• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biskupstwo kurlandzkie

    Przeczytaj także...
    Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.Unia polsko-litewska – związek Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Rozpoczął się unią w Krewie 14 sierpnia 1385 r. Do 1569 r. była to unia personalna. Na mocy postanowień unii lubelskiej przekształcona została w unię półrealną, nie była to w pełni unia realna, ponieważ odrębne pozostało wojsko i skarb. Jej istnienie zakończyło się wraz z III rozbiorem Polski w 1795 r.
    Magnus Inflancki (ur. 26 sierpnia 1540 w Kopenhadze, zm. 18 marca 1583 w Piltyniu) – książę duński, książę Holsztynu, król Inflant w latach 1570-1577, książę-biskup Ozylii 1560-1572, książę-biskup Kurlandii 1560-1583

    Biskupstwo kurlandzkie, inaczej też biskupstwo kurońskie, (łac. Episcopatus Curoniensis, dolniem. Bisdom Curland) – zależna od zakonu krzyżackiego jednostka administracyjna kościoła katolickiego na terenie Kurlandii, wchodząca w skład utworzonej w 1255 r. metropolii w Rydze.

    Kurlandia (łot. Kurzeme – ziemia Kurów, niem. Kurland) – kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem. Nazwa pochodzi od łotewskiego plemienia Kuronów (Kurów, Kursi). W szerszym kontekście nazwa używana na określenie Księstwa Kurlandii i Semigalii.Piltyń (łot. Piltene, niem. Pilten) – miasto na Łotwie, w okręgu windawskim, 1776 mieszkańców (2004), siedziba władz gminnych, położone na wschód od rzeki Windawy.

    Siedzibą utworzonego w 1243 r. biskupstwa był Piltyń. Domena biskupa obejmowała około 1/3 obszaru diecezji i nie stanowiła zwartego obszaru. Od 1263 r. biskup kurlandzki był członkiem zakonu krzyżackiego, od 1290 r. do zakonu tego należeli również członkowie kapituły biskupiej. W 1521 r. biskupi kurlandzcy uzyskali status książąt Rzeszy, dorównując pod tym względem pozostałym biskupom inflanckim.

    Powiat piltyński (ziemia piltyńska łac. Districtus Regii Piltensis) – część Księstwa Zadźwińskiego, formalnie należał do województwa wendeńskiego, następnie inflanckiego, w rzeczywistości jednak posiadał znaczną autonomię.Język dolnoniemiecki, dialekty dolnoniemieckie (w języku dolnoniemieckim Nedderdüütsch lub Plattdüütsch, w języku niemieckim Niederdeutsch lub Plattdeutsch) – język germański blisko spokrewniony z językami niderlandzkim, afrykanerskim i niemieckim, często uznawany również za dialekt tego ostatniego. Wywodzi się z języka starosaksońskiego i jego późniejszych stadiów. Oznaczany jest kodem ISO 639-2 nds.

    Na przełomie maja i czerwca 1560 r. domena biskupa kurlandzkiego za kwotę 9200 talarów została sprzedana przez biskupa Johanna von Münchhausena księciu duńskiemu Magnusowi. Magnus nabył także prawa do następstwa od Ulricha Behra, koadiutora biskupa von Münchhausena. Po śmierci księcia Magnusa ziemie będące uprzednio uposażeniem biskupa kurlandzkiego zostały przyłączone do unii polsko-litewskiej, na podstawie traktatu polsko-duńskiego, zawartego 10 kwietnia 1585 r. w Kronborgu.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Biskupi[]

  • 1234-1236/37 – Engelbert
  • 1245-1250 – nn.
  • 1251-1263 – Heinrich z Lützelburga
  • 1263-1292 – Edmund z Werth, OT
  • 1300-1321? – Burkhard, OT
  • 1322-1330/32? – Paul, OT
  • 1328-1331/32 – Johann I
  • 1332-1353 – Johann II
  • 1354-1359? – Ludolf, OT
  • 1360-1371? – Jacob, OT
  • 1371-1398? – Otto, OT
  • 1399-1404? – Rutger von Brüggenei, OT
  • 1405-1424 – Gottschalk Schutte, OT
  • 1424-1425 – Dietrich Tanke, OT
  • 1425-1456 – Johann IV Tiergart, OT
  • 1457-1473 – Paul II Einwald
  • 1473-1500 – Martin Lewitz
  • 1500-1500 – Michael Sculteti
  • 1501-1523 – Heinrich II Basedow, OT
  • 1524-1540 – Hermann II Konnenberg
  • 1540-1560 – Johann IV of Münchausen
  • Bibliografia[]

  • Courland by Herman Rosenthal
  • Courland Geography and Natural History
  • Die Kurländische Ritterschaft
  • Duchy of Courland, 1561-1795
  • Liepājas un Kurzemes bīskapa
  • Uwagi

    1. Były to trzy konglomeraty okręgów, tzw. Kirchspielen - parafii politycznych.
    2. Tzw. Stift Pilten.
    3. Jako powiat piltyński.
    4. Ordo Theutonicus.

    Przypisy

    1. Bogusław Dybaś: Na obrzeżach Rzeczypospolitej. Sejmik piltyński w latach 1617-1717. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2004, s. 19-20. ISBN 83-231-1793-4.
    2. op. cit. str. 19.
    3. op. cit. str. 21.
    4. op. cit. str. 40.
    5. op. cit. str. 26-27.
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.