• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biblia Tysiąclecia



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Msza – w części wyznań chrześcijańskich porządek celebracji liturgicznej będącej odniesieniem do Ostatniej Wieczerzy Jezusa.Biblia warszawska, Nowy Przekład, potocznie: „Brytyjka” – współczesne protestanckie tłumaczenie Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu z języków oryginalnych (hebrajskiego, aramejskiego i greckiego) na język polski, opracowane przez Komisję Przekładu Pisma Świętego, z inicjatywy Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego w Warszawie. Jest to najpopularniejszy w Polsce protestancki przekład Pisma Świętego.
    Uwagi
    1. Pozostawienie „niezbożny” było efektem ingerencji cenzury, o czym prawdopodobnie Koziara nie wiedział.

    Przypisy

    1. Szerzej na ten temat: Próba wyjaśnienia, dlaczego w ciągu trzech wieków nie było nowego przekładu Pisma św.. W: Maria Kossowska: Biblia w języku polskim. T. II. Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1969, s. 288-323.
    2. Frankowski 1974 ↓.
    3. Powojenne przekłady Pisma Świętego na język polski. W: Marian Wolniewicz: Współczesna biblistyka polska. Warszawa: 1972, s. 249.
    4. Frankowski 1975 ↓.
    5. Dąbrowski 1967 ↓, s. 20-21.
    6. Frankowski 1975 ↓, s. 711-712.
    7. Waldemar Chrostowski. Okoliczności narodzin Jezusa według Mt 1,18-25 w najnowszych polskich przekładach biblijnych. „Rozprawy i Studia Biblijne”. 2006 nr 23. s. 90-110. 
    8. Frankowski 1975 ↓, s. 713-714.
    9. Mędala 1967 ↓, s. 96.
    10. Mirosław Mejzner. Wdzięczność i zadziwienie – rozmowa z ks. Stefanem Duszą SAC, dyrektorem Wyd. Pallottinum. „Miejsca Święte”. Nr 9 (141) 2008. 
    11. Michał Wojciechowski: Tekst i przekłady Pisma Świętego: Biblia Polska. W: Katolicki komentarz biblijny. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, Roland E. Murphy (red. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. wyd. pol.). Warszawa: 2001, s. 1705. ISBN 83-7146-080-5.
    12. Treść wstępu ks. kardynała Wyszyńskiego w serwisie biblia.deon.pl.
    13. Frankowski 1975 ↓, s. 713.
    14. Frankowski 1970 ↓.
    15. Mędala 1967 ↓, s. 94.
    16. Z uwag wstępnych kolegium redakcyjnego do pierwszego wydania. biblia.deon.pl. [dostęp 2010-10-23].
    17. Koziara 1993 ↓.
    18. Pietkiewicz 2004 ↓, s. 88-89.
    19. Frankowski 1975 ↓, s. 717.
    20. Iz 5,1
    21. Frankowski 1970 ↓, s. 82.
    22. Mędala 1967 ↓, s. 82.
    23. Mędala 1967 ↓, s. 93.
    24. Frankowski 1975 ↓, s. 722.
    25. Frankowski 1975 ↓, s. 727.
    26. Frankowski 1975 ↓, s. 718.
    27. Mędala 1967 ↓, s. 83-84.
    28. Dąbrowski 1967 ↓, s. 21-22.
    29. Frankowski 1975 ↓, s. 726.
    30. Por. Dąbrowski 1967 ↓, Frankowski 1970 ↓.
    31. Frankowski 1975 ↓, s. 711.
    32. Por. wywiad Augustyna Jankowskiego dla Tygodnika Powszechnego (nr 28 z 13 lipca 1969); cyt. za Frankowski 1970 ↓.
    33. Frankowski 1975 ↓, s. 723.
    34. Schnayder 1971 ↓.
    35. Dąbrowski 1967 ↓.
    36. Podsumowanie za: Frankowski 1970 ↓, s. 76-79
    37. Dąbrowski 1967 ↓, s. 28-32.
    38. Dąbrowski 1967 ↓, s. 57.
    39. Słowo wstępne redakcji naukowej do drugiego wydania. biblia.deon.pl. [dostęp 2010-10-23].
