• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bionic



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Pop art, popart (z ang. popular art = sztuka popularna) – prąd artystyczny w sztuce po II wojnie światowej, wywodzący się z ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Termin pop-art został po raz pierwszy użyty przez angielskiego krytyka sztuki Lawrence’a Allowaya w „Przeglądzie Architektonicznym” („Architectural Digest”) z 1952 roku do opisania tych obrazów, które ilustrowały powojenny konsumpcjonizm i czerpały z dóbr materializmu.Funk – jest stylem muzycznym, powstałym w Ameryce w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, kiedy to muzycy pochodzenia afroamerykańskiego połączyli muzykę soul, jazz, rhythm and blues, tworząc nowy, rytmiczny i energetyczny styl muzyczny wzbogacony o psychodeliczne brzmienie.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Logo nazwiska wykonawczyni, które umieszczono na okładce
    Logo tytułu albumu.

    Bionic (styliz. jako {Bi~ΟΠ~iC}) – czwarty anglojęzyczny album studyjny amerykańskiej piosenkarki Christiny Aguilery, szóste studyjne wydawnictwo w jej karierze. Światowa premiera płyty odbyła się 4 czerwca 2010 nakładem wytwórni RCA Records, na półkach polskich sklepów muzycznych album pojawił się 7 czerwca tego roku. Na albumie zawarte zostały w sumie dwadzieścia cztery utwory, z których osiemnaście umieszczono na wersji standardowej, a resztę na deluxe edition płyty. Album jest efektem współpracy Aguilery z zastępem autorów i producentów muzycznych, w szczególności z Trickym Stewartem, Polow da Donem i Samuelem Dixonem. Stylistycznie muzyka na płycie stanowi połączenie różnych gatunków, między innymi rhythm and bluesa, popu, elektroniki i synthpopu. Aguilera chciała, by jej szósta płyta znacznie odróżniała się od poprzedniego wydawnictwa studyjnego, Back to Basics (2006), które zawierało nagrania z pogranicza jazzu, soulu i bluesa.

    19. gala MTV Movie Awards odbyła się 6 czerwca 2010 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia. Gospodarzem imprezy był Aziz Ansari.Today (The Today Show) – magazyn telewizji śniadaniowej amerykańskiej stacji NBC, nadawany na żywo. Zadebiutował na antenie 14 stycznia 1952, będąc pierwszym tego typu programem telewizyjnym zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i na świecie. Stanowił wzór dla podobnych produkcji, które wkrótce zaczęły pojawiać się w innych stacjach telewizyjnych. Jest trzecim najdłużej emitowanym amerykańskim programem telewizyjnym. Początkowo ukazywał się jedynie od poniedziałku do piątku. W 1987 rozpoczęto niedzielne emisje (obecnie jedna godzina), a w 1992 – sobotnie (dwie godziny). W 2000 czas emisji w tygodniu roboczym uległ wydłużeniu do trzech godzin. Od 2007 program trwa cztery godziny.

    Album odniósł umiarkowany sukces artystyczny, jak i spotkał się ze względnym powodzeniem komercyjnym. Krytycy muzyczni docenili śmiałość Aguilery w eksperymentowaniu z gatunkami muzycznymi, dojrzałość wykonawczyni oraz jej wokal. Niektórzy z dziennikarzy negowali jednak inspirację piosenkarki twórczością artystów współpracujących z nią nad albumem. W Stanach Zjednoczonych Bionic zadebiutował na miejscu trzecim notowania Billboard 200, w ciągu pierwszego tygodnia od swojej premiery sprzedając się w nakładzie stu dziesięciu tysięcy kopii. Album okupował Top 10 list przebojów dookoła świata (między innymi w Australii, Brazylii, Japonii, Kanadzie i Niemczech), lecz szybko zniknął z większości zestawień. Zajął szczyt notowań w Wielkiej Brytanii, Korei Południowej czy Grecji. Z powodu niesatysfakcjonującej wytwórnię wydajności albumu na listach przebojów promocję Bionic przerwano w połowie czerwca 2010. Wiosną tego roku Aguilera promowała płytę przy pomocy występów w programach telewizyjnych (The Oprah Winfrey, American Idol, VH1 Storytellers). Pojawiła się także na 19. gali rozdania nagród MTV Movie Awards, podczas której zaprezentowała medley trzech pochodzących z albumu piosenek. Album wydał w sumie cztery single. Pierwszy z nich, „Not Myself Tonight”, zajmował pozycje w Top 40 list przebojów w większości krajów. Choć nie spotkał się z sukcesem w Stanach Zjednoczonych, okazał się hitem w Azji oraz umiarkowanym przebojem w Europie. „Not Myself Tonight” zilustrowano kontrowersyjnym teledyskiem, który zebrał mieszane recenzje i określony został jako „estetyczny, lecz nieoryginalny”. Trzeci singel, „You Lost Me”, minął się z powodzeniem komercyjnym. Krytycy wystawili obu utworom pozytywne recenzje. Dwa pozostałe wydawnictwa, „Woohoo” i „I Hate Boys”, opublikowano jako single promocyjne. Aguilera planowała ruszyć w trasę koncertową Bionic Tour, którą ostatecznie anulowano.

