• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Berberozaur



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Kość udowa (łac. femur) — kość kończyny dolnej będąca elementem wspierającym tkanki miękkie uda. Jest to kość długa, dlatego wyróżnić w niej można trzon i dwa końce: koniec bliższy i koniec dalszy. Jednocześnie jest to najcięższa i najdłuższa z kości długich organizmu; mierząc prawie dokładnie 26% długości ciała człowieka, jest pomocnym wskaźnikiem rekonstrukcji szkieletowych. Występuje u człowieka i zwierząt. U człowieka jest ustawiona pionowo, u zwierząt w kierunku przednio-dolnym.Neoceratozaury (Neoceratosauria) to grupa teropodów utworzona przez Novasa w 1991, Obecnie definiuje się tę grupę jako obejmującą ostatniego wspólnego przodka gatunków Ceratosaurus nasicornis i Abelisaurus comahuensis (zmodyfikowana definicja Holtza z 1994). Inni definicje neoceratozaurów to teropody którym bliżej do gatunku Ceratosaurus nasicornis niż Coelophysis bauri (Padian i inni, 1999) oraz teropody którym bliżej do gatunku Carnotaurus sastrei niż Elaphrosaurus bambergi. Zgodnie z definicją Padiana i innych z 1999 neoceratozaury są pod definicji równe abelizaurom (Abelisauridae) według definicji Rowe i innych z 1997. Znaleziona w Sinpetru Bedfordshire (Rumunia) kość udowa opisana przez Csiki i Grigorescu (1988) prawdopodobnie jest naprawdę dalszą kością śródstopia hadrozaura. Zęby przypisane do nowego, nienazwanego neoceratozaura nie zaliczonego do żadnej niższej rangą grupy, znaleziono w pochodzących z batonu (środkowa jura) skałach formacji Isalo na Madagaskarze.

    Berberozaur (Berberosaurus) – rodzaj teropoda z grupy Neotheropoda. Żył we wczesnej jurze (pliensbachtoark) na terenie dzisiejszej północnej Afryki. Jego szczątki odnaleziono w okolicach miasta Warzazat w Atlasie Wysokim w Maroku. Jedynym opisanym gatunkiem jest Berberosaurus liassicus, nazwany w odniesieniu do epoki liasu. Epitet rodzajowy honoruje Berberów – rdzenną ludność północnej Afryki. Został opisany w oparciu o niekompletny szkielet pozaczaszkowy.

    Kriolofozaur (Cryolophosaurus) – rodzaj dużego teropoda należącego do grupy neoteropodów (Neotheropoda). Żył we wczesnej jurze na terenie dzisiejszej Antarktydy. Jest pierwszym nowym taksonem dinozaura odkrytym na tym kontynencie. Jego pozycja systematyczna jest niejasna – klasyfikowano go zarówno w grupie Tetanurae, jak i Dilophosauridae.Filogeneza (gr. φυλη – gatunek, ród i γενεσις – pochodzenie) – droga rozwoju rodowego, pochodzenie i zmiany ewolucyjne grupy organizmów, zwykle gatunków. Termin wprowadzony w 1866 roku przez Ernsta Haeckla w Generelle Morphologie der Organismen.

    Klasyfikacja[ | edytuj kod]

    Ronan Allain i współpracownicy, którzy opisali berberozaura, przeprowadzili analizy filogenetyczne, które wykazały, że jest najbardziej bazalnym przedstawicielem Abelisauroidea, bardziej pochodnym niż elafrozaur, ceratozaur i spinostrof, lecz mniej niż ksenotarsozaur i inne abelizauroidy. Berberosaurus różnił się od innych teropodów cechami budowy kręgów, śródręcza oraz kości kończyn tylnych. Zaklasyfikowanie berberozaura dowodzi, że przedstawiciele abelizauroidów pojawili się i zróżnicowali już we wczesnej jurze. Jednak według badań Carraro i Sampsona z 2008 Berberosaurus jest bazalnym przedstawicielem ceratozaurów nienależącym do grupy Neoceratosauria. Z analizy kladystycznej przeprowadzonej przez Ezcurrę i współpracowników (2010) wynika, że berberozaur był w nierozwikłanej trychotomii z ceratozaurem i grupą Abelisauroidea. Wreszcie z analizy Xu i współpracowników (2009) (przeprowadzonej w oparciu o zmodyfikowaną macierz danych z analizy Smitha i współpracowników z 2007 r., uzupełnioną przy użyciu macierzy z analizy Carrano i Sampsona z 2008 r.) wynika, że berberozaur nie tylko nie był abelizauroidem, ale nawet nie należał do Averostra (kladu obejmującego grupy Ceratosauria i Tetanurae); według tej analizy był on w nierozwikłanej politomii z dilofozaurem, drakowenatorem, kriolofozaurem i gatunkiem "Dilophosaurus" sinensis, razem z którymi tworzył klad siostrzany do kladu Averostra.

