• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biskupi pasawscy

    Przeczytaj także...
    Ernest Bawarski (ur. 13 czerwca 1500 w Monachium; zm. 7 grudnia 1560 w Kłodzku) – trzeci syn księcia Albrechta IV Wittelsbacha (1447-1508) i Kunegundy Habsburg, córki cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Fryderyka III. Jego starszymi braćmi byli Wilhelm IV (1493-1550) i Ludwik X (1495-1545).Johann Philipp Graf von Lamberg (ur. 25 maja 1652, Wiedeń - zm. 30 października 1712, Ratyzbona) – niemiecki duchowny i austriacki dyplomata.
    Pasawa (niem. Passau, łac. Castra Batavia, czes. Pasov) – miasto na prawach powiatu w południowo wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Dolna Bawaria, w regionie Donau-Wald, siedziba powiatu Pasawa. Leży bezpośrednio przy granicy z Austrią. Liczy 50 548 mieszkańców (31 grudnia 2011) i jest ważnym ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym, administracyjnym i turystycznym, węzłem komunikacyjnym oraz siedzibą uniwersytetu.
    Herb biskupów Pasawy w herbarzu J. Siebmachera, 1605 - środkowy herb, środkowy rząd

    Lista biskupów rzymskokatolickiej diecezji pasawskiej, noszących w l. 1217-1803 feudalny tytuł książąt biskupów.

    Reginhar (zm. 838) – biskup Pasawy. W 831 roku Reginhar ochrzcił Mojmira pierwszego władcę państwa wielkomorawskiego. Po jego śmierci tron biskupi w Pasawie przez dwa lata nie był obsadzony. Johann Ambrosius Siebmacher (także: Sibmacher), (ur. 1561 w Norymberdze, zm. 23 marca 1611 tamże) autor i założyciel wielokrotnie publikowanego herbarza, ważnego źródła heraldyki dla niemieckiego obszaru językowego.

    Biskupi Pasawy

    Władysław (ok. 1237 – 27 kwietnia 1270), od 1248 roku współrządca dzielnicy wrocławskiej, od 1265 roku arcybiskup Salzburga, od 1266 regent całego księstwa wrocławskiego, od 1268 roku administrator apostolski diecezji wrocławskiej.Feudalizm (z łac. feodum lub feudum - lenno) – nazwa określająca ustrój społeczno polityczny rozpowszechniony w średniowieczu w Europie, opierający się na systemie hierarchicznej zależności jednostek, z podziałem społeczeństwa na stany. W skład społeczeństwa feudalnej Polski wchodziła:szlachta, duchowieństwo, mieszczanie i chłopi . Aczkolwiek systemy o podobnej konstrukcji i działaniu odnaleźć można również w innych okresach i w innych kręgach kulturowych. Również na kontynencie europejskim pewne pozostałości systemu feudalnego odnaleźć można jeszcze dziś, co więcej niektóre jego elementy były istotną częścią ustroju ekonomicznego niektórych państw jeszcze w XIX stuleciu. W teorii marksistowskiej feudalizm jest formacją społeczną następującą po niewolnictwie, a przed kapitalizmem.
  • ?-475 Św. Walenty z Recji
  • 739-? Vivilo
  • ?-753/54 Beat
  • 753-756 Sydoniusz
  • Antelm
  • 770-777 Wisurich
  • 777-804/05 Waldrich
  • 804/05-806 Urolf
  • 806-817 Hatto
  • 818-838 Reginhar
  • Sediswakancja
  • 840-866 Hartwig
  • 866-874 Ermanrich
  • 875-897 Engelmar
  • 898-899 Wiching
  • 899-902 Ryszard
  • 903-915 Burchard
  • 915-932 Gumpold
  • 932-946 Gerard
  • 946-970/71 Adalbert
  • 971-991 Pielgrzym
  • 991-1013 Krystian
  • 1013-1045 Berengar
  • 1045-1065 Egilbert
  • 1065-1091 Bł.Altmann
  • 1092-1121 Udalryk
  • 1121-1138 Reginmar
  • 1138-1147/48 Reginbert
  • 1148/49-1164 Konrad Babenberg
  • 1164-1165 Rupert I
  • 1165-1169 Albono
  • 1169-1172 Heinrich I von Berg
  • 1172-1190 Theobald
  • 1191-1204 Wolfger von Erla
  • 1204-1206 Poppo z Akwilei
  • 1206-1215 Manegold von Berg
  • 1215-1221 Ulryk II
  • 1222-1232 Gebhard I von Plain
  • 1233-1250 Rudiger z Bergheim
  • 1250 Konrad I głogowski
  • 1250-1254 Berthold von Pietengau
  • 1254-1265 Otto von Lonsdorf
  • 1265 Władysław
  • 1265-1280 Petrus z Wrocławia
  • 1280-1282 Wichard z Pohlheim
  • 1282/83-1285 Gottfried
  • 1285-1313 Bernhard von Prambach
  • 1313-1317 Sediswakancja
  • 1313 Albrecht II Kulawy
  • 1313-1315 Gebhard
  • 1317-1319 Heinrich von Vienne
  • 1320-1342 Albert II Sachsen-Wittenberg
  • 1342-1362 Gottfried von Weißeneck
  • 1363-1380 Albert III von Winkel
  • 1381-1387 Johann von Scharffenberg
  • 1387-1388 Hermann Digni
  • 1388-1390 Rupert von Jülich-Berg
  • 1390-1423 Georg Hohenlohe
  • 1423/24-1451 Leonard von Laiming
  • 1451-1479 Ulryk z Nußdorf
  • 1480-1482 Georg Hessler
  • 1482-1485 Fryderyk Mauerkircher
  • 1485-1490 Fryderyk von Öttingen
  • 1490-1500 Krzysztof von Schachner
  • 1500-1517 Wiguleus von Marzoll
  • 1517-1541 Ernest Bawarski
  • 1541-1555 Wolfgang von Salm
  • 1555-1561 Wolfgang von Closen
  • 1561-1598 Urban von Trennbach
  • 1598-1625 Leopold
  • 1625-1662 Leopold Wilhelm
  • 1662-1664 Karl Joseph
  • 1664-1673 Wenzeslaus z Thun
  • 1673-1689 Sebastian z Pötting
  • 1689-1712 Johann Philipp Lamberg
  • 1713-1722 Rajmund Ferdynand von Rabatta
  • 1723-1761 Józef Dominik von Lamberg
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • diecezja pasawska
  • Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.Leopold Wilhelm Habsburg (ur. 5 stycznia 1614 r. w Wiener Neustadt, zm. 20 listopada 1662 r. w Wiedniu) – drugi syn cesarza rzymsko-niemieckiego Ferdynanda II Habsburga i cesarzowej Anny Marii Bawarskiej, córki księcia Bawarii - Wilhelma V z dynastii Wittelsbachów. Młodszy brat cesarza Ferdynanda III.




