• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biblioteka Papieskiego Instytutu Biblijnego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Secesja czyli styl Liberty (włoskie architettura Liberty, także modernismo) w architekturze Włoch stanowiła na przełomie XIX i XX w. ogół tendencji dążących do wyzwolenia się od historyzmu.Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.

    Biblioteka Papieskiego Instytutu Biblijnego stanowi wsparcie naukowe dla macierzystej instytucji. Znajduje się w Rzymie przy Piazza della Pilotta 35 w barokowym budynku rodu Muti Papazzurri. Od 1928 jako część Instytutu wchodzi w skład Konsorcjum Gregoriańskiego wraz z Papieskim Uniwersytetem Gregoriańskim i Papieskim Instytutem Wschodnim. Od 1991 stanowi część sieci URBE (Unione Romana Biblioteche Ecclesiastiche).

    Arka Noego (hebr. תֵבָה tebah, łac. arca – skrzynia) – mityczna pływająca drewniana konstrukcja, która zgodnie z przekazami religii abrahamowych zbudowana została na polecenie Jahwe przez Noego, by mógł on ocalić własną osobę, swoją rodzinę (w sumie 8 osób) i przedstawicieli wszystkich gatunków zwierząt przed Potopem. Najbardziej znany opis arki znajduje się w biblijnej Księdze Rodzaju (6,14 – 8,19).Biblioteka Watykańska (Bibliotheca Apostolica Vaticana) – biblioteka znajdująca się na terenie państwa Watykan. Jedna z najstarszych i najbardziej znanych bibliotek.

    Historia[ | edytuj kod]

    Biblioteka powstaje jednocześnie z Papieskim Instytutem Biblijnym. 7 maja 1909 papież Pius X listem apostolskim Vinea electa poleca utworzenie biblioteki biblijnej, która zawierałaby wszystkie dzieła starożytne i współczesne niezbędne i użyteczne dla prawdziwego postępu wiedzy biblijnej.

    Rafael Merry del Val y Zulueta (ur. 10 października 1865 w Londynie, zm. 26 lutego 1930 w Watykanie) – Sługa Boży, hiszpański duchowny katolicki, dyplomata watykański, sekretarz stanu, kardynał.Wulgata sykstyńska – wydanie Wulgaty z roku 1590 autoryzowane przez papieża Sykstusa V. Pracę nad opracowaniem wydania Wulgaty rozpoczęto w 1561 roku, pracowały nad nim trzy kolejne komisje, jednak zniecierpliwiony Sykstus V w końcu sam przygotował wydanie. Wykorzystane zostały dobre rękopisy, jednak edycja przygotowana w pośpiechu zawierała błędy i dlatego już w 1592 roku zastąpiona została następnym wydaniem – Wulgatą klementyńską. We współczesnych krytycznych wydaniach tekstu biblijnego Wulgata sykstyńska jest rzadko cytowana.

    Rozwój biblioteki[ | edytuj kod]

    Pierwsza siedziba biblioteki w Kolegium Leoniańskim w Rzymie 1909/1910

    Od początku finansowania Instytutu wyraźnie widoczne są starania ze strony Towarzystwa Jezusowego, aby wyposażyć Bibliotekę we wszystko, co jest niezbędne dla jej prawidłowego funkcjonowania, począwszy od regałów, aż po księgozbiór pochodzący z całej Europy. Zaznacza się w tamtym okresie – zgodnie z wolą pierwszego rektora Instytutu, o. Leopolda Foncka SJ – duża ilość publikacji w języku niemieckim oraz pochodzących z rzymskiego wydawnictwa L'Erma di Bretschneider. Wśród pierwszych nabytków Biblioteki (sprzed 25 października 1909) znajdują się Patrologia Latina i Patrologia Graeca J. P. Migne'a, 52 tomy Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, komentarze do Starego i Nowego Testamentu Carla Friedricha Keila i Franza Delitzscha oraz setka innych dzieł.

    Orientalistyka – nauka o kulturach orientalnych: językach, literaturze, sztuce, historii, społeczeństwie, życiu codziennym i obyczajach, polityce, religii, filozofii itp. Na ogół przyjmuje się, że odnosi się do kultur (ludów, cywilizacji) Orientu, czyli Azji, Bliskiego Wschodu, Maghrebu, ale często w obręb jej zainteresowania włącza się także kultury obszaru Sahelu i tzw. Czarnej Afryki, a w interpretacjach skrajnych (np. francuska, zob. INALCO) także kultury Oceanii, a nawet Europy Środkowo-Wschodniej.Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.