    Awerostry (Averostra) – grupa teropodów. Są zdefiniowane jako grupa dinozaurów, której przedstawiciele posiadają otwór w kości przysiecznej. Ezcurra i Cuny (2007) zdefiniowali natomiast tę grupę jako obejmującą ostatniego wspólnego przodka gatunków Allosaurus fragilis i Ceratosaurus nasicornis i wszystkich jego potomków.Epoka geologiczna – formalna jednostka geochronologiczna podziału dziejów Ziemi (np. plejstocen), mająca od kilku do kilkudziesięciu milionów lat. Epoka wchodzi w skład okresów, dzieli się natomiast na wieki.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Dilofozaur (Dilophosaurus) – rodzaj dinozaura, teropoda żyjącego w Ameryce Północnej w epoce jury wczesnej, około 193 milionów lat temu. Trzy szkielety odkryto w północnej Arizonie w 1940, dwa najlepiej zachowane zebrano w 1942. Największą kompletnością cechuje się holotyp umieszczony początkowo w nowym gatunku rodzaju megalozaur jako M. wetherilli przez Samuela Wellesa w 1954. Welles znalazł większy szkielet należący do tego samego gatunku w 1964. Zrozumiał, że zwierzę nosiło grzebienie na czaszce i przeniósł je do odrębnego rodzaju Dilophosaurus w 1970, tworząc Dilophosaurus wetherilli. Nazwa rodzajowa oznacza "dwugrzebieniowego jaszczura", epitet gatunkowy upamiętnia Johna Wetherilla, członka rady Nawaho. Później znaleziono kolejne okazy, w tym młodocianego. Zwierzęciu przypisano też odciski stóp, w tym ślady odpoczynku. Kolejny gatunek, Dilophosaurus sinensis z Chin, nazwano w 1993, jednak później przeniesiono go do odrębnego rodzaju sinozaur.
    Neoteropody (Neotheropoda) – grupa dinozaurów z podrzędu teropodów. Obecnie uznaje się tę grupę za obejmującą ostatniego wspólnego przodka Coelophysis bauri i Passer domesticus (Sereno 2004, czyli zmodyfikowana definicja Wilsona i innych z 2003, powstała ze zmodyfikowanej definicji Sereno z 1988 r.).
    Kość krzyżowa (łac. os sacrum) – u człowieka, powstaje przez zrośnięcie pięciu kręgów krzyżowych. Wyróżnia się w niej powierzchnie grzbietową i miedniczną, podstawę oraz wierzchołek.
    Gatunek (łac. species, skrót sp.) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:
    Grupa siostrzana (ang. sister–group) – w systematyce kladystycznej grupa organizmów powstała z jednej linii ewolucyjnej (grupy macierzystej) po jej rozszczepieniu. Dwie grupy siostrzane wraz ze swym wspólnym przodkiem stanowią grupę monofiletyczną. Gatunki należące do grupy siostrzanej charakteryzują się pewnymi specyficznymi, wspólnymi cechami (synapomorfiami), które nie występują jednak w grupie macierzystej (są ewolucyjnie nowe).
    Gregory S. Paul (ur. 24 grudnia 1954) – amerykański paleontolog i paleoartysta, zajmujący się również kwestiami religii.
    Kość piszczelowa, piszczel (łac. tibia) - podstawowa kość goleni, leży po stronie przyśrodkowej. Koniec bliższy (głowa kości piszczelowej) ukształtowany jest w postaci kłykcia bocznego i przyśrodkowego; ich powierzchnie stawowe wchodzą w skład stawu kolanowego. Między kłykciami leży tzw. wyniosłość międzykłykciowa, która składa się z dwóch guzków,bocznego i przyśrodkowego. U podstawy kłykcia bocznego na jego tylno-bocznej powierzchni znajduje się powierzchnia stawowa strzałkowa, która służy do połączenia z głową strzałki. Trzon kości piszczelowej ma przekrój trójkątny, najbardziej widoczny jest brzeg przedni, który rozpoczyna się poniżej kłykci guzowatością piszczeli. Brzeg przedni kości piszczelowej i jej powierzchnia przyśrodkowa pokryte są tylko skórą i są dobrze wyczuwalne przez skórę. Po stronie bocznej dalszej kości piszczelowej znajduje się wcięcie strzałkowe. Dolna powierzchnia nasady tworzy powierzchnię stawową dolną i służy do połączenia z kością skokową, wchodzącą w skład kości stopy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.