• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bezżuchwowce



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Cefalaspidokształtne (Cephalaspidomorphi) - gromada kopalnych i współczesnych kręgowców z nadgromady bezszczękowców.Kostnopancerne (†Osteostraci) − gromada wymarłych bezżuchwowców. Występowały w Ameryce Północnej, Europie i Rosji. Były opancerzonymi kręgowcami, kształtem przypominającymi ryby. Osiągały rozmiary od 5 do 100 cm. Większość z nich posiadała charakterystyczną głowę w kształcie podkowy, pokrytą od góry spłaszczonym grzbietobrzusznie pancerzem, a od dołu błoną z płytkami kostnymi. Posiadały zazwyczaj 8-10 otworów skrzelowych. Prowadziły przydenny tryb życia w wodach śródlądowych. Poznano około 200 gatunków kopalnych pochodzących z okresu od wczesnego syluru (430 milionów lat temu) do późnego dewonu (370 milionów lat temu).

    Bezżuchwowce, bezszczękowce (Agnatha, czyt. agnata) – takson prymitywnych, pozbawionych szczęk kręgowców wodnych, do których należą minogokształtne i śluzicokształtne oraz wymarłe kostnopancerne, Heterostraci i Thelodonti. W zależności od przyjętej systematyki klasyfikowany jest w randze nadgromady, supergromady lub infratypu.

    Minogokształtne, minogi (Petromyzontiformes) – rząd prymitywnych zwierząt wodnych zaliczanych do bezżuchwowców z gromady cefalaspidokształtnych (Cephalaspidomorphi). Są spokrewnione ze śluzicami.Kręgowce (Vertebrata, od łac. vertebra – kręg) – najliczniejszy podtyp strunowców (Chordata), mocno zróżnicowany morfologicznie; obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Dotychczas opisano około 58 000 gatunków kręgowców, co stanowi około 5% opisanych gatunków zwierząt. Wielkość współcześnie żyjących kręgowców waha się od 7,7 mm u żab Paedophryne amauensis do 33,9 m u płetwala błękitnego. Cechują się obecnością tkanki kostnej, mają dwuboczną symetrię ciała z dobrze wyodrębnioną głową. Szkielet wewnętrzny stanowi podporę dla tkanek i narządów w trakcie rozwoju, umożliwiając osiąganie dużych rozmiarów. Charakterystyczną cechą kręgowców jest posiadanie czaszki, kręgosłupa i dwóch par kończyn. Układ mięśniowy składa się z dwóch mas mięśni położonych równolegle po bokach kręgosłupa. Ruch odbywa się dzięki skurczom mięśni, przyczepionych do kości lub chrząstek.

    Spis treści

  • 1 Budowa
  • 2 Odżywianie się
  • 3 Rozmnażanie się
  • 4 Ewolucja
  • 5 Systematyka
  • 6 Przypisy
  • 7 Bibliografia
  • Budowa[]

    Ciało współczesnych przedstawicieli bezszczękowców jest silnie wydłużone, cylindryczne, pokryte pozbawioną łusek skórą z wielowarstwowym nabłonkiem, pokrytą śluzem. Układy mięśniowy, nerwowy z narządami zmysłów, krążenia i wydalniczy przypominają analogiczne układy ryb. Prymitywny kręgosłup złożony jest z chrzęstnych płytek leżących wzdłuż chrzęstnej struny grzbietowej. Czaszka chrzęstno-błoniasta, u śluzic pozbawiona oczu, zakończona zębokształtnymi wyrostkami na języku zamiast szczęk. Śluzice mają od 5 do 15 par worków skrzelowych, od których odchodzą kanały, łączące się pod skórką i uchodzące do gardzieli oraz do otworów po bokach ciała. Brak płetwy grzbietowej. Minogi natomiast mają dobrze rozwinięte, na ogół nieduże oczy oraz dwie płetwy: grzbietową i grzbietowo-ogonową. Otwór gębowy ma postać okrągłej przyssawki. Wewnątrz znajdują się rogowe ząbki oraz fałd również pokryty ząbkami. Występuje 7 par workowatych skrzeli, otwierających się na zewnątrz 7 parami otworów skrzelowych.Układ krwionośny zamknięty, przez serce przepływa wyłącznie pozbawiona tlenu krew żylna.

