• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biologiczny preparat mikroskopowy

    Przeczytaj także...
    Barwienia bakterii – techniki stosowane w mikrobiologii, których celem jest umożliwienie obserwacji bakterii w mikroskopie świetlnym celem oceny ich wielkości, kształtu i niektórych cech morfologicznych. Barwienie jest konieczne ze względu na słaby stopień załamywania promieni świetlnych przez komórki bakterii.Parafina (z łac. parum affinis – "niskie powinowactwo") – mieszanina stałych alkanów (powyżej 20 atomów węgla w cząsteczce), wydzielana m.in. z ciężkich frakcji o temperaturze wrzenia ponad 350 °C ropy naftowej lub z frakcji smół wytlewnych z węgla brunatnego. Zależnie od stopnia rafinacji jasnożółta do białej, ma postać krystalicznego wosku (tłusta w dotyku), nierozpuszczalna w wodzie i etanolu, lecz rozpuszczalna w wielu innych rozpuszczalnikach organicznych (np. w terpentynie, eterze).
    Tkanka (łac. textum, l. m. textus; gr. histos – utkanie, tkanka) – zespół komórek (wraz z istotą międzykomórkową) o podobnej budowie, określonych czynnościach, podobnym pochodzeniu, przemianie materii i przystosowanych do wykonywania określonej funkcji na rzecz całego organizmu. Tkanki są elementami składowymi narządów i ich układów. Dział biologii zajmujący się tkankami to histologia.
    Preparat trwały umieszczony na szkiełku mikroskopowym i nakryty szkiełkiem nakrywkowym. Z lewej - opis próbki.

    Biologiczny preparat mikroskopowy jest to część tkanki organicznej przygotowana do obserwacji mikroskopowej. Sposób preparowania próbki zależy od rodzaju mikroskopu i celu badań.

    Biodegradacja (gr. bios = życie, łac. degradatio = obniżenie) – biochemiczny rozkład związków organicznych przez saprobionty (głównie bakterie i grzyby, ale także pierwotniaki, promieniowce, glony i robaki) na proste związki nieorganiczne. Poza organizmami żywymi, do biodegradacji przyczyniają się także czynniki naturalne, takie jak: światło słoneczne, tlen z powietrza i woda. Dzięki niej rozkładowi może ulegać nawet 95% substancji organicznej.Barwienie metodą Ziehla-Neelsena – w bakteriologii rodzaj techniki diagnostycznej służącej do odróżniania bakterii kwasoopornych i niekwasoopornych (diagnostyka gruźlicy).

    Cechy preparatu[]

    Preparat przeznaczony do badania mikroskopem optycznym powinien spełniać następujące warunki:

  • Powinien być bardzo cienki z dwóch powodów:
  • - przezroczystości dla światła, - nienakładania się struktur z różnych warstw preparatu.
  • Powinien być trwały mechanicznie - nie wysychać, nie kurczyć się, nie pękać.
  • Powinien być trwały biologicznie - nie ulegać biodegradacji np. z powodu grzybów, bakterii.
  • Etapy obróbki[]

    Aby spełnione były powyższe wymagania, badany obiekt musi zostać:

    Mikrotom laserowy - to przyrząd służący do bezdotykowego cięcia preparatów biologicznych na bardzo cienkie skrawki do obserwacji mikroskopowej. W przeciwieństwie do zwykłego mikrotomu, do cięcia próbki używany jest laser, a sama próbka nie wymaga żadnego dodatkowego przygotowania, jak zamrażanie, odwadnianie czy utrwalanie w żywicy. Mikrotomem laserowym można ciąć preparat na skrawki o grubości zwykle od 10 do 100 µm.Szkiełko podstawowe, zwane też przedmiotowym – prostokątna płytka szklana, która służy do umieszczenia na niej materiału obserwowanego za pomocą mikroskopu (biologiczny preparat mikroskopowy). Szkiełko podstawowe umieszcza się na stoliku przedmiotowym mikroskopu.
  • pocięty na cienkie plastry (ręcznie lub za pomocą mikrotomu). Jedynie drobne obiekty biologiczne (np. mikroorganizmy, niewielkie bezkręgowce, pyłek roślin, zarodniki) są badane w całości;
  • wysuszony lub woda powinna być zastąpiona substancją neutralną biologicznie, bądź substancją o właściwościach bakterio- i grzybobójczych;
  • w razie konieczności wybarwiony, w celu uwidocznienia naturalnie przejrzystych struktur biologicznych lub dla poprawienia kontrastu;
  • umieszczony na szkiełku podstawowym i nakryty szkiełkiem nakrywkowym. Szkiełko nakrywkowe często jest hermetycznie przyklejone do podstawowego, aby odizolować preparat od wpływu otoczenia. Zamiast stosowania dwóch oddzielnych szkiełek, używa się również slajdów, czyli szkiełek sklejonych fabrycznie. Slajdy mogą być napełniane płynnym preparatem, po czym uszczelniane.
  • Proste preparaty, przeznaczone do niezbyt dużych powiększeń, mogą być przygotowywane ręcznie przy pomocy skalpela i typowych odczynników chemicznych (parafina, wosk, barwniki). Przy bardzo małych powiększeniach można nawet zrezygnować z całego procesu preparacji i umieścić próbkę na szalce Petriego. W przypadku bardziej zaawansowanych obserwacji mikroskopowych, do przygotowania preparatów mikroskopowych służy specjalny przyrząd - mikrotom.

    Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.Szalka Petriego – naczynie laboratoryjne, cylindryczna podstawka o szerokim, płaskim dnie i niskich (w stosunku do średnicy) ścianach bocznych, wykonywane ze szkła lub przezroczystych tworzyw sztucznych. Pojęcie szalki Petriego może odnosić się zarówno do pojedynczego naczynia, jak i kompletu dwóch szalek o różnej średnicy, po złożeniu tworzących nieszczelną (a często celowo wyposażoną w żebra wentylacyjne) podstawkę z przykryciem. Nazwa pochodzi od wynalazcy, Juliusa Richarda Petriego, niemieckiego mikrobiologa, który wymyślił naczynie w 1877 roku.

    Zobacz też[]

  • artefakt (histologia)
  • barwienie bakterii
  • barwienie metodą Ziehla-Neelsena
  • barwienie otoczek bakterii
  • mikrotom laserowy



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mikroskop (stgr. μικρός mikros – "mały" i σκοπέω skopeo – "patrzę, obserwuję") – urządzenie służące do obserwacji małych obiektów, zwykle niewidocznych gołym okiem, albo przyjrzenia się subtelnym detalom obiektów małych, aczkolwiek widocznych nieuzbrojonym okiem. Mikroskop pozwala spojrzeć w głąb mikroświata.
    Substancje barwiące – substancje nadające barwę innej substancji pozbawionej barwy (przezroczystej, białej lub szarej), lub też zmieniające barwę substancji posiadającej już jakąś barwę. Można je podzielić na pigmenty, laki i barwniki. Pigmenty są nierozpuszczalnymi kryształami wymagającymi procesu dyspersji w celu ich użycia do barwienia substancji. Barwniki są substancjami rozpuszczalnymi. Barwniki są łatwe w użyciu niemniej jednak ich odporności są mniejsze od pigmentów. Barwniki są transparentne, pigmenty są różne - część jest kryjąca, część transparentna.
    Woski – grupa substancji stałych pochodzenia naturalnego lub syntetycznego o stosunkowo niskiej temperaturze topnienia i niskiej lepkości w stanie stopionym. Parametry wosków są różnie określane przez różne źródła. Według Niemieckiego Stowarzyszenia Nauki o Tłuszczach woski mają następujące właściwości:
    Mikrotom – przyrząd służący do cięcia preparatów biologicznych na bardzo cienkie skrawki do obserwacji mikroskopowej. Mikrotomy mogą być całkowicie mechaniczne, lub półautomatyczne, gdzie wszelkie ustawienia i ruch ostrza są kierowane przez operatora, lub też bardzo zaawansowane, sterowane komputerowo, gdzie wszystkim zawiadują podzespoły elektroniczne. Większość mikrotomów ma stalowe ostrza, ale są też mikrotomy z ostrzem szklanym, powstałym z przełamania bloczku szklanego czy z ostrzem diamentowym. W mikrotomach stosuje się też cięcie laserem.
    Szkiełko nakrywkowe - kwadratowa, cienka płytka szklana lub plastikowa, służąca do przykrywania preparatu mikroskopowego na szkiełku podstawowym. Szkiełko nakrywkowe ma zwykle ściśle określone wymiary. Niewielka jego grubość zapewnia możliwość wystarczającego zbliżenia obiektywu mikroskopu do preparatu podczas obserwacji, jeśli więc szkiełko będzie zbyt grube, ustawienie ostrości będzie niemożliwe.
    Grzyby (Fungi Juss.) R. T. Moore – królestwo należące do domeny jądrowców (Eucaryota). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego takson ten miał rangę podkrólestwa (Fungi R.T. Moore, 1971), podtypu, (Fungi Engl. 1889) i klasy (Fungi Bartling, 1830).
    Artefakt (łac. arte factum - "stworzone przez sztukę, technikę; wyrób rzemieślniczy" ) – struktura tkanki lub komórki, która powstała w procesie przygotowywania danego preparatu, nieistniejąca faktycznie w żywym organizmie (biofakt).

    Reklama