    Electroclash (lub electro clash) – gatunek muzyki elektronicznej wywodzący się z punka, nowej fali, italo disco i electropopu.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

    Spis treści

  • 1 Informacje o albumie
  • 1.1 Kompozycja i utwory
  • 1.2 Okładka
  • 2 Wydanie i promocja
  • 2.1 Bionic Tour
  • 3 Przyjęcie
  • 3.1 Opinie
  • 3.2 Sprzedaż
  • 4 Nagrody i wyróżnienia
  • 5 Single
  • 5.1 Inne piosenki notowane na listach przebojów
  • 6 Spuścizna
  • 7 Lista utworów
  • 7.1 Deluxe edition
  • 8 Pozycje na listach przebojów
  • 8.1 Notowania oficjalne
  • 8.2 Listy końcoworoczne
  • 8.3 Notowania iTunes Store
  • 8.4 Certyfikaty
  • 9 Daty wydania
  • 10 Przypisy
  • 11 Linki zewnętrzne
  • Nikaragua (Nicaragua, Republika Nikaragui – República de Nicaragua) – państwo w Ameryce Środkowej, położone między Hondurasem na północy, a Kostaryką na południu. Na zachodzie na długości 320 km oblewają ją wody Oceanu Spokojnego, a na wschodzie na długości 480 km – wody Morza Karaibskiego.Republika Południowej Afryki (RPA, afr. Republiek van Suid-Afrika, ang. Republic of South Africa) – państwo na południowym krańcu Afryki.

    Informacje o albumie[]

    Latem 2007 roku w Azji, w trakcie trasy koncertowej Back to Basics Tour, Christina Aguilera wyznała, że jej nowa płyta będzie „krótka, słodka i zupełnie inna od poprzedniego dwupłytowego albumu Back to Basics”. Po narodzinach syna, Maksa Lirona Bratmana, wokalistka stwierdziła w wywiadzie przeprowadzanym przez Ryana Seacresta, że album zawierać będzie zupełnie nowy aspekt jej samej jako artystki. Obwieściła wówczas, że zawsze w okresie realizacji swych albumów, w studio nagraniowym korzysta z doświadczeń życiowych, więc tak muzycznie, jak i artystycznie, wyprodukuje najlepszy w dotychczasowej karierze materiał.

    Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.Billboard 200 – zestawienie, przedstawiające 200 najlepiej sprzedających się albumów studyjnych i EP w Stanach Zjednoczonych. Lista publikowana jest każdego tygodnia w magazynie muzycznym Billboard i zazwycznaj stanowi wyznacznik popularności poszczególnych wykonawców w oparciu o pozycje, na których się aktualnie znajdują.

    Praca nad albumem ruszyła w 2008 a zakończyła się wraz z początkiem 2010 roku. Album miał początkowo zostać wydany latem lub na jesieni 2009, lecz jego premierę odroczono następnie dwukrotnie – najpierw na kwiecień, a ostatecznie na czerwiec 2010. Tytuł płyty miał brzmieć Light & Darkness, lecz także został zmieniony. W 2009 Christina Aguilera podała do wiadomości, że jej nadchodzący projekt będzie odniesieniem do pop-artu. Według Aguilery, Bionic jest tytułem o znaczeniu wielowarstwowym. „(...) Oznacza posiadanie bionicznych części ciała; szczególnie struny głosowe są uwypuklone w graficznej oprawie albumu. (...) Potem dopiero jest drugie znaczenie Bionic – (...) bycie supernaładowanym elektronicznie i podekscytowanym na myśl o przyszłości. Jest to również mój sposób postrzegania kobiet.” – wyjaśniła wokalistka w wywiadzie udzielonym magazynowi Era Nadaje Rytm. Christina zadedykowała płytę swojemu synowi Maksowi.

