 2000 Volumen, ISBN 83-7233-145-6.
  • Maciej Krotofil, Ukraińska Armia Halicka 1918–1920, Toruń 2002, ISBN 83-7322-156-5.
  • Rafał Galuba, Niech nas rozsądzi miecz i krew, Poznań 2004, ISBN 83-7177-281-5.
  • Anna Okoń i Piotr Krystian Równia: Obrona Lwowa, KMKW Roxolania, Gdańsk 1981.
  • Maciej Kozłowski, Między Zbruczem a Sanem, Kraków 1990, ISBN 83-7006-094-3.
  • Henryk Wereszycki, Historia Austrii, Ossolineum, Wrocław 1972.
  • Jeremiasz Ślipiec, Drogi niepodległości: Polska i Ukraina 1918–1921, Warszawa 1999, ISBN 83-11-09038-6.
  • Alfred Bisanz, ukr. Альфред Бізанц (ur. 15 listopada 1890 w Przemyślu, zm. 1 października 1951 w Moskwie) – austriacki, a następnie ukraiński wojskowy (pułkownik), szef ukraińskiej sekcji w urzędzie gubernatora dystryktu „Galizien”, szef Zarządu Wojskowego 14 Dywizji Grenadierów SS podczas II wojny światowejKonferencja poczdamska (17 lipca 1945 – 2 sierpnia 1945 w Poczdamie w pałacu Cecilienhof) – spotkanie przywódców koalicji antyhitlerowskiej, tzw. wielkiej trójki.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kazimierz Władysław Bartel (ur. 3 marca 1882 we Lwowie, zm. 26 lipca 1941 tamże) – polski polityk, profesor, matematyk (jego prace dotyczyły głównie geometrii), rektor Politechniki Lwowskiej. Poseł na Sejm, pierwszy premier Polski po przewrocie majowym, premier pięciu rządów Rzeczypospolitej, senator, w latach 1919–1920 kierownik Ministerstwa Kolei Żelaznych, wicepremier oraz minister wyznań i oświecenia publicznego w pierwszym rządzie Józefa Piłsudskiego, podpułkownik saperów Wojska Polskiego, wolnomularz. Po ataku Niemiec na ZSRR podczas II wojny światowej i zajęciu Lwowa przez Wehrmacht, odmówił kolaboracji z nazistami, za co został przez nich zamordowany.
    Bełz (ukr. Белз, jid. בעלז) – obecnie miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejon sokalski, nad rzeką Sołokiją, dopływem Bugu; 2400 mieszkańców (2004). Położony przy samej granicy z Polską.
    Główna Rada Ruska (Hołowna Ruska Rada; ukr. Головна Руська Рада, HRR) – pierwsza ukraińska organizacja polityczna w Galicji, utworzona w czasie Wiosny Ludów, wiosną 1848.
    Adrian Carton de Wiart (ur. 5 maja 1880 w Brukseli, zm. 5 czerwca 1963) – generał porucznik Armii Brytyjskiej, arystokrata pochodzący z bogatej rodziny szlacheckiej (o korzeniach irlandzkich i belgijskich), związany z Polską, członek Komisji Międzysojuszniczej dla Polski.
    Stary Sambor dawniej Staremiasto (ukr. Старий Самбір) - miasto na i stolica rejonu w obwodzie lwowskim Ukrainy nad Dniestrem, nieopodal granicy z Polską.
    Ukraińcy (Українці) – naród słowiański mieszkający w Europie Wschodniej, głównie w granicach Ukrainy (także w państwach sąsiednich: w Rosji, Białorusi, Polsce, Słowacji i Mołdawii), zaliczający się do Słowian wschodnich. Ukraińcy są (obok Rosjan i Białorusinów) potomkami Rusinów, zamieszkujących Ruś Kijowską .
    Jeremiasz Ślipiec – polski historyk, specjalizujący się w tematyce organizacji i działalności zbrojnej Wojska Polskiego i armii ukraińskich w pierwszych latach po zakończeniu I wojny światowej. Jest oficerem służby stałej w stopniu pułkownika.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.142 sek.