    Warto wiedzieć że... beta

    Diecezja pasawska (niem. Bistum Passau, łac. Dioecesis Passaviensis) - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w południowo-wschodnich Niemczech, w metropolii monachijsko-fryzyngijskiej. Powstanie diecezji datowane jest na rok 737, zaś ostatnia istotna zmiana jej granic miała miejsce w 1785 roku.
    Albert II Sachsen-Wittenberg (Albert z Saksonii i Wittenbergi, ur. ok. 1285 r., zm. 19 maja 1342 r. w Pasawie) – książę-biskup pasawski od 1320 do 1342 r.
    Konrad Babenberg (ur. ok. 1115; zm. 28 września 1168) – biskup Pasawy w latach 1148-1164 i arcybiskup Salzburga w latach 1164-1168.
    Walenty z Recji (zm. w 470 lub 475 w Maia na granicy z Recją, obecnie Merano we Włoszech) – według tradycji pierwszy biskup Pasawy i krainy Retów, święty Kościoła katolickiego.
    Kościół łaciński, Kościół katolicki obrządku łacińskiego, Kościół rzymskokatolicki, Kościół zachodni – największa liczebnie część Kościoła katolickiego, mająca własną, odrębną tradycję liturgiczną oraz własną i odrębną strukturę. Głową Kościoła rzymskokatolickiego jest biskup Rzymu, czyli papież. Z danych opublikowanych w Annuario Pontificio z 2010 roku wynika, że do Kościoła łacińskiego należy ok. 1 mld 130 mln ludzi czyli ok. 98,5% katolików.
    Sede vacante (od łac. sedes vacans – „nieobsadzona stolica” lub „pusty tron”; forma sede vacante to ablativus absolutus i znaczy: „przy nieobsadzonej stolicy”; pokr. sedis vacantia – „stan nieobsadzenia stolicy”) – w Kościele katolickim termin określający okres, w którym stolica biskupia jest nieobsadzona.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.802 sek.