• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bau

    Przeczytaj także...
    Lagasz (sum. lagaš zapisywane ŠIR.BUR.LA) – starożytne miasto-państwo założone przez Sumerów w południowej Mezopotamii; obecnie stanowisko archeologiczne Tell al-Hiba w Iraku. Zostało zasiedlone w IV tysiącleciu p.n.e. W drugiej połowie III tysiąclecia p.n.e był to ważny ośrodek polityczny i kulturalny Sumerów. Po upadku, miasto-państwo odrodziło się za rządów Gudei (2144-2124 p.n.e), stając się głównym ośrodkiem sumeryjskim, później utraciło jednak znaczenie. W latach 1877-1933 prowadzono w nim (z przerwami) wykopaliska. Władzy miasta Lagasz podlegał również port morski w Eninkimarze nad Zatoką Perską.Wialnia – urządzenie rolnicze napędzane siłą mięśni rąk lub z napędem mechanicznym służące do oczyszczania młóconego ziarna, oddzielenia go od plew i innych zanieczyszczeń.
    Anu (sum. An, akad. Anu, Anum) – w mitologii mezopotamskiej "Bóg-Niebo", "ojciec wszystkich bogów", "król Anunnaków", bóg stojący formalnie na czele panteonu sumeryjskiego i babilońskiego, tworzący wraz ze swym synem Enlilem "Panem Powietrza" i Enkim "Panem Ziemi" wielką trójcę bogów.

    Bau lub Baba (sum. ba-u2 lub ba-ba6) – w mitologii sumeryjskiej bogini czczona w mieście Lagasz, gdzie uważano ją za córkę boga Anu i małżonkę boga Ningirsu (lub też Zababy). Z bogiem Ningirsu miała ona mieć dwóch synów – bóstwa Ig-alima i Szul-szagana. Do naszych czasów zachowały się liczne dokumenty dotyczące ofiar składanych w E-tarsirsir – jej świątyniach w Lagasz i Girsu. Na babilońskich stelach kudurru boginię tę symbolizuje przedmiot, który interpretowany jest jako wialnia.

    Mitologia sumeryjska to mitologia z południowych terenów Mezopotamii z okresu, kiedy były pod panowaniem Sumerów. Wiele przejęły z niej mitologie Akadu, Babilonii i Asyrii.Zababa - w mitologii mezopotamskiej bóg opiekuńczy położonego w północnej Babilonii miasta Kisz. Jego kult jest zaświadczony już od okresu wczesnodynastycznego. W lokalnej tradycji miasta Kisz żoną Zababy była Inanna, a kult Inanny z Kisz był ważnym dodatkowym kultem tej bogini. Wydaje się, iż osobowość Zababy ma cechy boga wojny, a od okresu starobabilońskiego utożsamiano go z Ningirsu albo z Ninurtą. Głównym ośrodkiem kultu Zababy była świątynia E-meteursag (tłum. "Dom przynależny bohaterowi") w Kisz. Jego symbolem była laska zakończona głową orła.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Odczyt sumeryjskiego imienia tej bogini nie jest pewny. Część sumerologów odczytuje je jako Bau, inni jako Baba; R.Borger, Assyrisch-babylonische Zeichenliste, Neukirchen-Vluyn 1978, s. 56. ​ISBN 3-7666-9023-X

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • hasło „Bau” [w:] Jeremy Black, Anthony Green, Słownik mitologii Mezopotamii, Wydawnictwo „Książnica”, Katowice 2006, s. 33 ​ISBN 83-7132-860-5
  • Ningirsu (sum. nin-gir2-su, tłum. "Pan (miasta) Girsu") - sumeryjski bóg wojny i polowań, syn bogini Ninmah, którego centrum kultu znajdowało się w świątyni E-ninnu w mieście Girsu, często utożsamiany z bogiem Ninurtą. Mity sumeryjskie wskazują na Ningirsu jako boga miłującego sprawiedliwość, często pojawia się w nich motyw sieci Ningirsu, którą bóg ten miał obezwładniać swych przeciwników oraz karać krzywoprzysiężców. Najwięcej informacji o Nigirsu znajduje się na tzw. Steli sepów oraz w inskrypcjach Gudei, władcy Lagasz, który zainicjował rozbudowę E-nninu. Występuje w opowiadaniu "Ptak Zu porywa tablice losu".Kudurru (akad. kamień graniczny, stela graniczna) – w starożytnej Mezopotamii stela kamienna ozdobiona reliefem w kompozycji pasowej (sceny figuralne, przedstawienia symboliczne) i czasami zawierająca napisy w piśmie klinowym o wysokości do 1 m, stanowiąca świadectwo nadania przez władcę majątku ziemskiego. Znana od III tysiąclecia p.n.e., powszechna w okresie panowania Kasytów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Girsu (sum. ĝir2-su) – starożytne miasto założone przez Sumerów w południowej Mezopotamii, jedno z trzech (obok Lagasz i Siraran) głównych miast miasta-państwa Lagasz. Usytuowane było ok. 25 km na północny zachód od Lagasz i pełniło funkcję stolicy za panowania Gudei. Zachowało rolę centrum religijnego kiedy stolicę przeniesiono do Lagasz. Obecnie stanowisko archeologiczne Tall Luh (lub też Tello/Telloh) na terytorium Iraku.
    Język sumeryjski (sum. eme-gi7/gir15, akad. Ŝumeru) – język starożytnego Sumeru, używany w południowej Mezopotamii od co najmniej IV tysiąclecia p.n.e., najstarszy zapisany język. Został wyparty przez język akadyjski około 2000 p.n.e., ale był używany w Mezopotamii jako język tekstów religijnych, ceremonialnych i naukowych do około I wieku p.n.e., a następnie został zapomniany aż do odczytania w XIX wieku. Język sumeryjski nie jest spokrewniony z innymi językami używanymi przez okoliczne ludy i jest na ogół uważany za język izolowany. Do jego zapisu używano pisma klinowego. Sumeryjski jest językiem aglutynacyjnym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.929 sek.