• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biologia molekularna



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych. Ilościowa reakcja łańcuchowa polimerazy DNA (qPCR, z ang. quantitative PCR; nazywana też PCR w czasie rzeczywistym) – czuła metoda analityczna stosowana w genetyce, biologii molekularnej i innych pokrewnych dziedzinach. Ilościowy PCR wykorzystując techniki fluorescencyjne, pozwala na monitorowanie ilości produktu reakcji w czasie jej trwania, co odróżnia ją od klasycznej reakcji PCR. Dzięki temu cała procedura analizy jest stosunkowo szybka i pozwala wyeliminować etap szacowania produktu po zakończeniu reakcji. Umożliwia ona także wgląd w kinetykę reakcji, a co za tym idzie pozwala na oszacowanie ilości produktu na początku reakcji, co jest niemożliwe w konwencjonalnej metodzie PCR. Ponadto dzięki temu, że amplifikacja kwasów nukleinowych i detekcja produktu odbywa się w jednym zamkniętym naczyniu, ryzyko zanieczyszczenia badanej próby jest minimalne.

    Biologia molekularnanauka podstawowa zajmująca się biologią na poziomie molekularnym. Bada, w jaki sposób funkcjonowanie organizmów żywych uwarunkowane jest właściwościami budujących je cząsteczek, a zwłaszcza biopolimerów, jakimi są kwasy nukleinowe i białka. Zazębia się ona z takimi dziedzinami wiedzy jak genetyka, biochemia, biofizyka czy cytologia.

    Kosmidy – sztucznie wytworzone wektory używane w inżynierii genetycznej. Kosmidy tworzy się łącząc plazmidy z sekwencją cos bakteriofaga lambda. Dzięki temu tego rodzaju wektor zyskuje właściwości charakterystyczne zarówno dla plazmidu jak i dla faga. Dzięki sekwencji cos kosmidy przyjmują formę kolistą i replikują się jak plazmidy. Zreplikowane kosmidy są pakowane w kapsydy faga lambda. W zainfekowanej komórce bakterii kosmid namnaża się, jednak w przeciwieństwie do faga nie niszczy jej. Replikacja kosmidów jest bardziej czasochłonna niż replikacja plazmidów (ze względu na duże rozmiary wprowadzonego obcego DNA), a liczba kopii kosmidów jest niższa niż plazmidów w danej komórce. Dzięki kosmidom możliwe jest klonowanie długich fragmentów DNA (do około 45 kb), na co nie pozwala użycie plazmidów. Opracowano także wektory PAC, będące bardziej rozbudowaną wersją kosmidów, dzięki czemu pojemność wektora wzrasta do 110 kb.Proteom (z ang. protein component of the genome) – zestaw białek występujących w komórce, białkowy odpowiednik genomu. Termin ten po raz pierwszy został użyty w roku 1995 przez Valerie C. Wasinger. Badaniem proteomów zajmuje się proteomika. W przeciwieństwie do genomów, proteomy nieustannie zmieniają się w odpowiedzi na różne czynniki.

    William Astbury w „Nature” opisał, że biologia molekularna:

    ... jest szczególnie zainteresowana formami biologicznych cząsteczek, ich trójwymiarową strukturą, genezą i ich funkcjonowaniem.

    Techniki biologii molekularnej[ | edytuj kod]