    Beat (ang. rytm), także bit – podkład muzyczny najczęściej spotykany wśród utworów rapowych. Podstawowe tempo to około 96 bpm. Podstawową częścią beatu jest perkusja. W Polsce często zapisuje się wyraz beat fonetycznie, tj. bit.Nagroda Grammy w kategorii Best Dance Recording - jedna z kategorii przyznawana od 1998 roku. W roku 2003 przeniesiono ją z zespołu kategorii Pop do nowo stworzonego oddzielnego - Dance.

    Po nagraniu płyty, za pośrednictwem własnej strony internetowej, Aguilera obwieściła: „Współpraca nad tym albumem z podziwianymi przeze mnie utalentowanymi producentami i autorami była wspaniałym doświadczeniem. Artyści, z którymi zdecydowałam się pracować nad płytą, wnieśli do niej wiele unikalnych warstw dźwiękowych. Moim zamierzeniem było wkroczyć w ich muzyczne światy i połączyć je z własną wizją dźwięku. Rezultat okazał się magiczny.”

    Dwie z piosenek autorstwa Ladytronu znalazły się na albumie w jego ostatecznej postaci.

    Istnieje sześć oficjalnie znanych utworów, które zostały odrzucone przez RCA Records z finalnej wersji albumu (patrz tutaj). Jeden z nich („Night Desires”) stanowi współpracę Aguilery z duetem Goldfrapp, natomiast dwa inne – „Kimono Girl” i piosenka nieznana z tytułu – zostały napisane przez członków angielskiego zespołu Ladytron. Zarządcy RCA uznali utwory autorstwa Ladytronu za zbyt eksperymentalne i zastąpili je utworami bardziej mainstreamowymi. W ten sposób wytwórnia podjęła decyzję o zmianie tonu i konceptu albumu, jaki usiłowała stworzyć Aguilera. Wokalistka uznała w rozmowie z dziennikarzem pisma Rolling Stone, że album został wydany w złym czasie. „Krążek miał w sobie mnóstwo niesamowitych dźwięków i futurystyczną wymowę, ale jeśli nie siedzi się naprawdę w muzyce, to ten album wylatuje z głowy. Mnóstwo kolaboracji na Bionic stanowiło pracę z ludźmi, którzy pochodzili z undergroundowych obszarów muzycznych, albo nie należeli do świata muzyki pop w ogóle. Uważam, że płyta wyprzedziła swoją erę i zostanie doceniona z biegiem czasu” – powiedziała w wywiadzie.

    Żeński układ płciowy służy do wytwarzania komórek płciowych żeńskich, a w przypadku zapłodnienia stwarza dogodne warunki do rozwoju i wzrastania płodu. Z uwagi na rozmieszczenie narządy płciowe żeńskie dzielimy na wewnętrzne i zewnętrzne.Herald Sun - australijski dziennik, wydawany w Melbourne przez The Herald and Weekly Times Ltd, będącą filią News Corporation.

    Kompozycja i utwory[]

    Artystka opisała Bionic jako „unikatowy miks łączący w sobie wiele różnych gatunków i stylów muzycznych”. Zdaniem wokalistki, muzyka na Bionic jest „świeża i seksowna”, a także zróżnicowana tematycznie: zabawowa, jak i introspekcyjna. Wśród zawartych na albumie gatunków dominuje electropop oraz muzyka z pogranicza R&B i popu. Inne style pojawiające się na albumie to między innymi dance(-pop), muzyka urban, soul czy synthpop. Bionic zrealizowano w futurystycznej konwencji dźwiękowej (korzystając głównie z instrumentów elektronicznych i komputerowych), w przeciwieństwie do poprzedniej płyty Aguilery Back to Basics.

