• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bernard z Parmy



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Innocenty II (łac. Innocentius II, właśc. Gregorio Paparone lub Papareschi; ur. w Rzymie – zm. 24 września 1143 tamże) – papież w okresie od 14 lutego 1130 do 24 września 1143.Kanossa (wł. Canossa) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Reggio Emilia, u podnóża Apenin, ok. 25 km od Parmy. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 3376 osób, 63,7 os./km².
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 429/430. ISBN 83-7097-271-3.
    2. The Cardinals of the Holy Roman Church
    3. Klewitz, s. 122 nr 3; Ganzer, s. 51; Schwartz, s. 187.
    4. Obydwaj zostali wymienieni jako zmarli w prywatnym dokumencie Bernarda z 26 kwietnia 1089 (Hüls, s. 172).
    5. Hüls, s. 172; Ganzer, s. 51 przyp. 3
    6. Ganzer, s. 51; por. Hüls, s. 172 i s. 173 przyp. 2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 429/430. ISBN 83-7097-271-3. podaje, że Bernard wstąpił do zakonu wallombrozjanów pod wpływem snu około roku 1075.
    7. Hüls, s. 172
    8. Ganzer, s. 51; Hüls, s. 172
    9. Bollandyści datują wybór na stanowisko opata na około 1093 rok.
    10. Ganzer, s. 51-52; Placido Lugano, L'Italia Benedictina, Francesco Ferrari, Editore, Rzym 1929, s. 371; por. Klewitz, s. 122 nr 3; Schwartz, s. 187; Hüls, s. 172. Jego poprzednik Florencjusz jest po raz ostatni udokumentowany 31 marca 1098. Hüls, s. 172, błędnie podaje, że poprzednikiem Bernarda był Almarius, który zmarł rzekomo 5 grudnia 1097; w rzeczywistości opat o takim imieniu był następcą Bernarda w latach 1106–27, zob. Lugano, op. cit., s. 371
    11. Paul Fridolin Kehr: Regesta Pontificum Romanorum. Italia Pontificia. Vol. III. Etruria, Berlin 1908, s. 89 nr 9; Hüls, s. 85; zob. też Klewitz, s. 122 nr 3; Ganzer, s. 52. Salvador Miranda The Cardinals of the Holy Roman Church datuje jego promocję na ok. 1097, cytując m.in. Hülsa, s. 172, jednak w rzeczywistości Hüls w cytowanym miejscu nie podaje takiej informacji, a na stronie 85 stwierdza wprost, że promocja kardynalska Bernarda miała miejsce najwcześniej w 1098. Pierwszym dokumentem, w którym Bernard występuje jako kardynał, jest akt donacyjny hrabiego Gwidona z sierpnia 1099.
    12. Ganzer, s. 52; Hüls, s. 172; por. Klewitz, s. 122 nr 3.
    13. Ganzer, s. 52; Hüls, s. 172-173
    14. Hüls, s. 173; por. Ganzer, s. 52; Schwartz, s. 187.
    15. Ganzer, s. 52; Hüls, s. 173
    16. Hüls, s. 173
    17. Ganzer, s. 52; Klewitz, s. 122 nr 3.
    18. Ganzer, s. 53; Hüls, s. 173.
    19. Ganzer, s. 53.
    20. Ganzer, s. 53; por. Hüls, s. 173, gdzie błędnie podany jest rok 1105 (prawdopodobnie błąd drukarski, gdyż w następnym zdaniu autor kontynuuje opis działalności Bernarda w roku 1104).
    21. Ganzer, s. 53; Hüls, s. 173; por. Schwartz, s. 187.
    22. Hüls, s. 173; por. Ganzer, s. 54.
    23. Klewitz, s. 122 nr 3; Ganzer, s. 53-54; Hüls, s. 173; Schwartz, s. 188.
    24. Schwartz, s. 188.
    25. Ganzer, s. 54.
    26. Placido Lugano, L'Italia Benedictina, Francesco Ferrari, Editore, Rzym 1929, s. 371.
    27. Ganzer, s. 55.
    28. Ganzer, s. 55; Hüls, s. 173; Schwartz, s. 188. Datę 12 grudnia podaje jeden z późniejszych żywotów św. Bernarda degli Uberti, jednak w literaturze naukowej większym zaufaniem darzone są źródła wskazujące datę 4 grudnia 1133 (Hüls, s. 174 przyp. 33).
    29. Gaetano Moroni: Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni, Tipografia Emiliana, Wenecja, 1840 – 1861, vol. LXXXII, s. 31.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ganzer, Klaus: Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelalter. Ein Beitrag zur Geschichte des Kardinalkollegiums vom 11. bis 13. Jahrhundert. Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1963, ​ISBN 978-3-484-80025-0
  • Hüls, Rudolf: Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130. Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1977, ​ISBN 978-3-484-80071-7
  • Klewitz, Hans Walter: Reformpapsttum und Kardinalkolleg. Die Entstehung des Kardinalkollegiums. Studien über die Wiederherstellung der römischen Kirche in Süditalien durch das Reformpapsttum. Das Ende des Reformpapsttums., Hermann Gentner Verlag. Darmstadt 1957 (brak ISBN)
  • Schwartz, Gerhard: Die Besetzung der Bistümern Reichsitaliens unter den sächsischen und salischen Kaisern mit den listen der Bischöfe 951-1122, Verlag von B. G. Teubner in Leipzig und Berlin 1913 (brak ISBN), s. 187-188
  • The Cardinals of the Holy Roman Church
  • Inwestytura (łac. przyobleczenie, ubranie) – nadawanie dóbr seniora wasalowi, przy zachowaniu ceremoniału i zasad prawa lennego.Jan Gwalbert (ur. ok. 995 we Florencji, zm. 12 lipca 1073) – święty katolicki, opat, założyciel zakonu walombrozjanów.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Diecezja parmeńska (łac. Dioecesis Parmensis; ital. Diocesi di Parma) – diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, z siedzibą w Parmie. Została erygowana w IV w. jako sufragania metropolii mediolańskiej.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Kalikst II (łac. Callistus II, właśc. Gwidon z Burgundii; ur. ok. 1050 w Quingey – zm. 13 grudnia 1124 w Rzymie) – papież w okresie od 2 lutego 1119 do 13 grudnia 1124.
    Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.
    Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
    Opat (łac. abbas – „ojciec”, aram. ‏abba‎ – „ojciec”) – wyższy przełożony w męskich zakonach katolickich należących do kręgu zakonów mniszych. Odpowiednikiem w zakonach żeńskich jest ksieni.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.