• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Behawioryzm metodologiczny

    Przeczytaj także...
    Materializm – pogląd, według którego istnieje tylko materia. Jednym z odmiennych poglądów od materializmu jest idealizm ontologiczny.Psychologia (od stgr. ψυχή Psyche = dusza, i λόγος logos = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka badająca mechanizmy i prawa rządzące psychiką oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. Psychologia jako nauka dotyczy ludzi, ale mówi się również o psychologii zwierząt (czyli zoopsychologii), chociaż zachowaniem się zwierząt zajmuje się także dziedzina biologii – etologia.
    Behawioryzm (ang. behavior lub behaviour - zachowanie) - kierunek psychologiczny, który rozwinął się w XX wieku, przede wszystkim w USA.

    Behawioryzm metodologiczny – kierunek psychologii, jedna z odmian behawioryzmu, a więc również materializmu.

    Behawioryzm metodologiczny wyrósł z dążeń do oparcia psychologii na podstawach naukowych podobnych, jak w naukach przyrodniczych. W myśl tego poglądu nauka ma opierać się o wyniki doświadczeń. Wobec tego najpierw poddaje się organizm działaniu jakiegoś bodźca, który nań oddziałuje, a następnie obserwuje się zachowanie organizmu w obliczu tego bodźca. Na tym kończyć się miała psychologia wedle tego pomysłu, zwana psychologią bodźca i reakcji. Jako taka miała mówić jedynie o ludzkim zachowaniu, nie o psychice. Nic poza zachowaniami nie podlega obserwacji.

    John Broadus Watson (ur. 9 stycznia 1878, zm. 25 września 1958) - amerykański psycholog, twórca behawioryzmu. Profesor Johns Hopkins University w Baltimore. W 1913 w odczycie Psychologia jak ją widzi behawiorysta, przedstawił własną koncepcję psychologii, która odrzucała analizowanie świadomości i introspekcję, jako metodę subiektywną i nienaukową, skupia się natomiast na zachowaniach oraz czynnikach, które je warunkują - sytuacjach. Odczyt ten traktuje się jako symboliczne narodzenie behawioryzmu.Burrhus Frederic Skinner (ur. 20 marca 1904 w Susquehanna w stanie Pensylwania, zm. 18 sierpnia 1990) – amerykański psycholog, jeden z twórców i najważniejszych przedstawicieli behawioryzmu, rozwijał teorię warunkowania instrumentalnego.

    W rezultacie behawioryzm nie poruszał w ogóle kwestii związanych z umysłem. Stawał przez to w opozycji do dualizmu, uznającego istnienie substancji umysłowej lub choćby własności mentalnych. Z behawiorystycznego punktu widzenia dualizm traktuje o bytach z naukowego punktu widzenia nieistotnych. Nieważne, czy istnieje jakaś substancja mentalna czy też własności umysłowe, i tak nie da się tego sprawdzić doświadczalnie ani sfalsyfikować. Nauka więc w ogóle nie powinna takich pojęć rozważać.

    Dualizm własności – pogląd filozoficzny postulujący istnienie jednego tylko rodzaju substancji (jak monizm), ale o dwóch rodzajach własności: fizycznych i mentalnych.Umysł – termin ogólny oznaczający ogół aktywności mózgu ludzkiego, przede wszystkim takich, których posiadania człowiek jest świadomy: spostrzeganie, myślenie, zapamiętywanie, odczuwanie emocji, uczenie się, czy regulowanie uwagi. Wyrażenie bliskoznaczne do psychiki, świadomość wyrażenie kooperujące: osobowość.

    Przedstawicielami behawioryzmu metodologicznego byli John Broadus Watson i Burrhus Frederic Skinner (choć sam uznawał się za behawiorystę radykalnego i krytykował behawioryzm metodologiczny).

    Przypisy

    1. Searle 2010 ↓, s. 56-57.
    2. Searle 2010 ↓, s. 57.
    3. Searle 2010 ↓, s. 58.
    4. Searle 2010 ↓, s. 50-51.
    5. Searle 2010 ↓, s. 52.

    Bibliografia[]

  • John R. Searle: Umysł. Krótkie Wprowadzenie. Poznań: Rebis, 2010. ISBN 978-83-7301-702-3..



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.