    40. Pietkiewicz 2004 ↓, s. 116-118.
    41. Pietkiewicz 2004 ↓, s. 121-122.
    42. Koziara 1993 ↓, s. 80.
    43. Frankowski 1975 ↓, s. 714.
    44. Słowo wstępne redakcji naukowej do III wydania. biblia.deon.pl. [dostęp 2009-04-13].
    45. Frankowski 1975 ↓, s. 712.
    46. Tak: Chmiel 1981 ↓, Jankowiak 2008 ↓, datę 1980 potwierdza także imprimatur z roku 1979/1980 w IV wydaniu BT będącym przedrukiem trzeciego. Kalendarium (data dostępu 2010-10-23) w oficjalnym serwisie Biblia Online podaje datę 1976 niepotwierdzoną w innych źródłach.
    47. Chmiel 1981 ↓.
    48. Matuszczyk 1999 ↓.
    49. VOX PATRUM 52/1 Nieprzekładalność Janowego Prologu? J 1,1-18, Wydawnictwo KUL, Lublin 2008, s. 248.
    50. Kazimierz Romaniuk: Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo M, 2013, s. 119-122. ISBN 978-83-7595-628-3.
    51. Chmiel 1981 ↓, s. 274.
    52. Pietkiewicz 2004 ↓, s. 249.
    53. Rajmund Pietkiewicz. Epizod z historii Biblii Tysiąclecia. „Wieczernik”. Nr 139, wrzesień – październik 2005. , por. również przedruk na stronie Archidiecezji Wrocławskiej wraz z przypisami.
    54. Ilustrowana Biblia Tysiąclecia. radiovaticana.org, 11 kwietnia 2006. [dostęp 2016-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-11-18)].
    55. Biblia Jerozolimska. Poznań: Pallottinum, 2006, s. VI. ISBN 83-7014-519-1.
    56. Katalog książki mówionej BCPZN: Biblia. Biblioteka Centralna Polskiego Związku Niewidomych / Web Archive. [dostęp 2009-04-13].
    57. Biblia w plikach MP3. [dostęp 2009-04-13].
    58. Strona wydawnictwa KOM; Strona wydawnictwa Pallottinum.
    59. BIBLIA AUDIO superprodukcja nagrywamy najważniejszą księgę świata, BIBLIA AUDIO superprodukcja [dostęp 2016-08-07] (pol.).
    60. Kalendarium Biblii Tysiąclecia. biblia.deon.pl. [dostęp 2010-10-23].
    61. Strona programu E-Biblia.
    62. Biblia Tysiąclecia. Apple.com. [dostęp 2013-07-19].
    63. Por. Biblia Kaszubska w serwisie Verba Sacra.
    64. Rajmund Pietkiewicz. Przekład Biblii Tysiąclecia i jego zastosowania w Lekcjonarzu mszalnym. „Colloquia Wratislawiensia 4”, 2010. 
    65. Marek Piela: Grzech dosłowności we współczesnych polskich przekładach Starego Testamentu. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2003, s. 29. ISBN 83-233-1748-8.
    66. Marek Skwarnicki: Psałterz (wstęp). Kalwaria Zebrzydowska: 1990, s. 3. ISBN 83-87395-51-X.
    67. :Waldemar Chrostowski: Biblistyka katolicka w Polsce na progu XXI wieku. W: Katolicki komentarz biblijny. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, Roland E. Murphy (red. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. wyd. pol.). Warszawa: 2001, s. 1771-1773. ISBN 83-7146-080-5.
    68. Por. krytyka Tadeusza Żychiewicza odnośnie zmian w tłumaczeniu Ojcze nasz wspomniana w sekcji Przyjęcie I wydania.
    69. Szczepińska 2005 ↓, s. 35.
    70. Frankowski 1975 ↓, s. 735.
    71. Frankowski 1975 ↓, s. 736.
    72. Chmiel 1981 ↓, s. 280.
    73. Jerzy Banak. Papież Biblii. „Bliżej Biblii”. 
    74. Pelplin: 45. Sympozjum Biblistów Polskich. E-Kai, 2007-09-20. [dostęp 2009-04-13].
    75. Jankowiak 2008 ↓.
    76. Spis dotyczy autorów ksiąg z wydania IV.; oprac. na podstawie strony: Elektroniczne wydanie Biblii Tysiąclecia. biblia.deon.pl. [dostęp 2010-10-23].

