• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Betelgeza



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Niebo – część atmosfery lub przestrzeni kosmicznej widzianej z powierzchni dowolnego obiektu astronomicznego. Czasami niebo definiowane jest również jako gęsta powłoka atmosferyczna planety.SOFIA (ang. Stratospheric Observatory For Infrared Astronomy), Stratosferyczne Obserwatorium Astronomii Podczerwonej – powietrzne obserwatorium, będące wspólnym projektem NASA i niemieckiego Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt (DLR), wyposażone w teleskop o średnicy zwierciadła wynoszącej 2,5 metra, pracujący w zakresie promieniowania podczerwonego.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Betelgeza w bazie SIMBAD (ang.)
    2. Harper, Graham M., Guinan, Edward F. A New VLA-Hipparcos Distance to Betelgeuse and its Implications. „The Astronomical Journal”. 135 (4), s. 1430–1440, April 2008. DOI: 10.1088/0004-6256/135/4/1430. Bibcode2008AJ....135.1430H (ang.). [dostęp 2017-07-05]. 
    3. Anderson E., Francis C: HIP 27989 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2017-07-05].
    4. Michelle M. Dolan, Grant J. Mathews, Doan Duc Lam, Nguyen Quynh Lan i inni. Evolutionary Tracks for Betelgeuse. „The Astrophysical Journal”. 819, s. 7, 2016. DOI: 10.3847/0004-637X/819/1/7. arXiv:1406.3143. Bibcode2016ApJ...819....7D (ang.). 
    5. Jim Kaler: Betelgeuse (Alpha Orionis) (ang.). Stars, 2011-01-25. [dostęp 2017-05-04].
    6. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications, 1963, s. 310–312. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
    7. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2017-07-05].
    8. Gabriel Pietrzkowski: Niebo w styczniu. Klub Astronomiczny Almukantarat, 2001-12-01. [dostęp 2017-06-28].
    9. Larry Sessions: Betelgeuse will explode someday. EarthSky, 2016-12-25. [dostęp 2017-07-05].
    10. Grzegorz Gajda: Betelgeza się kurczy. 2009-06-17. [dostęp 2017-07-05].
    11. Mason et al.: WDS J05552+0724A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
    12. Karovska, M., Noyes, R. On the alpha Orionis triple system. „Astrophysical Journal”. 308, s. 675–685, 1986. DOI: 10.1086/164497. Bibcode1986ApJ...308..260K (ang.). 
    13. Kervella, P., T. Verhoelst, S.T. Ridgway, G. Perrin i inni. The Close Circumstellar Environment of Betelgeuse. Adaptive Optics Spectro-imaging in the Near-IR with VLT/NACO. „Astronomy and Astrophysics”. 504 (1), s. 115–125, wrzesień 2009. DOI: 10.1051/0004-6361/200912521. Bibcode2009A&A...504..115K (ang.). 
    14. Eruja K. Carlson: Betelgeuse’s bizarre dimming has astronomers scratching their heads (ang.). Astronomy Magazine, 2019-12-27. [dostęp 2019-12-29].
    15. Edward F. Guinan, Richard J. Wasatonic, Thomas J. Calderwood: Updates on the „Fainting” of Betelgeuse (ang.). The Astronomer’s Telegram, 2019-12-23. [dostęp 2019-12-29].
    16. Elżbieta Kuligowska (oprac.): Niezrozumiały spadek blasku Betelgezy w ostatnich tygodniach 2019 roku. Urania – Postępy Astronomii, 2019-12-28. [dostęp 2019-12-29].
    17. Edward F. Guinan, Richard J. Wasatonic: The Continued Unprecedented Fading of Betelgeuse (ang.). The Astronomer’s Telegram, 2020-01-20. [dostęp 2020-01-21].
    18. Radek Kosarzycki: Jasność Betelgezy wciąż spada. Obecny poziom to 1,506 magnitudo. Puls Kosmosu, 2020-01-23. [dostęp 2020-01-23].
    19. Edward F. Guinan, Richard J. Wasatonic: Betelgeuse Updates (ang.). The Astronomer’s Telegram, 2020-02-01. [dostęp 2020-02-02].
    20. Hailey Rose McLaughlin: Dimming Betelgeuse is now also bent out of shape, new surface images show (ang.). Astronomy Magazine, 2020-02-14. [dostęp 2020-02-17].
    21. Dennis Overbye. The Further Adventures of Betelgeuse, the Fainting Star. „The New York Times”, 2020-02-14 (ang.). [dostęp 2020-02-17]. 
    22. Edward Guinan, Richard Wasatonic, Thomas Calderwood, Donald Carona: The Fall and Rise in Brightness of Betelgeuse (ang.). The Astronomer's Telegram, 2020-02-22. [dostęp 2020-02-23].
