• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bernardyni



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych (łac. Ordo Fratrum Minorum Conventualium, siglum: OFMConv, pot. franciszkanie, franciszkanie konwentualni, franciszkanie czarni) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Liczy ponad 4 tys. braci, z których 1/4 stanowią Polacy. Do wspólnoty należą na równych prawach zarówno kapłani, jak i bracia laicy. Kościół zalicza Braci Mniejszych Konwentualnych do instytutów kleryckich.Matka Boża Kalwaryjska, Matka Boska Płacząca – wizerunek znajdujący się w bocznej kaplicy bazyliki Matki Bożej Anielskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej, przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem, powstały prawdopodobnie w I połowie XVII wieku. Przez wiernych uważany za cudowny.
    .mw-parser-output table.administratura-nieepiskopalny td.naglowek{background:#EEE8AA!important;color:black!important}.mw-parser-output table.administratura-patriarchat td.naglowek{background:#E61C66!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-arcybiskupstwo td.naglowek{background:#FF2400!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-metropolia td.naglowek{background:#FF2400!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-egzarchat td.naglowek{background:#FF2400!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-diecezja td.naglowek{background:#FF0080!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-administratura apostolska td.naglowek{background:#FF0080!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-wikariat apostolski td.naglowek{background:#FF0080!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-prałatura personalna td.naglowek{background:#FF0080!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-prefektura apostolska td.naglowek{background:#FF0080!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-prefektura terytorialna td.naglowek{background:#FF0080!important;color:white!important}.mw-parser-output table.administratura-archiprezbiterat td.naglowek{background:#C185D5!important;color:black!important}.mw-parser-output table.administratura-dekanat td.naglowek{background:#C185D5!important;color:black!important}.mw-parser-output table.administratura-wikariat td.naglowek{background:#E6E6FA!important;color:black!important}.mw-parser-output table.administratura-opactwo td.naglowek{background:#E6E6FA!important;color:black!important}.mw-parser-output table.administratura-grupa td.naglowek{background:#E6E6FA!important;color:black!important}.mw-parser-output table.administratura-prowincja td.naglowek{background:#E6E6FA!important;color:black!important}
    Pierwszy klasztor Prowincji – kościół św. Bernardyna w Krakowie
    Cudowny Obraz Matki Bożej Pocieszenia w kościele OO. Bernardynów Przeworsku

    Bernardyni – zwyczajowa nazwa Prowincji Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Polsce. Źródłem tej nazwy zwyczajowej jest wezwanie pierwszego klasztoru: św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. W tym znaczeniu jest ona rozumiana na terenach Polski wchodzących w latach 1454–1795 w skład I Rzeczypospolitej, czyli w Polsce, na Litwie, Ukrainie, Łotwie i Białorusi.

    Jan Duns Szkot OFM właściwie Johannes Duns Scotus (ur. 1266 w Duns, zm. 8 listopada 1308 w Kolonii) − szkocki filozof i teolog, franciszkanin, błogosławiony Kościoła katolickiego, nazywany doctor subtilis (doktor subtelny).Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, siglum: OFM, pot. franciszkanie, franciszkanie brązowi) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Jeden z największych zakonów katolickich (ponad 13 tys. braci). Do wspólnoty należą na równych prawach zarówno kapłani, jak i bracia laicy. Kościół zalicza Braci Mniejszych do instytutów kleryckich.

    Poza Polską nazwa „bernardyni” jest odnoszona często do cystersów lub kongregacji sióstr cystersek z Esquermes. Źródłem tej nazwy jest imię św. Bernarda z Clairvaux – jednego z pierwszych cystersów.