    Nagroda w kategorii Record of the Year jest jedną z najbardziej prestiżowych nagród Grammy, przyznawanych co roku. Jest przyznawana od 1959. Nagroda była przyznawana:Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    Edycja standardowa

    Pierwszy utwór z albumu, tytułowy „Bionic”, służy za wprowadzenie do tematyki albumu. Tekst piosenki dotyczy kroku postawionego w przyszłość, wejścia w „futurystyczny świat”, o którym śpiewa wokalistka. Utwór wyprodukowany został przez Johna Hilla i Switcha; drugi z nich znany jest z realizacji wysublimowanych piosenek na albumy wokalistki M.I.A. Gatunkowo „Bionic” określony jest jako electropop, a także gromadzi w sobie elementy electroclashu. „Not Myself Tonight” to electro-/dance-popowa piosenka, czerpiąca także z R&B oraz stylu urban. Wyprodukowany przez Polow da Dona, singel traktuje o pozbywaniu się zahamowań i zabawie. „Not Myself Tonight” uznany został za muzyczny powrót do stylu prezentowanego przez Aguilerę w jej piosence „Dirrty” (2002), porusza bowiem motywy seksualności i wyuzdania. W trzecim utworze, nagranym wraz z raperką Nicki MinajWoohoo”, Aguilera uwodzi słuchacza oraz porównuje swoje narządy płciowe do czegoś pysznego; utwór mówi o technice seksu oralnego cunnilingus. Piosenka produkcji Polow da Dona stanowi miks różnych gatunków muzycznych, głównie elektroniki, hip-hopu (określana jest jako electrohop) i rhythm and bluesa, także reggae, dancehallu i urban. W elektronicznym „Elastic Love” Aguilera śpiewa o miłości pełnej wigoru i pożądania, którą porównuje do gumki recepturki (przez jej przyciągające oddziaływanie). Jest to drugi na albumie utwór wyprodukowany przez Hilla i Switcha; jedną z jego autorek jest M.I.A., przez co przypomina jej dokonania. „Desnudate”, produkcji Christophera „Tricky’ego” Stewarta, czerpie z electropopu i popu latynoskiego. Energiczna piosenka jest zapisem seksualnych fantazji wykonawczyni, Aguilera rozkazuje swoim słuchaczom rozebrać się i jej ulec.

    Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją. Od zachodu ma ponadto dostęp do Morza Bałtyckiego.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Utwór szósty, „Love & Glamour”, stanowi intro do kolejnej piosenki. W jedenastosekundowym wstępie tym Aguilera mówi o modzie, która jest jej zdaniem stylem życia i wyborem. „Glam”, sklasyfikowany jako połączenie electropopu i miejskiego R&B, traktuje o wysokiej klasy modzie. Zdaniem Claude’a Kelly’ego, jednego z autorów, „Glam” skierowane jest ku żeńskim odbiorcom oraz traktuje o wertowaniu garderoby i szukaniu najlepszego stylu, dążeniu do bycia olśniewającą i seksowną przed wyjściem do klubu. Christopher Stewart wyprodukował ten, jak i kolejny zawarty na płycie utwór – „Prima Donnę”. „Prima Donna” stawia Christinę Aguilerę w świetle „królowej muzyki pop”; wokalistka śpiewa, że może rządzić światem. Kompozycja stanowi miks gatunków popu, R&B i elektroniki. Gościnnie głosu swojego udzielił w niej raper Lil Jon. „Morning Dessert”, produkcji Bernarda „Focusa...” Edwardsa Jr., jest utworem 9. i intrem do utworu 10. Wstęp trwa minutę i trzydzieści trzy sekundy, Aguilera śpiewa, a momentami recytuje w nim o budzeniu się i szykowaniu do pracy oraz porównuje swojego męża do tytułowego porannego deseru. „Sex for Breakfast”, także wyprodukowany przez Focusa..., to unikatowe połączenie synthpopu oraz smooth jazzu. Piosenka jest seksowna i leniwa, traktuje o stosunku seksualnym odbywanym o poranku. Stanowi wprowadzenie do ballad, które układają się w ciąg utworów od 11. do 15.

    "Elastic Love" to piosenka z gatunku muzyki elektronicznej pochodząca z szóstego studyjnego albumu amerykańskiej wokalistki Christiny Aguilery zatytułowanego Bionic (2010). Utwór został napisany i wyprodukowany przez Aguilerę, M.I.A., Johna Hilla i Davida "Switcha" Taylora oraz wyprodukowany przez Hilla i Taylora.Recorded Music NZ (dawniej: Recording Industry Association of New Zealand - RIANZ) – nowozelandzkie stowarzyszenie producentów fonogramów i wideogramów. Członkiem stowarzyszenia może być każda wytwórnia płytowa działająca w Nowej Zelandii. Głównymi wytwórniami posiadającymi pełne członkostwo w RIANZ są tak zwane wytwórnie "wielkiej czwórki" – EMI, Sony, Universal i Warner.
    Krwistoczerwone usta Aguilery stały się symbolem ery Bionic.