  • Metody analizy.
  • Genomu:
  • Izolacja i oczyszczanie DNA,
  • Izolacja i oczyszczanie plazmidowego DNA,
  • Amplifikacja DNA PCR,
  • Amplifikacja DNA metodą PCR in situ,
  • Elektroforeza żelowa,
  • Analiza wyznakowanych fluorescencyjnie fragmentów STR,
  • Analiza polimorfizmu typu SNP,
  • Sekwencjonowanie DNA,
  • Sekwencjonowanie genomowe,
  • Analiza mikromacierzy SNP,
  • Analiza restrykcyjna fragmentów DNA,
  • Hybrydyzacja kwasów nukleinowych w tym metodą Hybrydyzacja kwasów nukleinowych,
  • Tworzenie bibliotek genomowych
  • Transkryptomu:
  • Izolacja i oczyszczanie RNA,
  • Izolacja i oczyszczanie miRNA,
  • Izolacja i oczyszczanie piRNA (biologia),
  • Odwrotna transkrypcja RNA do cDNA,
  • Amplifikacja cDNA metodą Real time PCR,
  • Amplifikacja cDNA metodą RACE PCR,
  • Analiza ekspresji genów metodą mikromacierzy,
  • Proteomu:
  • Izolacja i oczyszczanie białek,
  • Sekwencjonowanie białka,
  • Mikromacierz białkowa,
  • Metody immunohistochemiczne
  • Metody mikroskopowe w tym analiza proteomu z wykorzystaniem mikrodysekcji laserowej
  • Metabolomu:
  • Analiza biochemiczna metabolitów metodą spektrometrii masowej,
  • Analiza biochemiczna metabolitów metodą spektrometrii masowej,
  • Spektroskopia EPR,
  • Spektroskopia NMR,
  • Spektroskopia UV-VIS,
  • Analiza chemiczna płynów ustrojowych, wydzielin i wydalin w diagnostyce laboratoryjnej,
  • Metody syntezy in vitro:
  • Synteza genów,
  • Synteza oligonukleotydów z wykorzystaniem syntetyzera DNA/RNA,
  • Synteza białek z wykorzystaniem syntetyzera białek,
  • Synteza białek rekombinowanych w systemach in vitro (lizatów kiełków pszenicy, erytrocytów króliczych),
  • Metody biosyntezy in vivo:
  • Inżynieria genetyczna:
  • Przecinanie DNA z wykorzystaniem enzymów restrykcyjnych ,
  • Łączenie fragmentów DNA z wykorzystaniem ligaz ,
  • Wprowadzanie do genomu insertów DNA z wykorzystaniem transpozaz ,
  • DNA i tworzenie konstruktów genetycznych,
  • Biosynteza białek rekombinowanych tj.: Rekombinowana insulina, erytropoetyna, rekombinowane enzymy i inne,
  • Biosynteza białek rekombinowanych,
  • Tworzenie szczepionek opartych o białka rekombinowane,
  • Tworzenie szczepionek genetycznych,
  • Tworzenie organizmów genetycznie modyfikowanych - GMO
  • Transformacja bakterii z wykorzystaniem:
  • plazmidowych konstruktów genetycznych,
  • kosmidowych konstruktów genetycznych,
  • bakteriofagów,
  • Transfekcja komórek eukariotycznych z wykorzystaniem:
  • chlorku wapnia ,
  • liposomów ,
  • strzelby genowej ,
  • wirusów tj.: lentiwirusów, retrowirusów, adenowirusów,
  • Metody mikromanipulacji in vivo na poziomie molekularnym:
  • Mikromanipulacje z wykorzystaniem mikroskopii laserowej i szczypiec optycznych,
  • Wprowadzanie i usuwanie wybranych organelli komórkowych,
  • Wprowadzanie całego chromosomu do komórek za pomocą szczypiec optycznych,
  • Metody wykorzystywane w zapłodnieniu in vitro,
  • Metody terapii genowej w medycynie molekularnej.
  • Transpozaza − enzym (EC 2.7.7) przeprowadzający reakcję transpozycji czyli przemieszczania się po genomie ruchomych elementów zwanych transpozonami.Nauka – autonomiczna część kultury służąca wyjaśnieniu funkcjonowania świata, w którym żyje człowiek. Nauka jest budowana i rozwijana wyłącznie za pomocą tzw. metody naukowej lub metod naukowych nazywanych też paradygmatami nauki poprzez działalność badawczą prowadzącą do publikowania wyników naukowych dociekań. Proces publikowania i wielokrotne powtarzanie badań w celu weryfikacji ich wyników prowadzi do powstania wiedzy naukowej. Zarówno ta wiedza jak i sposoby jej gromadzenia określane są razem jako nauka.