    Historia[ | edytuj kod]

    XV w.[ | edytuj kod]

    Początki bernardynów wiążą się z postacią św. Jana Kapistrana, który jesienią 1453 r. zawitał w Krakowie. Kapistran – przedstawiciel radykalnej gałęzi franciszkanów zwanej obserwantami (gałąź cismontańska) – nie dążył do przejmowania i reformowania dotychczas istniejących klasztorów (owych franciszkanów zwano konwentualnymi), lecz do utworzenia oddzielnej siatki klasztorów obserwanckich. Kilkumiesięczna działalność kaznodziejska Kapistrana wywarła wielki wpływ na życie religijne Krakowa, przede wszystkim zaś zaowocowała założeniem klasztoru pw. św. Bernardyna ze Sieny. Łączna liczba nowych adeptów życia franciszkańskiego wynosiła ok. 100 braci, w dużej mierze profesorów i studentów Akademii Krakowskiej. Kard. Zbigniew Oleśnicki grunt na locum nowej wspólnoty wyznaczył na Stradomiu, u stóp wzgórza wawelskiego.

    Matka Boża Pocieszenia w Przeworsku – wizerunek Najświętszej Maryi Panny, znajdujący się w głównym ołtarzu kościoła OO. Bernardynów pw. św. Barbary w Przeworsku, pochodzący z XVII w., otoczony kultem i uznawany za łaskami słynący.Matka Boża Pocieszenia w Leżajsku – wizerunek Najświętszej Maryi Panny, znajdujący się w bocznym ołtarzu Bazyliki OO. Bernardynów pw. Zwiastowania NMP w Leżajsku, pochodzący z XVI w., otoczony kultem i uznawany za łaskami słynący.

    Istnienie dwóch wspólnot franciszkańskich spowodowało nadanie im nazw zwyczajowych przez mieszkańców Krakowa. W miejsce dotychczasowej: bracia (jej śladem jest ul. Bracka), zaczęto używać nazw zaczerpniętych od patronów świątyń: bracia od św. Franciszka, i bracia od św. Bernardyna, skrócone następnie do: franciszkanie i bernardyni. Relacje między tymi dwoma gałęziami franciszkanów były poprawne a przypadki przejścia braci – sporadyczne (patrz: Jan z Dukli)

    Szymon z Lipnicy (ur. ok. 1435-1440 w Lipnicy, zm. 18 lipca 1482 w Krakowie) – polski święty Kościoła katolickiego, prezbiter, kapłan z zakonu oo. Bernardynów.Zespół klasztorny bernardynów w Radomiu – późnogotycki zespół sakralny zlokalizowany przy dawnym przedmieściu lubelskim (dzisiejsza ulica Żeromskiego) w bezpośrednim sąsiedztwie Miasta Kazimierzowskiego.

    Bernardyni rozwijali się bardzo szybko. Początkowo stanowili część obserwanckiej wikarii austriacko-czesko-polskiej, z której w 1464 r. wydzielono komisariat, przekształcony trzy lata później w wikarię. W wyniku podziału Zakonu na oddzielne wspólnoty konwentualnych i obserwantów w 1517 r. wikaria polska została przemianowana na prowincję z wezwaniem Bogurodzicy Dziewicy Maryi. Liczyła wówczas 27 klasztorów z ok. 800 zakonnikami. Kwitło życie naukowe; studia teologiczne istniały w klasztorach w Krakowie, Lwowie, Poznaniu i Wilnie. Należy wymienić tu: Jana z Komorowa – historyka, Antoniego z Radomska (+ 1487), Jana ze Stopnicy (+ 1518) i Anzelma Polaka (+ 1520) – autora pierwszego polskiego opisu Ziemi Świętej. Głównym polem działania było jednak duszpasterstwo prowadzone we własnych kościołach. Jego znaczenie uwydatnia się wziąwszy pod uwagę fakt, iż w owym czasie większość duchownych potrafiła ledwo wyłożyć prawdy wiary. W świątyniach zaś bernardyńskich kaznodziejstwo stało na wysokim poziomie, prócz tego wprowadzano religijne pieśni w ojczystym języku (autorem wielu z nich był Władysław z Gielniowa), urządzano bogate nabożeństwa, procesje, szopki i jasełka. Prawie przy każdym z klasztorów istniał Trzeci Zakon i bractwa: św. Bernardyna, św. Anny i Niepokalanego Poczęcia NMP.