    W kolejnym roku, zgodnie z dokumentem, który 29 grudnia 1910 podpisał ówczesny sekretarz stanu, kardynał Rafael Merry del Val, rektor Instytutu uzyskuje od Biblioteki Watykańskiej dzieła zakupione przez papieża Leona XIII na poczet przyszłej biblioteki biblijnej (publikacje na temat wykopalisk i studiów archeologicznych Palestyny i Asyrii, czasopisma egzegetyczne i orientalistyczne) oraz duplikaty z Biblioteki Watykańskiej związane z biblistyką. Te dzieła, pozostając formalnie własnością Stolicy Apostolskiej, stanowią drugą istotną część zbiorów Biblioteki.

    Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.

    W latach 1909–1934 Biblioteka rozwija się rokrocznie wraz z donacjami licznych dobroczyńców, takich jak rodzina du Coëtlosquet, bracia Augustyn i Józef Lémann czy Josef Markwart oraz dzięki publikacjom nadesłanym do recenzji w czasopiśmie Biblica a później również Orientalia. Również dzięki bezpośrednim nabytkom możliwym dzięki środkom Towarzystwa Jezusowego w roku 1934 Biblioteka posiadała, jak stwierdzał ówczesny rektor Instytutu, Augustin Bea, około 100000 woluminów, a więc dwa razy więcej niż w 1914. Wraz ze wzrostem ilości woluminów, latem 1970 zostaje utworzony depozyt dla książek i czasopism rzadziej konsultowanych ze względu na ich wiek. Ta inicjatywa zostaje podjęta przez o. Saverio Corradino SJ, odpowiedzialnego za Bibliotekę w latach 1975–1983, który począwszy od roku 1976 rozpoczyna przenoszenie do nowego depozytu wszystkich dzieł sprzed XIX wieku. Ważnym etapem w historii Biblioteki jest również rok 1992, kiedy jej katalog został skomputeryzowany.

    Jacques Paul Migne (ur. 25 października 1800 w Saint-Flour, zm. 25 października 1875) – francuski ksiądz katolicki i wydawca, który zasłynął edycją najpełniejszego zbioru greckich i łacińskich tekstów Ojców Kościoła (Patrologiae cursus completus).Franz Delitzsch, niemiecki hebraista i teolog protestancki, ur. w 1813 r. w Lipsku, zm. tamże w roku 1890. Profesor uniwersytetów w Rostocku, Erlangen, a od 1867 r. w Lipsku. Początkowo zwolennik ortodoksji luterańskiej, w ostatnich latach życia pod wpływem teologii liberalnej.

    W ciągu ponad 100 lat swojej historii Biblioteka nieustannie powiększa się również dzięki donacjom rzadkich woluminów, książek istotnych dla nauczanych treści oraz badań naukowych profesorów Instytutu, osiągając rozmiar przeszło 187000 woluminów.

    Architektura budynku Biblioteki[ | edytuj kod]

    Aula centralna biblioteki w 1911/1912

    Pierwszą siedzibą Biblioteki było Kolegium Leoniańskie (Collegium Apostolicum Leonianum) w Rzymie. W lecie 1911 jest możliwe przeniesienie Biblioteki do jej aktualnej siedziby dzięki przebudowie w latach 1910–1911 budynku rodu Muti Papazzurri. Nowy projekt zostaje wykonany przez niemieckiego architekta Hermanna Josepha Hürtha z Akwizgranu i zrealizowany przez firmę Netter & Jacobi. Dziedziniec pałacu zostaje zabudowany, dając początek ówczesnej Aula Magna (dzisiaj aula Piusa X), nad którą zostaje wykonana czteropiętrowa wieża biblioteczna z regałami w stylu secesyjnym.

    Josef Markwart (albo Josef Marquart) (ur. 1864, zm. 1930) - niemiecki filolog-orientalista, historyk i etnolog, zasłużony głównie dla turkologii, iranistyki i dziejów Bliskiego Wschodu.Augustin Bea (ur. 28 maja 1881 w Riedböhringen, zm. 16 listopada 1968 w Rzymie) – niemiecki duchowny katolicki, jezuita, kardynał, działacz ekumeniczny.

