• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bhagawatapurana

    Przeczytaj także...
    Dźiwa Goswamin (ur. w 1511 lub 1533 w Ramakeli, zm. w 1596 lub 1618) – święty i jeden z najważniejszych teologów gaudija wisznuizmu, propagator bhaktijogi. Należał do grupy Sześciu Goswaminów. Uznawany za inkarnację Wilasy Mandżari- wiecznej sługi Kryszny.Maharadża (Sanskrit महाराज}, Mahārāja) - historyczny tytuł królewski władców różnych regionów Indii. Wyższy rangą od radży, lecz niższy od ćakrawartina lub samrata (cesarza). Małżonka maharadży nosiła tytuł maharani, synowie tytuł kumar, a niezamężne córki kumari.
    Gavin Flood – angielski religioznawca . Profesor The Oxford Centre for Hindu Studies ( OCHS ) w Oxford University od 2008 roku , gdzie równocześnie od października 2005 pełni funkcję dyrektora (Academic Director) .
    Ilustracja z Bhagawatapurany (manuskrypt), Jaśoda kąpie Krysznę

    Bhagawatapurana – piąta purana według tradycyjnego spisu, zwana „Śrimad-Bhagavatam”, czy też bhagavata. Śrimad-Bhagawatam jest osobistym komentarzem do Wedantasutry, napisanym przez Śri Wjasadewę. Zostało ono napisane w dojrzałym okresie jego duchowego życia.

    Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja. Niektóre z nich zawierają opowieści z mitologii indyjskiej.Abhaj Ćaranarawinda Bhaktiwedanta Swami Prabhupada (Sanskryt अभयचरणारविन्द भक्तिवेदान्त स्वामीप्रभुपाद, trl. abhaya-caraṇāravinda bhakti-vedānta svāmī prabhupāda, bengali অভয়চরনাবিন্দ ভক্তিবেদান্ত স্বামীপ্রভুপাদ, ang. Abhay Charanaravinda Bhaktivedanta Swami Prabhupada ) (ur. 1 września 1896, zm. 14 listopada 1977) – założyciel i aćarja Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny, pierwszej grupy wisznuickiej, której udało się działać (zdobywać wyznawców, zakładać ośrodki itp.) na szeroką skalę na Zachodzie.

    Treść[ | edytuj kod]

    Śrimad-Bhagavatam zostało po raz pierwszy wypowiedziane przez Śrila Śukadewę Goswamiego. Po raz drugi zostało powtórzone w lesie Naimisaranya gdzie wielcy mędrcy, którym przewodził Śaunaka i inni, zebrali się z zamiarem spełnienia szeregu wielkich i nieprzerwanych ceremonii ofiarnych.

    Narada, Narada muni (Sanskryt: नारद मुनी, nārada munī) – inkarnacja, awatara Wisznu, wędrowny mędrzec (ryszi), asceta , syn Brahmy, wieczny brahmaćarin. Zaliczany jest do grupy dewarszich . Podróżując z wynalezionym przez siebie instrumentem - winą - po całym wszechświecie naucza bhaktijogi.Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.

    Śrimad-Bhagavatam zostało przyniesione ze świata duchowego przez Naradę Muniego, i przekazane jego uczniowi Śrila Vyasadeve. Z kolei później Śrila Vyasadeva przekazał je swemu synowi, Śrila Śukadevie Gosvamiemu, a ten z kolei wygłosił bhagavatę przed Maharadżą Pariksitem w przeciągu jego ostatnich siedmiu dni życia.

    Awatara (także Awatar) (dewanagari अवतार, transliteracja avatāra, ang. avatara, zstąpienie, zejście, inkarnacja) – w hinduizmie wcielenie (inkarnacja) bóstwa, które zstępuje z nieba na ziemię w postaci śmiertelnej – ludzkiej, zwierzęcej lub hybrydalnej, w celu przywrócenia ładu na ziemi (dharma).Sanatana Goswamin (ang. Sanatana Goswami) (ur. w 1488 w Jessore, zm. w 1558 n.e. we Vrindavanie) to święty w gaudija wisznuizmie, jeden z przywódców grupy Sześciu Goswaminów, popularyzator bhaktijogi, pisarz i teolog.

    Bhagavata została napisana w sanskrycie i ukończona w dwunastu Cantach – pieśniach, które zawierają 18 000 ślok. Jest jedną z najbardziej znanych i najczęściej studiowanych puran. Znajdujemy w nim nauki o Krysznie, Absolutnej Osobie Boga, o którym wstępne informacje znajdujemy w tekście Bhagawadgity.