    W 1969 r. została utworzona parafia przy klasztorze bernardynów w Leżajsku. Wtedy też pomyślano po raz pierwszy o utworzeniu ekspozytury w Jelnej. W 1971 r. zbudowano mały drewniany kościółek. Msze św. odprawiał w niej oddelegowany z Leżajska o. Piotr Kotyła. Rozpoczęto również budowę murowanego kościoła. Bp przemyski Ignacy Tokarczuk konsekrował go w 1974 r. pod tytułem św. Franciszka z Asyżu.Wyższe Seminarium Duchowne oo. Bernardynów (OFM) w Kalwarii Zebrzydowskiej pw. bł. Jana Dunsa Szkota przy klasztorze św. Franciszka z Asyżu w Kalwarii Zebrzydowskiej.

    Charakterystycznym polem działalności bernardyńskiej były misje wśród prawosławnych na wschodnich rubieżach państwa polsko-litewskiego. Bernardyni uznawali ważność sakramentów u prawosławnych, wymagając jedynie wyznania wiary. Na tym tle powstał spór z mistrzami Akademii Krakowskiej, rozstrzygnięty w Rzymie na korzyść bernardynów.

    Anastazy Pankiewicz OFM, imię chrzestne Jakub (ur. 9 lipca 1882 w Nagórzanach koło Sanoka, zm. 20 maja 1942 w Hartheim k. Linzu) – polski duchowny katolicki, bernardyn, błogosławiony Kościoła katolickiego.Matka Boża Sokalska – obraz z wizerunkiem Matki Bożej Sokalskiej znajdujący się w Sanktuarium MB Sokalskiej w Hrubieszowie.

    W pierwszym 50-leciu istnienia źródła wymieniają ok. 30 braci zmarłych w opinii świętości. Spośród nich na ołtarze zostali wyniesieni: św. Jan z Dukli (+ 1484), św. Szymon z Lipnicy (+ 1482), bł. Władysław z Gielniowa (+ 1505). Wciąż żywy jest kult Sługi Bożego Rafała z Proszowic (+ 1534).

    XVI–XVIII w.[ | edytuj kod]

    W okresie reformacji rozwój prowincji uległ zahamowaniu. Choć tylko trzech braci uległo „nowinkom”, do 1580 r. nie przyjęto żadnej nowej fundacji. Rozwinęła się wówczas działalność kaznodziejska skierowana na przeciwstawienie się reformacji oraz lepsze objaśnianie prawd wiary. Zapisali się tu szczególnie: Klemens z Radymna (+ 1562), Fabian Orzeszkowski (+ 1575) – którego kazania spowodowały podpalenie przez luteran klasztoru we Wschowie, Innocenty z Kościana (+ 1542).

    Przeworsk (łac. Prevorsc, ukr. Переворськ, ros. Пшеворск, hebr. פשבורסק, łot. Pševorska) – miasto i gmina w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, na Podgórzu Rzeszowskim, nad Mleczką, przy trasie międzynarodowej E40, dawna siedziba magnaterii polskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa przemyskiego. Jest członkiem Związku Miast Polskich. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 15 733 mieszkańców.Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Łęczycy to barokowa, jednonawowa świątynia. Posługują tu OO. Bernardyni.

    Epoka kontrreformacji spowodowała gwałtowny rozwój prowincji. W latach 1600–1628 przyjęto 33 nowe fundacje. Rozwijał się w nich kult maryjny i pasyjny. Kalwarie istniały w: Kalwarii Zebrzydowskiej (pierwszy taki obiekt w Polsce), Górze Kalwarii i Cytowianach. Sanktuaria cierpiącego Chrystusa znajdowały się w: Alwerni, Tarnowie i Paradyżu. Propagowano „domki loretańskie”; najsłynniejszy z nich znajdował się na warszawskiej Pradze. O ok. 50 klasztorach bernardyńskich można mówić jako o sanktuariach. Pięć cudownych wizerunków maryjnych zostało ukoronowanych koronami papieskimi w XVIII w.: Sokal (1724), Wilno (1750 – ss. Bernardynki), Leżajsk (1752), Skępe (1755), Rzeszów (1763). Ostatnia jak do tej pory koronacja papieska miała miejsce w Kalwarii Zebrzydowskiej (1887). (W 2003 koronowano na prawie diecezjalnym obraz Matki Bożej w Piotrkowie Trybunalskim, a obecnie czynione są starania o koronację w Przeworsku). Równocześnie zmieniające się poglądy dotyczące ubóstwa zakonnego spowodowały zmiany w wyglądzie bernardyńskich świątyń. Wiele z nich nie odbiegało monumentalnością od kościołów katedralnych (Lwów, Leżajsk, Budsław).

