• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Beton



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    John Smeaton (ur. 8 czerwca 1724 w Austhorpe koło Leeds, zm. 28 października 1792 tamże) – angielski inżynierem budownictwa. Bywa często określany „ojcem inżynierii lądowej”. Zaprojektował wiele mostów, kanałów, portów i latarni morskich. Był także inżynierem mechanikiem oraz fizykiem. Należał do Lunar Society oraz współzałożył pierwsze stowarzyszenie inżynierów.Woda morska – woda występująca w morzach i oceanach. W wodzie tej są rozpuszczone tysiące związków chemicznych i prawie wszystkie pierwiastki chemiczne obecne na kuli ziemskiej. Woda morska stanowi ponad 96% wody obecnej w formie ciekłej na powierzchni Ziemi, tzw. woda słodka stanowi zaś mniej niż 3%.
    Betonowóz trzyosiowy z napędem na dwie tylne osie
    Pompa do betonu
    Wylewanie betonu z betonowozu

    Betonkompozyt powstały ze zmieszania spoiwa (cementu) i wypełniacza (kruszywo), ewentualnych domieszek nadających pożądane cechy oraz wody. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.

    Panteon w Rzymie (łac. Pantheon, z greckiego Πάνθειον, pan – wszystko, theoi – bogowie, panteon – miejsce poświęcone wszystkim bogom), to okrągła świątynia na Polu Marsowym, ufundowana przez cesarza Hadriana w roku 125 na miejscu wcześniejszej z 27 r. p.n.e., zniszczonej w pożarze w 80 r. n.e.Most – rodzaj przeprawy w postaci budowli inżynierskiej, której konstrukcja pozwala na pokonanie przeszkody wodnej (rzeki, jeziora, zatoki, morskiej cieśniny itp.)

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Uzyskiwanie
  • 3 Rodzaje betonu
  • 3.1 Ze względu na ciężar objętościowy
  • 3.2 Ze względu na sposób zagęszczania i wbudowania
  • 3.3 Ze względu na właściwości
  • 3.4 Kierunki rozwoju
  • 4 Wytrzymałość
  • 5 Wodoszczelność
  • 6 Zobacz też
  • 7 Przypisy
  • Historia[]

    Określany również jako sztuczny kamień, beton został wynaleziony i był używany w budownictwie w Asyrii, potem w starożytnym Rzymie czasów republiki (około 200 r. p.n.e.). W starożytności używano mieszaniny piasku i drobnych kamieni z zaprawą wapienną do łączenia kamieni w murze i sklepieniach. Rzymianie używali jako zaprawy naturalnej pucolany pochodzącej z popiołów wulkanicznych, najpierw z Wezuwiusza, później z innych miejsc. Dodatek popiołu wulkanicznego czynił rzymski beton wodoodpornym. W okolicach odległych od wulkanów wykorzystywano zużyte drobno zmielone dachówki. Wiele zabytków starożytnego Rzymu w całym basenie Morza Śródziemnego zostało wykonanych z betonu. Niektóre z nich przetrwały do dnia dzisiejszego. Najwspanialszym przykładem jest kopuła Panteonu z lanego betonu, o średnicy 43,3 m, ważąca ok. 5 tys. ton powstała w latach 118125. Inne to m.in. Termy Karakalli, mosty i akwedukty.

    Włókna stalowe do zbrojenia betonu – najpowszechniej stosowane włókna do modyfikowania betonu. W wyniku modyfikacji powstaje kompozyt zwany fibrobetonem (drutobetonem, włóknobetonem, SFRC - Stell Fibre Reinforced Concrete). Włókna występują w postaci prostych lub kształtowanych fragmentów cienkiego drutu stalowego. Uzyskiwane przez cięcie ciągłego drutu na krótkie odcinki i nadawanie mu pożądanych kształtów przez gięcie lub prasowanie. Dodane do betonu powodują polepszenie jego właściwości mechanicznych (głównie wytrzymałości na rozciąganie i zginanie).Kopuła – sklepienie o kształcie czaszy, półkoliste, półeliptyczne, ostrołukowe lub cebulaste, oparte na murze lub bębnie budowane nad pomieszczeniami o planie kolistym, eliptycznym albo wielobocznym za pośrednictwem pendentywów lub tromp.

    W wiekach średnich został zapomniany.

    W gotyku stosowano mieszaninę zaprawy wapiennej z bardzo drobnym piaskiem do wykonywania odlewów powtarzalnych elementów dekoracyjnych.

    W XIX w. (po wynalezieniu cementu portlandzkiego) upowszechnił się materiał budowlany zwany betonem. Pierwszą konstrukcję z użyciem betonu (latarnię morską Eddystone w zatoce Plymouth, zwana Smeaton’s Tower) postawił w 1756 roku John Smeaton. Wynalezienie cementu portlandzkiego przypisywane jest innemu Anglikowi – Josephowi Aspdinowi, który w 1824 roku uzyskał patent na jego wyrób.

    Żwir – okruchowa skała osadowa o luźnej postaci, złożona z różnych skał i minerałów o średnicy większej niż 2 mm, do nawet kilku centymetrów.Mur – pionowa część budowli wykonana z materiału ceramicznego, kamienia naturalnego, drewna itp. Mur może być zbudowany z prefabrykatów połączonych zaprawą budowlaną (np. kamienie, cegły, bloczki betonowe itp. połączone zaprawą wapienną, cementową lub inną podobną) lub też może być wykonany z materiału jednorodnego, np. odlany z betonu lub ulepiony z gliny. Szczególną postacią muru ze wzmocnieniami konstrukcyjnymi jest mur pruski.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Beton wysokowytrzymały (beton wysokowartościowy, BWW) – beton o wytrzymałości na ściskanie powyżej 60 MPa. Do jego produkcji używany jest cement o wysokiej wytrzymałości (klasy 42,5 lub 52,5) oraz kruszywa łamane ze skał o dużej wytrzymałości (np. granit, bazalt, sjenit).
    Urabialność mieszanki betonowej – jest to zdolność do łatwego i dokładnego wypełniania form, przy jednoczesnym zachowaniu jednorodności oraz szczelności w układaniu się mieszanki betonowej. Jest to jedna z najważniejszych cech świeżego betonu, ponieważ ma wpływ na jakość stwardniałych kompozytów oraz wytworzonych z nich produktów.
    Spoiwo budowlane – sproszkowany materiał, który zmieszany z wodą lub inną substancją ciekłą, a także pod wpływem gazów atmosferycznych, wiąże inne materiały, uzyskując cechy ciała stałego (twardniejąc).
    Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.
    Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.
    Strop (budownictwo) – poziomy element konstrukcyjny oddzielający poszczególne kondygnacje budynku. Strop przenosi obciążenia na pionowe elementy (ściany lub słupy). Na górnej powierzchni stropu układana jest podłoga, a dolną powierzchnię najczęściej pokrywa się tynkiem, tworząc sufit.
    Beton siarkowy – specjalny gatunek betonu, odporny na działanie kwasów. Materiał ten otrzymuje się przez stapianie w temperaturze 130–140 °C kruszywa z siarką stanowiącą lepiszcze (12–22%); może zawierać też plastyfikatory (5%). Można go otrzymywać z odpadów przemysłowych zawierających siarkę.

    Reklama