    Pierwszą z ballad jest „Lift Me Up” autorstwa i produkcji Lindy Perry. Jest to utwór o wzniosłym nastroju, mówi o liczeniu na bycie podniesionym przez kogoś na duchu, nadziei na uzyskanie pomocy. Stylistycznie piosenka łączy w sobie klasyczny pop z piano popem. 12. to 19-sekundowe intro „My Heart”, stanowiące zarejestrowane jedne z pierwszych słów Maksa Lirona Bratmana, syna Aguilery. Utworem 13. jest dedykowany Maksowi „All I Need”, w którym wokalistka śpiewa synowi, że „przynosi jej nadzieję, gdy nie może oddychać”. Jest to łagodna kompozycja popowa oraz pierwsza z trzech ballad wyprodukowanych przez Samuela Dixona (kolejne to 14. i 15.). „I Am” w swojej treści przejawia się jako pochwała cech osobowości (zalet i wad) wykonawczyni, artystka pyta w nim ukochanego mężczyznę, czy „weźmie ją taką, jaka jest”. W „You Lost Me” przedstawiona zostaje historia zgubnego romansu; podmiot liryczny przechodzi kryzys emocjonalny po utracie osoby, którą kochał. „I Am” i „You Lost Me” to hybrydy popu, soulu i muzyki adult contemporary.

    Moda – w potocznym rozumieniu oznacza potrzebę naśladowania innych, aby się identyfikować z nimi, ta psychiczna potrzeba najdobitniej jest widoczna w ubiorze. Moda występuje także w innych dziedzinach życia społecznego. Wiąże się z pojęciem stylu, ale nie jest jego synonimem podobnie jak pojęcie elegancji. Może być modny ubiór, wygląd, sposób zachowania, lecz także styl muzyczny, styl artystyczny, światopogląd czy pewien sposób postępowania, czyli ogólnie rzecz biorąc styl życia, który jest popularny w jakimś czasie w jakimś środowisku. W węższym znaczeniu słowo moda odnosi się do projektowania ubioru. Moda zawsze posiada grupę, która pierwsza inicjuje naśladownictwo czegoś, najczęściej form ubioru. Natomiast styl w modzie jest związany z indywidualnym, przystosowanym do potrzeb psychicznych określonego użytkownika sposobem wyrażania siebie poprzez formę ubioru.Kategoria Song of the Year jest jedną z dwóch najbardziej prestiżowych kategorii wśród nagród Grammy. Jest przyznawana od 1959 kompozytorom piosenek. Nagroda przyznawana jest za nagrania/prace zarejestrowane w roku poprzedzającym daną nominację.

    Kolejny na trackliście jest utwór „I Hate Boys” produkcji Polow da Dona. Kompozycja łączy pop z muzyką elektroniczną. Aguilera opisała „I Hate Boys” jako feministyczny hymn skierowany do mężczyzn, którzy dyskryminują kobiety i ich zaangażowanie w pracę. „My Girls” powstał przy współpracy wokalnej Aguilery z Peaches. Wyprodukowany przez zespół Le Tigre, utwór wpisuje się w nurt muzyki nu-disco, electrofunku oraz rapu. Zawartość liryczna utworu to pochwała feminizmu skryta pod wątkiem żeńskiej imprezy. Piosenką zamykającą standardową edycję albumu jest 18, „Vanity”, wyprodukowany przez Ester Dean, współautorkę wcześniejszych utworów z albumu. W dance-popowym „Vanity” wokalistka śpiewa o dystansie do siebie, byciu próżnym i czerpaniu z tego przyjemności. Piosenkę tę kończy zdanie wypowiadane przez Aguilerę: „Nie dajcie nam zapomnieć, kto obejmuje tron”. W użytym nagraniu audio Maks Liron Bratman odpowiada: „Ty obejmujesz, mamusiu”.