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Medycyna molekularna – dziedzina medycyny wyłaniająca się z potrzeby rozwoju medycyny spersonalizowanej i oparta na metodologii biologii molekularnej, mającej zastosowanie w działach związanych z biologią medyczną takich jak: biotechnologia, biochemia, biofizyka, biologia komórki, bioinżynieria, biologia systemowa, bioinformatyka, nanotechnologia, terapia genowa. Rozwój nowej dziedziny został zapoczątkowany publikacją Linusa Pulinga z roku 1949, dotyczącą różnic miedzy hemoglobiną osób zdrowych i hemoglobiną u chorych na anemię sierpowatą.
    Biologia (z gr. βίος (bios) - życie i λόγος (logos) - słowo, nauka) – nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem życia i organizmów żywych.
    Plazmid – cząsteczka pozachromosomowego DNA występująca w cytoplazmie komórki, zdolna do autonomicznej (niezależnej) replikacji. Termin "plazmid" został po raz pierwszy zaproponowany przez prof. Joshua Lederberga w 1952r. jako genetyczna nazwa wszystkich znanych (w tamtym czasie) "pozachromosowych cząstek genetycznych", a w praktyce zaczął funkcjonować dopiero 8 lat później. Plazmidy występują przede wszystkim u prokariotów, ale znane są także plazmidy występujące u eukariotów. Zazwyczaj plazmidy nie niosą genów metabolizmu podstawowego, a więc nie są komórce niezbędne do przeżycia. Mogą jednak kodować produkty potrzebne w pewnych specyficznych warunkach, na przykład geny oporności na antybiotyki lub umożliwiające rozkład i asymilację różnych związków odżywczych. Plazmidy mogą być przekazywane pomiędzy komórkami bakteryjnymi w czasie podziału komórki lub poprzez horyzontalny transfer genów np. w procesie koniugacji, transdukcji i transformacji.
    Chlorek wapnia, CaCl2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól kwasu solnego i wapnia. Jest substancją silnie higroskopijną.
    Transkryptom jest to zestaw cząsteczek mRNA lub ogólniej transkryptów obecny w określonym momencie w komórce, grupie komórek lub organizmie. Transkryptom w przeciwieństwie do genomu jest tworem bardzo dynamicznym. Komórki w odpowiedzi na różne czynniki uruchamiają i wyłączają transkrypcję genów, zmieniając w ten sposób swój transkryptom. Często już kilka minut po zadziałaniu jakiegoś czynnika (np. stresu) na komórki można obserwować powstawanie transkryptów genów reakcji na ten czynnik.
    Stanford Encyclopedia of Philosophy (SEP) jest ogólnie dostępną encyklopedią internetową filozofii opracowaną przez Stanford University. Każde hasło jest opracowane przez eksperta z danej dziedziny. Są wśród nich profesorzy z 65 ośrodków akademickich z całego świata. Autorzy zgodzili się na publikację on-line, ale zachowali prawa autorskie do poszczególnych artykułów. SEP ma 1260 haseł (stan na 20 stycznia 2011). Mimo, że jest to encyklopedia internetowa, zachowano standardy typowe dla tradycyjnych akademickich opracowań, aby zapewnić jakość publikacji (autorzy-specjaliści, recenzje wewnętrzne).
    Enzymy restrykcyjne, inaczej restryktazy – enzymy z grupy endonukleaz przecinające nić DNA w miejscu wyznaczanym przez specyficzną sekwencję DNA. Rozpoznawana sekwencja z reguły ma charakter symetryczny o długości od 4 do 8 par zasad (pz), choć zdarzają się częste wyjątki. Restryktazy wraz z metylazami DNA stanowią system restrykcji i modyfikacji DNA, który w organizmach prokariotycznych stanowi mechanizm obronny zapobiegający włączeniu DNA bakteriofaga do genomu bakterii. Niespecyficzność enzymów restrykcyjnych w niektórych warunkach nazywa się aktywnością star.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.