    Mikołaj Rej (historyczna pisownia nazwiska: Rey - na początku XX wieku wprowadzono pisownię "Rej") z Nagłowic herbu Oksza, pseud.: Ambroży Korczbok Rożek; Adrianus Brandenburgensis; Doctor Civitatis Lublinensis; Doktor lubelski Adrian Brandenburczyk; Albertus Branderburgensis; Andrych, twój dobry towarzysz; Jakób Podwysocki Pherrat(?); Joachim Heller, mistrz norymberski; Ks. Jan, kaznodzieja z Waśniewa; Wojciech Kaszota(?); Andrzej Trzecieski(?), (ur. 4 lutego 1505 w Żurawnie pod Haliczem, zm. między 8 września a 5 października 1569 w Rejowcu) – polski poeta i prozaik renesansowy, tłumacz, a także polityk i teolog ewangelicki. Choć nie był humanistą w naukowym rozumieniu tego słowa, zawdzięcza się mu upowszechnienie idei humanitas w polskiej kulturze. Długo uznawano go za "ojca literatury polskiej", przez wielbicieli nazywany także – za sprawą moralitetu Wizerunek – "polskim Dantem". Pomimo znaczącego wkładu, jaki przypisuje się Rejowi w rozważaniach na temat początków literatury narodowej, zdaniem wielu współczesnych badaczy pozostaje on twórcą wciąż niepoznanym. Większość obiegowych opinii na temat Reya w dalszym ciągu pochodzi z błędnego wizerunku "rubasznego, niewykształconego prostaka", jaki przypisała mu tradycja.Ecce homo (łac. oto Człowiek, Jan 19,5) — motyw w sztuce chrześcijańskiej przedstawiający ubiczowanego Chrystusa w koronie cierniowej. Słowa oto Człowiek miał wypowiedzieć Piłat ukazujący Chrystusa ludowi żydowskiemu.

    W tym czasie zaczęły pojawiać się także tendencje reformistyczne w związku z mającym swe korzenie we Włoszech autonomicznym ruchem ściślejszej obserwancji zwanej reformatami. Do reformy bernardynów jednak nie doszło, a reformaci utworzyli oddzielne struktury. Jednak w wyniku tych zawirowań podzielono dotychczasową prowincję pw. Bogurodzicy Dziewicy. Ostateczny podział ustalił się w 1731 r. na cztery prowincje: małopolską (z dotychczasowym wezwaniem), wielkopolską (pw. Matki Bożej Anielskiej), ruską (pw. Niepokalanego Poczęcia NMP) i litewską (pw. św. Kazimierza). Na krótko przed rozbiorami te cztery prowincje bernardyńskie liczyły sobie 118 klasztorów i ok. 2300 braci.

    Franciszkański Zakon Świeckich (Bracia i Siostry od Pokuty, Bracia i Siostry od Pokuty św. Franciszka, Trzeci Zakon św. Franciszka, Tercjarze Franciszkańscy, Franciszkanie świeccy) – mający swoje korzenie w średniowiecznym franciszkańskim ruchu pokutniczym. Katolickie międzynarodowe stowarzyszenie publiczne, którego członkowie uczestniczą w duchu Zakonu Franciszkańskiego, prowadząc życie apostolskie i zdążając do doskonałości chrześcijańskiej pod wyższym kierownictwem tegoż zakonu. Za inspiratora i pierwotnego założyciela tego zakonu uważany jest św. Franciszek z Asyżu.Unia Leoniańska − oznacza zniesienie różnic pomiędzy czterema rodzinami w łonie Zakonu Braci Mniejszych: obserwantów, reformatów, alkantarynów oraz rekoletów.

