• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bieg i upad

    Przeczytaj także...
    Spękanie - nieciągłość utworzona w ośrodku pierwotnie ciągłym i, w odróżnieniu od uskoku pozbawiona makroskopowo widocznego przemieszczenia wzdłuż niej.Uskok – struktura tektoniczna powstała w wyniku rozerwania mas skalnych i przemieszczenia ich wzdłuż powstałej powierzchni (lub wąskiej strefy zniszczenia), zwanej powierzchnią uskoku (lub strefą uskokową). Uskokom mogą towarzyszyć inne struktury tektoniczne (przyuskokowe podgięcia warstw, fałdy, fleksury).
    Spąg (ang. thill) – dolna powierzchnia warstwy skalnej (spąg warstwy), pokładu (spąg pokładu) lub wyrobiska (spąg wyrobiska). Na podstawie stropu lub spągu określa się bieg i upad warstwy oraz granice złoża.
    Bieg i upad
    a-a – bieg warstwy, α – kąt upadu warstwy
    Kompas do mierzenia biegu i upadu

    Bieg i upad – parametry położenia warstwy lub innej powierzchni strukturalnej (np. uskok, spękanie).

    Bieg powierzchni[ | edytuj kod]

    1. Linia biegu – linia przecięcia mierzonej powierzchni (np. stropu lub spągu warstwy) z płaszczyzną poziomą.
    2. Bieg – kąt zawarty między kierunkiem północy a linią biegu; azymut linii biegu.

    Upad powierzchni[ | edytuj kod]

    1. Linia upadu – linia leżąca na powierzchni strukturalnej określająca kierunek największego spadku tej powierzchni; prostopadła do linii biegu.
    2. Upad warstwy – kąt między linią upadu a płaszczyzną poziomą.

    Zapis parametrów powierzchni[ | edytuj kod]

    W zależności od przyjętej nomenklatury parametry położenia danej powierzchni podaje się w wariancie trój- lub dwuczłonowym.

    Strop - górna granica warstwy geologicznej, a także pokładu lub wyrobiska. Na podstawie stropu lub spągu określa się bieg i upad warstwy.Azymut (ar. as-sumūt, as-simūt(lm), od samt=prosta droga, kierunek, cel) – kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym. Wartość azymutu liczy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wyraża w mierze kątowej, najczęściej w stopniach. Azymut może służyć do orientacji w terenie i do orientowania pomiarów geodezyjnych.
    1. Na zapis trójczłonowy składają się bieg/upad oraz kierunek zapadania mierzonej powierzchni, gdzie wartość biegu określana jest w zakresie 0-180°, upadu – w zakresie 0-90°, zaś kierunek zapadania powierzchni określany jest symbolami stron świata, np. 120/80 N.
    2. W zapisie dwuczłonowym mamy azymut linii upadu/upad, gdzie wartość azymutu linii upadu podawana jest w zakresie 0-360°, zaś upad, analogicznie do zapisu trójczłonowego, w zakresie 0-90° (np. 324/50).

    Symbol położenia warstw na mapach geologicznych składa się z dwóch linii – dłuższej, której krawędź usytuowana jest zgodnie biegiem danej warstwy i prostopadłej do niej, krótszej linii symbolizującej kierunek zapadania warstwy. Przy krawędzi symbolizującej bieg warstwy umieszcza się wartość jej upadu.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dadlez R., Jaroszewski W., 1996. Tektonika, Wyd. Naukowe PWN.
    2. Przewodnik do ćwiczeń z geologii dynamicznej. Wydawnictw Polskiej Agencji Ekologicznej.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Pomiary kompasem geologicznym




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.