    Aula Orientalis[ | edytuj kod]

    Wraz z powstaniem w 1932 drugiego wydziału Instytutu poświęconego studiom nad starożytnym Bliskim Wschodem biblioteka rozpoczyna tworzenie zbioru orientalistycznego, bogatego w publikacje rzadkie i cenne, zarówno monografie jak i periodyki, wiążące się ze światem egipskim i mezopotamskim. Począwszy od 1949 zbiory orientalistyczne są gromadzone w jednej sali, położonej w południowo-wschodnim narożniku drugiego piętra budynku, dając w ten sposób początek Aula Orientalis. Jej współczesne usytuowanie w narożniku południowo-zachodnim drugiego piętra jest rezultatem przebudowy budynku, jaka miała miejsce w latach 1970–1975. W 1989 jej kolekcja powiększa się o zbiory egipskie i koptyjskie, które podarował o. Pierre du Bourguet SJ, niegdyś dyrektor działu orientalistycznego Luwru. Współcześnie Aula Orientale zajmuje trzy sale i posiada około 12500 pozycji (książek i czasopism) obejmujących sumerologię, asyriologię, hetytologię i egiptologię.

    List apostolski (łac. epistola apostolica) − dokument doktrynalny Kościoła katolickiego stanowiący część nauczania papieskiego, zwykle adresowany do konkretnych osób.Pius X (łac. Pius X, właśc. Giuseppe Melchiorre Sarto; ur. 2 czerwca 1835 w Riese, w prowincji Treviso, zm. 20 sierpnia 1914 w Rzymie) – papież w okresie od 4 sierpnia 1903 do 20 sierpnia 1914, święty Kościoła katolickiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Księga Rodzaju [Rdz], Pierwsza Księga Mojżeszowa [1 Mojż] (hebr. בראשית Bereszit (od pierwszych słów Na początku), gr. Γένεσις Genesis) – pierwsza księga Biblii, należąca do Starego Testamentu, zaliczana do Pięcioksięgu (Tory).
    Papieski Uniwersytet Gregoriański – uczelnia Kościoła Katolickiego z siedzibą w Rzymie. Pielęgnuje różne dziedziny z zakresu nauk humanistycznych, a w sposób szczególny nauki teologiczne i filozoficzne. Jest najstarszym uniwersytetem papieskim.
    Hetytologia – nauka z dziedziny nauk historycznych, zajmująca się dziejami starożytnego państwa Hetytów (XVII-XII w p.n.e.), kulturą materialną i duchową Hetytów oraz ich językiem.
    Asyrologia, Asyriologia – nauka badająca piśmiennictwo oraz kulturę duchową i materialną ludów Mezopotamii: Sumerów, Akadów, Babilończyków i Asyryjczyków; w praktyce obejmuje całość wiedzy o językach, historii i kulturze ludów starożytnego Bliskiego Wschodu, które posługiwały się pismem klinowym.
    Papieski Instytut Wschodni w Rzymie (Pontificio Istituto Orientale) - instytut specjalizuje się w studiach chrześcijańskiego wschodu. Istnieją dwa fakultety: Wschodnich Studiów Kościelnych i Wschodniego Prawa kanonicznego. Został utworzony przez papieża Benedykta XV 15 października 1917 r.
    Apokalipsa Świętego Jana [Ap], Księga Objawienia, Objawienie Jana [Obj] (gr. Ἀποκάλυψις Ιωάννου, „Objawienie Jana”) – jedyna prorocza księga Nowego Testamentu, opisująca zagładę świata, powstanie „Nowego Świata” i Sąd Ostateczny. Apokalipsa zawiera bardzo liczne odwołania do Starego Testamentu. Tradycja za autora uważa Jana Ewangelistę (choć nie jest to pewne, a eschatologia księgi różni się od eschatologii Ewangelii Jana). Powstanie datuje się na okres prześladowań chrześcijan w Azji Mniejszej (po roku 68) bądź na koniec I wieku. Część biblistów jest zdania, że powstawała w dwóch etapach.
    Leon XIII (łac. Leo XIII, właśc. Gioacchino Vincenzo Raphaelo Luigi Pecci; ur. 2 marca 1810 w Carpineto, zm. 20 lipca 1903 w Watykanie) – papież w okresie od 20 lutego 1878 do 20 lipca 1903.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.