• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bellona - czasopismo



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Sztuka wojenna - ogół uporządkowanej i uzasadnionej wiedzy o wojnie, o istocie i charakterze wojen jako zjawisku społecznym oraz o zasadach i sposobach przygotowania państwa i sił zbrojnych do wojny.Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych.

    Bellona (od Bellona lub Duellona, bogini wojny w mitologii rzymskiej) – czasopismo o tematyce wojskowej wydawane od 1918 do 1939 w Warszawie jako miesięcznik a następnie kwartalnik przez Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy przy szefie Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

    Intelekt – (łac. intellectus: percepcja, postrzeganie, poznanie), zdolności umysłowe, kultura umysłowa człowieka (potencjalnie również istot pozaziemskich czy sztucznej inteligencji). Odnosi się do zdolności uzyskania i wykorzystania wiedzy, rozumienia myśli, poznania. Również inna nazwa umysłu, rozumu, inteligencji (w odróżnieniu od uczuć, woli, zmysłów). Ogólnie rzecz ujmując jest iloczynem zdolności umysłowych, doświadczenia oraz wiedzy człowieka i możliwości ich wykorzystywania. Termin ten jest ściśle związany z rozsądkiem i rozumieniem.Tadeusz Rozwadowski (Tadeusz Jordan-Rozwadowski) herbu Trąby (ur. 19 maja 1866 w Babinie, zm. 18 października 1928 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, Feldmarschalleutnant Cesarskiej i Królewskiej Armii, generał broni Wojska Polskiego.

    Geneza[ | edytuj kod]

    Pierwszym w Polsce inicjatorem wydawania periodyku o znamiennym tytule nawiązującym do rzymskiej bogini wojny był ówczesny podpułkownik Armii Królestwa Polskiego Ignacy Prądzyński. Pragnął stworzyć czasopismo dbające o rozwój intelektualny i myśli wojskowej niezależnej od doktryny i skostniałych regulaminów Carskiej Armii. Periodyk miał promować nowe doktryny stosowane w armiach państw zachodnich wśród korpusu oficerskiego Królestwa Polskiego. Prądzyński przedstawił tę propozycję księciu Konstantemu w 1824 roku, jednak została ona stanowczo odrzucona.

    Przegląd Wojskowy - polskie czasopismo wojskowe o profilu niepodległościowym, wydawane we Lwowie od maja 1914 wspólnymi siłami wszystkich polskich organizacji wojskowych.Konstanty Pawłowicz Romanow, właśc. Konstantin Pawłowicz Holstein-Gottorp-Romanow (ros. Константин Павлович Романов; ur. 27 kwietnia/8 maja 1779 w Carskim Siole (obecnie Puszkin), zm. 15 czerwca/27 czerwca 1831 k. Witebska) – wielki książę rosyjski z dynastii Romanowów, następca tronu rosyjskiego w latach 1801–1823, naczelny wódz armii Królestwa Polskiego pełniący obowiązki gubernatora wojskowego Królestwa Polskiego, generał–inspektor kawalerii rosyjskiej, naczelny dowódca korpusu litewskiego, sprawujący nadzór nad pięcioma guberniami zachodnimi od 1819 roku, deputowany na Sejm Królestwa Polskiego w 1818 z cyrkułu VIII Warszawy.

    Powstanie pisma[ | edytuj kod]

    Do wydawania wojskowego periodyku pod tytułem nawiązującym do propozycji generała Prądzyńskiego powrócono dopiero w 1911 roku, kiedy to polskie organizacje niepodległościowe usiłowały nieskutecznie wydać we Lwowie „Bellonę Polską”. Do realizacji pierwotnego zamysłu generała udało się przystąpić dopiero po powstaniu 22 lipca 1917 roku Wydziału I studiów nad Wojskowością Polską w ramach Komisji Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu. Prace nad pierwszym wydaniem czasopisma nabrały tempa 1 października 1917, gdy stanowisko szefa wydziału objął Wacław Tokarz (7 V 1873 – 3 V 1937). Dzięki umiejętności pokonywania przeszkód stawianych przez niemieckie władze okupacyjne i cenzurę, która domagała się dostarczania tekstów do oceny w języku niemieckim. Szef Sztabu Polskich Sił Zbrojnych generał Tadeusz Rozwadowski (19 maja 1866 – 18 października 1928) specjalnym rozkazem datowanym na 28 grudnia 1917 roku mianował Wacława Tokarza redaktorem naczelnym miesięcznika „Bellona”.

