• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bezdany

    Przeczytaj także...
    Język litewski (lit. lietuvių kalba) - język z zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, wchodzących w skład języków bałtosłowiańskich, którym posługuje się ok. 5 mln osób. Oprócz Litwy językiem tym posługują się Litwini zamieszkujący na zachodzie Białorusi i północno-wschodniej Polsce (Suwalszczyzna), a także w Rosji, Łotwie oraz emigranci w USA, Kanadzie, Australii, Niemczech. Jest językiem urzędowym Litwy.Polska Partia Socjalistyczna (PPS) – polska partia polityczna o charakterze niepodległościowym, socjalistycznym i pracowniczym (klasyfikowana w grupie partii lewicowych), założona w listopadzie 1892 podczas tzw. zjazdu paryskiego jako Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich, jedna z najważniejszych w Polsce sił politycznych aż do 1948. W czasach PRL jako samodzielna partia działała jedynie na emigracji.
    Bezdany (lit. Bezdonys, ros. Бяздонис) – stacja kolejowa w miejscowości Bezdany, w rejonie wileńskim, na Litwie. Leży na linii dawnej Kolei Warszawsko-Petersburskiej.

    Bezdany (lit. Bezdonys) - miasteczko na Litwie na północny wschód od Wilna w rejonie wileńskim, siedziba gminy Bezdany.

    Posiadłość została przekazana w 1518 roku przez króla Zygmunta I. Ulrychowi Hosse, ówczesnemu burmistrzowi Wilna. Od 1774 własność Łopacińskich z odnogi saryjskiej: Mikołaja Tadeusza do 1778, Tomasza Ignacego do 1817, Józefa Mikołaja do 1857 i Ignacego Dominika aż do sprzedaży majątku Goldsztejnowi przed 1882.

    Rejon wileński (lit. Vilniaus rajono savivaldybė, dosłownie Samorząd Rejonu Wileńskiego) – rejon we wschodniej Litwie. 52.07% ludności stanowią Polacy (2011).Mikołaj Tadeusz Łopaciński herbu Lubicz (ur. 20 maja 1715 w Łopacinie – zm. 4 stycznia 1778 w Leonpolu) – wojewoda brzeskolitewski od 1777, pisarz wielki litewski w latach 1764-1777, instygator litewski od 1750, poseł na Sejm, starosta mścisławski.

    26 września 1908 na stacji kolejowej Bezdany grupa bojowa Polskiej Partii Socjalistycznej pod dowództwem Józefa Piłsudskiego dokonała napadu na rosyjski pociąg pocztowy.

    W czasie II wojny światowej ludność żydowska została wymordowana podczas zagłady. Podczas zagłady niedaleko Bezdań znajdował się obóz pracy dla więźniów getta wileńskiego. Zginęło w nim co najmniej 350 osób.

    Po zajęciu miejscowości przez Armię Czerwoną, spora część ludności polskiej miasteczka została przymusowo wysiedlona w ramach tzw. repatriacji.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Getto w Wilnie (lit. Vilniaus getas, niem. Ghetto Wilna; jidysz ווילנער געטא; Wilner geto) – żydowskie getto istniejące w Wilnie w latach 1941–1943.

    Dzisiaj w Bezdanach nadal funkcjonuje dworzec kolejowy na linii z Wilna w stronę Ignaliny.

     Osobny artykuł: Akcja pod Bezdanami.

    Demografia[ | edytuj kod]

    W 1774 r. w Bezdanach mieszkało 10 rodzin.

  • Wykres liczby ludności miasteczka Bezdany na przestrzeni ostatnich 110 lat
  • Miasta partnerskie[ | edytuj kod]

  • Polska Miłomłyn
  • Polska Ełk
  • Polska Wieprz
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Bezdany w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  • Bezdany w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  • Zdjęcia (lit.)
  • Józef Klemens Piłsudski (ur. 5 grudnia 1867 w Zułowie, zm. 12 maja 1935 w Warszawie) – polski działacz socjalistyczny i niepodległościowy, polityk, Naczelnik Państwa w latach 1918–1922 i naczelny wódz Armii Polskiej od 11 listopada 1918, pierwszy marszałek Polski od 19 marca 1920; dwukrotny premier Polski (1926–1928 i 1930), twórca tzw. rządów sanacyjnych w II Rzeczypospolitej wprowadzonych w 1926 po przewrocie majowym, współzałożyciel PPS i szef Wydziału Bojowego PPS (OB PPS).Ignalino (lit. Ignalina) – miasto na Litwie, w okręgu uciańskim, położone w północno-wschodniej części kraju w Auksztocie. W okresie II Rzeczypospolitej w województwie wileńskim, powiecie święciańskim, gminie Daugieliszki.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ignacy Dominik Łopaciński herbu Lubicz (ur. 18 września 1822 w Sarii - zm. 11 maja 1882 tamże) – ziemianin, członek władz powstania styczniowego 1863.
    Zagłada Żydów na ziemiach polskich podczas okupacji niemieckiej był częścią niemieckiego planu eksterminacji Żydów. Ofiarami byli Żydzi polscy, a także inni, ginący w niemieckich obozach śmierci zbudowanych na okupowanych terenach polskich.
    Wieprz – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Wieprz, na Pogórzu Śląskim, nad Wieprzówką, przy lokalnej szosie Andrychów-Zator (5 km na północ od centrum Andrychowa). W Wieprzu działa A-klasowy klub piłkarski LKS Orzeł Wieprz.
    Miłomłyn (niem. Liebemühl, prus. Līwasmalūns) miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miłomłyn. Położone nad Kanałem Elbląskim. W latach 1945-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.
    Miasteczka na Litwie (lit. miestelis) – według litewskiego urzędu statystycznego obszary zurbanizowane o relatywnie gęstej zabudowie, o liczbie mieszkańców pomiędzy 500 a 3000, gdzie ponad 50% mieszkańców zatrudnionych jest w innych sektorach zatrudnienia niż rolnictwo, z uwzględnieniem tradycji miasteczek. W okresie przynależności Litwy do ZSRR, na jej terenie istniały 22 osiedla typu miejskiego (lit. Miesto tipo gyvenvietės). W 1989 r. zlikwidowano tę jednostkę osadniczą i wprowadzono podział na miasta i miasteczka. Spośród byłych osiedli typu miejskiego 13 uzyskało status miasta, 8 miasteczka, natomiast jedno wsi. Według cenzusu z roku 2001 na Litwie były 103 miasta, 244 miasteczka i około 24 000 wsi.
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.
    Łopacińscy z Łopacina (lit. Lopacinskiai, biał. Лапацінскія, ros. Лопацинские) – ród szlachecki herbu Lubicz z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wywodzili się z Łopacina w ziemi ciechanowskiej. Protoplastą rodów Łopackich w Koronie oraz Łopacińskich na Litwie był Wilhelm z Łopacina, który poległ w bitwie pod Grunwaldem osłaniając Jagiełłę od pocisków. Jego syn Bohdan z Łopacina został starostą grodowym mścisławskim, a wnuk Józef wzniósł osadę Łopacin w księstwie mścisławskim i zaczął się pisać z Łopacina Łopaciński vel Łopatyński. Prawnuk Józefa, Wacław Łopaciński był posłem do Moskwy w 1579.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.