• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bilans tlenowy

    Przeczytaj także...
    Heksogen, cyklonit (T4, Hx, RDXRoyal Demolition Explosive lub Research Department Explosive) – organiczny związek chemiczny, jedna z nitroamin heterocyklicznych, stosowana jako materiał wybuchowy.Trotyl (2,4,6-trinitrotoluen, TNT), (NO2)3C6H2CH3 – organiczny związek chemiczny, nitrozwiązek, powszechnie stosowany jako kruszący materiał wybuchowy.
    Materiał wybuchowy – pojedynczy związek chemiczny lub mieszanina kilku związków chemicznych, która jest zdolna w odpowiednich warunkach do gwałtownej reakcji chemicznej o charakterze egzotermicznym, której towarzyszy wydzielenie wielkiej ilości produktów gazowych w postaci wybuchu (detonacji lub deflagracji).

    Bilans tlenowy – w materiałach wybuchowych ilość tlenu powstała przy całkowitej przemianie materiału w NO2, H2O, SO2, CO2 itp. Jeśli ilość tlenu jest niewystarczająca do pełnego zakończenia reakcji utleniania, mówi się, że materiał posiada ujemny bilans tlenowy; jeżeli po zakończeniu pozostaje jeszcze wolny tlen – bilans jest dodatni. Bilans tlenowy wyraża się w procentach masowych, opatrując odpowiednim znakiem (+ lub −).

    Tlen (O, łac. oxygenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8, niemetal z grupy tlenowców w układzie okresowym.Tlenek węgla (nazwa Stocka: tlenek węgla(II); potocznie: czad), CO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków węgla, w którym węgiel występuje na II stopniu utlenienia. Ma silne własności toksyczne.

    Bilans tlenowy materiału wybuchowego wylicza się z zawartości tlenu w jego składnikach; tak samo można obliczyć (ujemny) bilans tlenowy dla niewybuchowych paliw. Obliczenia te (ze względu na złożoność reakcji podczas spalania lub wybuchu) mają charakter przybliżony, ale są użyteczne w czasie produkcji w celu otrzymania pożądanego bilansu tlenowego w danym materiale. Przykładowo, by zminimalizować ilość trujących gazów (np. tlenku węgla), cywilne materiały wybuchowe muszą mieć zerowy bilans tlenowy.

    Nitrogliceryna, C3H5(ONO2)3 – organiczny związek chemiczny, ester kwasu azotowego i glicerolu, stosowany jako bardzo wrażliwy na uderzenia i inne bodźce materiał wybuchowy oraz lek z grupy nitratów, rozszerzający naczynia krwionośne (głównie żylne) podawany w ostrych napadach choroby niedokrwiennej serca w celu przerwania bólu wieńcowego. Wbrew nazwie potocznej nie jest związkiem nitrowym.

    Materiały wybuchowe można podzielić na trzy główne grupy:

  • w których zawartość tlenu jest wystarczająca, by w pełni utlenić wszystkie składniki, np. nitrogliceryna;
  • w których zawartość tlenu jest wystarczająca, by przekształcić wszystkie składniki co najmniej do postaci gazowej np. CO, N2, np. heksogen;
  • w których zawartość tlenu nie wystarcza, by zgazować wszystkie składniki, więc po detonacji zostaje nie spalony węgiel, np. trotyl.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Oxygen balance. W: Rudolf Meyer, Josef Kohler, Axel Homburg: Explosives. Weinheim: Wiley-VCH, 2003, s. 242. ​ISBN 3-527-60051-5​, ​ISBN 978-3-527-60051-9​. (ang.)
    2. Ludomir Heger: Encyklopedia materiałów wybuchowych. Warszawa: Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej, 1979, s. 37–38.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.661 sek.