    Taktyka (gr. taktiká ) – teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu. Taktyka jest najniższym poziomem sztuki wojennej. Wyższymi szczeblami sztuki wojennej są: sztuka operacyjna i strategia.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

    Pierwszy numer ukazał się w lutym 1918 roku (z datą 1 stycznia) w języku polskim, nakładem 1000 egz. Drukarni Państwowej Królestwa Polskiego. Periodyk opatrzony był adnotacją w języku niemieckim „geprüft und zum Druck zugelassen von der Presseabteilung des Großen Generalstabes”. Pierwsze numery dostarczane były oficerom wszystkich broni podczas wszelkiego rodzaju szkoleń. Wzbudziły one duże zainteresowanie i przyczyniły się do uaktywnienie wielu wartościowych jednostek na polu naukowym. Pierwsze artykuły zawierały wiele informacji ogólnowojskowych, poruszały zagadnienia taktyki i wyposażenia. Nie zabrakło również materiałów z historii wojskowości oraz analiz z toczących się w niedalekiej przeszłości kampanii trwającej jeszcze wówczas wojny. Wraz z odzyskaniem niepodległości „Bellona” stała się w pełni naukowym pismem ogólnowojskowym.

    Tadeusz Kutrzeba (ur. 15 kwietnia 1886 w Krakowie, zm. 8 stycznia 1947 w Londynie) – kapitan Sztabu Generalnego cesarskiej i królewskiej Armii, generał dywizji Wojska Polskiego II RP, dowódca Armii „Poznań” podczas wojny obronnej 1939 r.Kazimierz Ryziński ps. „Ryś” (ur. 30 października 1889 w Sądowej Wiszni, zm. 7 lipca 1970 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, pułkownik Polskich Sił Zbrojnych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]




    Warto wiedzieć że... beta

    Marian Paweł Porwit (ur. 25 września 1895 w Gorlicach, zm. 26 kwietnia 1988 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski w I i II wojnie światowej oraz wojnie z bolszewikami, pisarz i historyk wojskowy.
    Karol Lilienfeld-Krzewski (ur. 22 lutego 1893 w Lublinie, zm. 29 kwietnia 1944 w Jerozolimie, Mandat Palestyny) – polski dziennikarz i literat, major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego. Jeden z największych twórców etosu Legionów Polskich, legendy I Brygady i kultu marsz. Józefa Piłsudskiego, historyk literatury polskiej i wojskowości.
    Ignacy Pantaleon Prądzyński herbu Grzymała (ur. 20 lipca 1792 w Sannikach, zm. 4 sierpnia 1850 na wyspie Helgoland) – generał dywizji Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.
    Recenzja (z łac. recensio oznaczającego ‘spis ludności, przegląd’, w jęz. pol. za pośrednictwem niem. Recension) – analiza i ocena dzieła artystycznego, publikacji naukowej, projektu, przewodnika, poradnika, wystawy, przedstawienia teatralnego, publikacji multimedialnej, filmu, przemówienia, meczu, mszy itp. Pełni funkcję informacyjną, wartościującą i postulatywną, nakłaniającą lub zniechęcającą.
    Historia wojskowości stanowi składową historii militarnej (lub wojskowej). Jest nośnikiem wiedzy niezbędnej dla poznania całokształtu doświadczeń minionych pokoleń i ich wiedzy o sztuce i nauce wojennej.
    Periodyk (fr. périodique) – czasopismo o regularnej częstotliwości ukazywania się (np. dziennik, tygodnik, miesięcznik, kwartalnik, rocznik). Ze względu na to, że część czasopism wydawana jest regularnie, periodyk jest w praktyce synonimem czasopisma.
    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.