• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bełt

    Przeczytaj także...
    Grot, żeleźce – ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej oraz drzewc chorągwi czy innych znaków wojskowych. Groty mogły być płaskie, paraboliczne, trójkątne lub czworokątne, przeznaczone do zadawania ran szarpanych, ciętych lub kłutych. Groty strzał nierzadko posiadały zadziory skierowane ku drzewcu, które utrudniały wyjęcie strzały z ciała, powodując jednocześnie większe obrażenia. Istniały także tępe groty używane podczas turniejów rycerskich. Grot mocowano za pomocą tulei nakładanej na drzewce lub za pomocą kolca wbijanego w drzewce.Kusza – broń miotająca neurobalistyczna (wykorzystująca energię sprężystości) podobna do łuku. Zasadnicza różnica w użyciu polega na możliwości wstrzymania się ze strzałem przez dowolnie długi czas po naciągnięciu cięciwy. Cięciwę naciąga się ręcznie, korbą lub lewarem, a dopiero potem strzela, naciskając spust.
    Siła naciągu (naciąg) – siła powstająca w reakcji na zewnętrzną siłę napinającą. Pojęcie to stosuje się w odniesieniu do ciał takich jak: nitka, sznurek, lina, struna. W polskojezycznej literaturze najczęściej oznaczana jest symbolem N lub FN a jej jednostką jest niuton (N).
    Grot bełtu z XIV wieku
    Groty. XIII-XV wiek
    Współczesny bełt

    Bełtpocisk przypominający strzałę, używany do strzelania z kuszy. Najczęściej jest cięższy i krótszy od strzały stosowanej w łukach. Jego własności zależą od typu kuszy.

    W skład bełtu, podobnie jak strzały wchodzą: grot, promień i niekiedy lotka. Zasięg i prędkość lotu bełtu zależy od kuszy i jej siły naciągu, ale także od długości i masy samego bełtu.

    Lotka – element znajdujący się końcu strzały, tradycyjnie robiony z pióra, obecnie również z materiałów syntetycznych zwiększający stabilność lotu strzały.Pocisk – ciało wystrzeliwane z broni miotającej. Pociski są zwykle aerodynamiczne, wydłużone, a w przekroju okrągłe, wykonane z twardych i gęstych materiałów, najczęściej metali. Przed wynalezieniem lufy gwintowanej nadającej pociskowi ruch obrotowy miały one kształt sferyczny i nazywano je kulami.

    Groty bełtów miały najczęściej ostrza w kształcie ostrosłupów o podstawie kwadratowej, spotyka się też groty rozwidlone.

    Przypisy

    1. Tadeusz Nowak, Zarys dziejów wojskowości ... s. 116

    Bibliografia[]

  • Andrzej Grabski, ’’Tadeusz Nowak’’ i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
  • Łuk – jedna z najstarszych broni miotających, znana ludzkości od co najmniej 35 tys. lat. Pierwsze urządzenie w dziejach człowieka służące do magazynowania energii kinetycznej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.