    XIX–XX w.[ | edytuj kod]

    Rozbiory przyniosły załamanie się życia zakonnego w Polsce. W zaborze pruskim do 1837 r. zostały skasowane wszystkie konwenty bernardynów. Podobnie było w zaborze rosyjskim, na ziemiach wcielonych do Rosji. Większą swobodą cieszyli się bernardyni w Królestwie Kongresowym, jednakże i tu w czasie powstania styczniowego klasztory zostały skasowane, a zakonnicy przeniesieni do konwentów etatowych w Kole, Zasławiu i Kretyndze. Do 1918 r. przetrwało w nich zaledwie 2 braci. Najlepsza sytuacja panowała w Galicji, gdzie – mimo obowiązującego józefinizmu, który podporządkowywał klasztory biskupom, a z zakonników czynił duszpasterzy parafialnych – ocalało 16 klasztorów.

    Kościół św. Bernardyna ze Sieny – wczesnobarokowy kościół rzymskokatolicki bernardynów, znajdujący się w Krakowie na Stradomiu, przy ul. Bernardyńskiej 2, u podnóża Wzgórza Wawelskiego.Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Brodach – barokowy kościół rzymskokatolicki bernardynów, popularnie zwany Grobkiem. Jest to jeden z obiektów sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej. Przez wieki istniał tu dom filialny (do dziś zwany potocznie rezydencją), w którym mieszkali bracia bernardyni zajmując się opieką nad miejscami świętymi i pielgrzymami. W 1986 r. przy świątyni został utworzony ośrodek duszpasterski, przekształcony w 1992 r. w parafię. Rezydencja posiada status zakonnego domu filialnego zależnego od Klasztoru Matki Bożej Anielskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej.

    Konsekwencją bulli „Felicitate quadam” z 1897 r., jednoczącej autonomiczne gałęzie Zakonu Braci Mniejszych było zjednoczenie galicyjskich prowincji reformatów i bernardynów. Nastąpiło to w 1899 r. Zjednoczona prowincja liczyła 23 klasztory i 323 braci. Unia była jednak zjawiskiem przejściowym. W nowej jednostce byli bernardyni stanowili większość, dominując w wyborach władz prowincji. W 1911 r. unia została zerwana.

    Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.Kustodia Ziemi Świętej − samodzielna jednostka administracyjna, będąca w praktyce jedną z prowincji Zakonu Braci Mniejszych, zwanych potocznie franciszkanami (łac. Ordo Fratrum Minorum), obejmująca tereny Bliskiego Wschodu, w tym Izrael, Autonomię Palestyńską, Jordanię, Syrię, Liban, Rodos i Cypr.

    Po odzyskaniu niepodległości nastąpił proces rewindykacji konwentów zaborów pruskiego i rosyjskiego. W momencie wybuchu II wojny światowej Prowincja Niepokalanego Poczęcia liczyła sobie 368 zakonników w 39 klasztorach. Siedzibą kurii prowincjalnej i domem studiów był klasztor św. Andrzeja we Lwowie. Bracia prowadzili wiele dzieł: 18 parafii, 2 szkoły, głosili misje ludowe i rekolekcje. Poza granicami kraju utrzymywali misję na Sachalinie.

    Zgromadzenie Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla III Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu (Antonianki) (łac. Congregatio Sororum Antoniarum a Christo Rege III Ordinis Reg. S. Francisci Assisien) – żeńskie katolickie zgromadzenie zakonne założone w 1936 przez bł. Anastazego Pankiewicza w Łodzi. Kościół pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Piotrkowie Trybunalskim – barokowy kościół ojców bernardynów usytuowany przy ulicy Słowackiego 2 na Starym Mieście w Piotrkowie Trybunalskim.