    Ostrakodermy, bezszczękowce pancerne (Ostracodermi) – nazwa stosowana dla kilku grup niewielkich paleozoicznych wodnych kręgowców o rybim pokroju ciała, należących do kilku rzędów lub gromad bezżuchwowców (Agnatha), pospolitych zwłaszcza w późnym sylurze i wczesnym dewonie (ok. 387-421 mln lat temu) w Europie i Ameryce Północnej. Zwierzęta te nie miały jeszcze wykształconych szczęk i zwykle płetw parzystych. Cechy te wiążą ostrakodermy ze współczesnymi krągłoustymi – minogami i śluzicami – z którymi często łączy się je w nadgromadę bezżuchwowców. Ich ciało okrywał pancerz skórny (stąd nazwa: gr. ὄστρακον ostrakon - skorupka i δερμα derma - skóra); niekiedy występowały także skostnienia szkieletu wewnętrznego. Osiągały kilkadziesiąt centymetrów długości.Gromada (w botanice divisio, w zoologii classis) – nazwa stosowana w języku polskim na określenie dwóch różnych rangą kategorii systematycznych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Takson – jednostka zdefiniowana w systematyce organizmów jako grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych. Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów.
    Minogokształtne, minogi (Petromyzontiformes) – rząd prymitywnych zwierząt wodnych zaliczanych do bezżuchwowców z gromady cefalaspidokształtnych (Cephalaspidomorphi). Są spokrewnione ze śluzicami.
    Anaspidy (Anaspida) – grupa wymarłych bezżuchwowców wodnych żyjących w sylurze i dewonie. Zamieszkiwały głównie wody przybrzeżne mórz oraz wody śródlądowe Ameryki Północnej i Europy. Osiągały do 20 cm długości. Ciało było bocznie spłaszczone, zazwyczaj pokryte łuską, choć zdarzały się formy bezłuskie. Miały od 8 do 15 otworów skrzelowych i parzyste płetwy po obu stronach ciała. Ich otwór gębowy był w położeniu końcowym, a płetwa ogonowa miała silnie rozwiniętą część dolną. Anaspidy zniknęły w późnym dewonie. Klasyfikowane są w randze gromady w nadgromadzie bezżuchwowców (Agnatha) lub w randze rzędu w gromadzie cefalaspidokształtnych (Cephalaspidomorphi).
    Telodonty (Thelodonti) – wymarła gromada bezżuchwowych kręgowców. Najstarsi przedstawiciele znani są ze skał wczesnosylurskich, lub nawet jeszcze późnoordowickich, ostatni wymarli w późnym dewonie. Nie wszyscy uważają telodonty za jednostkę naturalną (klad), może się okazać, że to w istocie parafiletyczna grupa obejmująca bazalnych przedstawicieli kilku grup (Pteraspidomorphi, Galeaspida, Anaspida, Osteostraci, Pituriaspida i żuchwowce). Cechą charakterystyczną telodontów są malutkie łuski pokrywające całe ciało.
    Heterostraki (†Heterostraci) – grupa wymarłych bezżuchwowców wodnych zaliczanych do pteraspidokształtnych (†Pteraspidomorphi), obejmująca opancerzone kręgowce z okresu od wczesnego syluru (430 milionów lat temu) do późnego dewonu (370 milionów lat temu). Poznano około 300 gatunków kopalnych. Cechą charakterystyczną dla tej grupy są pojedyncze otwory skrzelowe w pancerzu na każdym boku zwierzęcia. Zewnętrzny pancerz składał się z płytek kostnych zawierających zębinę i aspidynę. Małe oczy były położone w grzbietowej części głowy. Osiągały maksymalnie 1,5 m długości, zwykle mniej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.