    Bibliografia[]

    1. Eugeniusz Dąbrowski: Nowy polski przekład Pisma Świętego z języków oryginalnych. Krytyczna ocena tzw. Biblii Tysiąclecia. Londyn: 1967.
    2. Stanisław Mędala. Biblia Tysiąclecia. Kilka uwag na temat tłumaczenia. „Collectanea Theologica”. XXXVII, nr 2, s. 82-96, 1967. [dostęp 2015-12-06]. 
    3. Janusz Frankowski. Biblia Tysiąclecia – jej wartość i znaczenie (konfrontacja z oceną ks. E. Dąbrowskiego). „Ruch Biblijny i Liturgiczny”. Nr 2-3, s. 76-87, 1970. 
    4. Jerzy Schnayder. Z problematyki przekładu biblijnego. Uwagi filologa na marginesie Biblii Tynieckiej. „Ruch Biblijny i Liturgiczny”. Nr 4-5, s. 161-187, 1971. 
    5. Janusz Frankowski. Dlaczego trzeba było dokonać nowego przekładu Biblii. „Znak”. Nr 235 (1), s. 63-82, 1974. 
    6. Janusz Frankowski. Biblia Tysiąclecia i problematyka dzisiejszych polskich przekładów Pisma Świętego. „Znak”. Nr 252 (6), s. 709-737, 1975. 
    7. Jerzy Chmiel. Textus Receptus Współczesnej Biblii Polskiej. O Trzecim Wydaniu Biblii Tysiąclecia. „Ruch Biblijny i Liturgiczny”. Nr 34.5, s. 274-280, 1981. 
    8. Stanisław Koziara: Pojęcia wartościujące w polskich przekładach Psałterza. Kraków: „Universitas”, 1993, s. 70-73. ISBN 83-7052-147-9.
    9. Bożena Matuszczyk: „Niech mi Jahwe to uczyni i tamto dorzuci” (Idiomy semickie w Biblii Tysiąclecia). W: Zbigniew Adamek, Stanisław Koziara: Od Biblii Wujka do współczesnego języka religijnego. Tarnów: Biblos, 1999, s. 65-73. ISBN 83-87952-08-7.
    10. Bożena Szczepińska: Ewangelie tylekroć tłumaczone... : studia o przekładach i przekładaniu. Gdańsk: Wyd. Uniwersytetu Gdańskiego, 2005. ISBN 83-7326-278-4.
    11. Rajmund Pietkiewicz: Biblia Tysiąclecia w tradycji polskiego edytorstwa biblijnego. Tomasz Hergesel (promotor). Wrocław: Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, 2004. [dostęp 2010-01-01].
    12. Krzysztof Jankowiak. Odnaleźć słowo. „Wieczernik”. Nr 155 (styczeń), 2008. [dostęp 2013-03-29]. 
    Nowy Testament w przekładzie Eugeniusza Dąbrowskiego to katolickie tłumaczenie, wydane po raz pierwszy w 1949, wielokrotnie wznawiane. Autorem jest biblista ks. Eugeniusz Dąbrowski.Ojcze nasz, Modlitwa Pańska, Modlitwa wzorcowa (łac. Oratio Dominica, Pater Noster) – najstarsza, a zarazem najważniejsza modlitwa chrześcijan, którą według Nowego Testamentu Jezus przekazał swoim uczniom. Jest to formuła chwaląca wspaniałość Boga, jednocześnie mająca formę błagalną. Według Ojców Kościoła stanowi ona wzór modlitwy chrześcijańskiej. Ojcze nasz jest często używanym narzędziem w językoznawstwie porównawczym.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Stanisław Karnkowski herbu Junosza (ur. 10 maja 1520 w Karnkowie, zm. 8 czerwca 1603 w Łowiczu) – biskup kujawski od 1567, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1581, sekretarz wielki koronny od 1563 roku, sekretarz królewski, pisarz polityczny i religijny, mówca.
    Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk – instytucja państwowa utworzona w 1946 (pierwotnie, od 19.01.1945, pod nazwą Centralne Biuro KPPiW), która zajmowała się kontrolą i weryfikacją publikacji prasowych, radiowych i telewizyjnych, wydawnictw książkowych, filmów, spektakli teatralnych, widowisk, wystaw itp. Jego centrala mieściła się w Warszawie, przy ulicy Mysiej.
    Bożena Szczepińska (ur. 18 lipca 1940, zm. 2 października 2007) – polski filolog, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa. Zajmowała się dialektologią, historią języka polskiego, onomastyką, polskim językiem religijnym, translatoryką biblijną. Pracowała w Instytucie Filologii na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Należała do Komisji Języka Religijnego Rady Języka Polskiego.
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.
    Jerzy Zawieyski, do 1946 Henryk Nowicki (ur. 2 października 1902 w Radogoszczu, zm. 18 czerwca 1969 w Warszawie) – polski aktor, dramatopisarz, prozaik, eseista, redaktor "Tygodnika Powszechnego" i "Znaku"; katolicki działacz polityczny, poseł na Sejm PRL II, III i IV kadencji (1957–1969) z ramienia Znaku, członek Rady Państwa (1957–1968).
    Jan Stanisław Łoś (ur. 1890, zm. 1974) - polski historyk, polityk, dyplomata, publicysta związany ze środowiskami konserwatywnymi, znawca problematyki ukraińskiej.
    Biblia Hebraica Stuttgartensia (BHS) – tekst Biblii hebrajskiej wydany w Stuttgarcie przez Deutsche Bibelgesellschaft, pod redakcją K. Elliger i W. Rudolph. BHS jest czwartą edycją Biblia Hebraica (BH), a zarazem gruntownie przepracowaną wersją Biblia Hebraica Kittel (BHK), opracowaną przez Rudolfa Kittela. BHS jest najbardziej rozpowszechnionym współcześnie wydaniem tekstu masoreckiego ST, według wersji zachowanej w Kodeksie Leningradzkim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.067 sek.