    23. Krzysztof Kanawka: Czy Betelgeza jaśnieje?. Kosmonauta.net, 2020-02-22. [dostęp 2020-02-23].
    24. R.D. Gehrz i inni, Betelgeuse remains steadfast in the infrared, „The Astronomer’s Telegram”, 24 lutego 2020 [dostęp 2020-02-25].
    25. Graham. M. Harper i inni, SOFIA–EXES Observations of Betelgeuse during the Great Dimming of 2019/2020, „The Astrophysical Journal Letters”, 893 (1), 2020, DOI10.3847/2041-8213/ab84e6 (ang.).
    26. Krzysztof Kanawka: SOFIA obserwuje Betelgezę. Kosmonauta.net, 2020-05-11. [dostęp 2020-05-13].
    27. Sharpest views of Betelgeuse reveal how supergiant stars lose mass. Europejskie Obserwatorium Południowe, 2009-07-29. [dostęp 2017-07-05].
    28. S. Mohamed, J. Mackey, N. Langer. 3D simulations of Betelgeuse’s bow shock. „Astronomy & Astrophysics”. 541 (A1), 2012. DOI: 10.1051/0004-6361/201118002. arXiv:1109.1555v2 (ang.). 
    29. Akari infrared space telescope: latest science highlights. 2008-11-19. [dostęp 2017-07-05].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Alpha Orionis (Betelgeuse) (ang.). American Association of Variable Star Observers. [dostęp 2017-07-05].
  • Betelgeza w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
  • Albert Abraham Michelson (ur. 19 grudnia 1852 w Strzelnie, zm. 9 maja 1931 w Pasadenie) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w 1907 za konstrukcję interferometru.Jednostka astronomiczna, oznaczenie au (dawniej również AU, w języku polskim czasem stosowany jest skrót j.a.) – pozaukładowa jednostka odległości używana w astronomii równa dokładnie 149 597 870 700 m. Dystans ten odpowiada w przybliżeniu średniej odległości Ziemi od Słońca. Definicja i oznaczenie zostały przyjęte podczas posiedzenia Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pekinie w 2012 roku.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bardzo Duży Teleskop (ang. Very Large Telescope, VLT) – należący do ESO zespół czterech teleskopów optycznych z optyką adaptatywną i optyką aktywną o średnicy zwierciadła 8,2 m, które w badaniach interferometrycznych są uzupełniane przez cztery przestawne teleskopy optyczne o średnicy 1,8 m. Duże teleskopy noszą nazwy: Antu, Kueyen, Melipal i Yepun.
    Długość fali – najmniejsza odległość pomiędzy dwoma punktami o tej samej fazie drgań (czyli pomiędzy dwoma powtarzającymi się fragmentami fali – zob. rysunek). Dwa punkty fali są w tej samej fazie, jeżeli wychylenie w obu punktach jest takie samo i oba znajdują się na etapie wzrostu (lub zmniejszania się). Jeżeli w jednym punkcie wychylenie zwiększa się a w drugim maleje, to punkty te znajdują się w fazach przeciwnych.
    Dół pachowy (łac. fossa axillaris) – przestrzeń, która oddziela klatkę piersiową od ramienia. Powiększa się podczas unoszenia kończyny górnej, największa jest zaś przy odwiedzonym ramieniu pod kątem 45 stopni.
    Zestawienie to zawiera gwiazdy o wielkości gwiazdowej do 6,5 w gwiazdozbiorze Oriona. Dodatkowo uwzględniono w nim inne ciekawe obiekty gwiazdowe.
    Międzynarodowa Unia Astronomiczna (ang. International Astronomical Union; fr. Union Astronomique Internationale – IAU/UAI/MUA) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca 10871 zawodowych astronomów (wymagane jest posiadanie co najmniej doktoratu) rekomendowanych przez odpowiednie Komitety Narodowe. Koordynuje działalność badawczą w dziedzinie astronomii na świecie, organizuje kongresy generalne co trzy lata (ostatni, XXVII, odbył się w sierpniu 2012 w Pekinie), sympozja i inne konferencje specjalistyczne, prowadzi działalność wydawniczą i informacyjną (np. telegramy o nowych odkryciach). Zorganizowana jest w 37 komisji specjalistycznych grupujących się w 12 zespołach. Obecnym prezydentem MUA jest Robert Williams, a sekretarzem generalnym Ian F. Corbett.
    Powstawanie gwiazd – proces formowania nowych gwiazd, w trakcie którego chmury molekularne przemieniają się w gwiazdy.
    Abd Al-Rahman Al Sufi (arab. ‏عبد الرحمن الصوفي‎, pers. ‏عبدالرحمن صوفی‎, ur. 7 grudnia 903, zm. 25 maja 986) – perski astronom, znany również jako Abd ar-Rahman as-Sufi, Abd al-Rahman Abu al-Husain, lub krócej Azofi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.013 sek.