    Ladytron – zespół z Liverpoolu w Anglii, założony w 1999 roku. W skład zespołu wchodzą Helen Marnie (wokal, syntezatory), Mira Aroyo (wokal, syntezatory), Daniel Hunt (syntezatory, gitara elektryczna, wokal) i Rubena Wu (syntezatory). Nazwa pochodzi od tytułu piosenki "Ladytron" grupy Roxy Music z albumu nagranego w 1972 roku.Cunnilingus (łac. cunnilinctio) – metoda seksu oralnego polegająca na stymulowaniu (pieszczeniu) narządów płciowych partnerki, zwłaszcza jej łechtaczki, za pomocą ust, warg oraz języka. Cunnilingus występuje zarówno w kontaktach heteroseksualnych, jak i u kobiet bi- oraz homoseksualnych. Dla części kobiet oralne pieszczoty łechtaczki są techniką ułatwiającą osiągnięcie orgazmu.
    Deluxe edition
     Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

    Okładka[]

    Okładka albumu została zaprojektowana przez Deana Stocktona, londyńskiego artysty tworzącego w nurcie street art, powszechnie znanego pod pseudonimem D*Face. Przedstawia Christinę Aguilerę jako robota. W 2014 roku Stockton opowiedział o projektowaniu grafiki: „Kiedy Christina zapytała, czy mogę zaprojektować okładkę jej nadchodzącego albumu, oczywiście bardzo mi to pochlebiało, ale również zmartwiło, bo nie słuchałem jej muzyki. (...) Wyjaśniła mi że mam absolutną kontrolę nad projektem. Poprosiłem ją o możliwość przesłuchania krążka, aby przekonać się, co wpadnie mi do głowy. (...) Płyta łączy w sobie uczucia futuryzmu i nostalgii. (...) Christina jest niesamowitą wokalistką − jej głos jest niewiarygodny. Całkowicie naturalnym wydał mi się pomysł, by przedstawić ją jako zbiór muzycznych elementów, jako robota. Praca nad projektem pochłonęła sporo czasu, ale sam proces przebiegł bardzo gładko.”

    Feminizm (łac. femina ‘kobieta’) – ideologia, kierunek polityczny i ruch społeczny związany z równouprawnieniem kobiet. Istnieje wiele nurtów feminizmu, odróżniających się stanowiskami w takich kwestiach jak np. prawa kobiet i płeć kulturowa.Rolling Stone Magazine – czasopismo założone w 1967 r. w San Francisco przez Janna Wennera i Ralpha J. Gleasona, jako organ ideowy kultury, a przede wszystkim muzyki hippisowskiej.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Szkolna skala ocen – oceny liczbowe w edukacji służą do pomiaru stopnia przyswojenia przez ucznia i studenta wiedzy.
    Britney Jean Spears (ur. 2 grudnia 1981 w McComb) – amerykańska piosenkarka muzyki pop i dance, tancerka i projektantka mody.
    Canadian Hot 100 – publikowana od 16 czerwca 2007 roku, jedna z wielu list przebojów regularnie opracowywanych przez amerykański magazyn muzyczny Billboard. Przedstawia ona najpopularniejsze piosenki w Kanadzie; jest kandyjskim odpowiednikiem Billboard Hot 100.
    Polow da Don, właściwie Polow-Freache Jamal Fincher Jones (ur. 15 października 1978 w Atlancie w stanie Georgia) – amerykański producent muzyczny, piosenkarz R&B, raper i autor tekstów. W latach 2005–2006 wyprodukował wiele utworów dla takich wykonawców jak: Ludacris, Will Smith, Chris Brown, Ciara, Kelly Rowland, 50 Cent, Young Buck, Kelis, Nas, Nelly, Usher, Mario.
    UK Singles Chart – notowania opracowywane przez The Official Charts Company, w oparciu o aktualną sytuację na brytyjskim rynku muzycznym. Obejmują one okres od niedzieli (godz. 0:01) do soboty (północ) każdego tygodnia, a sporządzone na podstawie otrzymanych danych listy drukowane są w magazynie Music Week oraz publikowane w Internecie na stronie internetowej radia BBC Radio 1. Dane dotyczące sprzedaży poszczególnych singli czy albumów pochodzą ze współpracy z ok. 6,500 sklepów oraz części internetowych stron, oferujących muzykę cyfrowo. W przeciwieństwie do amerykańskich zestawień statystyki radiowe i telewizyjne nie są brane pod uwagę przy tworzeniu notowań.
    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.
    Ballada – jeden z wielu gatunków muzycznych. Początki ballady sięgają średniowiecza i muzyki dworskiej. Ballady śpiewane były przez trubadurów przy akompaniamencie instrumentu lub zespołu. Często były bardzo rozbudowane i zawierały setki wersów. Najczęściej snuły epicką opowieść o miłości lub wielkich czynach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.134 sek.