    II wojna światowa prócz ofiar w ludziach zabrała bernardynom połowę ich klasztorów. Wielu zakonników zostało zmuszonych do opuszczenia kraju. Kilku z nich założyło Polską Misję Katolicką w Argentynie w Martin Coronado, gdzie pozostają do dziś sprawując duszpasterską pieczę nad tamtejsza Polonią.

    Po zakończeniu wojny na terenie radzieckiej Ukrainy działał Martynian Darzycki (+ 2009). Jego działalność – wsparta przez zakonników z Polski – zaowocowała stworzeniem ukrytych struktur zakonu. Po upadku komunizmu bracia z Ukrainy utworzyli zależną od bernardynów wikarię, a następnie odrębną Prowincję św. Michała Archanioła (2004). Obecnie liczy ona 17 klasztorów i ok. 80 braci.

    Kościół pw. św. Barbary i klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku – kościół i dom zakonny Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych, znajdujący się w Przeworsku; siedziba parafii Świętej Barbary w Przeworsku.Tereny obecnej parafii w Wetlinie zostały prawie całkowicie wyludnione w czasie operacji "Wisła". Życie powróciło tu w latach 60. za sprawą pracujących przy wyrębie lasu. Zachodziła coraz większa potrzeba stałego duszpasterstwa. Parafia w Wetlinie została erygowana 4 czerwca 1980 r. i powierzona Bernardynom. Obecnie parafia liczy 4 miejscowości i ok. 500 osób. Prócz małego kościółka w samej Wetlinie, zbudowanego na miejscu krzyża, gdzie niegdyś odprawiano Msze św., powstał kościół dojazdowy w miejscowości Kalnica.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Hadrian Osmołowski (właśc. Piotr Osmołowski; wł. Adriano Osmolowski; herbu Bończa; ur. 13 grudnia 1838 w Antonówce, obecnie Białoruś, zm. 9 kwietnia 1924 w Lonigo, we Włoszech) – polski prezbiter, bernardyn, misjonarz, gwardian klasztoru bernardynów w Gemonie del Friuli oraz Czcigodny Sługa Boży Kościoła katolickiego.
    Zbigniew Oleśnicki herbu Dębno (ur. 5 grudnia 1389 w Siennie, zm. 1 kwietnia 1455 w Sandomierzu) – biskup krakowski w latach 1423-1455, od 1449 pierwszy kardynał narodowości polskiej, doradca Władysława II Jagiełły i Władysława III Warneńczyka, mówca.
    Sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej – sanktuarium pasyjno-maryjne oo. bernardynów znajdujące się w Kalwarii Zebrzydowskiej. Wchodzące w skład zespołu bazylika i klasztor położone są na południe od miasta, u szczytu Góry Żar, na południe i wschód od nich znajdują się 42 kaplice i kościoły dróżek. Nazywane jest często Polską Jerozolimą.
    Charyzmat (z gr. χάρισμα /chárisma/ – „bezinteresowny dar”, „dar łaski”) – termin stosowany w chrześcijaństwie, wskazujący na pewne dary Boże, uzdolniające tego, kto je otrzymał, do służby w Kościele. Charyzmat może mieć charakter zwyczajny, lub nadzwyczajny - nadprzyrodzony, i otrzymanie go wiąże się bezpośrednio z powołaniem do służby nim, więc czasem pojęcie to odnoszone jest do zgromadzeń i zakonów: np. charyzmat zakonu, zgromadzenia – oznacza wtedy najważniejszy kierunek jego działalności. W Biblii opisy objawiania się charyzmatów pojawiają się bardzo często, a wprost pisze o nich św. Paweł:
    Sanktuarium – w religioznawstwie termin, którym określa się miejsce uznawane za święte, często identyfikowane ze świątynią, budowlą wzniesioną na miejscu uznawanym za święte.
    Florentyn Piwosz (ur. 21 stycznia 1929 w Poznaniu, zm. 21 grudnia 2018) – polski duchowny katolicki, prowincjał Bernardynów w latach 1969–1975.
    Kwestarz - członek zakonu żebrzącego; osoba kwestująca, czyli zbierająca datki pieniężne lub w naturze na cele publiczne bądź charytatywne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.078 sek.