• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bhaktisiddhanta Sarasvati Thakura

    Przeczytaj także...
    Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny (ang. International Society for Krishna Consciousness, w skrócie ISKCON), powszechnie znane jako Hare Kryszna – to hinduistyczna tradycja religijna określana jako gaudija wisznuizm wywodząca się z Bengalu Zachodniego i nauk Ćajtanji Mahaprabhu. Na Zachodzie nurt został spopularyzowany przez Bhaktivedantę Swamiego Prabhupadę, pierwszy ośrodek misyjny poza Indiami założony został przez Bhaktivedantę Swamiego w Nowym Jorku w roku 1966 . W Polsce MTŚK zostało oficjalnie zarejestrowane i wpisane pod numerem 30 do "Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych" Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dnia 31 stycznia 1990.Nawadwip lub Nabadwip, Nawadwipa, Nabadwipdham (bengali: নবদ্বীপ) to miasto i stolica okręgu w stanie Bengal Zachodni w Indiach. Ważny ośrodek pielgrzymkowy gaudija wisznuizmu, związany z postacią Ćajtanji Mahaprabhu.
    Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.
    Bhaktisiddhanta Sarswati Thakura

    Bhaktisiddhanta Sarswati Thakura (ur. 1874, zm. 1937) – hinduski duchowny i nauczyciel w tradycji gaudija wisznuizmu, astronom i astrolog wedyjski.

    Życie[ | edytuj kod]

    Urodzony jako Bimal Prasad Dhutt w nadmorskim świętym mieście wisznuizmu – Puri w stanie Orisa w Indiach. Jego ojciec, uczony wisznuicki Kedarnath Dhutt, znany później jako Bhaktivinode Thakur jako pierwszy rozpoczął głoszenie filozofii i religii wisznuickiej w języku angielskim.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

    Bhaktisiddhanta Sarswati Thakur pogodził nauki i tradycję wisznuizmu z socjalnymi i technicznymi osiągnięciami XX wieku. Za najbardziej efektywny środek propagowania wisznuizmu uważał działalność wydawniczą i dlatego sam był autorem wielu tłumaczeń, komentarzy i esejów filozoficznych.

    Guru (dewanagari गुरु) – w religiach dharmicznych przywódca wspólnoty, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,

    Twórczość i tytuły naukowe[ | edytuj kod]

  • W wieku 25 lat jako nauczyciel astronomii, tłumaczy na język bengalski starożytny tekst sanskryckiSurja Siddhanta – w uznaniu wyróżniono go tytułem Siddhanta Saraswati. Zgodnie z instrukcjami swojego guru, Siddhanta Saraswati kontynuował misyjną pracę swojego ojca. Po przyjęciu sanyasy, wyrzeczonego porządku życia do jego imienia dodano tytuł Goswami Maharadża.
  • Aby nauczać astronomii hinduskiej, opracowanej niezależnie od greckich oraz innych europejskich odkryć i obliczeń astronomicznych, w 1897 roku przy Manickola Street otworzył on Tol nazwany Saraswata Czatuspati. W tym okresie także redagował i wydawał dwa magazyny zatytułowane Dźjotirwid i Brihaspati (1996). Opublikował także kilka rozpraw naukowych na temat astronomii hinduskiej.
  • W roku 1905 Siddhanta Saraswati przyjął święcenia od Gaurakiśora dasa Babadźiego, który chociaż był szanowanym świętym i wielbicielem Kryszny, był analfabetą.
  • W młodości Bimal Prasad intensywnie się kształcił, by w wieku 22 lat zdobyć specjalizację w dziedzinie sanskrytu, matematyki i astronomii.
  • Po śmierci Bhaktivinoda Thakura w 1914 roku, Siddhanta Saraswati przejął wydawanie czasopisma swojego ojca (Sagjana-tosani) i założył wydawnictwo Bhagwat Press, którego celem była publikacja literatury wisznuickiej.
  • W roku 1918 Siddhanta Saraswati przyjął śluby sannjasy i przybrał imię Bhaktisiddhanta Sarasvati Goswami. Dla zwiększenia efektywności misyjnej w Indiach zorganizował Gaudija Math – sieć 64 świątyń i klasztorów. Gaudija Math zarządzane było z Majapur, miejsca narodzin Ćajtanji Mahaprabhu.
  • Uczniowie[ | edytuj kod]

    Spośród jego uczniów najbardziej znanymi są Bhaktivedanta Swami, założyciel Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny i Bhakti Rakśak Śridhar z Ćajtanja Saraswath Math w Nawadwip w Indiach.

    Abhaj Ćaranarawinda Bhaktiwedanta Swami Prabhupada (Sanskryt अभयचरणारविन्द भक्तिवेदान्त स्वामीप्रभुपाद, trl. abhaya-caraṇāravinda bhakti-vedānta svāmī prabhupāda, bengali অভয়চরনাবিন্দ ভক্তিবেদান্ত স্বামীপ্রভুপাদ, ang. Abhay Charanaravinda Bhaktivedanta Swami Prabhupada ) (ur. 1 września 1896, zm. 14 listopada 1977) – założyciel i aćarja Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny, pierwszej grupy wisznuickiej, której udało się działać (zdobywać wyznawców, zakładać ośrodki itp.) na szeroką skalę na Zachodzie.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Śri Caitanya-Caritamrta, Krisznadasa Kawiradża Goswami, w wydaniu opracowanym przez A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, komentarz do Adi Lila, Rozdz.03 w.08.
    2. Richard L Thompson: Wedyjska kosmografia i astronomia. Wrocław: Arche, 1999, s. 278. ISBN 83-909570-3-5.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Orisa (hindi ओड़िशा, trb.: Oriśa, trl.: Oṛiśā; orija ଓଡ଼ିଶା, trb.: Oriśa, trl.: Oṛiśā; ang. Odisha; do 2011 hindi उड़ीसा, trb.: Urisa, trl.: Uṛīsā; ang. Orissa) – indyjski stan. Leży we wschodniej części kraju, nad Zatoką Bengalską. Głównymi miastami poza stolicą są: Katak i Puri.




    Warto wiedzieć że... beta

    Analfabetyzm (gr. αναλφαβετος nieznający liter) – w rozumieniu potocznym, brak umiejętności pisania i czytania oraz wykonywania czterech podstawowych działań matematycznych u osób dorosłych, tj. według kryteriów UNESCO – powyżej 15. roku życia. Osoby nie posiadające takiej umiejętności nazywane są "analfabetami". Procesem zmniejszającym analfabetyzm jest alfabetyzacja.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Sannjasa (skr. संन्यास) – w powszechnym zastosowaniu oznacza etap życia (ćaturaśrama), w którym rozwijana jest wajragia, czyli stan determinacji i stałości w dążeniu do wyzwolenia się z iluzji materialistycznego życia. Ci, którzy wyrzekają się pospolitych myśli i pragnień, spędzają resztę swojego życia na duchowych rozmyślaniach. Zgodnie z opisem Manusmryti, jest to ostatni z czterech okresów życia człowieka (brahmaćarja, gryhastha, wanaprastha i sannjasin).
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.
    Surja Siddhanta jest traktatem astronomii indyjskiej. Surja Siddhanta jest starożytnym tekstem sanskryckim, wypowiedzianym u schyłku ostatniej Satja jugi przez posłańca boga Słońca – Surji – do asury Mai Danawy.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.349 sek.