    Kryszna (dewanagari कृष्ण, trl. kṛṣṇa, ang. Krishna ) – Bóg w hinduizmie. W Bhagawadgicie opisany jest jako Najwyższa Istota i Najwyższy Bóg. Kryszna i związane z nim opowieści pojawiają się w wielu filozoficznych i teologicznych dziełach hinduizmu. Chociaż te opisy różnią się szczegółami, związanymi z daną tradycją, to zasadnicza charakterystyka jest zawsze taka sama. Opisuje ona boskie wcielenie (inkarnację), pasterskie dzieciństwo i młodość, a następnie bohaterskiego wojownika i nauczyciela. Ogromna popularność Kryszny w Indiach spowodowała, że także różne niehinduistyczne religie, pochodzące z Indii, znają to imię.Jaśoda – w Mahabharacie wychowawczyni, przybrana matka i opiekunka Kryszny, żona pobożnego pasterza Nandy z Gokuli w północnych Indiach, małej miejscowości położonej w pobliżu świętej rzeki Jamuny i mitycznego lasu Vrindavan.

    Historia[ | edytuj kod]

    Odniesienia do Bhagavatam istnieją w wielu najstarszych Puranach. W Padma Puranie, w rozmowie między Gautamą i Maharają Ambarisa. Poradzono tam Królowi, aby regularnie czytał Bhagavatam, jeśli chce uzyskać wyzwolenie z materialnej niewoli.

    W przeciągu 500 lat wielu naukowych erudytów i acaryów, takich jak Dżiwa Goswami, Sanatana Goswami, Viśvanatha Cakravarti, Vallabhacarya i wielu innych (nawet po Ćajtanja Mahaprabhu) pisało gruntowne komentarze do Bhagavatam.

    Ćajtanja Mahaprabhu (dewanagari चैतन्य महाप्रभु , ang. Chaitanya Mahaprabhu , właściwie: Wiśwambharamiśra , także: Gaura, Gauranga) (1486-1534) – XVI-wieczny święty, duchowny, mistyk i reformator hinduizmu, urodził się w Majapur, żył w Bengalu w Indiach (obecne tereny Bengalu Zachodniego i Bangladeszu). Wielki promotor bhaktijogi - miłosnego oddania Bogu, wielbionego w formie Kryszny. Wielu jego wisznuickich zwolenników czci go jako awatara (wcielenie) samego Kryszny. Jego przydomek Gaura [wym. goura] odnosi się do jaśniejącej, złotej cery. Biografia Ćajtanji została spisana w bengali w książce "Śri Ćajtanja Ćaritamrita".Bhagawadgita (sanskryt भगवद्गीता Bhagavadgītā, Pieśń Pana) – gita (pieśń) w formie dialogu skomponowana prawdopodobnie pomiędzy III a II wiekiem p.n.e., stanowiąca niewielką część epickiego poematu Mahabharaty (ok. 700 strof Bhiszma-Parwa, rozdziały 23-40). Jedna ze świętych ksiąg hinduizmu.

    Ćajtanja Mahaprabhu stwierdził, że Śrimad-Bhagavatam jest nieskazitelną dźwiękową reprezentacją całej wedyjskiej wiedzy i historii.

    Zakres wiedzy[ | edytuj kod]

    Strona z Bhagawatapurany: awatar Waraha

    Spis tomów Bhagawatapurany w języku polskim

  • Canto 1 – Stworzenie
  • Canto 2 – Manifestacja kosmiczna
  • Canto 3 – Status Quo
  • Canto 4 – Stworzenie czwartego porządku
  • Canto 5 – Impuls stwórczy
  • Canto 6 – Przypisane obowiązki dla ludzkości
  • Canto 7 – Nauka o Bogu
  • Canto 8 – Wycofanie kosmicznych światów
  • Canto 9 – Wyzwolenie
  • Canto 10 – Summum Bonum
  • Canto 11
  • Canto 12
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Gavin Flood: Hinduizm. Wprowadzenie. Małgorzata Ruchel(tłum.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 147, seria: Ex Oriente. ISBN 978-83-233-2517-8.
    2. Śrimad-Bhagavatam, 01.03.40.
    3. Śrimad Bhagavatam. Śri Śrimad A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada. Wydane przez The Bhaktivedanta Book Trust, Indie, 1987 r.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Nama-hatta, Biblioteka On-line
  • Brahmasutry lub Wedantasutry – starożytny hinduski traktat filozoficzny pochodzący z I bądź IV w. przed Chr. Napisał go Badarajana, stanowi podstawę filozofii wedanty.Wjasa (dewanagari व्यास , trl. vyāsa , dosł. "zbieracz", "kompilator", również Wedawjasa (वेद व्यास, trl. veda vyāsa , ang. Veda Vyasa) – tytuł odnoszący się do wielu Indusów. Najczęściej używa się go w odniesieniu do starożytnego mędrca indyjskiego - Weda-Wjasy, któremu przypisuje się autorstwo Mahabharaty i Puran oraz podział Wedy na części. Uważany za kompilatora Brahmasutr.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.